زندگی با اراده خداوند (قسمت سوم)

به نام خدایی که برای بندگانش کافی ست ❣️

عرض سلام خدمت استاد عزیز و دوستان هم مسیر در آکادمی تناسب فکری 

زندگی شگفت انگیز است وقتی اجازه دهیم صدای منیت و منطق ما خاموش و شهود الهی در ما جریان پیدا کند، وقتی به اصل و ریشه ی خود باز میگردیم و خودمون رو در معرض خدا قرار میدیم. 

ما خودمون رو در معرض خودمون قرار دادیم. 

سعی میکنیم خودمون همه چیز رو کنترل کنیم. با ذهن و محدودیت بشری، به قدرت و اراده ی خدا فکر میکنیم. و با حساب دو دو تا، با تمام ویژگی های مثبت و منفی درون مون سعی در درک عظمت خداوند داریم غافل از اینکه خدا جز خیر و نور نیست. 

اگر بتونیم تا حد امکان چشم روی بعد منفی و منطقی درون مون ببندیم، خدا در قلب و روح ما جاری میشه. اما تا وقتی با ذهن محاسبه گر بشری به جهان هستی و قوانینش بنگریم، خود به خود اراده ی خودمون مسلط و جاری بر امورمون هست و نیک میدونیم که تسلط و اراده ی خودمون نتیجه ای جز نگرانی و ناامیدی نداره. 

مهمترین عاملی که بین ما و خدا -اصل و ریشه ی وجودمون- ، مانع شده خاموش شدن شهود الهی هست. اگر بتونیم صدای ذهن رو کنترل کنیم ، اراده ی ما با اراده ی خدا هم راستا میشه و ما میتونیم هر کاری که دوست داریم انجام بدیم، در غیر این صورت، همواره از اونچه در پیرامون مون وجود داره احساس نارضایتی میکنیم چون خدا درون ما نیست نتیجتا همیشه پر از دغدغه و نگرانی هستیم و تمام وقت و انرژی مون رو صرف میکنیم تا به چیزهایی برسیم که قابل دسترسی به نظر نمیان. 

اما وقتی به افکارمون نظم ببخشیم، خود به خود صدای ذهن آهسته تر و آهسته تر میشه. رفته رفته توکل جای صدای ذهن رو میگیره و نور وجود ما تحت تاثیر خدا ، غلیظ میشه و هر چه نور درونمون غلیظ تر باشه بخش منفی (و تمام ویژگی های منفی مثل بخل، کینه، حسادت، و…) کمرنگ تر میشه. وقتی نگاهمون به خودمون ، بخشی و تکه ای از خداوند باشه انتخابهامون برای شادی نامتناهی میشن و سور و شور مون از تجربه های تازه و زندگی ای با رنگ خدا ریشه میگیره. خداوند ما رو موجوداتی گسترده و پیوسته و گستراننده خلق کرده . اگر اینو درک کنیم و به این ویژگی که خدا در ما نهاده اجازه نقش افرینی بدیم، اگر تقویتش کنیم، همیشه به بیشترین آرامش و شور و شعف دست داریم.

ما با دور شدن از خدا، و از دست دادن شهود و شناخت واقعی مون نسبت به خدا، خدا رو مقابل خودمون دیدیم در حالیکه اگر توکل واقعی به خدا داشته باشیم، یعنی خدا رو منبع اعتماد و اطمینان مون بدونیم ، ایمان بیاریم فقط خداست که میتونه برای ما همه کار کنه، به لطف و مهربانی و کفایتش تکیه کنیم زندگی اعجاب انگیزی خواهیم داشت و لحظه ای آرامش رو از دست نمیدیم. 

یادمون باشه که خدا درون ماست، نه روبروی ما. 

همون خدایی که اراده ش با مهر و حمایت  در هر ذره ی هستی جاری هست و لحظه ای، حتی ذره ای این جریان الهی قطع نمیشه و استاپ نداره، این ماییم که باید به این جریان گرم و پر نعمت و خیر وصل باشیم. ❣️❣️❣️