زندگی با اراده خداوند (قسمت سوم)

به نام مهر آفرین

چه متن زیبایی بود چقدر نکته داشت این متن و اقعا لذت بردم از خواندنش البته نیاز هست که حتما چند بار خوانده بشه تا بخوبی بتونم درکش کنم.

نکاتی که از این متن برداشت کردم این بود که نظم داشتن چقدر مهمه. خداوند تمام جهانش را بر اساس نظم دقیق آفریده، طلوع و غروب خورشید،آمدن فصل ها، شب و روز،فاصله زمین تا خورشید و… اگر هرکدوم از این چیزها ذره ای از نظم خود خارج شوند کل جهان بهم می ریزه. درزندگی ما انسان ها هم همین نظم و ترتیب دیده میشه، همین رشد کردن بچه ها، نطم وترتیب در راه افتادن و دندان درآوردنشون و…

از بچگی نظم رو دوست داشتم و چون مادر منظمی داشتم که همه چیز را سرجای مخصوصش قرار می داد نظم در زندگی را به خوبی یاد گرفتم 

اما در مورد افکار و رفتار و… متاسفانه اون نظم واقعی و آرام بخش را نیاموختم و شاید همین دلیلی شد که خیلی این بخش آسیب پذیر به زندگیم آسیب بزنه. الان درست وقتشه که بتونم به افکار و گفتار و اعمالم نظم بدم.

فکر کنم که ذهنم مثل یک خیابون هست که ماشین ها همون افکار من هستند که مرتب در حال ورود و خروج هستند خوب این خیابون نیاز به یک چراغ راهنما داره که حواسش جمع باشه کدوم افکار و گفتار و اعمال خطرناکن و باید پشت چراغ قرمز بمونن و اجازه ورود به ذهنم را نداشته باشند و برعکس اون افکار وگفتاری که بهم حس وحال خوب میدن براشون چراغ سبز رو روشن کنم و بزارم در تمام وجودم جریان داشته باشند.

خیلی جالب بود این تقسیم بندی منو یاد این آیین هم انداخت که می گفتن در قدیم بوده، همون آیین رفتار نیک، گفتار نیک و پندار نیک.

خوب حالا اگه من بتونم بر این اساس عمل کنم حتما تاثیر آن در زندگیم نمودار میشه وقتی از صبح تاشب ورودی و خروجی ذهنم بر اساس چیزهایی باشه که حس و حالم رو خوب می کنه می تونه منو به اون منبع پاک الهی برسونه و خیر ونیکی به زندگیم وارد بشه چون هر چه ذهن خالی از بدی و زشتی بشه آدم سبک تر میشه و بهتر می تونه به خدا نزدیک بشه. 

خدایی که ما رو آفریده و همیشه از هرچیزی بهترینش را به ما داده مثل همین عقل و فکر و اختیار و… که هیچکدوم از مخلوقات دیگش ندارند پس ما باید به نحو شایسته تری زندگی کنیم. من مطمئنم خالق مهربان نخواسته که ما در فقر و  بدبختی و ناخوشی باشیم اینها فقط در ذهن ما اشتباه جاگرفته و جزو باورهای ما شده و هر روز تکرارشون کردیم و طبق همون دانسته ها عمل کردیم اگه الان بخوایم می تونیم جریان زندگی خودمونو به خدا وصل کنیم و با اراده اون به پیش بریم و فقط به زبون نگیم که خدایا به امید تو یا توکل به تو وباز هم نگران باشیم و اون توکل باید دلی باشه واقعا جریان زندگی را باید به دستان قدرتمند خدا بسپاریم و ما هم تلاشمونو بکنیم .بقیه اش به امید خدا به خوبی پیش میره. من که حس وحالم با این متن ها و نوشته های دوستان حسابی خوب میشه و در این مسیر ادامه میدم .