زندگی با اراده خداوند (قسمت شانزدهم)

با سلام

استاد واقعا خداوند را سپاسگزارم که وارد این سایت شدم..یعنی هدایت شدم..در واقع..

من کلا یه آدم دیگه شدم..دید واحساسم کاملا عوض شده…نقطه نظراتم بکل تغییر کرده..دیگه دنبال هیچ خبر…فیلم…موضوعی نیستم وتا جایی که بشه سعی میکنم همیشه بیرون از هر مطلبی باشم..فقط دوست دارم با این ذهن جدیدم که به لطف شما تازه باهاش آشنا شدم تنها باشم…و با هم حرفهای خوب ولذت بخش بزنیم..

براستی خودم‌شگفت زده هستم…من که هر روز کافی بود یه خبر بشنوم کلا زمین وزمان رو بهم میدوختم…هر لحظه آماده فنگ بودم که عصبانی بشم…و داد وبیداد کنم و راجع به اون موضوع انتقاد کنم..حرف بزنم زیاد وبعد هم گله از خداوند که می بینی چرا پس کاری نمیکنی .‌‌مگه تو خدا نیستی…پس ملت حق دارند ازت ببرند…و خلاصه روز خراب کن واقعی بودم.

وجالبتر اینکه هر روز یه بحث داغ تا موقع خواب داشتم که ذهنم رو ..اعصابم رو داغون بکنه..‌

ولی الان همون خبرها…حتی شدید تر…اصلا دوست ندارم راجع بهشون حرف بزنم…و جالبتر اینکه نمیخوام به اون جریان فکر هم بکنم…

در حیرتم تا همین چند وقت پیش این منفی باف بلند بلند مثل یه معلم بد اخلاق باهام حرف میزد وتمامی خاطرات بد رو بهم یاد آوری میکرد یعنی چیزهایی رو بهم میگفت که کلا برای سالها پیش بود واصلا یادم رفته بود..تذکر..پشت تذکر بود که میداد وعملا دامن میزد به حال واحساس بد وعصبانیت من..

ولی خداوندا شکرت من الان در پیاده روی تکنفره که تا بحال اصلا انجام نمیدادم وهمیشه یکی بود که بدو بدو از موضوعات روزمره باهاش حرف بزنم..

من تنها… با ذهنی که تازه باهم آشنا شدیم..مدتهای زیادی در آرامش مشغول گپ وگفت هستیم وچقدر لذت میبرم…..

من بخاطر چند کیلو اضافه وزن وارد سایت شدم والان اصلا اون موضوع کمتر مد نظرم هست وعاشق آگاهیهای ارزشمندی هستم که روزانه از شما دریافت میکنم..

وچقدر درست است وقتی که میگویید این آگاهیهای صحیح ودرست پیش فرض خلقت ما بوده و ما در اثر مراحل مختلف زندگی خودمان با دادن آگاهیهای غلط آنها را پس زدیم.

چون من وقتی به این مطالب میرسم مثل این است که گمشده ام را پیدا کرده ام…

درست است که همه را درک میکنم وقبول دارم ولی خوب خیلی مدت زمان طولانی با یه نگرش دیگه رفتار کردم…و ناخودآگاه با وجود سعی وتمرین زیاد یه خورده گاهی مثل قبلها سریع اماده جوابگویی میشوم…ولی خیلی زود متوجه میشم و با فکر کردن وحتی جدیدا کمک ذهن جدیدم به موقعیت درست میرسم….واقعا نمیدونم به چه زبانی ازتون تشکر کنم

زبان من از سپاسگزاری قاصر است.

ولی بدونید  که جمله به جمله این نوشته های با ارزش رو میخونم بارها..مینویسم..تکرار میکنم با اونها به ارامش میرسم وسعی فراوان دارم تا در کل زندگیم ازشون استفاده کنم.

وهمیشه بیصبرانه منتطر نوشته های بعدی هستم..

جالبه براتون بگم‌که‌من کلا چون آدم منطقی بودم و همش کارم با داشته ها وموجودیم همسو بود..آرزوهای چندانی واسه خودم نداشتم…الان که فکر میکنم می بینم که آرزوهای من در حدی بوده که سالم باشیم بتونیم بچه هامون رو به سروسامان برسونیم…در هر لحظه که به ما نیاز دارند در دسترس اونها باشیم..ومیخوام بگم ارزوها وخواسته هایم خلاصه شده بود در بهتر وراحتتر زندگی کردن بچه هام…همین وبس

ولی الان چشمهام باز شده که بابا جون…شاید منم برای خودم ارزویی داشته باشم که اینقدر بهش بی توجهی کردم…سوخته واز بین رفته.‌

تازه شهامت پیدا کردم به این قضییه فکر کنم..وبا ذهن جدید عزیزم مذاکره کردم و در نهایت تعجب دیدم که منم دوست دارم مثلا فلان کار رو انجام بدم.

چقدر جالب تا حالا بهش فکر نکرده بودم..یعنی خواسته ام کمی دور از حد تصوره…اما می بینم که نباید نا امید بشم..باید خوش بینانه بهش فکر کنم..ازفکر کردن واحساس تجربه اون خواسته به وجد بیام…و بعد دیدم که کم کم برام خواسته ام که اونهمه بزرگ ونشدنی جلوه میکرد چقدر در دسترسه…وقتی این همه اتفاقهای شگفت انگیز در دنیا در حال انجام شدنه..پس خواسته من هم شدنیه…

در هر صورت استادم منطورم تشکر بی حد از شماست که این حال وهوای خوب را برای من ساختید..چشمم طور دیگری اطرافم را می بیند..

و انتظارم کلا متفاوت شده است..

زندگی کنونی خودم را با چشمان پر بصیرت می بینم و احساس رضایت میکنم..گو اینکه تا همین چند وقت پیش فقط نفص ها ونقصانها را می دیدم.

شاید الان اونها سرجاشون باشند ولی من داشته هامو می بینم وشاد وراضی میشوم..احساسم خوب میشود.

واینها همه را مدیون شما هستم که با تکرار فراوان موضوعات و ساده گفتن وساده جلوه دادن آنها..با پیگیری مستمر در این موضوع سعی فراوان کردید تا یکی مثل من به راه درست و حقیقی هدایت بشه.

تنها میتونم بگم که خدا ازتون راضی باشه.