زندگی با اراده خداوند (قسمت سوم)

به نام خدای مهربانم 

سلام 

اراده خداوند همه جا هست و در انتظار ما که فقط بهش اشاره کنیم  

فقط کافیه چندتا کار ساده که همه ادیان توصیه بهشون دارند و انجام بدیم 

گفتار نیک 

پندار نیک 

اعمال نیک 

با انجام اینکارها به ارامش میرسیم و بلافاصله بعد از اروم شدن راههایی به ذهنمون میرسه که از طرف خداست 

قطعا خدا بهتر میدونه که ما تو چه زمینه ای استعداد داریم و فعالیت در کدام زمینه حس بهتری به ما خواهد داد ودر کدام زمینه آرامش داریم و به چه چیزهایی علاقه داریم 

شاید برای همه پیش اومده باشه که بعضی وقتا که میخوایم یه هنر یا یه کار رو یاد بگیریم سردر گم میشیم و پرس و جو میکنیم و معمولا هم در اخر کاری رو انتخاب میکنیم که فکر میکنیم پیشرفت توش هست و آینده شغلی داره 

و علاقه و لذت معمولا آخرین معیار انتخاب ماست 

و در آخر میبینیم که کسانی که رشته انتخابیشون  رشته مورد علاقه شون از زمان کودکی بوده کاملا موفق و راضی و کسانی که بر خلاف میلشون به سمت کارهایی که به نظر خوب و پردرامد رفتن وسط راه خسته شدن گاهی پشیمون شدن و اکثر اوقات اون نتیجه ای که فکر میکنن نمیده  سرنوشت خدا دور از علاقه ما نیست 

مشکل اینجاس که ما ایمان و امید نداریم که ازون راه مورد علاقه مون به جایی برسیم 

من و همسرم هشت سال همدیگرو میخواستیم و نمیشد که یکی بشیم خانواده ها سنگهای بزرگی جلو پامون میزاشتن و ماتوانایی رد شدن از مسیر رو نداشتیم 

بالاخره بعد از کلی مشکلات جدی که برامون پیش اومد و با کلی ناراحتی و داستان 

ما عقد کردیم 

بلافاصله بعد از عقد دوباره از همه طرف مشکلات جاری میشد و من تمام تلاشم رو میکردم که عروسی کنیم ولی اینبار همسرم هم با من نبود و اوضاع بدتر شد به جایی رسیدم که دیگه راهی نداشتم داغون بودم و افسرده و از همه کس ناامید 

بعد از چندبار خودکشی به این نتیجه رسیدم که حتی نمیتونم بمیرم توکل کردم به خدا و گفتم هرچی که خودت میدونی همون کارو کن دیگه تقلا نکردم حتی حرفشم نزدم ونزاشتم کسی حرفش و بزنه نذر کردم چهل روز یاسین بخونم برای ارامش خودم و دقیقا روز دهم بود که همسرم جلو همه ایستاد و گفت خسته شدم میخوام خونه و عروسی بگیرم ده روز بعدش عروسی بود 

بعد از عروسی تمام مشکلاتی که هر یه دونه ش میتونه یه زندگی رو بپاشه همه رو باهم همسر من داشت اعتیاد بیکاری ورشکستگی رفیق بازی بیپول بیپول بیکار و… 

تنها کس و تنها چیزی که برامن مونده بود خدا بود پناه بردم به اون گفتم بهش تو خواستی به من نشون بدی این راه اشتباهه من نخواستم بفهمم حالا کمکم کن بتونم زندگی که دیگه امیدی به بهتر شدنش ندارم رو فقط بگذرونم تا تمام بشه و خواستم جدا بشم و طول کشید پروسه جدا شدن و من اروم بودم با خدا حرف میزدم سرم و میزاشتم روی پاهاش توی خیال خودم 

وبعد از حدود یک سال همه چیز یواش یواش عوض شد 

یکی یکی مشکلات من حل شد به بهترین شکل همه چیز داشت به خواسته های من نزدیک میشد 

و الان من دوتا بچه دارم و نه ساله که باهم هستیم و وضع مالی ما خوبه و هفت هشت ساله که پاکه ودر کنار ماست و مارو دوست داره ومن هم دوستش دارم و من خدارو تو زندگیم حس کردم و دیدمش و عاشقانه دوستش دارم