زندگی با اراده خداوند (قسمت پانزدهم)

زندگی با اراده خداوند (قسمت ۱۵)

سلام دوستان همراهم و استاد عطارروشن

در جلسات قبل گفتیم که یکی از ویژه گی ها خداوند مهربان بودن است و هر چقدر ما مهربانتر باشیم جهان هم انعکاس مهربانانه تری به ما خواهد داد

مهربانی با طبیعت ،لذت بردن از باران و برف ،نگاه کردن با عشق و احساس خوب به  قشنگی های جنگل ها ، کوه ها و دریا ها، غذا دادن به ماهی ها و حیوانات ،رسیدگی به گل و گیاه و لذت بردن از بودنشون

از قبل تا الان زیاد شنیدم که خشم و غضب خداوند گریبان آدم هارو میگیره اونم با  سیل ،بلایلی طبیعی و خشکسالی ووو

منهم باور کرده بودم که خدا همیشه در کمین ما هست که بلخره یجایی یه روزی زهرشو بریزه و یه بلایی سر ما بیاره و همیشه از خدا و غضب هاش میترسیدم

و خدارو شکر بعد از بودن در آموزش ها ،متوجه شدم که خداوند رو هر جوری که من تصور کنم به همون شکل در میاد ،قبلا شکل و فرم خوبی به خدا نداده بودم و در موقعیت های خوب قرار نمیگرفتم و الان در حال ساخت باورهای قدرتمندکننده در مورد خدا هستم 

خداوند مظهر عشق است ما چطور میتوانیم مظهر عشق شویم ؟

از رقابت با دیگران پرهیز کنیم ، ریشه رقابت کردن از کمبود میاد ،از ترس میاد که بین آدم ها بسیار زیاد دیده میشه ،همیشه در حال رقابت هستیم که خوشبختر باشیم ،پولدارتر باشیم ،بالاتر باشیم ووو

و هر چقدر زور بیشتر میزنیم برای بالا رفتن و اول بودن ، حال و هوامون درگیرتر میشه ،منکه از اول هم شخصیت رقابت طلبی نداشتم و دوست نداشتم وارد بازی رقابت بشم چونکه به توانمندی های خودم هم اطمینان نداشتم و میدونستم نمیتونم برنده باشم بفکر رقابت هم نبودم 

از جلب توجه و سعی در راضی کردن دیگران پرهیز کنید ، زمانی که ما سعی میکنیم دیگران رو راضی نگه داریم ازشون انتظار و توقع انجام کاری یا احترامیو داریم و اگر انجام ندن دلگیر میشیم ،حسمون بد میشه و جهان هم جواب حس بد را بدی میدهد ،چونکه هر لحظه ما در حال فرستادن فرکانس به جهان هستیم و جهان هم جواب احساسات مارو به همان شکل میدهد ،حس و انتظار نداشتن چیزی ،نتیجه ی شبیه به خود را دارد 

و باز هم رسیدیم به جلب رضایت خودمون ،جوری رفتار کنیم که خودمون از خودمون راضی باشیم ، بخاطر دیگران کاریو انجام ندیم ،مدام برای دیگران وقت نذاریم ،کاریو به اجبار و از بی میلی انجام ندیم ،خودمونو الویت قرار بدیم ،به خودمون عشق بدیم وقتی به خودمون عشق بورزیم ترکش هاش به اطرافمون هم اصابت میکنه ،وقتی بانک عشقیمون پر باشه ،انرژی عشق به جهان میفرستیم و جهان زیباتری خواهیم داشت 

من بارها تجربه کردم که حالم بد بوده و همه چیزو بد رنگ دیدم و اتفاقات خوبیو تجربه نکردم و برعکس هر وقت حسم مهربانانه و عشق ورزی بوده ،حالم بهتر شده 

بارها از زبان مادرم شنیدم که عامل بدبیاری هاش پدر و مادرش ،پدرم و خانواده پدرم وووو بوده

من احساس میکردم تمام جهان دست به دست هم دادند تا مادر منو بدبخت کنن و این حس قربانی بودنش در ما بچه هاش هم بسیار زیاد وجود داشت که عامل بدبیاری های زندگیمونو افراد مختلفی میدونستیم و خبر نداشتیم در تمام طول مدت زندگیمون نقش یک قربانی رو بازی میکردیم و اون نقش قربانی نیاز به اتفاقاتی داشت که اون نقش در زندگی ما اجرا بشه و اونوقت بود که باز هم بیشتر سرنوشت بد خودمونو تایید میکردیم

از ۲ سال پیش که متوجه شدم با این نوع احساسات چه ضربه هایی به زندگی خودم زدم ،بیشتر حواسم هست که از شخصیت مظلومم استفاده نکنم و بیشتر از شخصیت قدرتمندم کمک بگیرم 

اینکه از دیگران انتظار کمک نداشته باشیم ولی اگر کمکی بما شد که حتما خواهد شد اون هار  دستان خداوند برای ادامه زندگی خودمون بدونیم و ردشون نکنیم ،انتظار داشتن باعث میشه گفتگوهای منفی در درونمون زیاد بشه و با خودمون در جنگ باشیم‌

پس بهتره فقط از قدرت بینهایت خداوند انتظار بهترین هارو داشته باشیم و اونوفته که کمک های خداوند از زمین و آسمون برامون میباره 

به نازیبایی ها توجه نکنید ،، همه ما خواسته های متفاوت و زیبایی داریم ،هدف های خاص خودمونو داریم ،مثلا همه ما دوست داریم سلامت باشیم ،خونه بزرگ داشته باشیم ،ویلای لاکچری دوست داریم ،ماشین آخرین مدل میخواییم وووو

پس خواسته های ما منطبق بر زیبایی هاست ،ولی نگاه ما ،توجه ما بر نازیبایی هاست ،مثلا ساعتها در مورد بیماری و اتفاقات بد صحبت میکنیم ، چند روز پیش که سالن بودم و داشتم لباس میپوشیدم که بیام خونه ،متوجه شدم ۲ تا از بچه ها دارن با آب و تاب از صحنه  تصادفی که براشون پیش اومده بود  تعریف میکنن ،از زخمی و نابود شدن ماشینشون وووو

سریع از اتاق لاکر اومدم بیرون ،متوجه شدم انرژی اونجا  خوب نیست ، همون خانمی که داشت از تصادفش تعریف میکرد ،دیروزش کیف قاپ ها ،کیفشو ازش دزیده بودن ،میخواستم بهش بگم رفتارت اشتباهه که اینجور اتفاقاتو تجربه میکنی ولی پشیمون شدم و ترجیح دادم فقط محیطو ترک کنم

مثلا دلمون سلامتی میخواد ،توجهمون روی بدبیاری هاست ،دلمون پول بیشتر میخواد ،حواسمون به کمبودها و نداری هاست ،دلمون روابط عالی میخواد حواسمون به خیانت هاست ،دلمون زندگی خوب میخواد حواسمون به بدبختی های دیگران و خودمونه 

خواسته هامون با تفکراتمون در یک راستا نیستن ،با هم هماهنگ نیستن ،از صبح تا شب در درونمون نشخوار ذهنی داریم ،جنگ درونی داریم،با دیگران هم در خودمون جنگ داریم ، ولی دلمون خونه مستقل و رفاهو آسایشو میخواد

دلمون زیبایی میخواد ولی  نگاهمون به زشتی هاست ، حواسمون نیست که فرمون تو دست ماست ،فرمون به راست بره ماشین  به راست حرکت میکنه ،اگر میخواییم به چپ بریم جهت فرمونو تغییر بدیم ،هر چند درک و انجام دادن این رفتارها به تکرار نیاز داره 

اگر میخواییم به هدف هامون که مملو از زیبایی ها هستن برسیم و حالا دیگه میدونیم که تمام جهان رو خداوند خلق کرده و خداوند دقیقا با نگاه و توجهات ما برای ما خلقیات متنوعی بوجود میاره ،پس باید آگاهانه مراقب کانون توجه خودمون باشیم ،توجه بر زشتی ها ،جذب بیشتر ناراحتی هار  بدنبال داره 

باید همواره با امید و حال خوب در پی گسترش و وسعت پیدا کردن باشیم چونکه بیس این جهان بر پایه رشد است ،هر لحظه گیاهان در حال رشد هستند ،جهان در حال گسترشه و ما هم باید همپای جهان بزرگ بشیم 

اگر تحت تاثیر اراده شخصی خود زندگی کنیم که به ناامیدی خواهیم رسید ،چونکه اراده ما دنیارو دنیای ناخوبی ها میدونه و دوست داره مدام غر بزنه و از همه چیز شکایت کنه 

اگر مدام به نداری ،شکست و کمبود توجه کنیم ،به همون سمتها کشیده خواهیم شد و در جا خواهیم زد و هیچ رشدی نخواهیم داشت ،باید تمرین کنیم که هر لحظه خودمونو به منبع لایتناهی متصل کنیم تا خداوند هم به ما پاسخ های محکم بدهد

به کمبود توجه نکنید : یکی از مهمترین باورهای مخربی که در ذهنم هست و در ذهن خیلی از افراد وجود داره ،باور کمبوده

اگر به محدود بودن ایمان داشته باشیم جهان هم محدودیت رو برامون خواهد فرستاد و اگر فراوانی رو ببینیم ،برکت و ثروت  بینهایت وارد زندگیمون میشه ،همه چیز بستگی به درونیات ما داره ،به کانون توجهات ما داره 

خداوند بزرگتر از تمام جهان و محتویاتشه ،انقدر بزرگ که حدی نمیتونیم براش بذاریم ولی متاسفانه در ذهن ما حتی به اندازه یک خواسته ما هم برامون عمل نمیکنه ، ما خدارو بزرگ قدرتمند میدونیم که میتونه هر کاریو انجام بده ولی برای ما نه ،خدا برای ما کاری نمیکنه ،فکر میکنیم خدا با ما خصومتی داره و نمیخواد ما به خواسته هامون برسیم ،نمیدونم پس چرا اینهمه نعمت آفرید،اینهمه زیبایی آفرید ،آفرید که ما فقط حسرت بخوریم 

مثلا ما میریم مهمونی،میزبان میز پر از غذارو چیده ولی بما اجازه خوردن نمیده ،مگه میشه ؟

قدیمیا میگفتن هر کسی نون  قلبشو میخوره ولی من میگم هر کسی نون باورهاشو میخوره،هر عقیده ای داشته باشیم همون جنس اتفاقات وارد زندگی ما خواهند شد

ما از اگاهی نامحدود بوجود اومدیم و باید باور به نامحدود بودن داشته باشیم که همونهارو تجربه کنیم ،اینهمه افکار کمبود در یک آگاهی نامحدود عجیبه که اونم برمیگرده به تربیت و نگرشی که در ذهنیت های ماست 

وقتی افکار محدود در ذهنمون داریم و خدارو کوچیکتر و محدودتر از خواسته هامون باور کردیم ،هدیه ش هم به ما زندگی حقیرانه است، وقتی باور نداریم که ما از یک منبع و چشمه بیکران هستیم 

تمام اطراف ما پر شده از فراوانی ،چقدر در شهر و محل زندگیمون ،خونه ،ماشین،مغازه،خوراکی ها رستوران ها،باغ،زمین ،ویلا،گیاهان،درختان،حیوانات وووو وجود داره 

ما هر روز بی خیال از کنار همشون میگذریم و در فکرمون داریم به نداری هامون تفکر میکنیم ،به پول هاییکه باید پرداخت کنیم و داریم چرتکه میندازیم که آیا برای ما میشه یا نمیشه 

شک و تردید نداشته باشیم و اجازه بدیم همدم خاموش قدرتمندمان ،زندگیمان را اداره کند 

من راهنمایی و کمک همان نیرویی که من را آفرید میپذیرم ،اراده شخصی م را کنار میگذارم و به این عقل و خرد جهانی اعتماد میکنم تا با گام های آرامش بخشش حرکت کند

گفتگوهای درونی ما تعیین کننده تجربیات ما در زندگی هستند،باید گفتگوهای درونی مان با خواسته هایمان هماهنگ باشن 

قبلا گفتگوهای درونی منفی زیادی داشتم و هنوزم دارم ولی به نسبت قبل خیلی کمتر شدن ،الان بیشتر گفتگوهای درونی مثبت، بصورت عمدی به خودم و وجودم وارد میکنم،میدونم که در حافظه قدیمیم ،گفتگوهای خوبی وجود نداره و باید به خودم بگم که جهان پر از وفور و ثروت و فراوانیه ،پر از برکت و شادیه ،پر از سلامتیه ووو

و باید هر لحظه که اگاه میشیم  صحنه هایی از رسیدن به خواسته هامونو زندگی کنیم و حسشون کنیم بدون اینکه به چگونه و چطور رسیدن به خواسته ها فکر کنیم و خداوند را همواره بزرگتر از خواسته هامون بدونیم 

هر فکر منفی و ناامیدکننده ای که میاد و میخواد به ما بگه که برای ما نمیشه ،ما به خواسته هامون نمیرسیم به هزاران دلیل ،باید افکار مثبت و امیدبخش را جایگزین افکار منفی کنیم 

باید خودمونو مطمئن کنیم که جهان برای ما همه چیز داره فقط ما باید باورشون کنیم ،حسشون کنیم ،حس لیاقت داشتنشونو داشته باشیم تا بتونیم تجربشون کنیم ،باید خواسته هامونو گنده نکنیم و بجاش خودمونو ارزشمندترین بدونیم ،همیشه چیزهای ارزشمند میرن پیش افراد ارزشمند ،ارزشمند باشیم ارزشمندهارو جذب میکنیم