زندگی با اراده خداوند (قسمت پانزدهم)

سلام صبح همگی بخیر

یه جورایی عادت کردم هرروز صبح قبل انجام کاراهام اول میام سایت

و مطالعه میکنم

اگرم فایل باشه که گوشش میدم بعد باانگیزه و انرژوی میرم سراغ کارهای روزانم.

البته پاسخ به پرسش های لاغری که در متن ورود به ضمیر نلخوداگاه هست رو هرروز جواب میدم و مینویسم.

مطلب مهمی که اینجا مطرح شد و نظر منو جلب کرده اینکه خدا دارندست خدا شامل فراوانیه.

خب چرا وقتی ما خداوندی داریم که دارندست و همه چیز داره ما نداشته باشیم

غیرازاینه که اون خالق ماست

مگه میشه خالق در حق مخلوقش جفا کنه

و چیزارو برا خودش نگه دارع و به ما نده

نعوذباللله مگه انسانه

البته این باورها از دیدگاع ما که انسان هارو میشماسیم نشعت گرفته.

و صفات انسان هاروهم به خدا ربط میدیم درحالی که خداوند دارنده است و فراوانی دارد.

این خدای بزرگه کافیع ما در درونمون باهاش همسو بشیم و حال درونیمون بشه مثل اون حالی که زمانی صاحب اون نعمت میشیم و دست از گلع و شکایت برداریم.

و ما صددرصد به خواستمون میرسیم

کلمات تاکیدی خاصی نمیخاد

اینکه فعل خواستن رو چجوری بنویسیم مهم نیست

مهم حال درونی ذهن ماست چون ذهن هست که تبدیل به اجسام میشه.

اگه بچه میخاییم. خونه میخاییم. ماشین میخاییم. ازدواج میخاییم هرچی … باید حال اکنونمون که اون چیز وجپد ندارع باید بشه مثل حال زمانی که اون چیز رو داریم ، اونوقته که خدا اون چیز رو در بیرون برای ما به واقعیت تبدیل میکنه.

خداوندا شکرت که اینقدر بزرگی 

عااااااااشششششششقققققتتتتتتتتممممممم