زندگی با اراده خداوند (قسمت شانزدهم)

(ب نام بی نام او)

سلام ب استاد گرامی و دوستان 

سالها من حرفه ای روزی 1 تا 1/5 ساعت پیاده روی میکردم گروهی)آیا سطح انرژی داشتم ؟ نه 

جسم واکنش نشان میداد و خوب پیش میرفت اما ذهن سرکش من نمی گذاشت .تا با قانون مواجعه شدم ،تازه فهمیدم که قوی کردن عضله ذهن ) خیلی خیلی مهمتر از بدن است ،اول ذهن را باید پرورش و ورزش درست داد و قوی کرد و بعد بجسم فعالیت داد تا بدن پذیرای سطح انرژی شود .اکنون وقتی با شور و اشتیاق شکرگزاری میکنم بدنم واکنش نشان میدهد و انگار میخواهد بال در بیاورد ،این سطح از انرژی لذت بخش است 

اکنون آگاهانه ب شرایط ناجور توجه نمیکنم تا احساسم را قوی و قویتر کنم.

من مطالعه این نوشته ها را تکلیف خودم میدانم تا ب تسلط بیشتری ب افکارم پیدا کنم و مهمترکه خودم را باکاعنات همسو کنم ،چرا که ،کاعنات 

ب کسانی که بی حوصله و بیکار و بی تکلیف هستند پاداش نمیدهد.من این را سالها امتحان کردم.و درسی شده برایم .

(من اکنون منتظر پاداشها و موهبتهای خداوند هستم) و دیگر خودم را از نعمت ها و الطافش محروم نمیکنم.

                                   (تا زمانی که حرکتی صورت نگیرد حادثه ای رخ نمی دهد )

من با اراده و همسو شدن با انرژی خالق می توانم خالق خواسته هایم باشم من پیروز و شکست نا پذیرم 

من همیشه عصبی و پرخاشگر بودم و بد از بدتر ،که خودخوری و خود آزاری فراوان ب خودم داشتم تا با دیگران و همیشه ب خودم صدمه میزدم تا

ب دیگران ،اکنون آرزویم این است که از درونم تغییرات را ببینم ،درونی اصلاح و درست شوم چرا که من مظهر تجلی روح الله هستم.

وای ب اون سطح انرژی برسم که لبخند جواب مشت است

    ب امید تغییرات

(من ب دستان خدا خیره شدم ،معجزه کرد)