تحقق آرزوها با قدرت ذهن (گام ۱۶)

و خدایی که در این نزدیکیست..

امروز که داشتم میومدم محل کارم پشت ی ماشینی خوندم که نوشته بود آرزوهای بزرگ ، دنیای سخت.ی کم فکر کردم به این جمله که منم قبلا اینجوری فکر میکردم که آرزوهای بزرگی اگر به ذهنم خطور میکنه طبیعیه و انسان حق داره که آرزو در سر داشته باشه آمل حق اینو نداره که به آرزوهاش برسه،منم فکر میکردم دنیا برای ی سری آدم‌های خاص و ویژه به وجود اومده و اگر قرار باشه همه ی آدمها به آرزوها و خواسته هاشون برسن که دنیا گلستان میشه و دیگه زندگی بی معنیه،چون توی فقر و نداری و نرسیدن هاست که میتونی ارتباط خوب با خدا بگیری،اگر پولدار بشی دیگه خدا رو فراموش میکنی،اگر پول داشته باشی دلت میخواد همش بری دنبال کارهای غیر معقول و کارهای الکی و راهت رو گم میکنی . این گوشه ای از حرفها و زمزمه های ذهنی من در گذشته بوده و هنوزم گاهی مرور میشه ولی خیلی خیلی کمتر شده .من توی مسیری که هستم دچار تغییرات بزرگ و کوچکی شدم که هنوز هم خیلی باید انجام بشه،تنها راه تغییرات بیشتر نسبت به خداوند اینه که استمرار داشته باشم برای یادگیری صفات خوب خداوند.خداوند خودش این دنیا رو به وجود آورده و از طریق انسانها داره هر روز گستره ترش میکنه پس چطور این خدا نمیخواد که همه ی انسانها به آرزوهاشون برسن،مگه خدا خسیسه؟؟مگه خدا نداره؟؟نه نه نه.خداوند ثروتمند ثروتمندهاست،بخشنده ی بخشنده هاست.خداوند مهربان مهربانترینهاست.پس هر آنچه در دل و سرم به عنوان ایده و آرزو میشینه از طرف خداست که بهم خط میده و میگه میتونی اینم داشته باشی.پس بخواه که بهت بدم.وقتی نوجوان بودم این جمله خیلی به دلم نشست وقتی شنیدمش،اینکه بخواهید تا داده شود .ولی از اونجایی که تعریفهای درستی از خداوند نداشتم نمیتونستم درکش کنم و فقط به شنیدنش بسنده میکردم و چند لحظه ای حالمو باهاش خوب میکردم و بعد ازش می‌گذشتم.ولی الان درک کردم اگر آرزویی در دل دارم روی اونو خط نزنم،هرچند اون آرزو اگر خیلی دور از ذهن و باور باشه.من باید بهش فکر کنم.مرورش کنم و اصرار داشته باشم که بهش برسم.پس می‌شود هرآنچه بخواهم فقط باید چشمانم به درگاه خدا باشه و نه بندگان خدا.چطور و از چه راهی برای من آدمیزاد که ذهن زمینی دارم غیر ممکنه ولی اگر ب خدا بسپارم اونو،خودش از بهترین راه و بهترین مسیر آرزوی منو برآورده میکنه.الهی شکر از این آگاهی ناب.

اگر تاحالا به آرزوهام نرسیدم فقط به خاطر تعریفهای اشتباهی بوده که از خدا شنیده بودم،راه حلش اینه که تعریفها رو عوض کنم،کار خاصی نمیخواد انجام بدم مثلا اگر به ذهنم رسید چطوری میخوای به فلان خواسته برسی؟؟تو باید از ی نفر کمک بگیری،تو باید فلان قدر پول داشته باشی تا بتونی فلان کار رو انجام بدی،من در جواب به ذهنم بگم اون خدایی که این آرزو رو در دل من انداخته خودش هم راه رسیدنش رو بهم نشون میده.پس به امید خدا میسپارمش تا در بهترین زمان ممکن اتفاق بیفته.خدایا تو منو خلق کردی و از دل من خبر داری پس برایم مقدر کن هرآنچه می دانی را.الهی شکر

یا حق