زندگی با اراده خداوند (قسمت چهل و پنجم)

دوست داشتن خود 

چقدر همه اونهایی ک اطرافم هستن یا این واژه بیگانن 

من میبینم ک همه برا دیگرانن اما برا خودشون ن

من زنهایی اطرافم میبینم ک خودشون رو نادیده میگیرن همیشه مادرشوهرم میگه اگه پدر شوهر نباشه من غذا نمیخورم یا اکثرا از اززنهای اطرا فم ک میگن اگه مرد نباشه ما برا خودم ن چایی و غذا درست نمیکنیم 

من متعهد شدم خودمو ببینم خودمو بشنوم مادر و پدر همسر و فرزند و همسر و رفیق خودم باشم گاهی ی چیزی برا خودم میخوام اما ذهنم میگه ول کن اون موقع میگم اگه بچم الان ی چیزی بخواد الان پا نمیشدم برم این کارو کنم 

من ارزشمندم و دوست داشتنی مهم نیس ک دیگران منو دوس دارن یا ن  مهم خودمم من نیازی ب دوست داشته شدن از اطرافیانم ندارم تصمیم گر فتم گدایی نکنم توجه و علاقه از دیگران ب زور نخوام چیزیو از دیگران خودم هستم من خودمو همینجوری ک هستم دوس دارم مگه خودم چشه

کل انسانهای اطرافم ب خاطر دور شدن از خودشون انواع مریضی ها رو دارن یا انواع بدی ها رو در حق دیگران میکنن چونک ب زور میخوان اطرافیان در انحصار خودشون دربیارن 

ارزو میکنم فاصله از خودم کم بشه اونقدر خودمو ببینم ک دیگران برام بی معنی بشن