زندگی با اراده خداوند (قسمت شانزدهم)

فوق العاده بود استاد عالیتررررین پیام عالی، خداوند با هرپیام شما در اینجا منو میبره صدجا میچرخونه تا ک مفهوم صحبتاتونو درک کنم ب اندازه خودم، واکنش نشون دادن بدترین چیز در دنیاست مقابله ب مثل کردن آدم را در حد وحشتناکی خفیف و پست میکنه طوری ک در منجلاب دست و پا هم بزنی نمیتونی بیای بالا مگر با اراده خداوند، و بنظرم خداوند چقدر باید آدم رو دوست داشته باشه تا این درک رو از این تجربه ب انسان بده و دوباره خودش دستش رو بگیره، چقدر برای درک این متن من در رنج قرارگرفتم و گریه کردم تا ک خداروشکر پناه بردم ب خداوند و نجات پیدا کردم، ب جایی رسیدم ک گفتم بابااااا خداوند نسبت به همه ی بندگانش از جمله روح و بدن وفکرو احساس  ک فکر میکنم خودم هستم هم تعصب داره و هرنوع برچسب و صفتی رو ب تجربه خودم میاره هرنوع خشم و نفرت و احساس بد نسبت ب رفتارای ناهنجار دیگری تجربه خودم میشه، پس فقط بی تفاوت و خنثی نسبت ب بیرون، و پرشور نسبت ب اراده خداوند و انرژی درونی.   یاد ی متن از بزرگی افتادم ک می‌فرماید: این را خوب می‌دانیم، حتی نفرت از حقارت هم آدم را سنگدل می‌کند، حتی خشم بر نابرابری هم صدا را خشن می‌کند، آخ…..  ماکه خواستیم زمین را برای مهربانی محیا کنیم، خودنتوانستیم مهربان باشیم….. خودنتوانستیم مهربان باشیم……