اپلیکیشن تناسب فکریسایت را روی صفحه گوشی‌ات نصب کن تا با یک لمس باز شود
0

چاق‌تر شدن؛ علامت خوبه یا بد؟! (نکته طلایی ۱)

چاق تر شدن؛ علامت خوبه یا بد؟!
اندازه متن

خیلی از بچه‌ها بعد از دو سه هفته گوش دادن به فایل‌ها می‌رن روی ترازو، می‌بینن یه کم چاق‌تر شدن و می‌گن «پس این روش هم فایده نداره». من در این جلسه یه حرف عجیب زدم: اگه با اشتیاق و تعهد در مسیر لاغری با ذهن هستی و چاق‌تر شدی، خوشحال باش. چون این چاق‌تر شدن همیشگی نیست و جلوش گرفته می‌شه؛ فقط باید بدونی آموزش ذهنی چطور کار می‌کنه.

این جلسه یکی از نکته‌های طلایی دوره‌ی «صد گام لاغری با ذهن» هست. در این نکته می‌بینی چاقی چطور قبل از جسم در ذهن ساخته شده، چرا لاغری همون مسیر رو برعکس طی می‌کنه، و چرا ورودی‌های روزانه‌ی ذهنت این‌قدر مهمه.

🎬 در ویدیوی این جلسه چی می‌شنوی؟

اول گفتم دوست ندارم بچه‌ها فقط چون من گفتم فایل گوش بدن و تمرین بنویسن، بدون اینکه بدونن دارن با خودشون چیکار می‌کنن. کسی که ندونه چی کار می‌کنه زود خسته می‌شه. باید بدونی آموزش ذهنی چطور در تو نفوذ می‌کنه و چطور به رفتار و جسمت تبدیل می‌شه. اگه این رو خوب درک کنی، در همه‌ی بخش‌های زندگیت هم می‌دونی چطور با ذهنت شرایطی که دوست داری رو بسازی.

برای توضیحش از چاقی شروع کردم، چون همه‌مون تجربه‌ش رو داریم. هر کدوم از ما یه روزی متناسب بودیم و یه روز متوجه شدیم لباس‌هامون تنگ شده و دیگران گفتن «چاق شدی»، بعد گفتن «چاق‌تر شدی». ولی خیلی قبل از اون روز، ذهن ما داشت فرمول‌های چاق‌کننده رو یاد می‌گرفت، در حالی که هنوز هیچ نشونه‌ای از چاقی در جسم‌مون نبود.

🧠 چاقی چطور اول در ذهن ساخته شد؟

اولین نشونه‌ی این آگاهی‌های چاق‌کننده، ترس از چاق شدنه. یه مدت بعد، این ترس تبدیل به عمل می‌شه؛ یعنی هنوز چاق نیستی ولی شروع می‌کنی به جلوگیری از چاق شدن. در همین مدت تصویر چاق از خودت در ذهنت شکل گرفته و کم‌کم همین تصویر به جسمت تبدیل می‌شه. در مرحله‌های بعد هم همین‌طوره: خودت رو در آینه می‌بینی یا عدد ترازو رو می‌بینی و حالت بد می‌شه. وقتی تصویری که می‌بینی با یه تغییر احساس ترکیب بشه، قشنگ می‌ره در ذهن ناخودآگاه می‌شینه. برای ذهن ناخودآگاه فرقی نداره این احساس خوب باشه یا بد؛ هر فکر، حرف یا تصویری که احساست رو تغییر بده، به‌عنوان واقعیت تو ثبت می‌شه.

برای همین با اینکه تلاش می‌کنی چاق‌تر نشی، چاق‌تر می‌شی، و این چرخه اون‌قدر تکرار می‌شه تا در آدمی مثل من به چهل کیلو اضافه‌وزن برسه. در ویدیو گفتم حرفی که از یه آدم مورد اعتماد بشنوی، مثلاً پزشکی که می‌گه «یکی از عوارض این دارو چاق شدنه، مراقب باش»، خیلی سریع‌تر قبول می‌شه؛ برای همین خیلی از تبلیغ‌های لاغری یه نفر رو با روپوش پزشکی نشون می‌دن. جمله‌هایی مثل «بارداری چاقی میاره»، «کار پشت میز چاقت می‌کنه»، «سن بره بالا چاق می‌شی» و «ازدواج کنی چاق می‌شی» هم همین کار رو می‌کنن.

یه مثال از زندگی خودم هم زدم. همسرم و خانواده‌ش همه متناسب بودن. بعد از عروسی اومد در خانواده‌ی ما که پر از ترس از خوردن و ترس از چاق‌تر شدن بود. بارها از خواهرم و بقیه می‌شنید «خوش به حالت، تو چاق نمی‌شی؛ من اگه این‌جوری بخورم چاق می‌شم». همین تحسین‌ها کم‌کم در ذهنش شک ایجاد کرد و حدود دو سال بعد اضافه‌وزنش آروم شروع شد. یعنی حتی بدون اینکه کسی بهش بگه «چاق می‌شی»، فقط با شنیدن این حرف‌ها وارد همون چرخه شد.

🔄 لاغر شدن همون چاق شدنه، ولی برعکس

وقتی وارد لاغری با ذهن می‌شی، هنوز چاقی، ولی داری آگاهی لاغرکننده رو به ذهنت می‌دی؛ درست مثل همون روزهایی که متناسب بودی و آگاهی چاق‌کننده وارد ذهنت می‌شد. در ویدیو با عدد توضیح دادم: فرض کن پنج کیلو افکار چاق‌کننده در ذهنت ذخیره شده. هفته‌ی اول صد گرم افکار لاغرکننده وارد می‌کنی، هفته‌ی دوم دویست گرم و بعد بیشتر. آیا صد گرم می‌تونه جلوی پنج کیلو رو بگیره؟ نه. پس خیلی ساده بگم: اگه در هفته‌های اول روند چاق‌تر شدن ادامه داشت، کاملاً طبیعیه؛ این ادامه داره تا وقتی افکار لاغرکننده بر افکار قبلی غلبه کنن و تازه اون‌وقت روند چاق شدن متوقف می‌شه.

بعد از اون، آگاهی کم‌کم در تو نفوذ می‌کنه؛ اول در احساست، بعد در رفتار و میل درونیت و در آخر در جسمت. همین امروز رفتم فروشگاه. قبلاً بین دیدن کیک و کلوچه‌ی مورد علاقه‌م و برداشتنش هیچ فاصله‌ای نبود. الان هنوز توجهم بهشون جلب می‌شه، ولی اون عجله نیست و تقریباً همیشه فقط می‌بینم و برنمی‌دارم، بدون اینکه برام سخت باشه. اون چیزی که آدم‌های چاق اسمش رو «بی‌ارادگی» می‌ذارن، در واقع مهارت مغز در صدور فرمان خوردنه؛ مثل کسی که تنیس روی میز رو اون‌قدر تمرین کرده که مغزش خودکار فرمان می‌ده.

یه نکته‌ی مهم دیگه هم گفتم: ورودی‌های ذهنت. ذهن مثل یه زمین کشاورزیه. اگه یه جوی آب زلال داشته باشی ولی ده تا جوی آب ناپاک هم واردش بشه، زمین خراب می‌شه. آب ناپاک یعنی خبرها و حرف‌های نگران‌کننده‌ای که بیشترشون اصلاً به ما ربطی ندارن. بعد گفتم یه روز خودم چطور گذشت: صبحانه نون و پنیر و گردو با چای شیرین، ناهار ماکارونی‌ای که با همسرم درست کرده بودیم، یه ساعت فایل گوش دادن روی تردمیل، دو ساعت قدم زدن در خیابون با هندزفری، شام همبرگر و خوندن یه فصل کتاب، و هیچ ورودی متفرقه‌ای در کل روز.

🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟

چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصه‌ی حرف‌های این جلسه‌ست. در ویدیو این مسیر ذهن به احساس و رفتار و جسم رو با مثال‌های بیشتری توضیح دادم و شنیدنش با صدای خودم کمک می‌کنه دفعه‌ی بعد که از چاق‌تر شدن ترسیدی، بدونی دقیقاً کجای مسیری. آخر ویدیو هم گفتم که در زندگی همیشه دو راه داری: یا شرایط رو تغییر بدی یا خودت رو. در لاغری فقط یه راه هست، اینکه خودت رو تغییر بدی، و هر بار هم که از این مسیر خارج بشی، با آغوش باز پذیرای برگشتنت هستیم.

جلسه‌های «صد گام لاغری با ذهن» جزو دوره‌های تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همه‌ی گام‌ها و نکته‌های طلایی باید اشتراک ویژه‌ی تناسب فکری رو فعال کنی. با این اشتراک، ویدیوها و تمرین‌های بقیه‌ی دوره‌های تکمیلی سایت هم برات باز می‌شه. اگه می‌خوای آگاهی لاغرکننده رو منظم و قدم‌به‌قدم وارد ذهنت کنی، دوره‌ی اصلی «ورود به سرزمین لاغرها» برای همین ساخته شده.

🎯 تمرین این جلسه

  1. ویدیوی این جلسه رو تا آخر ببین.
  2. به یاد بیار قبل از اینکه چاق بشی، چه حرف‌ها و هشدارهایی درباره‌ی چاق شدن شنیدی و از چه کسایی.
  3. اگه در هفته‌های اول دیدی چاق‌تر شدی، نترس و رهاش نکن؛ فقط فایل‌ها رو با اشتیاق ادامه بده.
  4. ورودی‌های روزانه‌ی ذهنت رو مثل من بررسی کن: چقدر آگاهی لاغرکننده وارد ذهنت می‌شه و چقدر خبر و حرف نگران‌کننده؟ آب ناپاک رو خودت وارد زمینت نکن.
  5. در بخش دیدگاه‌ها بنویس چه جمله‌هایی انتظار چاق شدن رو در تو ساختن و از امروز چه ورودی‌ای رو کم می‌کنی.

📝 برام بنویس

اولین باری که یادت میاد ترس از چاق‌تر شدن رو حس کردی کی بود و چه حرفی پشتش بود؟ برام بنویس.

منتظر کامنت‌های شما هستیم! 💬👇

همراه همشگی شما: رضا عطارروشن

افزودن به علاقه‌مندی‌هادریافت اعلان دیدگاه جدید
با دادن ستاره به این مطلب امتیاز بگیرید.

امتیاز 4.41 از 109 رای

https://tanasobefekri.net/?p=26969
146 نظر توسط کاربران ثبت شده است.
اندازه متن بخش نوشتن دیدگاه:

دیدگاهتان را بنویسید

اندازه متن دیدگاه ها
      آواتار darya.69.ft
      ۱۴۰۰/۰۵/۲۰ ۱۲:۴۴
      مدت عضویت: 2446 روز
      امتیاز کاربر: 913 سطح ۳: کاربر پیشرفته

      نشان های دریافت شده

      نویسنده عالی (بیش از ۵۰ دیدگاه)
      مدال طلایی
      محتوای دیدگاه: 1,020 کلمه

      سلام خدمت استاد عزیز و دوستان گرامی 

      داستان چاق شدن من به این شرح بود که از زمان تولد تا سن 14 سالگی متناسب متناسب بودم طوری که حسرت هیچی از لحاظ جسم واندام نداشتم 

      روحیه عالی ،احساس توانمندی عالی ،حال خوش ،بهترین وسالم ترین غذاها می خوردم و خوشکلترین لباس ها می پوشیدم  همیشه به خاطر اینکه مجبور نبودم از بین لباس ها یکی رو انتخاب کنم و تنوع انتخاب داشتم خوشحال بودم.

      یادمه کوچیک که بودم یکی از اقوام آپارتمان نشین بود و توی شهرش کار بافتنی انجام می داد و اکثر مواقع می آمد توی باغمون برای اینکه حال و هواش عوض بشه و همیشه هم مدل لباس هایی که جدید بود می بافت و سوغاتی برام می آورد و گاهی هم بهش سفارش می دادیم . به خاطر متناسب بودنم همیشه لباس هاش اندازه ام بود و کلی ذوق می کردم که اندازه تنم هست و تنگ وگشاد نیست. توی این همه سال یک بار نشد بافت هاش برام اندازه نشه. 

      ورودی سال سوم راهنمایی من متناسب با صورت کشیده و قد نسبتا بلند و خوش فرم ترین لباس مدرسه رو داشتم  یک روز در مسیر بازگشت به خانه دختر همسایه مون بهم گفت بنازم به این اندام و دختر چقدر تو خوش فرمی ، اون روز کلی ذوق کردم و هیچ وقت این حرفش رو یادم نرفت. چون تا اون زمان نمی دونستم متناسب بودن حسرت دل خیلی ها بوده 

      همیشه شنیده بودم بچه توی سن بلوغ و رشد چاق میشه ، به خاطر ورودی های اشتباهی که از کودکی وارد ذهنم شده بود که بی تحرک بشم ،حتما چاق میشم باور نکردنی بود ورود به دوره دبیرستان با رشد و بلوغ و آغاز بی تحرکی من یکی شده بود و خیلی سریع باورها به مرحله عمل رسیدن و به واقعیت تبدیل شدن .

      تابستان که مدارس تمومم شد و قرار بود برای سال اول دبیرستان برویم عکس بگیریم اصلا باورم نمی شد خیلی صورتم تپل و گرد شده بود اصلا از اون صورت کشیده و متناسب خبری نبود 

      فرم مدرسه هم عوض شده بود و باید مانتو جدید می دوختیم و موقع دوختن لباس مات و مبهوت شدم خیلی خیلی تپل شده بودم ، تازه متوجه چاقی خودم شدم و تقریبا به یقین رسیده بودم که اگه بی تحرک بشم حسابی چاق میشم .

      سال ها طول کشید تا در ذهنم حک بشه که بی تحرکی مساوی هست با چاقی ، دوران رشد و بلوغ آدم رو چاق می کنه ، اما در عرض یک سال چقدر زود بر جسم من اثر گذاشت و نتیجه داد

      تا قبل از آشنایی با سایت چون عامل چاقی خودم رو عدم تحرک و ارثی می دونستم به این باور رسیده بودم که غذاها  هم بر سرعت دهی چاقی من اثر بخشی فراوانی دارند 

      از اونجایی که پدرو مادرم هم فشار خون داشتن و بحث ارثی بودن چاقی و بیماری هم توی خانواده ما مطرح بود خیلی رعایت می کردم 

      غذا کم نمک میخوردم. غذای شیرین از ترس اینکه قند خون بگیرم نمی خوردم. دور کیک و تنقلات خط کشیده بودم . نوشابه اصلا نمی خوردم .همراه چایی کم رنگم نصف یه حبه قند می خوردم .غذای چرب و فسفودی اصلا نمی خوردم .هیچ لذتی از غذا خوردن نمی بردم .

      همیشه بابام می گفت دختر اصلا درست غذا نمی خوری من روزی ده تومنت میدم قشنگ غذا بخور.

      در تمام این سال ها من به خاطر ترس از چاق شدن خودم رو از خیلی غذا ها محروم کردم و خیلی از غذا ها رو با ترس و لرز می خوردم و نمی دونستم همین ترس از چاق شدن حال منن رو بدتر می کنه 

      تا اینکه با قدرت بی نظیر ذهن آشنا شدم و فهمیدم که عامل اصلی چاق شدن من  نه ارث هست و نه عدم تحرک و غذا و فقط و فقط باورهای اشتباه من رو از متناسب بودن به درجه چاقی رسونده و سال ها طول کشیده تا من چاق شدن رو باور کنم و ملکه ذهنم بشه .

      خداوند ذهن رو آموزش پذیر خلق کرده و همون جوری که ذهن چاقی رو یاد گرفته میشه لاغری رو هم بهش یاد داد .

      ذهن من بر اساس یک سری باورهای اشتباه پذیرفته بود که چاقی ارثیه ==خیلی راحت با آوردن نمونه بارز خلاف عقیده ام باور ارثی بودن منحل شد .

      پذیرفته بود که عدم تحرک باعث چاقیه ==ده مورد بهش یاد آور شدم که تحرک ندارن و لاغرن .یک دلیل دیگه اش این بود که غذا ها باعث چاقی من شدن ==بهش یاد آور شدم که غذافقط یه عامل برای انرژی رساندن به جسم هست و ماموریتش اینه که در سلامت و رشدم من رو یاری کنه پس باید به اندازه نیاز غذا بخورم و حرص و وله خوردن غذا نداشته باشم و غذا باعث چاقی من نمیشه چطور خوردن غذا باعث چاقی میشه ؟ پس خیلی راحت میشه باورهای صحیح لاغری جایگزین فرمول اشتباه چاقی کنم .

      اوایل که دوره رو شروع کرده بودم هنوز ترس از غذا خوردن توی وجودم بود همون جوری که قبل از آشنایی  با سایت ترس از چاق شدن داشتم این بار انتظار لاغری داشتم و ترس از اینکه نکنه لاغر نشم و دوباره چاق بمونم 

      همین یک جمله که فرمودید  از چاق تر شدن  نترسید ==کلی حالم خوب کرد و دنیایی سرشار از امید و شادی به روی من باز شد .

      گاهی یک جمله کافیه تا حالت رو خوب بکنه و ریشه باورهای اشتباهت خشک کنه و این جمله دقیقا از همون جمله ها بود که باعث شد == با آرامش غذا می خورم . همه چی به اندازه نیازم می خورم . حرص و وله  خوردن ندارم . از چاق تر شدن نمی ترسم چون مسیرم درسته .

      یقین پیدا کردم که اگه قراره برای همیشه لاغر بشم و لاغر بمونم == تنها و مطمئن ترین راه لاغری با ذهنه 

      چون من مسیر چاق شدنم خیلی راحت و بدون سختی بوده پس باید مسیر لاغریم هم راحت بدون دردسر باشه که لاغری با ذهن خیلی راحت و با لذت مسیر لاغری رو طی می کنم 

      من هیج وقت برای چاق شدن سر ساعت خاصی یه غذایی نخوردم که بخواهیم برای لاغر شدن سر ساعت خاصی یه غذایی بخورم 

      مسیر چاق شدنم به صورت ذهنی خیلی راحت بود و با لذت بوده پس لاغری با ذهن خیلی راحت و با لذت می تونه من رو به تناسب اندامم برسونه 

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ★ ★ ★ ★ ★
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 24 از 5 رأی مشاهده امتیاز دهندگان
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار darya.69.ft
      ۱۴۰۰/۰۲/۱۰ ۲۳:۲۲
      مدت عضویت: 2446 روز
      امتیاز کاربر: 913 سطح ۳: کاربر پیشرفته

      نشان های دریافت شده

      نویسنده عالی (بیش از ۵۰ دیدگاه)
      محتوای دیدگاه: 516 کلمه

      سلام خدمت استاد عزیز و دوستان گرامی🌹نکات طلاییبرای لاغر شدن و لاغر ماندن ما باید با  نحوه آموزش های ذهنی و چگونگی تاثیر آن بر جسم آشنا بشویم من تا کلاس سوم راهنمایی متناسب بودم و از اندام زیبای خودم لذت می بردم تا اونجایی که بعضی از دوستام میگفتن چه اندام متناسب و خوبی داری بهشون میگفتم به خاطر اینه که من توی باغم و تحرک دارم ولی شما ها نه همش توی خونه هستید .آخه بزرگترها همیشه به ما میگفتن یکی از علت های چاقی بی تحرکی هست در واقع ذهن من پذیرفته بود بی تحرک بشم باید منتظر چاق شدن باشم 😔از اونجایی که ما توی باغ کار کشاورزی داشتیم همیشه در جنب و جوش بودم و مدام در حال خوردن میوه جات و مغزی جات بودیم .اصلا ترس از غذاخوردن نداشتیم و توی خیال خودمونم فکر نمیکردیم که چاق بشیم . اما متاسفانه تابستان که شد ما دیگه خونه نشین و بی تحرک شدیم وقتی برای ثبت نام اول دبیرستان رفتم عکس بگیرم عکس صورتم با عکس سال قبل زمین تا آسمون فرق داشت خیلی حالم گرفته شد😔 از اونجا بود که متوجه شدم جسمم شروع به چاق شدن کرده البته انتظارشو داشتم چون مدت ها در ذهنم پذیرفته بودم بی تحرکی چاقی میاره😔 و رفته رفته شاهد چاق شدن خودم و اطرافیانم بودم 😔 دیگه غذا خوردن  با ترس و لرز بود که مبادا چاق تر بشم موقع لباس دوختن همیشه به خیاط میگفتن گشاد بدوز که دو روز دیگه جا باز میکنه (یعنی چاق میشه).خلاصه این روند ادامه پیدا کرد تا حسابی چاق شدم 😔فرمایش شما استاد کاملا درسته آره ذهن نا خوداگاه من از طریق شنیده و دیدن نمونه های بارز شنیده ها پذیرفت که بی تحرکی منجر به چاقی میشه و این احساس بد چاق شدن اونقدر در ذهن من تاثیر داشت که منجر به رفتارهایی شد که نتیجه ای جز چاق شدن جسمم نداشت .الانم که به لطف خدا مسیر درست رو یاد گرفتم خیلی خوب دارم بر روی ذهنم کار میکنم من کلا اهل اخبار نگاه کردن نبودم  از روزی که یکی از فایل هاتون در مورد اینکه  اتفاق های بد رو دنبال نکنید گوش کردم تمام سعیم اینه که همیشه حال خوب داشته باشم و توی اتفاق های بد نمونم خدا خیرتون بده فایل های آموزشی شما بود که به من قوت داد و امید بخشم شد . و میدونم که لاغری با ذهن به زمان نیاز داره برای همین رفته رفته اطلاعات صحیح لاغری که به ذهنم وارد شده خیلی خوب بر روی رفتارم تاثیر گذاشته و دیگه حرص و وله خوردن ندارم با آرامش و بدون ترس غذا میخورم و مطمئنم که غذا منو چاق نمیکنه و تاثیر فوق العاده ای بر روی جسمم گذاشته تا اونجایی که هر کی منو میبینه میگه لاغر شدی خیلی باحاله وقتی این حرفو میشنوی روحت شاد میشه همون جوری که سال های زیادی میگفتن چاق شدی و حالمون رو داغون می کردن الان باگفتن  لاغر شدی امید و انگیزه به ما می بخشن و باعث میشن خیلی محکم تر مسیر لاغری رو دنبال کنیم و من همچنان در مسیر هستم برای رسیدن به اندام ایده آل همیشگی 😊

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ★ ★ ★ ★ ★
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 0 از 0 رأی
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم