اپلیکیشن تناسب فکریسایت را روی صفحه گوشی‌ات نصب کن تا با یک لمس باز شود
0

ترس از چاقی تا چاق‌تر شدن واقعی

نگرانی از چاق تر شدن
اندازه متن

صبح از خواب بیدار می‌شی و اولین فکری که میاد سراغت اینه: «نکنه باز چاق‌تر شدم؟» من سال‌ها با همین فکر زندگی کردم. هر بار که با رژیم چند کیلو کم می‌کردم، به جای خوشحالی، یه ترس دائمی همراهم بود که نکنه برگرده. و تقریباً همیشه هم برمی‌گشت. امروز می‌دونم نگرانی از چاق‌تر شدن خودش یکی از دلایل همین برگشتن بود.

شاید تو هم تمام تمرکزت رو گذاشتی روی اینکه چطور جلوی چاق‌تر شدن رو بگیری. رژیم سخت، ورزش طاقت‌فرسا و فشاری که هر روز برای نگه داشتن وزنت به خودت میاری، بخشی از زندگیت شده. و باز هم این سؤال توی ذهنته: «چرا با این همه تلاش، وزنم بیشتر می‌شه؟»

توی این مقاله از تجربه‌ی خودم می‌گم که نگرانی چطور ما رو به سمت همون چیزی می‌کشه که ازش می‌ترسیم، و چند تمرین ساده برای اینکه تمرکزت رو از ترس به خواستن ببری. اگه تازه با این مسیر آشنا شدی، از شروع مسیر لاغری با ذهن هم یه سر بزن.

نگرانی از چاق‌تر شدن

😟 نگرانی از چاق‌تر شدن و قانون جذب

سال ۱۳۹۳ با قانون جذب آشنا شدم. ساده‌ترین اصلش این بود: به هر چی توجه کنی، بیشتر وارد زندگیت می‌شه. ظرف یه سال تغییرهای بزرگی توی وضع مالی، رابطه‌ها و کارم دیدم. بعد که همین نگاه رو به لاغری آوردم، با یه حقیقت تلخ روبه‌رو شدم: من سال‌ها تمام توجهم روی چاقی بود.

نگرانی از چاق‌تر شدن یعنی ذهن دائم روی چیزی ایستاده که نمی‌خوای. «نباید چاق‌تر بشم»، «مبادا شکمم بزرگ‌تر بشه»، «اگه وزنم بره بالا چی؟» همه‌ی این جمله‌ها، با اینکه ظاهراً علیه چاقی‌ان، ذهن رو روی همون چاقی نگه می‌دارن.

شاید فکر کنی نگرانی فقط یه فکره و روی زندگیت اثری نداره. ولی فکرها روی رفتارها اثر می‌ذارن. وقتی ذهن پر از ترس باشه، تصمیم‌هامون هم از ترس گرفته می‌شن؛ و تصمیم‌های ترسیده معمولاً به همون جایی می‌رسن که ازش فرار می‌کنیم.

🔁 نگرانی چطور علت چاق‌تر شدن می‌شه؟

بذار این چرخه رو با تجربه‌ی خودم نشونت بدم. تقریباً تمام روز به غذا فکر می‌کردم؛ صبحونه‌ی فردا رو از شب قبل برنامه‌ریزی می‌کردم و ساعت نه صبح منتظر چای و کیک بودم. وقتی رژیم می‌گرفتم، این فکرها کمتر نمی‌شد؛ بیشتر می‌شد. حالا فقط یه لایه‌ی ترس هم بهشون اضافه شده بود: «این رو بخورم چاق می‌شم؟»

خیلی از غذاها رو چاق‌کننده می‌دونستم و باز هم می‌خوردمشون. در حالی که دوست‌های لاغرم توی همون مهمونی بدون نگرانی غذا می‌خوردن و وقتی سیر می‌شدن، دست می‌کشیدن. اون‌ها به چاق شدن فکر نمی‌کردن؛ من دائم بهش فکر می‌کردم. و نتیجه دقیقاً برعکس چیزی بود که انتظار داشتم.

😔 از نگرانی تا پرخوری

نگرانی یه حس ناخوشاینده و ذهن دنبال راهی برای آروم کردنش می‌گرده. برای من این راه همیشه غذا بود. بعد از یه شام سنگین، یا وقتی یکی از فامیل توی مهمونی حرفی درباره‌ی وزنم می‌زد، احساس گناه و ترس سراغم میومد و همین حس من رو به خوردن بیشتر می‌کشوند.

بعد از هر پرخوری قول می‌دادم «فردا به جبران امروز هیچی نمی‌خورم». ولی فردا یادم می‌رفت و ذهن چاقم می‌گفت: «تو که خراب کردی، اونم بخور.» این چرخه با نگرانی شروع می‌شد، با خوردن ادامه پیدا می‌کرد و با نگرانی بیشتر تموم می‌شد.

⚖️ ترسی که بعد از رژیم میومد

عجیب‌ترین بخش ماجرا این بود که حتی وقتی وزن کم می‌کردم، نگرانی تموم نمی‌شد. با چند کیلو کم کردن یه حس دروغین داشتم که انگار کاملاً لاغر شدم و همزمان ترس دائمی از برگشتن وزن. مادرم که خیاط بود، وقتی لباس‌هام بعد از رژیم گشاد می‌شد و ازش می‌خواستم تنگشون کنه، می‌گفت: «صبر کن ببینیم می‌مونی یا نه.»

این جمله دقیقاً همون چیزی بود که ذهن خودم هم می‌گفت. من منتظر برگشتن وزن بودم؛ و ذهنی که منتظر چیزیه، بالاخره پیداش می‌کنه. رژیم‌هام رو از حدود ۸۵ کیلو شروع کردم و با هر دور کم کردن و برگشتن، بیشتر از قبل چاق شدم، تا جایی که حدود ۳۳ سالگی به ۱۳۵ کیلو رسیدم.

🔄 تبدیل نگرانی به متناسب شدن

رهایی از نگرانی به این معنی نیست که هدفت رو فراموش کنی. یعنی جهت توجهت رو عوض کنی؛ به جای چیزی که نمی‌خوای، روی چیزی تمرکز کنی که می‌خوای. به جای «نباید چاق‌تر بشم»، بگی «دوست دارم سبکی رو تجربه کنم».

من همین کار رو با کلمه‌ی «باید» کردم. «باید لاغر بشم» برای من معنای جنگیدن داشت و هر جنگی ترس خودش رو داره: ترس از شکست، ترس از برگشتن وزن، ترس از قضاوت. وقتی جاش رو با «دوست دارم … رو تجربه کنم» عوض کردم، ذهنم دیگه در حالت دفاع نبود؛ داشت به سمت یه خواسته حرکت می‌کرد.

قدرت لاغر شدن

💡 به جای نگرانی، به متناسب شدن فکر کن

نگرانی از چاق‌تر شدن مثل یه حلقه‌ی معیوب عمل می‌کنه: هر چی بیشتر نگران باشی، بیشتر به خوردن پناه می‌بری و هر چی بیشتر بخوری، نگران‌تر می‌شی. ولی این حلقه از یه نقطه قابل شکستنه: جایی که تصمیم می‌گیری به جای ترس، به تصویر خواسته‌ات توجه کنی.

تمرکز بر احساس خوب به این معنی نیست که یه‌شبه متناسب می‌شی. ولی وقتی آرامش بیشتری داشته باشی، تصمیم‌های بهتری می‌گیری. ذهنی که نمی‌ترسه، لازم نیست به غذا پناه ببره. ذهنی که منتظر شکست نیست، با یه لغزش کل مسیر رو کنار نمی‌ذاره.

من با همین تغییر نگاه، بدون رژیم و باشگاه و قرص، حدود ۳۰ کیلو کم کردم و از اون موقع متناسب موندم. فرق این بار با همه‌ی دفعه‌های قبل این بود که دیگه منتظر برگشتن وزن نبودم. هنوز هم گاهی لغزش دارم، ولی لغزش دیگه برام یه زنگ خطر ترسناک نیست؛ یه فرصته برای بهتر کردن تمرین.

🎯 تصمیمی که از ترس ساخته بشه، دووم نمیاره

تصمیم‌های من برای لاغری همیشه از بیرون و از ترس میومد: یه حرف خجالت‌آور، یه مهمونی که نزدیک بود، ترس از نگاه دیگران. عدد بالاتر ترازو ناراحتم می‌کرد، ولی تصمیمی نمی‌ساخت. و هر تصمیمی که از ترس ساخته می‌شد، با رفتن ترس تموم می‌شد.

وقتی به همسرم پیشنهاد ازدواج دادم، خانواده‌اش شرط گذاشتن که کمی وزن کم کنم. با رژیم سخت و ورزش وزن کم کردم، ولی دو سه هفته بعد از اینکه موافقت کردن، وزنم برگشت؛ ولی دیگه خانواده‌ی همسرم راهی برای مخالفت کردن نداشتن😄. ترس از مخالفت اون‌ها رفته بود و تصمیم من هم همراهش رفت.

🎉 نگرانی در مهمونی‌ها و دورهمی‌ها

یکی از جاهایی که نگرانی از چاق‌تر شدن به اوج می‌رسید، مهمونی‌ها بود. حس می‌کردم همه دارن غذا خوردنم رو نگاه می‌کنن. قبل از رفتن به خودم قول می‌دادم کم بخورم و همین قول، تمام شب ذهنم رو درگیر غذا می‌کرد. هر لقمه رو با ترس برمی‌داشتم و آخر شب، معمولاً بیشتر از همیشه خورده بودم.

بهونه‌هام هم آماده بود: «توی مهمونی حیفه رژیم بگیرم؛ امشب می‌خورم، از فردا.» یا «الان که با دوستام اومدم بیرون، نمی‌تونم برنامه‌ام رو دنبال کنم.» این جمله‌ها ظاهراً آرامش می‌دادن، ولی در واقع نگرانی رو فقط به فردا منتقل می‌کردن. فردا هم با یه عذاب وجدان تازه شروع می‌شد.

هنوز هم گاهی متوجه می‌شم توی جمع بیشتر از وقتی که تنهام غذا می‌خورم. ولی دیگه این رو با ترس و سرزنش نگاه نمی‌کنم. فقط متوجهش می‌شم و ازش یاد می‌گیرم. همین نگاه بدون ترس، باعث شده دورهمی‌ها دیگه برام میدون جنگ نباشن.

🗣️ نگرانی از حرف دیگران

بخش زیادی از نگرانی ما از چاق‌تر شدن، در واقع نگرانی از حرف دیگرانه. مسخره شدن‌ها، «نصیحت‌ها» درباره‌ی وزنم و خرید لباس‌هایی که فقط سایز بزرگ و رنگ تیره‌اش بهم میومد، باعث می‌شد با خودم عهد ببندم «باید لاغر بشم». ولی این عهد از ترس ساخته شده بود، نه از خواستن.

من یه مردم و می‌دونم حرف دیگران روی من کمتر از خانم‌ها اثر می‌ذاره. ولی خوندن و جواب دادن به پرسش‌های هزاران نفر از اعضای سایت که بیشترشون خانم بودن، کمکم کرد نگاهشون رو بهتر بفهمم. یه جمله‌ی کوچیک درباره‌ی وزن، می‌تونه بذر نگرانی باشه؛ و نگرانی، اگه بهش آب بدی، بزرگ می‌شه.

راهش این نیست که دیگران رو ساکت کنیم؛ اینه که تصمیم لاغری‌مون رو از حرف اون‌ها جدا کنیم. وقتی دلیل تو برای متناسب شدن، خواسته‌ی خودت باشه، حرف دیگران دیگه نمی‌تونه اون رو به ترس تبدیل کنه.

🔑 مسئولیت، پادزهر نگرانی

نگرانی وقتی بیشتر می‌شه که حس کنی کنترل ماجرا دست تو نیست. من سال‌ها مقصرهای زیادی داشتم: غذاها، متابولیسم، ژنتیک. و وقتی مقصر بیرون از تو باشه، فقط می‌تونی نگران باشی که کی دوباره کارش رو می‌کنه.

اولین قدم من در مسیر لاغری با ذهن این بود که بپذیرم صددرصد مسئول چاقی، اشتها و پرخوری خودم هستم. از اون روز همه‌ی اون مقصرها از فهرستم خط خوردن. عجیب بود، ولی همین پذیرش بخش زیادی از نگرانی رو از بین برد؛ چون حالا می‌دونستم تغییر دست خودمه و لازم نیست منتظر یه اتفاق بیرونی بمونم.

مسئولیت با سرزنش فرق داره. سرزنش نگرانی رو بیشتر می‌کنه، ولی مسئولیت بهت قدرت انتخاب می‌ده. وقتی بدونی انتخاب با توئه، دیگه لازم نیست هر صبح با ترس از خواب بیدار بشی.

قانون جذب و لاغری

🌀 قانون جذب و لاغری

استفاده از قانون جذب برای لاغری فقط یه آرزوی خوش‌بینانه نیست؛ یه تغییر جهت آگاهانه‌ست از ترس به خواستن. وقتی ذهن دائم روی ترس از چاق‌تر شدن متمرکز باشه، همه‌ی تصمیم‌ها، احساس‌ها و رفتارها از همون ترس رنگ می‌گیرن.

ذهن «نه» رو نمی‌شنوه

وقتی به یه بچه بگی «به هیچ وجه به بستنی فکر نکن!»، اولین چیزی که میاد توی ذهنش بستنیه. ذهن ما هم همین‌طوره. وقتی مدام می‌گی «نمی‌خوام چاق بشم»، ذهنت روی «چاق شدن» تمرکز می‌کنه و تصویرش رو زنده نگه می‌داره.

برای همین جمله‌هایی که با «نه» و «نباید» ساخته می‌شن، ما رو به جایی که می‌خوایم نمی‌رسونن. باید به ذهن یه تصویر مثبت داد که بتونه به سمتش حرکت کنه.

🧘 تمرین‌هایی برای رهایی از نگرانی از چاق‌تر شدن

این‌ها چند تمرین ساده‌ان که بهت کمک می‌کنن نگاهت رو از ترس به اشتیاق ببری:

۱. تصویر مثبت از خودت بساز

چشم‌هات رو ببند و خودت رو در بدنی سبک و متناسب تصور کن. مهم نیست الان اون شکلی نیستی؛ مهم اینه که اون تصویر رو توی ذهنت نگه داری. تصور کن لباس مورد علاقه‌ات رو پوشیدی و با سبکی راه می‌ری. من سال‌ها فقط رنگ‌های تیره می‌پوشیدم، در حالی که عاشق زرشکی و سبز بودم؛ تصویر من، پوشیدن همین رنگ‌ها بود. هر روز چند دقیقه این تصویرسازی رو تکرار کن.

۲. جمله‌هات رو با حس بگو

جمله‌ی مثبت فقط وقتی اثر داره که با حس گفته بشه، نه از سر عادت. جمله‌هایی مثل «دوست دارم سبکی بدنم رو تجربه کنم» یا «دارم لاغر شدن رو یاد می‌گیرم» رو با آرامش تکرار کن؛ مثلاً قبل از خواب یا بعد از بیدار شدن. جمله‌ای انتخاب کن که برات باورپذیر باشه، نه جمله‌ای که ذهنت فوراً بهش بخنده.

۳. خودت رو سرزنش نکن

سرزنش فقط ترس رو بیشتر می‌کنه. امروز وقتی زیاده‌روی می‌کنم، به خودم عصبانی نمی‌شم و قول جبرانی نمی‌دم. قبول می‌کنم که انتخاب خودم بوده و روی بهتر کردن واکنش‌هام کار می‌کنم. هر بار خواستی خودت رو سرزنش کنی، یه جمله‌ی جایگزین آماده داشته باش: «دارم یاد می‌گیرم و هر روز بهتر می‌شم.»

۴. مراقب گفت‌وگوی درونیت باش

با خودت مثل یه دوست حرف می‌زنی یا مثل یه منتقد بی‌رحم؟ جمله‌هایی که توی خانواده می‌شنیدم، کم‌کم صدای درونی خودم شد؛ مثل «چاقی من ارثیه و هر کاری کنم لاغر بشو نیستم». اوایل مسیر، ذهنم مسخره‌ام می‌کرد و می‌گفت «تو لاغر بشو نیستی». جوابش رو این‌طوری می‌دادم: «درسته، ولی دارم لاغر شدن رو یاد می‌گیرم.» این جواب، گفت‌وگوی درونیم رو از دعوا به یادگیری تبدیل کرد.

۵. فکر ترسناک رو با تصویر خواسته جایگزین کن

ذهنت مثل یه پروژکتوره؛ یا تصویر چاق‌تر شدن رو پخش می‌کنه یا تصویر تناسب رو. هر بار فکری مثل «نکنه باز چاق‌تر شم» اومد سراغت، لازم نیست باهاش بجنگی. فقط متوجهش شو و تصویر خواسته‌ات رو جاش بذار؛ مثلاً «چه حس خوبی داره این لباس رو راحت بپوشم.»

🏁 جمع‌بندی: نگرانی، ترمز ذهنته

هر بار که نگران چاق‌تر شدن هستی، انگار پات رو روی ترمز گذاشتی. این نگرانی ذهنت رو خسته می‌کنه و تو رو در همون چرخه‌ی ترس و خوردن نگه می‌داره. با تصویرسازی، جمله‌های باورپذیر و گفت‌وگوی مهربون با خودت، می‌تونی تمرکزت رو ببری روی سبک شدن و لذت بردن از مسیر.

اگه دوست داری تمرین‌های ذهنی بیشتری یاد بگیری و برای کنترل اشتها و پرخوری همراهی داشته باشی، دوره‌ی اصلاح پرخوری و اشتها در مغز برای همین ساخته شده.

✍️ تمرین: اگه نگران نبودم…

همون‌قدر که دست به غذا بودن ما رو چاق می‌کنه، دست به قلم بودن ما رو لاغر می‌کنه. یه برگه بردار و این‌ها رو بنویس:

  1. سه جمله‌ای رو بنویس که وقتی نگران چاق‌تر شدنی، به خودت می‌گی.
  2. جلوی هر کدوم بنویس بعد از گفتنش معمولاً چه کاری می‌کنی.
  3. هر جمله رو به یه جمله‌ی «دوست دارم … رو تجربه کنم» تبدیل کن.
  4. این جمله رو کامل کن: «اگه هیچ نگرانی از چاق‌تر شدن نداشتم، اون وقت…»
  5. یه تصویر از خواسته‌ات انتخاب کن که هر بار ترس اومد، جاش بذاری.

📝 برام بنویس

نگرانی از چاق‌تر شدن چقدر از روزت رو می‌گیره؟ معمولاً با چه جمله‌ای به ذهنت میاد؟ توی قسمت نظرات برام بنویس.


اگه تمرین رو انجام دادی، جمله‌ی «اگه نگران نبودم، اون وقت…» رو هم کامل کن و بنویس. شاید به یه نفر دیگه کمک کنه.

منتظر کامنت‌های شما هستیم! 💬👇

همراه همشگی شما: رضا عطارروشن

چرا نگرانی از چاق‌تر شدن باعث چاقی بیشتر می‌شه؟

چون ذهن رو روی چاقی نگه می‌داره و تصمیم‌ها رو از ترس می‌سازه. نگرانی یه حس ناخوشاینده و خیلی از ما برای آروم کردنش به غذا پناه می‌بریم.

چطور از نگرانی از چاق‌تر شدن رها بشم؟

تمرکزت رو از چیزی که نمی‌خوای به چیزی که می‌خوای ببر. به جای «نباید چاق بشم» بگو «دوست دارم سبکی رو تجربه کنم» و تصویر خواسته‌ات رو جایگزین فکرهای ترسناک کن.

قانون جذب چه ربطی به لاغری داره؟

قانون جذب می‌گه به هر چی توجه کنی، بیشتر وارد زندگیت می‌شه. وقتی توجهت دائم روی ترس از چاقی باشه، رفتارهات هم از همون ترس پیروی می‌کنن.

اگه بعد از کم کردن وزن بترسم برگرده چی؟

این ترس طبیعیه، ولی منتظر برگشتن وزن بودن خودش راه برگشت رو باز می‌کنه. لاغری ماندگار وقتی اتفاق میفته که تغییر از ذهن شروع بشه، نه فقط از رژیم.

افزودن به علاقه‌مندی‌هادریافت اعلان دیدگاه جدید
با دادن ستاره به این مطلب امتیاز بگیرید.

امتیاز 4.71 از 31 رای

https://tanasobefekri.net/?p=7426
19 نظر توسط کاربران ثبت شده است.
اندازه متن بخش نوشتن دیدگاه:

دیدگاهتان را بنویسید

اندازه متن دیدگاه ها
      آواتار abirozeh
      ۱۴۰۴/۰۸/۲۳ ۰۸:۵۱
      مدت عضویت: 2436 روز
      امتیاز کاربر: 7594 سطح ۴: هنرجوی مبتدی

      نشان های دریافت شده

      نویسنده عالی (بیش از ۵۰ دیدگاه)
      دیدگاه فنی
      محتوای دیدگاه: 619 کلمه

      با سلام ودرود خدمت استاد عزیز وهمراهان‌گرامی 

      بعد از مدتی که در سایت بی‌نظیر استاد هستم ودارم از مطالب این سایت استفاده میکنم .وقتی بر میگردم به عقب که چرا من این مقداری که الان دوسش ندارم رو به عنوان اضافه وزن زیاد کردم وروز به روز یا ماه به ماه یا سال به سال به جای اینکه با این همه ترفند های بیهوده ی ذهنی که داشتم .نه تنها کم نشد اضافه شد .با رژیم وبا کم خوری با روزه گرفتن .با ورزش در باشگاه در خانه در محل کار در پارک با دمنوش با رژیم گیاهخواری با وجود همه ی اینها از بیرون من هر سال اضافه شدم 

      همه وهمه به دلیل ترس از چاقی وچاقت. نشدن بود من روزی که بعد از دو تا بارداری رفتم باشگاه .کارت باشگاه الان دارم وزنم ۶۸ و۶۹ کیلوبوده ویه سایز عالی 

      با وجود دو تا بچه تقریبا پشت سر هم ولی متاسفانه دیدگاهم به خودم چاقی بود ومدام ومدام ترس از اینکه نکنه چاقتر بشم رو داشتم وهمین ترس منو رسونند تا الان .نمیدونم کدوم باور رو من باور کردم که به تکاپو افتادم برای وزن کم کردن الان از خدامه که .برسم به اون وزن 

      به خاطر اون عدم تایید خودم بود .خودم رو زشت وچاق میدیدم وبه دنبال این تفکر از غذاها ترسیدم از نون .از برنج‌.از چربی .از کره .از روغن .از کیک .از کلوچه .از فست فود. .از خامه .وحدتی رفته بودم تو گروه خامگیاهخواری وبا خودم میگفتم اگه میتونستم این رژیم رو انجام بدم الان هم لاغر میشدم هم پاکسازی میکردم میگفتم رژیم سالم یعنی فقط گیاه بخوری فقط روزه بگیری که هیچی از گلوت نره پایین که لاغر بشی وخلاصه این ذهن منفی بافم هر روز ودر هر مکانی برام سناریو میچید ومن هم که عافل بودم به حرفش گوش میدادم .

      به جای اینکه بدن زیبا رو که خداوند در حد شگفتی به من داده رو بپذیرم همون ۴ کیلو اضافه رو با استدلال برا خودم حل کنم هیچ حس خوبی به بدنم نداشتم ودوست داشتم سریع برگرده به دوران مجردی ..خلاصه ‌که با اون همه رعایت غذایی وترس از اینکه این غذا چاق کنندست وبه بچه هام هم میگفتم که رعایت کنید .نخورید ..ومیدیدم اونا مخفیانه میرن خامه وکره وپنیر خامه ایی میخرن ..

      من هر روز از خودم دور ودور تر شدم از خود واقعیم که من بودنم زیباست چه با اضافه وزن چه متناسب .حسرت همکارانم رو میخوردم که سر کار اونا لباس سایز کم میپوشن ومن باید سایز بزرگ بخرم یه جور ضعف بود برام .در صورتی که همین الان از خیلی‌ها خوشتیپ ترم حتی از لاغرها ی دور رو برم .تکرار این احساس بد ها پشت سر هم نتیجش شد اینی که هستم الانم با وجود این که تو سایتم خیلی اوقات منفی باف میاد سراقم میگه تو که هنوز همونی ..تو که تغییر نکردی .بیا لااقل یه فستینگ انجام بده تا زودترنتیجه بگیری ولی من گوش نمیدم دیگه …..

      اگه من احساس چاقتر شدن نداشتم ….

      لذت یه کافه رفتن با دخترم رو می‌بردم وچند برابر میشد 

      یه آب هویج بستنی تو یه روز گرم تابستون تو پارک کنار خونمون رو حس میکردم ..لدت پوشیدن لباس مورد علاقم رو با تمام وجود حس میکردم جدا از حرف دیگران ومردم پوشیدن لباسهای قشنگ توخونه ای .حس خوب پیاده روی آگاهانه غذا خوردن ..

      ومن اینو هرروز میخام تصویر سازی کنم افکارم رو عوض کنم تا نتیجه عوض بشه مطمئنم که راهم درسته وبهش میرسم چون این راه رو خدا بهم نشون داده ولی ذهن هنوز قدرت داره تو منفی باف ولی من قدرت رو میخام خودم به دست بگیرم ..چون من از جنس همون آفریدگار م.همون خالق من میخام یه نقاشی جدید از خودم بکشم ..بر روی بوم زندگی 

      من از سایت تناسب فکری یاد میگیرم ونقاشی خوبی میشم واون موقع بهترین ها رو میکشم 

      خدایا ممنون ازت 

      استاد سپاس

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ★ ★ ★ ★ ★
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 5 از 1 رأی مشاهده امتیاز دهندگان
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار یلدا
      ۱۴۰۴/۰۶/۲۴ ۲۱:۱۷
      مدت عضویت: 1125 روز
      امتیاز کاربر: 6100 سطح ۳: کاربر پیشرفته

      نشان های دریافت شده

      نویسنده عالی (بیش از ۵۰ دیدگاه)
      مدال طلایی
      محتوای دیدگاه: 291 کلمه

      باسلام وقتتون بخیر

      متن این فایل بسیارعالی و کاربردی هست و من چندین بار خواندمش و انگار باهربارخواندن اگاه تر میشی 

      اگر نگرانی از چلق تر شدن نداشتم اونوقت

      الان تونستم بودم متناسب واقعی بمونم و دوباره وزنم اضافه نشده بود

      میتونستم لباس ها یی ک دوست دارم رو بپوشم

      میتونستم اعتماد ب نفس باللتری داشته باشم

      متوانستم کودکی بهتری. داشته باشم

      میتونستم دوستان لهتری داشته باشم

      میتونستم عزت نفسم بالا بره تا دوست پیدا کنم و استرس مسخره شدن نداشته باشم

      منزوب نمیشدم

      حالم بد نمیشد

      استرس نداشتم

      فوبیا خرید لباس و اتاق پرو رفان یا با کس دیگ ای خرید رفتن نداشتم

      تو خرید حس و حال خوب وشاد داشتم و از دیدن خودم لذت میبردم

      خودمو بیشتر دچست میداشتم

      راحتتر از خودم عکس میگرفتم

      راحتتر عکس های کودکیمو میددیم و یا از کودکیم لذت میبردم

      دغدغه فکری مربوط ب چاقی چ در کودکی و چ در بزرگسالبم کمتر میشد

      کمتر مسخره میشدم

      کمتر تحقیر میشذم

      ارزوی مرگ نمیکردم

      احساس عذاب دادن ب دیگران رو نداشتم

      خودم رو ناللیق و بی اهمیت و دوست نداشتنی نمیدیدم

      میتونستن خودم رو پیدا کنم

      مسیرم عوض میشد

      منی ک عاشق کار کردن ی ورزش حرفه ای بودم میتونستم اینکار کنم 

      ولی همیشه ب خاطر چاقیم یا مجبور ب ول میشدم یا مربی ناامیدم میکرد و نمیتونستم واقغا هم نمیتونستم ادامه بدم

      و مسیرم عوض میشد

      اصلا نمیدونم چ شکلی همه اینها رو نوشتم و اینها کجای ذهنم بودن و چقدر مخرب هستند

      و چ سوال عجیبی بود 

      ولی ی چیزی هم هست استاد

      اگر من چاق نبودم ۱۵ سالگی با این دوره ها اشنا نمیشدم

      و مسیر زندگبم و کارکتر یلدام تغییر نمبکرد و پیشرفتی نداشت

      اگر چاق نبودم الان اینجا نبودم درسته 

      ولی شاید باید اینجا میبودم برای ساختن یلدایی ک دوسش دارم 

      و پیدا کردن خودم و مسیرم 

      یاد گرفتن اموزش و تغییر 

      شاید هم الان باید اینجا میبودم 

      چون من معتقدم هیچ اتفاقی اتفاقی اتفاق نمی افته

      دنیای متناسبی خیلی قشنگه خیلی

      و هرکسی لایق تجربش هست قطعا هست🙏

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ★ ★ ★ ★ ★
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 5 از 1 رأی مشاهده امتیاز دهندگان
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار maryam1398rahimi
      ۱۴۰۴/۰۳/۰۵ ۰۸:۱۱
      مدت عضویت: 2459 روز
      امتیاز کاربر: 43284 سطح ۶: هنرجوی پیشرفته

      نشان های دریافت شده

      نویسنده عالی (بیش از ۵۰ دیدگاه)
      نویسنده ممتاز (بیش از ۱۰۰ دیدگاه)
      مدال طلایی
      محتوای دیدگاه: 473 کلمه

      سلام و درود به استاد عزیزم و دوستان متناسبم 

      اگر نگرانی از  چاق تر شدن نداشتم اون وقت که 

      من می تونستم صبح ها که از بیدار میشم با احساس خوب روزم و شروع کنم دیگه به چاقی فکر نمی‌کردم و ذهنم آروم تر بود و میتونستم به چیزهای دیگه فکر کنم که روند زندگی بهتری داشته باشم و بیشتر در شادی و احساس خوب باشم 

      من اگه نگرانی از چاق تر شدن نداشتم میتونستم تو جنبه های دیگه زندگیم بهتر رشد کنم و هر روز یه قدم به خواسته های دیگه ام برمیداشتم و موفق تر بودم 

      و میتونستم هر چیزی رو در زندگی تجربه کنم 

      اگه نگرانی چاقتر شدن نداشتم میتونستم شبها راحت بخوابم و صبح ها راحت بیدار بشم و در جمع ها به راحتی و با اعتماد به نفس حضور پیدا کنم  

      و سرم و بالا می‌گرفتم و به راحتی صحبت میکردم 

      و به راحتی هر چیزی که دوست داشتم می‌خوردم و 

      لذت می‌بردم از غذا خوردن و

      تمام ذهنم پر از افکار عالی و مثبت بود و میتونستم شاد تر زندگی کنم 

      و هر روز به دنبال تجربه های بهتر برای ادامه ی زندگیم بودم 

      من اگه نگرانی چاقیم نبودم بیشتر لذت می‌بردم در کنار همسرم بیشتر با بچه هام وقت می گذروندم

      بیشتر به تفریح میرفتم بیشتر بچه ها رو به پارک می بردم و با آن ها بازی میکردم 

      و از بیرون رفتن با عزیزانم لذت می‌بردم 

      من اگه نگرانی چاقی نبودم 

      بیشتر میتونستم روی خودم تمرکز کنم بیشتر میتونستم فعالیت داشته باشم در کارهای منزل 

      بیشتر می تونستم مهمون دعوت کنم خونمون 

      و غذاهای خوشمزه برای  مهمونام و عزیزانم درست کنم

      تنوع غذاهام بالاتر می‌رفت 

      و با حوصله با فرزندانم رفتار میکردم 

      من اگه نگرانی چاقی نبودم  میتونستم رابطه ی بهتری با دوستان اقوام و آشنایان داشته باشم 

      و از داشتن رابطه لذت می‌بردم 

      میتونستم شادتر و پر انرژی تر باشم 

      من امروز فهمیدم که نباید نگران چاقی باشم 

      چون با نگران بودن نه تنها متناسب نمیشم 

      بلکه چاق تر هم میشم 

      با تمام اون افکاری که من دارم 

      دارم چاقی رو تقویت میکنم 

      چند وقته که همش نگران چاق تر شدن بودم احساس بدی از خودم داشتم و دیدم که هر چیزی که می پوشم اذیتم می‌کنه و همین احساس چاقی و احساس بد از خودم باعث شد که من چاقتر بشم 

      پس برای متناسب شدنم باید احساس خوب داشته باشم باید هر روز رو زنذگی کنم با حال خوب با همین تناسبی  که الان دارم باید خودم و دوست داشته باشم به خودم احترام بزارم احساس خودم و خوب کنم تا بتونم به اون چیزی که میخام دست پیدا کنم 

      و با انجام تکنیک های که استاد عزیز گفتن میتونم در جهت متناسب شدن حرکت کنم 

      و زندگی رو با انرژی و شور و شوق دنبال کنم 

      میتونم به خودم آفرین بگم و بگم تو میتونی 

      چون در جهت و مسیر درست زندگی قرار دارم من میتونم با احساس خوب و تجسم کردن درست در این مسیر 

      به هر آنچه که دوست دارم دست پیدا کنم و با آرامش و احساس خوب زندگی کنم 

      زندگی رو ………..

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ★ ★ ★ ★ ★
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 5 از 1 رأی مشاهده امتیاز دهندگان
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار Sanaz 🌺
      ۱۴۰۴/۰۳/۰۱ ۱۴:۱۵
      مدت عضویت: 1978 روز
      امتیاز کاربر: 36731 سطح ۶: هنرجوی پیشرفته

      نشان های دریافت شده

      نویسنده عالی (بیش از ۵۰ دیدگاه)
      نویسنده ممتاز (بیش از ۱۰۰ دیدگاه)
      دیدگاه فنی
      محتوای دیدگاه: 575 کلمه

      به نام خدا 

      سلام خدمت استاد گرامی و دوستان همراهم. 

      اگه نگرانی از چاق تر شدن نداشتم  ، اون وقت 

      این سوال برای من به بعد از آشنایی با سایت و قبلش جواب داده میشه .

      قبلا فکر می کردم تمام زندگی من مربوط به اینه که چاق نباشم و چاق تر نشم .

      هر شکستی و هر مشکلی توی زندگی من ،مقصر چاقی بود و همیشه فکر می کردم اگه چاق نبودم چه ها که نمی کردم .

      صبح زود پا میشدم ،نماز بهتر می خوندم و خدا منو بیشتر دوست داشت .

      رفتارم بهتر بود .با کلاس تر بودم .

      بیشتر مورد تایید بودم .خوش تیپ تر بودم .

      همیشه خونمون تمیز بود .خوشحال بودم.

      مورد تحسین همگان بودم .زندگی کلا شیرین می شد و هیچ مشکلی نداشتم .

      چاقی و چاق تر شدن هر روز تمام ذهن و افکارم رو درگیر خودش کرده بود و فکر می کردم باید از این مرحله رد شم تا بتونم زندگیمو بهتر کنم .

      تا بتونم اصلا انسان تر باشم .

      تا انگار همه چی بهشت باشه برای من .

      بارها و بارها تلاش کردم ،متناسب شدم ولی موندگار نشد .

      تا زمانی که تلاش می کردم حالم کمی  بهتر می شد ولی دنیا تغییری نمی کرد .

      زندگی همونی بود که بود .

      من گفتم نه باید لاغر بمونم و از اینهمه تشویش و نگرانی و اینهمه فکر درباره خوردن راحت بشم که هیچ وقت این نشد که نشد و بعد از هر بار لاغری دوباره برمی گشتم سرجام و دوباره دنیا برام خراب تر از قبل بود .

      وقتی اومدم اینجا یاد گرفتم که چاقی من ربطی به هیچ چیز در این دنیا نداره و من می تونم دنیامو تغییر بدم و اون تنها با تغییر نگرش هام بود .

      چاقی اصلا از همه چی جدا بود .

      درسته چاقی باعث شده بود به خیلی از آرزوهام نرسم ولی تموم زندگیم نبود .

      اونم یک نگرش بود و یک رفتار غلط که من باید اونم مثل چیزهای دیگه ی زندگیم با تغییر نگرشم تغییرش بدم .

      چاقی چیزی نبود که من به تمام زشتی ها و بدی ها ربطش بدم و با نبودش بهشت رو تجربه کنم .

      الان چاقی برای من فقط خودشه نه چیز دیگه .

      الان میدونم اگه بتونم به چاق تر نشدن فکر کنم ،می تونم هر روز تجسم تناسب زیباتری داشته باشم و با تجسم شیرین روزانه رفتار و عملکردم خیلی بهتر میشه .

      حال دلم خوش میشه ،خودمو بیشتر دوست دارم ،بیشتر به خودم می رسم .

      خودم با غذاها اذیت نمی کنم .

      حالم خوش خوش خوش بود .

      مثل همین الان .

      باید بگم تجربه ی شیرین تجسم رو از دوره ی ورود به ذهن ناخودآگاه چشیدم و هر روز انجامش می دادم تا یک زمانی همه چی عالی بود و تمام رفتارهام به مراتب بهتر شدن تا جایی که با یک بهم ریختگی و رفتارهای اشتباه غذایی ،دوباره ترس از چاق تر شدن اومد سراغم و همش خودم رو چاق میدیدم و الان دوباره شروع می کنم .

      درسته الان دیگه به اون آسونی نمی تونم تجسم کنم .

      ولی یک جمله ی با ارزش از شما استاد گرامیم یاد دارم و هر روز به خودم یادآوری می کنم که هر چیزی رو در این جهان تکرار کنی و ادامه بدی ، اون کار رو به گسترش میره و بهتر میشه .

      من بازم دوباره می تونم این تجسم رو روز به روز بهتر انجام بدم .

      الان فهمیدم یکی از موانع تناسب ، ترس از چاق ترشدن هست و این ترس با تجسم تصاویر لاغری رفع میشه .

      بی نهایت باارزش و گرانبها بود .

      بسیار سپاسگزارم از یادآوری روزهای شیرین و آموزش های ناب .

      در پناه حق باشید 

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ★ ★ ★ ★ ★
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 20 از 4 رأی مشاهده امتیاز دهندگان
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار اکبر ملکوتی
      ۱۴۰۴/۰۲/۳۱ ۲۳:۰۴
      مدت عضویت: 1198 روز
      امتیاز کاربر: 8115 سطح ۴: هنرجوی مبتدی

      نشان های دریافت شده

      نویسنده حرفه‌ای (بیش از ۱۵۰ دیدگاه)
      نویسنده ممتاز (بیش از ۱۰۰ دیدگاه)
      نویسنده عالی (بیش از ۵۰ دیدگاه)
      محتوای دیدگاه: 134 کلمه

      اگه نگرانی از چاق تر شدن نداشته باشم ؟؟؟؟؟؟

      اون وقت دیگه

       دست از سر بدن وجسم فعلیم برمیدارم 

      بهیچ وجه ترس غذایی ندارم واز غذاها هراس بیمورد ندارم 

      باآرامش وخیال راحت غذا میخورم 

      هروقت واقعا  گرسنه میشم میرم سراغ خوردن 

      ازرفتن به  مهمونیها وجشنها ومراسمات ترسی ندارم 

      ایام ها برایم تفاوتی نداردنوروز یا رمضان یا هرچی 

      ازرفتن یا دعوت شدن به رستورانهاوبیرون ازخانه غذا خوردن  ترسی ندارم 

      افکارم حول وحوش ترس از  چاقتر شدن نیست وذهنی درگیر ترس ازچاقی نیستم

      آرامش دارم وبااحساس خوب درمسیرتناسب ذهنی گام برمیدارم 

      روز به روز جذابتر و خوش تیپ وخوش استایل ترخواهم شد  

      متن بسیار عالی وآموزنده وبازبان ساده وخیلی روان درمورد قانون جوب ولاغری بود 

      واینکه خیلی راحت وخلاصه اینکه توجه امان رااز ناخواسته ها برداریم وتمرکز وتوجه امان را بسمت خواسته ها ببریم وشرایط موجود وفعلی خودمان را اهمیت ندهیم 

      راحت وآسان وخوب راهکاری جهت رسیون به تناسب 

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ★ ★ ★ ★ ★
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 0 از 0 رأی
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار مریم نیکروان
      ۱۴۰۴/۰۲/۳۱ ۲۰:۴۱
      مدت عضویت: 846 روز
      امتیاز کاربر: 29905 سطح ۶: هنرجوی پیشرفته

      نشان های دریافت شده

      نویسنده عالی (بیش از ۵۰ دیدگاه)
      نویسنده ممتاز (بیش از ۱۰۰ دیدگاه)
      مدال طلایی
      محتوای دیدگاه: 331 کلمه

      سلام گذشته خیلی چاق بودم ومن همیشه نگرشم این بودمن چربی هام اب نمیشه چون سوخت وسازبدنم پایینه چاقیم ارثیه من یک ادم کم تحرکم بیشترمیخورم کمترراه میرم منم سنم رفت بالا وزنم میادپایین پیاده روی ورزش خوبه برم تلاش کنم شایددورشکم وپهلوباسن کم شد برنامه رژیمی ازدکتربگیرم کمکم میکنه من لاغربشم برنامه روباذوق وشوق میگرفتم اولش دقیق اجرامیکردم انگاربرام میخوادمعجزه بشه بعدچندروزکم میاوردم میدیدم بابا سخته من یک ادم پرخورمگه اون تعدادقاشق برنج ونون نمیتونه جواب منوبده باهمه این نگرش ها هیچ وقت باخودم فکرنکنم ایرادکارمن کجاست چرا هرکاری میکنم من لاغرنمیشم استرس ها ولم نمیکرد بااینکه رژیم اجرامیکردم ولی ازطرفی میگفتم لاغرنمیشم هی میگفتم چرااین شکم لعنتی اب نمیشه ولی هیچ وقت ازقدرت ذهن اطلاعاتی نداشتم تاحرف ازتناسب اندام بودهمه میگفتن فقط رژیم ورزش ترازوچقدربمازجردادوقتی روش میرفتیم کافی بودعددبالانشون بده دنیاروسرماخراب میشدوای من چرالاغرنمیشم من ارزه ندارم ازبس پرخورم اگرم کم نشون میدادمن فوری شروع میکردم بخوردن وقتی رژیم رهامیکردیم چندکیلوکه اب کرده بودیم برمیگشت چاقترازقبل میشدیم ترس ازخوردن ها داشتیم یک فردمتناسب میدیدیم حسرت میخوردیم اون باخیال راحت همچی میخوره چرامن نمیتونم همش استرس دارم یا ازدواج وزایمان یکی دیگه عامل چاقیه قبل غذاسالادبخورمعده پربشه غذازیادنخوری باچایی چیزشیرین نخور غذای نونی روبدون نون بخور قبل ۸شام بخورسبک روغنی نخور اب زیادبخور کلا تایک سنی درگیراین نگرش ها بودیم باهاش زندگی کردیم ولی بلطف خداواشنایی باسایت متوجه شدم یک ذهن هست ویک دنیا روغوغامیکنه چقدرمطالب داریم یادمیگیریم باهمین ذهن ارث وبیماری ربطی به چاقی نداره مغزمن پربودازافکارچاقی این افکارچندروزوچندماه کامل پاک نمیشه کم رنگ میشه بمرور تبدیل میشه به یک ذهن متناسب ذهنی باهاش کل زندگی روتغییربده همونطورزندگی استادماروتغییرداد وما یادگرفتیم نه بچاقی فکرکنیم نه درموردحرف بزنیم نه هی خودمونوتوایینه نگاه کنیم مدام ایرادهارونشون بدیم داریم روافکارکارمیکنیم یادمیگیریم چجوری متناسب بخوریم ومتناسب بمونیم نه عرق ریختنی هست نه سختی چقدرارامش داریم وهیچ ترسی نداریم وهرروزبخودمون حس وحال خوب میدیم ازافکارهاونگرش های منفی دورهستیم دیگه نگران نیستیم که چاق میشیم باخوردنی ها الان مطمعنیم متناسب میشیم ماهدفمون یادگیری زبان لاغری هست من باافکارم نمیجنگم باهاش رفیقم وازخودم هیچ ایرادی نمیگیرم 

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ★ ★ ★ ★ ★
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 10 از 2 رأی مشاهده امتیاز دهندگان
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار الهه رضائی
      ۱۴۰۴/۰۲/۲۹ ۲۳:۵۸
      مدت عضویت: 587 روز
      امتیاز کاربر: 3405 سطح ۳: کاربر پیشرفته

      نشان های دریافت شده

      سطح مبتدی
      محتوای دیدگاه: 475 کلمه

      «اگه هیچ نگرانی از چاق‌تر شدن نداشتم، چه احساسی داشتم؟”

      اگر هیچ نگرانی از چاقی نداشتم اصلا هیچوقت چاق نمیشدم ! 

      بقول قدیمیا “از هر چی بترسی سرت میاد !!!” مصداقش همینجاست . از چاقی ترسیدیم ، سرمون اومد .

      ترس از هر چیز ، اول اون چیز رو توی ذهنمون رشد میده بعد هم تو واقعیت برامون به بزرگترین چالش پیش رومون تبدیلش میکنه. 

       من دوتا نمونه خیلی ملموس که واسه خودم اتفاق افتاده رو توی این مورد شاهد دارم :

      چند وقتی تصویر شخصی که دستش یا پایش توی گچ بود رو توی ذهنم تصور می‌کردم. . نمیدونم چرا ، ولی هر کاری میکردم هر روز این تصویر توی ذهنم بود و میدیدمش . فکر میکردم اگه کسی تو سن بالای ۵۰ سال دچار این وضعیت باشه مداواش حتما خیلی سخت و طولانی میشه ، واقعا موقعیت آزار دهنده ای بود ، مدام به سختی و مشقتی که اون فرد متحمل می‌شد فکر میکردم تا اینکه … بالاخره یک روز موقع رد شدن از خیابون ، پام به یک جدول کوچیک  ۱۰ سانتی گیر کرد . آنچنان زمین خوردم که سه استخوان پام همزمان شکستند و بعد جراحی و پین گذاری و گچ و …

      یا مورد بعدی ام ترس از بیماری کرونا بود . تو خانواده ما همه مبتلا شدند جز من ، بیماری شون  در حد یک سرماخوردگی ساده بود . چند روزی که ازشون مراقبت میکردم مدام اونچه راجع به این بیماری همه جا گفته می‌شد رو می شنیدم و با هر کدوم ترس و نگرانی ام بیشتر می‌شد. آخر سر هم همگی بهبود پیدا کردند و من جوری مبتلا شدم که یازده روز آی سی یو بستری بودم !!!

      اگه هیچوقت چیزی راجع به چاقی نمی شنیدیم یا اگر شنیده هامون رو جدی نمیگزفتیم و باور نمی کردیم، پس هیچ نگرانی هم راجع بهش نداشتیم ، با هر لقمه غذا نمی ترسیدیم که نکنه چاق تر بشیم ، استرس اضافه وزن هیچوقت تو مخیله مون راه پیدا نمی کرد ، و بخاطر رفع این نگرانی و استرس ، بدن بیچاره مون رو تحت فشار و آزمایش ده ها پیشنهاد بی پایه و اساس لاغری نمی گذاشتیم ، هیچوقت تن بی گناه مون رو زیر تیغ چاقو یا لیزر برای لاغر شدن قرار نمی دادیم ، و هیچ زمانی اینقدر دچار افسردگی و رخوت و نا امیدی نمی شدیم .

      بیایین فکر کنیم هیچ نگرانی از چاق تر شدن نداشتیم ، اون وقت همه مون انسان های سلامت ، متناسب و ِلاغری بودیم که در صلح کامل با تمام غذاها و خوراکی ها ، آنها را با آگاهی کامل وارد معبد مقدس بدن مان میکردیم  و در آرامش و راحتی خیال ، بدون هیچ ممانعت و محدودیتی در آزادی کامل برای انتخاب غذا ، لباس ، تفریح یا کارهای مورد علاقه مون قرار داشتیم .

      دور نیست رفیق . میدونم . داریم به سرعت بهش می رسیم بزودی همین ایستگاه هم دیگه رو می‌بینیم  . آمین .

      یا حق .

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ★ ★ ★ ★ ★
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 5 از 1 رأی مشاهده امتیاز دهندگان
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار صالحه
      ۱۴۰۴/۰۲/۲۷ ۰۸:۴۰
      مدت عضویت: 1397 روز
      امتیاز کاربر: 88681 سطح ۶: هنرجوی پیشرفته

      نشان های دریافت شده

      نویسنده حرفه‌ای (بیش از ۱۵۰ دیدگاه)
      نویسنده ممتاز (بیش از ۱۰۰ دیدگاه)
      نویسنده عالی (بیش از ۵۰ دیدگاه)
      سطح مبتدی
      سطح متوسطه
      سطح پیشرفته
      دیدگاه فنی
      محتوای دیدگاه: 749 کلمه

      به نام خدایی بخشنده ومهربان 

      سلام  خدمت استاد عطار روشن و همه دوستان هم مسیر 

      اکه نگرانی چاقتر شدن نداشتم چه زندکی داشتم‌ وخواهم داشت 

      نگرانی ازهرجیز اون تو زندکی ما هی افزایش میده  برای من هرنگرانی و استرس باعث‌ بیشتر شدن‌چاقی شد 

       وفتی همه هواس بره  سمت نگرانی استرس ذهن اون قالب میکنه  که  برای ما اول حفظش کنه و افزایش بده وفتی از اول صبح  با هر فکر به  خودم میگفتم که انکار چاقتر شدم  به مرور تو جسم‌ اون ترس نگرانی نشان داده می‌ شد  وآرام ارام توجسم همون افکار و تصویر دیده می‌شد 

      وهرروز لباس تنگتر حس بازم خرابتر نگرانی بیشتر وبازم‌ نتیجه چاقی بیشتر بود و این چرخه به همین شکل ادامه داشت 

      تا فبل ازودم به این مسیر. و هرانجه تلاش انجام دادم همه به  شکست ختم شد  باعث‌ شد آرام ارام از خودم  فاصله بگیریم  واین فاصله فرار ازخودم  ندیدن خود واقعیم  خراب شدم حس  وکم کم لذت نبردن از زندکی بهش اضافه شد پس نتیجه جاقی فقط به بزرک شدن  حجم جسم  نیست کلی ابعاد  دیگه زندگی ما رو هم بهش اختصاص میده چون ما این افزایش ایحاددمیکنیم  هی فکر وهی ارسال به جهان هستی بزکشت همون افکار که قویترین وسیله این چاقی بوده هست اکه بازم دقت نگنم 

      اگر نکران چاقتر شدن نبودم کلی لذت که برام‌خوشایندبود تحربه شیرین زندکیم بود حالا پوشه وتجربه خاطرات از حس وحال که زندکیم‌ رو درست طی کردم و کمتراشنباه  داشتم  بود واین تحربه وبا فکر بهش،باغث‌میشد خاطراتم توبخش موقعیت باشه نه تکرار شکست های که طی کردم و سعی درکم  رنک‌ کردنش نبودم  

      حالا که به شکر خدایی عزیزم‌تومسیر درستی هستم بارها وبارها افکارمنفی خواسته من‌ نا امید کنه ولی با کمک خدایی عزیزم از این افکار سریع خودم خارج کردم‌ وبه این فکر کردم‌مهم نبست جندسال دیگه زنده باشم ازاین تناسب آیا زمان دارم استفاده کنم‌دیا نه مهم اپن حس رضایت از تغییر احساسم هست که تو بخش،بهتری هست با اون به پیشگاه خداوند انشالله حاضر خواهم بودن نه با احساس سابق این کلی تغییر دید و حس بهتری برام میسازه و از خودم‌ خیلی بیشتر راضی هستم و این فکر که من با فهم‌بهتری تواین مسیر دارم حرکت میکنم حالم بهتر میکنه آول دچاراشتباه نشم کمتر خطا داشته باشم راهنمایی بهتری به زندکی خودم‌داشته باشم اکه کسی ازم سوالی کرد جواب من براش کمک کننده باشه برای بهبود بخش زندگیش

       واین حواب سوال اکه چاق نبودم که دیکه توش به شکر‌ خدایی عزیزم نیستم  از نگرانی خبر فبلی نیست کم‌ رنک‌ شده جاش داده به امید افکار بهتر. وذحال خوب که تپ  نگاهم این حالت بسیار به من کمک میکنه برای طی کردن‌ مسیرم و داشتن حال خوب برای  بهبود بخش و کسترش این بهبود بخشی

        چند روز هست توبخش رایگان دارم با افکار که حالا دارم تواین بخش صد گام  با انجه که‌دیاد گرفتم وتکرار اپن بخش دیدگاهم مینویسم جون‌اولد به خودم‌یاداوری میکنم که این دیدگاهم با دیدکاه اولم که هیج اطلاعاتی نداشتم داشتم برایراولین بار این آگاهی دریافت میکردم خودم‌تحلیل خودم‌ تمرین انجام می‌دادم با حال حاضرم جقدر متفاوت بوده

       حال چطور دارم فکر رفتار وعمل میکنم واین تغیبرات برام با ارزش بیشتری به سمت من برکشت میکنه حال روحیم  هی بهتر بیشتر میشه  هم شاید شاید برای یی فرد دیکه اثر خوبی داشته باشه وداین دوست‌ دارم که دیکه تومسیرفبلی نباشم بهش فکر نکنم بیشتر تاثیر گزار باشم  حسم بهتر بشه این خیلی بهتراست که هی برکشت کنم‌ وتکرار کنم که چاقی ازمن‌چه  چیزهای رو کرفت وهی بنویسم که اگه چاق نبودم چطور زندگی میکردم

       جون طی این مدت این میلیون بار نوشتم‌ تکرار کردم درمقالبش حاکزین خوب قرار دادم و حالا تمام قصدم استفاده این باورهای تازه ام‌ هست برای رهایی برای آزادی عمل بیشترخودم  تو‌سمت دریافت خوب خودم دائم قراردادن طی بشه 

      نبمه شب   خوابم  پریده بود کمی دجار  استرس شدم جون‌ قصدم بهبود بخش هست امدم‌تو سایت خود به خود رفتم تو‌ بخش که اعلام‌ میکنه جه افرادی جقدر کار کردن که مدلهای گرفتن چشم افتاد به اسم دوستم السا خانم اول که خوشحال شدم بازم‌ اسم این  خانم تو این لیست دیدم بد رفتم آخرین دیدگاه فوری مطالعه کردم  حس عالی از کارم برام بازم روشن‌تر کرد وبا حسی بهتر چشم بستم خوابیدم وحالا دارم این دیدکاه با حسی بهتر یاداشت میکنم  پس بهترین امروز حتما به سمت من برکشت میکنه خدایا شکرت که من تواین مسیر هدایت کردی وحمابت میکنی که باشم ادامه بدم هی نتیجه بیشتر بهتر بشه کیفیت زندکیم هر روز  توسمت بهبود باشه نه تحریب این تفاوت رو بهش که فکر میکنم اثر بهتری روی وحودم میزاره وخوشخالی ایجادشده برام گوار وشیرن هست 

      خدا پشت وپناهتون يا حق  خق نگه دارتون 

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ★ ★ ★ ★ ★
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 10 از 2 رأی مشاهده امتیاز دهندگان
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار زهره
      ۱۴۰۴/۰۲/۲۶ ۱۷:۰۱
      مدت عضویت: 1231 روز
      امتیاز کاربر: 83796 سطح ۶: هنرجوی پیشرفته

      نشان های دریافت شده

      نویسنده عالی (بیش از ۵۰ دیدگاه)
      محتوای دیدگاه: 284 کلمه

      به نام خدای مهربانم 

      هرآنچه دارم از آن اوست 

      سلام به استاد عزیزم و دوستان همراهم 

      اگه هیچ نگرانی از چاق تر شدن نداشتم چه احساسی داشتم ؟

      احساس آرامش به همراه آزادی رو داشتم حس عالی از وجودم از خودم داشتم با دیدن خودم لذت میبردم وحض میکردم از لباس پوشیدنم از انتخاب هام از رفتارم وبرخوردن با غذاها وای چقدر از افکار نگرانی رها میشم آره دیگه سلامتی رو در آعوشم احساس میکنم وای اون وقت که هدف  های دیگه ای برای رسیدن وتجربه کردن برای خودم تعیین می کنم اونم داشتن درآمد برای خودم تجربه ساختن ثروت رو هم بچشم اون وقت بازم آزادی در انتخاب هام خیلی بیشتر میشه وای تناسب برام چقدر فوق العاده 

      احساس سبکی میکنم انگار  پر پرواز دارم رها شدم از ترس ها وبه جاش شجاعت اعتماد به نفس شادی وسلامتئ وثروت رو تجربه می کنم 

      چقدر خوب که خودم رواکنون متناسب ۴۹کیلویی ببینم من امیدوارم به تناسبم میرسم 

      لباس اندام وکراپهای فوق العاده دارن انتظار من رو می کشن تا به تن من بشینن وبدرخشن من چقدر ارزشمندم 

      من دارم از بودن در شرایطم لذت میبرم پیاده رویی می کنم چقدر برام لذت بخش شده 

      من از سبکی دارم پرواز می کنم حس رهایی برام بهترین حس دنیاست  دوست دارم رها و آزاد باشم 

      خدایا دوست دارم رها و آزاد وشکر گزار هر لحظم باشم 

      من ادامه میدم تا به این حس آزادی برسم 

      از الان باید با تکنیک های که یاد گرفتم حس رهایی از چاقی رو تمرین کنم تا به زودی یا وقت خودش به تجربه واقعی زندگیم تبدیل بشه 

      خدایا تو هستی رهایی بخش هر بنده ات از ترس و نگرانی من رو رها کن از تمام ترس هام و نگرانی هام 

      آمین🤲🤲🤲 

      چون میدونم و مطمئنم اجابت کردی آرزوی من رو 🙏🙏🙏

      سپاس فراوان از استاد عزیزم🙏🙏🌹

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ★ ★ ★ ★ ★
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 5 از 1 رأی مشاهده امتیاز دهندگان
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار مری خانمی
      ۱۴۰۴/۰۲/۲۵ ۲۱:۴۷
      مدت عضویت: 818 روز
      امتیاز کاربر: 4645 سطح ۳: کاربر پیشرفته

      نشان های دریافت شده

      نویسنده عالی (بیش از ۵۰ دیدگاه)
      نویسنده ممتاز (بیش از ۱۰۰ دیدگاه)
      دیدگاه فنی
      محتوای دیدگاه: 265 کلمه

      اگه نگرانی از چاق تر شدن نداشتم، اون وقت….

      هر چند وقت یکبار غذاهایی که هوس کردم رو می‌خوردم و ازشون لذت می‌بردم و بیخود به اینکه الان چند کالری داشت و از چی تشکیل شده بود و چاق میشم یا لاغر فکر نمی‌کردم لباسهایی که دوست داشتم رو میپوشیدم و به نیروی خدادادی خودم در درک سیری اعتماد میکردم. مگه یه بچه کوچیک به حسش درمورد گرسنگی و سیری اعتماد نمیکنه ؟ پس چرا ما می‌ترسیم ؟ 

      راستش چند وقتی هست که به خودم اعتماد کردم یعنی نمیشمارم چند قاشق خوردم و چقدر شد یا حتی چقدر موند 

      فقط به غذا به چشم وسیله ای نگاه میکنم که قراره بهم انرژی بده همین و بس 

      هر چیزی جایگاهی داره مثلا فرض کنید ماشین شما یه وسیله است برای اینکه زندگی تون راحت تر بشه و شما رو از جایی به جای دیگه ببره

      حالا اگر بجای اینکه ماشین یه وسیله باشه بشه مهمترین چیز زندگیتون دیگه اصلا نمی‌تونید طبیعی زندگی کنید 

      چون اصلا نمی‌تونید به چیزی بجز ماشینتون فکر کنید 

      غذا هم همینه

      غذا ما رو‌سیر می‌کنه 

      بیشتر از این بهش بها ندیم 

      ما قدرتمند هستیم 

      چرا فکر میکنیم در برابر خوراکی ها خواروزبون هستیم؟؟؟؟ 

      چند وقته به خودم اعتماد کردم 

      چیزهایی که دوست دارم را میخورم

      وقتی سیر شدم اعتماد میکنم و بیشتر نمی‌خورم 

      از اون طرف واقعا تا وقتی سیر بشم با خیال راحت میخورم 

      خیلی سبک شدم 

      آرامش جسمی و روحی پیدا کردم 

      خوشحال تر شدم 

      خدا را شکر میکنم که میتوانم بخورم 

      بله 

      من یک زمانی میگفتم کاش روی سقف دهنم سوزن بود که غذا خوردن برام رنج آور بشه و غذا نخورم

      اما الان میگم خدا رو شکر که سالم هستم و میتونم غذا بخورم و انرژی بدنم رو تامین کنم 

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ★ ★ ★ ★ ★
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 10 از 2 رأی مشاهده امتیاز دهندگان
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
از دکمه‌های گوشی صدا رو تنظیم کنید