اپلیکیشن تناسب فکریسایت را روی صفحه گوشی‌ات نصب کن تا با یک لمس باز شود
0

چاق‌تر شدن؛ علامت خوبه یا بد؟! (نکته طلایی ۱)

چاق تر شدن؛ علامت خوبه یا بد؟!
اندازه متن

خیلی از بچه‌ها بعد از دو سه هفته گوش دادن به فایل‌ها می‌رن روی ترازو، می‌بینن یه کم چاق‌تر شدن و می‌گن «پس این روش هم فایده نداره». من در این جلسه یه حرف عجیب زدم: اگه با اشتیاق و تعهد در مسیر لاغری با ذهن هستی و چاق‌تر شدی، خوشحال باش. چون این چاق‌تر شدن همیشگی نیست و جلوش گرفته می‌شه؛ فقط باید بدونی آموزش ذهنی چطور کار می‌کنه.

این جلسه یکی از نکته‌های طلایی دوره‌ی «صد گام لاغری با ذهن» هست. در این نکته می‌بینی چاقی چطور قبل از جسم در ذهن ساخته شده، چرا لاغری همون مسیر رو برعکس طی می‌کنه، و چرا ورودی‌های روزانه‌ی ذهنت این‌قدر مهمه.

🎬 در ویدیوی این جلسه چی می‌شنوی؟

اول گفتم دوست ندارم بچه‌ها فقط چون من گفتم فایل گوش بدن و تمرین بنویسن، بدون اینکه بدونن دارن با خودشون چیکار می‌کنن. کسی که ندونه چی کار می‌کنه زود خسته می‌شه. باید بدونی آموزش ذهنی چطور در تو نفوذ می‌کنه و چطور به رفتار و جسمت تبدیل می‌شه. اگه این رو خوب درک کنی، در همه‌ی بخش‌های زندگیت هم می‌دونی چطور با ذهنت شرایطی که دوست داری رو بسازی.

برای توضیحش از چاقی شروع کردم، چون همه‌مون تجربه‌ش رو داریم. هر کدوم از ما یه روزی متناسب بودیم و یه روز متوجه شدیم لباس‌هامون تنگ شده و دیگران گفتن «چاق شدی»، بعد گفتن «چاق‌تر شدی». ولی خیلی قبل از اون روز، ذهن ما داشت فرمول‌های چاق‌کننده رو یاد می‌گرفت، در حالی که هنوز هیچ نشونه‌ای از چاقی در جسم‌مون نبود.

🧠 چاقی چطور اول در ذهن ساخته شد؟

اولین نشونه‌ی این آگاهی‌های چاق‌کننده، ترس از چاق شدنه. یه مدت بعد، این ترس تبدیل به عمل می‌شه؛ یعنی هنوز چاق نیستی ولی شروع می‌کنی به جلوگیری از چاق شدن. در همین مدت تصویر چاق از خودت در ذهنت شکل گرفته و کم‌کم همین تصویر به جسمت تبدیل می‌شه. در مرحله‌های بعد هم همین‌طوره: خودت رو در آینه می‌بینی یا عدد ترازو رو می‌بینی و حالت بد می‌شه. وقتی تصویری که می‌بینی با یه تغییر احساس ترکیب بشه، قشنگ می‌ره در ذهن ناخودآگاه می‌شینه. برای ذهن ناخودآگاه فرقی نداره این احساس خوب باشه یا بد؛ هر فکر، حرف یا تصویری که احساست رو تغییر بده، به‌عنوان واقعیت تو ثبت می‌شه.

برای همین با اینکه تلاش می‌کنی چاق‌تر نشی، چاق‌تر می‌شی، و این چرخه اون‌قدر تکرار می‌شه تا در آدمی مثل من به چهل کیلو اضافه‌وزن برسه. در ویدیو گفتم حرفی که از یه آدم مورد اعتماد بشنوی، مثلاً پزشکی که می‌گه «یکی از عوارض این دارو چاق شدنه، مراقب باش»، خیلی سریع‌تر قبول می‌شه؛ برای همین خیلی از تبلیغ‌های لاغری یه نفر رو با روپوش پزشکی نشون می‌دن. جمله‌هایی مثل «بارداری چاقی میاره»، «کار پشت میز چاقت می‌کنه»، «سن بره بالا چاق می‌شی» و «ازدواج کنی چاق می‌شی» هم همین کار رو می‌کنن.

یه مثال از زندگی خودم هم زدم. همسرم و خانواده‌ش همه متناسب بودن. بعد از عروسی اومد در خانواده‌ی ما که پر از ترس از خوردن و ترس از چاق‌تر شدن بود. بارها از خواهرم و بقیه می‌شنید «خوش به حالت، تو چاق نمی‌شی؛ من اگه این‌جوری بخورم چاق می‌شم». همین تحسین‌ها کم‌کم در ذهنش شک ایجاد کرد و حدود دو سال بعد اضافه‌وزنش آروم شروع شد. یعنی حتی بدون اینکه کسی بهش بگه «چاق می‌شی»، فقط با شنیدن این حرف‌ها وارد همون چرخه شد.

🔄 لاغر شدن همون چاق شدنه، ولی برعکس

وقتی وارد لاغری با ذهن می‌شی، هنوز چاقی، ولی داری آگاهی لاغرکننده رو به ذهنت می‌دی؛ درست مثل همون روزهایی که متناسب بودی و آگاهی چاق‌کننده وارد ذهنت می‌شد. در ویدیو با عدد توضیح دادم: فرض کن پنج کیلو افکار چاق‌کننده در ذهنت ذخیره شده. هفته‌ی اول صد گرم افکار لاغرکننده وارد می‌کنی، هفته‌ی دوم دویست گرم و بعد بیشتر. آیا صد گرم می‌تونه جلوی پنج کیلو رو بگیره؟ نه. پس خیلی ساده بگم: اگه در هفته‌های اول روند چاق‌تر شدن ادامه داشت، کاملاً طبیعیه؛ این ادامه داره تا وقتی افکار لاغرکننده بر افکار قبلی غلبه کنن و تازه اون‌وقت روند چاق شدن متوقف می‌شه.

بعد از اون، آگاهی کم‌کم در تو نفوذ می‌کنه؛ اول در احساست، بعد در رفتار و میل درونیت و در آخر در جسمت. همین امروز رفتم فروشگاه. قبلاً بین دیدن کیک و کلوچه‌ی مورد علاقه‌م و برداشتنش هیچ فاصله‌ای نبود. الان هنوز توجهم بهشون جلب می‌شه، ولی اون عجله نیست و تقریباً همیشه فقط می‌بینم و برنمی‌دارم، بدون اینکه برام سخت باشه. اون چیزی که آدم‌های چاق اسمش رو «بی‌ارادگی» می‌ذارن، در واقع مهارت مغز در صدور فرمان خوردنه؛ مثل کسی که تنیس روی میز رو اون‌قدر تمرین کرده که مغزش خودکار فرمان می‌ده.

یه نکته‌ی مهم دیگه هم گفتم: ورودی‌های ذهنت. ذهن مثل یه زمین کشاورزیه. اگه یه جوی آب زلال داشته باشی ولی ده تا جوی آب ناپاک هم واردش بشه، زمین خراب می‌شه. آب ناپاک یعنی خبرها و حرف‌های نگران‌کننده‌ای که بیشترشون اصلاً به ما ربطی ندارن. بعد گفتم یه روز خودم چطور گذشت: صبحانه نون و پنیر و گردو با چای شیرین، ناهار ماکارونی‌ای که با همسرم درست کرده بودیم، یه ساعت فایل گوش دادن روی تردمیل، دو ساعت قدم زدن در خیابون با هندزفری، شام همبرگر و خوندن یه فصل کتاب، و هیچ ورودی متفرقه‌ای در کل روز.

🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟

چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصه‌ی حرف‌های این جلسه‌ست. در ویدیو این مسیر ذهن به احساس و رفتار و جسم رو با مثال‌های بیشتری توضیح دادم و شنیدنش با صدای خودم کمک می‌کنه دفعه‌ی بعد که از چاق‌تر شدن ترسیدی، بدونی دقیقاً کجای مسیری. آخر ویدیو هم گفتم که در زندگی همیشه دو راه داری: یا شرایط رو تغییر بدی یا خودت رو. در لاغری فقط یه راه هست، اینکه خودت رو تغییر بدی، و هر بار هم که از این مسیر خارج بشی، با آغوش باز پذیرای برگشتنت هستیم.

جلسه‌های «صد گام لاغری با ذهن» جزو دوره‌های تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همه‌ی گام‌ها و نکته‌های طلایی باید اشتراک ویژه‌ی تناسب فکری رو فعال کنی. با این اشتراک، ویدیوها و تمرین‌های بقیه‌ی دوره‌های تکمیلی سایت هم برات باز می‌شه. اگه می‌خوای آگاهی لاغرکننده رو منظم و قدم‌به‌قدم وارد ذهنت کنی، دوره‌ی اصلی «ورود به سرزمین لاغرها» برای همین ساخته شده.

🎯 تمرین این جلسه

  1. ویدیوی این جلسه رو تا آخر ببین.
  2. به یاد بیار قبل از اینکه چاق بشی، چه حرف‌ها و هشدارهایی درباره‌ی چاق شدن شنیدی و از چه کسایی.
  3. اگه در هفته‌های اول دیدی چاق‌تر شدی، نترس و رهاش نکن؛ فقط فایل‌ها رو با اشتیاق ادامه بده.
  4. ورودی‌های روزانه‌ی ذهنت رو مثل من بررسی کن: چقدر آگاهی لاغرکننده وارد ذهنت می‌شه و چقدر خبر و حرف نگران‌کننده؟ آب ناپاک رو خودت وارد زمینت نکن.
  5. در بخش دیدگاه‌ها بنویس چه جمله‌هایی انتظار چاق شدن رو در تو ساختن و از امروز چه ورودی‌ای رو کم می‌کنی.

📝 برام بنویس

اولین باری که یادت میاد ترس از چاق‌تر شدن رو حس کردی کی بود و چه حرفی پشتش بود؟ برام بنویس.

منتظر کامنت‌های شما هستیم! 💬👇

همراه همشگی شما: رضا عطارروشن

افزودن به علاقه‌مندی‌هادریافت اعلان دیدگاه جدید
با دادن ستاره به این مطلب امتیاز بگیرید.

امتیاز 4.41 از 109 رای

https://tanasobefekri.net/?p=26969
146 نظر توسط کاربران ثبت شده است.
اندازه متن بخش نوشتن دیدگاه:

دیدگاهتان را بنویسید

اندازه متن دیدگاه ها
      آواتار لیلا فرزانه
      ۱۴۰۴/۰۷/۲۱ ۲۱:۴۴
      مدت عضویت: 834 روز
      امتیاز کاربر: 62886 سطح ۶: هنرجوی پیشرفته

      نشان های دریافت شده

      نویسنده عالی (بیش از ۵۰ دیدگاه)
      نویسنده ممتاز (بیش از ۱۰۰ دیدگاه)
      مدال طلایی
      محتوای دیدگاه: 568 کلمه

      به نام خدا

      مهمترین و تاثیرگذارترین دلیل چاقی من ذهنم بود ، سالها با این فکر که دلیل چاقی من ورودی بیشتر از نیاز کالری به بدنم بود ، منطقی بود که باید کالری اضافه رو از طریق ورزش بسوزونم و جلو ورودی اضافی رو با رژیم و محدودیت غذایی بگیرم .

      این فکر با عقل و منطق خیلی منطبق بود و باعث شده بود که به هر دری بزنم تا بتونم این کالری اضافی رو که نتیجه سالها رفتار اشتباه بود از بین ببرم و دست به دامان چند نوع رژیم ، ورزش ، قرص ، دمنوش و پیاده رویهای هر روزه و اجباری باشم.

      اما مشکل من اینجا بود که به جای اینکه مسئله رو حل کنم  ، سعی داشتم صورت مسئله رو پاک کنم ، من داشتم به جسمم سختی و رنج میدادم غافل از اینکه دلیل چاقی من درون خودم و ذهن چاقم بود .

      سالها شنیده بودم که ما ارث چاقی داریم و با ازدواج چاق میشیم و این باعث شده بود که چاقی بعد از ازدواج برام طبیعی باشه ، و راحت چاقی رو بپذیرم ، بعد از اون دلایل دیگه این چاقی رو زیاد کردند که شامل بارداری ، زایمان ، شیردهی ، تیروئید و داروهای افسردگی که میخوردم ،اینها طی سالیان سال باعث شدند که من خودم رو محکوم به چاقی بدونم و به خودم ایمان نداشته باشم که من میتونم لاغر بشم .

      در ذهنم بارداری و شیردهی مساوی بود با این فکر که ما دو  نفر هستیم و باید به اندازه دو نفر بخوریم ، این باورهای اشتباه باعث میشد که رفتار غذایی نادرستی رو در پیش بگیرم و به اندازه دو نفر بخورم .

      و باور دیگه که به چاقی بیشتر من دامن میزد این بود که یکی از عوارض بیماری تیروئید و داروهای اعصاب چاقیه و اینها همه منو محکوم به چاقی کرده بودند و باور دیگه ای که داشتم این بود که سوخت و ساز بدن من پائینه و بدن من در برابر رژیم و ورزش مقاومت میکنه و این باور اشتباه حاصل  پیاده رویهای اجباری و بدون نتیجه من بود.

      تکرار افکار اشتباه باعث ایجاد باور اشتباه و احساس بد در من میشد چون خودم رو محکوم به چاقی میدیدم و این حالم رو خراب میکرد و تصویر ذهنی چاقی از خودم رو برام در ذهنم ایجاد میکرد و این تصویر ذهنی چاق ، انتظار چاقی رو در من ایجاد میکرد و باعث بروز رفتارهای اشتباه در من میشد و در نهایت این حال بد و انتظار چاقی ، خودش رو در جسم من نشون میداد.

       روشهایی که من برای لاغری استفاده کردم هیچ توجهی به ذهن نداشتند و به دنبال از بین بردن چاقی جسم من بودند و نمی فهمیدند که ذهن چاق من که با فرمولهای اشتباه برنامه نویسی شده بود دلیل چاقی من بود ، رفتارهای من طبق اون فرمولهای اشتباه ذهنم صورت میگرفت و من باید این فرمولها رو تغییر میدادم و ذهنم رو از این افکار و فرمولها خالی میکردم و فرمولهای صحیح رو جایگزین میکردم تا فرمولهای صحیح خود به خود رفتار صحیح رو در من ایجاد کنند و جسم متناسبی رو برای من بسازند.

      و حالا من در مسیر لاغری با ذهن قرار دارم تا ذهنم رو دوباره بروز رسانی کنم و برنامه ها و فرمولهای جدید و صحیح رو براش تعریف کنم ، من با تلاش هر روز سعی میکنم تا اشتباهاتم رو بشناسم و اونها رو اصلاح کنم و عملکردم رو روز به روز بهتر کنم تا بهترین نتیجه رو برای خودم رقم بزنم.

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ★ ★ ★ ★ ★
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 5 از 1 رأی مشاهده امتیاز دهندگان
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم