زندگی با اراده خداوند (قسمت سوم)

سلام استاد و دوستان عزیزم

اونچیزی که من از کودکی تا الان در خودم ذخیره کرده ام و طبق اون تصمیمات زندگی ،و عملکردم و نتایج ام در زندگی ام را اتخاذ کرده ام همان اراده شخصی خودم و همان منیت من و منطق ساختگی خودم توسط خودم واطرافیان ام،جامعه ،رسانه ها و….بوده است و این نتایج را تا به الان در زندگی ام رقم زده ولی آیا آن چیزی بوده که منو راضی کنه ؟ معلومه که نه،ولی اگر من همین لحظه تصمیم به تغییر این رویه بگیرم و مسیرم رو عوض کنم چی؟ میشم همونی که اساتید من شدند همونی که استاد عطارروشن عزیزم درحال زندگی کردنشه ،

چطور بیفتم تو این سرازیری و این مسیر درست؟ 

از طریق همین اگاهی،یعنی هم مسیر شدن با اراده خداوندم

راهش چیه؟ یکم به خودآگاهی و کنترل کردن نیازه

اینکه نظم بدم به خودم به افکارم،گفتارم و عملکردم

چجوری؟ 

با تقسیم بندیه اونها به دو دسته سز و قرمز

اونهایی سبزند که احساس خوب به خودم بده ،مثل چی؟مثلا 

باید بیام فکرامو ببینم در موردشون نظر بدم،اگه فکرم درسته و حس خوبی بمن میده،پس سبزه

اگه نه،داره حالمو بد میکنه،بش بگم قربون دستت ،من نظم فکریم بهم میخوره ،باید متوقفت کنم

در مورد صحبتهام،چه با خودم،چه بقیه،به این نگاه کنم ک چه حسی بمن میده،اگه حس خوب ،آرامش داد پس میگم دمت گرم راضیه جون،آفرین

اگه دیدم داره حالمو بد میکنه،با خودم بگم،قرمز شدما،حواست باشه ،و متوقف اش کنم

در مورد عمل کردم،مثلا دارم کاری رو انجام میدم که خوشم ازش نمیاد و به اکراه دارم انجامش میدم سریع به خودم بیام ،یا کلا متوقفش کنم یا دیدگاهم رو کمی تغییر بدم در موردش ،تا حداقل اون حس بده باهاش نباشه دیگه

اگه من بیام خودمو صددرصد متعهد کنم که راضیه باید نظم درست انجام بشه و هر جا سهل انگاری شد یا روی اون حس بده موندم یعنی از نفسم پیروی کردم ،خودمو جریمه کنم و بدونم که جدیه،شوخی نیست ،باید پاش وایسم این نظم رو،

و بیام بشینم بنویسم داشتن این نظم شخی چقدرررر برام آرامش ،شادی،سلامتی،عاقبت به خیری،محبوبیت، و….به همراه داره 

و حتی خودم رو تشویق کنم هر جایی متوجه شدم که من رو تعهدم موندم،حتی در شرایطی که میطلبید،قاطی کنم و بی نظمی کنم،

اونوقته که من دیگه برده افکارم،گفتارم نیستم 

برده شرایط بیرون از خودم،نوع برخورد دیگران با خودم ،اوضاع و شرایط و آشوب‌های بیرونی خودم نیستم و آزاد و رها و شاد هستم 

راضیه اینو بدون،نظم داشتن اصلا کار سختی نیست مشکله فراموشت بشه،نظم و انضباط داشتنم تحت تاثیر عوامل بیرون،قرار نخواهد گرفت و چقدر خود خدا میاد برام اوضاع و احوال بیرون رو برام مساعد میکنه وقتی این اشتیاق،جدیت،تعهد و باور و اطمینان قویه من رو میبینه، 

نکته بعدی بعد از رعایت نظم شخصی،غذای روحه منه

خوندن این اگاهیهاخیلی حس خوبی بمن میده،بیرون رفتن و قدم زدن در طبیعت،گوش دادن به همین فایل‌های آموزشی استاد ،تازه ایده هم به ذهنم رسیده که خودم برا خودم فایل درست کنم انگیزشی،و بیشتر اهمیت بدم به علایقم…

عشق ورزیدن به زندگی که همون دنبال کردن کارهایی که دوستشون دارم هست …

توکل کردن به خدا ،یعنی من بندگی میکنم خدا بنده پروری میکنه ،یعنی چطورها رو می‌سپرد به خدا،یعنی بهش فکر میکنم آروم میشم سبک میشم رها میشم ،قلبم مطمئن میشه،پشتم گرم میشه،

من هر چی بخوام خدا پشت منه،خدا دوست داره من همش بند اون باشم دوست داره آویزونش باشم چقد لذت بخشه برام،

مث وقتی میمونه که یه بابایی ناز بچه را میخره اصلا دوست داره بخره ،بچه هم دائم میخواد ،و میدونه که باباش فراهم میکنه براش،با خوشحالی ،نه با اخم و ناراحتی و اجبار….خدایا من الان اون بچه ام،خودما برات لوس میکنم و توام بابای مهربون من ،که حاضر نیستی خم به آبروی من بیاد ….قربون همچین خدایی برم من.