زندگی با اراده خداوند (قسمت چهل و نهم)

به نام خدایی که از روح خودش در من و همه ی شما دمیده

باسلام و احترام خدمت تمامی دوستان و استاد بزرگوار مون

که بدون داشتن تاج بر سرش و یا بدون داشتن لباس خاصی برای ما راهنماست

خیلی وقته مطالب رو که میخونم که زمزمه هایی توی سرم غوغا میکنه.و جواب این غوغارو امروز متوجه شدم.

هروقت که متنی رو از سایت میخونم از هرکلمه و جملش به وجد میام. بار دیگه که میخونمش بازم چیز جدیدی میفهمم. این کلمات و این صحبت ها هیچ وقت به نظرم تحت اراده و منیت یا سواد یا درک اقای روشن نیستند و من مطمعنم این حرف ها به اقای روشن الهام میشن. نه اینکه این حرف ها وحی باشند یا ادمای دیگه از داشتن این نوع الهامات محروم . بلکه این الهامات به خاطر اون وصلی هست که ایشون به خدا برای خودش ساخته و از خدا این درک رو خواسته و خدا هم بهش داده.

و من بی نهایت از کلام شیرین ایشون لذت میبرم.

امیدوارم تمام ادمایی که مثل روزهای قبل من هستند و از خدا میخان که کمکشون کنه به این سایت بیان و دنیای جدید رو تجربه کنن.

من یه روزایی از زندگیم به قدری خودمو گرفتار کرده بودم که خدا فقط میدونه.

ولی الان اینجام و میگم خدااااااایا شکرت

خدایا من عاشقتم

خدایا من دارم لذت میبرم از دنیا

خدایا ممنونم که وقتی صدات میزدم و میگفتم منو نجات بده به فریادم رسیدی

و الان اروم ارومم 

همون چیزی که میخواستم 

دارم زندگی میکنم. خونمو نظافت میکنم ، غذا میپزم. خرید میرم. شوق و ذوق روزگارو دارم

دیگه روزگار فقط مثل مسابقه نیس برام که بگم ظهر بشه شب و شب بشه صبح . بلکه از لحظه به لحظش لذت میبرم و زندگی میکنم .

من فهمیدم ادم متوکل خواستش توی ذهن و وجودش راحت و اسونه چون خدارو‌خوب شناخته و میدونه خدا ندار نیس خدا مملو از خلاقیت و مهربانی و عشق و فراوانی و گسترش و خدایی که این همه داره محاله که بنده ای ازش بخواد و نده فقط درصورتی نمیده که اون بنده شک داره و خودش قبل خواستش میگه شاید نشد، این یعنی توکل واقعی نیس، 

به خدای فراوانی میسپارمتون 

به همون خدایی که ایدا خانم رو هدیه دادن به اقای روشن استاد عزیزمون

یاعلی خدانگهدار