اپلیکیشن تناسب فکریسایت را روی صفحه گوشی‌ات نصب کن تا با یک لمس باز شود
0

چاق‌تر شدن؛ علامت خوبه یا بد؟! (نکته طلایی ۱)

چاق تر شدن؛ علامت خوبه یا بد؟!
اندازه متن

خیلی از بچه‌ها بعد از دو سه هفته گوش دادن به فایل‌ها می‌رن روی ترازو، می‌بینن یه کم چاق‌تر شدن و می‌گن «پس این روش هم فایده نداره». من در این جلسه یه حرف عجیب زدم: اگه با اشتیاق و تعهد در مسیر لاغری با ذهن هستی و چاق‌تر شدی، خوشحال باش. چون این چاق‌تر شدن همیشگی نیست و جلوش گرفته می‌شه؛ فقط باید بدونی آموزش ذهنی چطور کار می‌کنه.

این جلسه یکی از نکته‌های طلایی دوره‌ی «صد گام لاغری با ذهن» هست. در این نکته می‌بینی چاقی چطور قبل از جسم در ذهن ساخته شده، چرا لاغری همون مسیر رو برعکس طی می‌کنه، و چرا ورودی‌های روزانه‌ی ذهنت این‌قدر مهمه.

🎬 در ویدیوی این جلسه چی می‌شنوی؟

اول گفتم دوست ندارم بچه‌ها فقط چون من گفتم فایل گوش بدن و تمرین بنویسن، بدون اینکه بدونن دارن با خودشون چیکار می‌کنن. کسی که ندونه چی کار می‌کنه زود خسته می‌شه. باید بدونی آموزش ذهنی چطور در تو نفوذ می‌کنه و چطور به رفتار و جسمت تبدیل می‌شه. اگه این رو خوب درک کنی، در همه‌ی بخش‌های زندگیت هم می‌دونی چطور با ذهنت شرایطی که دوست داری رو بسازی.

برای توضیحش از چاقی شروع کردم، چون همه‌مون تجربه‌ش رو داریم. هر کدوم از ما یه روزی متناسب بودیم و یه روز متوجه شدیم لباس‌هامون تنگ شده و دیگران گفتن «چاق شدی»، بعد گفتن «چاق‌تر شدی». ولی خیلی قبل از اون روز، ذهن ما داشت فرمول‌های چاق‌کننده رو یاد می‌گرفت، در حالی که هنوز هیچ نشونه‌ای از چاقی در جسم‌مون نبود.

🧠 چاقی چطور اول در ذهن ساخته شد؟

اولین نشونه‌ی این آگاهی‌های چاق‌کننده، ترس از چاق شدنه. یه مدت بعد، این ترس تبدیل به عمل می‌شه؛ یعنی هنوز چاق نیستی ولی شروع می‌کنی به جلوگیری از چاق شدن. در همین مدت تصویر چاق از خودت در ذهنت شکل گرفته و کم‌کم همین تصویر به جسمت تبدیل می‌شه. در مرحله‌های بعد هم همین‌طوره: خودت رو در آینه می‌بینی یا عدد ترازو رو می‌بینی و حالت بد می‌شه. وقتی تصویری که می‌بینی با یه تغییر احساس ترکیب بشه، قشنگ می‌ره در ذهن ناخودآگاه می‌شینه. برای ذهن ناخودآگاه فرقی نداره این احساس خوب باشه یا بد؛ هر فکر، حرف یا تصویری که احساست رو تغییر بده، به‌عنوان واقعیت تو ثبت می‌شه.

برای همین با اینکه تلاش می‌کنی چاق‌تر نشی، چاق‌تر می‌شی، و این چرخه اون‌قدر تکرار می‌شه تا در آدمی مثل من به چهل کیلو اضافه‌وزن برسه. در ویدیو گفتم حرفی که از یه آدم مورد اعتماد بشنوی، مثلاً پزشکی که می‌گه «یکی از عوارض این دارو چاق شدنه، مراقب باش»، خیلی سریع‌تر قبول می‌شه؛ برای همین خیلی از تبلیغ‌های لاغری یه نفر رو با روپوش پزشکی نشون می‌دن. جمله‌هایی مثل «بارداری چاقی میاره»، «کار پشت میز چاقت می‌کنه»، «سن بره بالا چاق می‌شی» و «ازدواج کنی چاق می‌شی» هم همین کار رو می‌کنن.

یه مثال از زندگی خودم هم زدم. همسرم و خانواده‌ش همه متناسب بودن. بعد از عروسی اومد در خانواده‌ی ما که پر از ترس از خوردن و ترس از چاق‌تر شدن بود. بارها از خواهرم و بقیه می‌شنید «خوش به حالت، تو چاق نمی‌شی؛ من اگه این‌جوری بخورم چاق می‌شم». همین تحسین‌ها کم‌کم در ذهنش شک ایجاد کرد و حدود دو سال بعد اضافه‌وزنش آروم شروع شد. یعنی حتی بدون اینکه کسی بهش بگه «چاق می‌شی»، فقط با شنیدن این حرف‌ها وارد همون چرخه شد.

🔄 لاغر شدن همون چاق شدنه، ولی برعکس

وقتی وارد لاغری با ذهن می‌شی، هنوز چاقی، ولی داری آگاهی لاغرکننده رو به ذهنت می‌دی؛ درست مثل همون روزهایی که متناسب بودی و آگاهی چاق‌کننده وارد ذهنت می‌شد. در ویدیو با عدد توضیح دادم: فرض کن پنج کیلو افکار چاق‌کننده در ذهنت ذخیره شده. هفته‌ی اول صد گرم افکار لاغرکننده وارد می‌کنی، هفته‌ی دوم دویست گرم و بعد بیشتر. آیا صد گرم می‌تونه جلوی پنج کیلو رو بگیره؟ نه. پس خیلی ساده بگم: اگه در هفته‌های اول روند چاق‌تر شدن ادامه داشت، کاملاً طبیعیه؛ این ادامه داره تا وقتی افکار لاغرکننده بر افکار قبلی غلبه کنن و تازه اون‌وقت روند چاق شدن متوقف می‌شه.

بعد از اون، آگاهی کم‌کم در تو نفوذ می‌کنه؛ اول در احساست، بعد در رفتار و میل درونیت و در آخر در جسمت. همین امروز رفتم فروشگاه. قبلاً بین دیدن کیک و کلوچه‌ی مورد علاقه‌م و برداشتنش هیچ فاصله‌ای نبود. الان هنوز توجهم بهشون جلب می‌شه، ولی اون عجله نیست و تقریباً همیشه فقط می‌بینم و برنمی‌دارم، بدون اینکه برام سخت باشه. اون چیزی که آدم‌های چاق اسمش رو «بی‌ارادگی» می‌ذارن، در واقع مهارت مغز در صدور فرمان خوردنه؛ مثل کسی که تنیس روی میز رو اون‌قدر تمرین کرده که مغزش خودکار فرمان می‌ده.

یه نکته‌ی مهم دیگه هم گفتم: ورودی‌های ذهنت. ذهن مثل یه زمین کشاورزیه. اگه یه جوی آب زلال داشته باشی ولی ده تا جوی آب ناپاک هم واردش بشه، زمین خراب می‌شه. آب ناپاک یعنی خبرها و حرف‌های نگران‌کننده‌ای که بیشترشون اصلاً به ما ربطی ندارن. بعد گفتم یه روز خودم چطور گذشت: صبحانه نون و پنیر و گردو با چای شیرین، ناهار ماکارونی‌ای که با همسرم درست کرده بودیم، یه ساعت فایل گوش دادن روی تردمیل، دو ساعت قدم زدن در خیابون با هندزفری، شام همبرگر و خوندن یه فصل کتاب، و هیچ ورودی متفرقه‌ای در کل روز.

🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟

چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصه‌ی حرف‌های این جلسه‌ست. در ویدیو این مسیر ذهن به احساس و رفتار و جسم رو با مثال‌های بیشتری توضیح دادم و شنیدنش با صدای خودم کمک می‌کنه دفعه‌ی بعد که از چاق‌تر شدن ترسیدی، بدونی دقیقاً کجای مسیری. آخر ویدیو هم گفتم که در زندگی همیشه دو راه داری: یا شرایط رو تغییر بدی یا خودت رو. در لاغری فقط یه راه هست، اینکه خودت رو تغییر بدی، و هر بار هم که از این مسیر خارج بشی، با آغوش باز پذیرای برگشتنت هستیم.

جلسه‌های «صد گام لاغری با ذهن» جزو دوره‌های تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همه‌ی گام‌ها و نکته‌های طلایی باید اشتراک ویژه‌ی تناسب فکری رو فعال کنی. با این اشتراک، ویدیوها و تمرین‌های بقیه‌ی دوره‌های تکمیلی سایت هم برات باز می‌شه. اگه می‌خوای آگاهی لاغرکننده رو منظم و قدم‌به‌قدم وارد ذهنت کنی، دوره‌ی اصلی «ورود به سرزمین لاغرها» برای همین ساخته شده.

🎯 تمرین این جلسه

  1. ویدیوی این جلسه رو تا آخر ببین.
  2. به یاد بیار قبل از اینکه چاق بشی، چه حرف‌ها و هشدارهایی درباره‌ی چاق شدن شنیدی و از چه کسایی.
  3. اگه در هفته‌های اول دیدی چاق‌تر شدی، نترس و رهاش نکن؛ فقط فایل‌ها رو با اشتیاق ادامه بده.
  4. ورودی‌های روزانه‌ی ذهنت رو مثل من بررسی کن: چقدر آگاهی لاغرکننده وارد ذهنت می‌شه و چقدر خبر و حرف نگران‌کننده؟ آب ناپاک رو خودت وارد زمینت نکن.
  5. در بخش دیدگاه‌ها بنویس چه جمله‌هایی انتظار چاق شدن رو در تو ساختن و از امروز چه ورودی‌ای رو کم می‌کنی.

📝 برام بنویس

اولین باری که یادت میاد ترس از چاق‌تر شدن رو حس کردی کی بود و چه حرفی پشتش بود؟ برام بنویس.

منتظر کامنت‌های شما هستیم! 💬👇

همراه همشگی شما: رضا عطارروشن

افزودن به علاقه‌مندی‌هادریافت اعلان دیدگاه جدید
با دادن ستاره به این مطلب امتیاز بگیرید.

امتیاز 4.41 از 109 رای

https://tanasobefekri.net/?p=26969
146 نظر توسط کاربران ثبت شده است.
اندازه متن بخش نوشتن دیدگاه:

دیدگاهتان را بنویسید

اندازه متن دیدگاه ها
      آواتار متناسب شاد
      ۱۴۰۲/۰۶/۰۲ ۱۵:۴۱
      مدت عضویت: 2367 روز
      امتیاز کاربر: 4237 سطح ۴: هنرجوی مبتدی

      نشان های دریافت شده

      نویسنده عالی (بیش از ۵۰ دیدگاه)
      نویسنده ممتاز (بیش از ۱۰۰ دیدگاه)
      دیدگاه فنی
      محتوای دیدگاه: 449 کلمه

      سلام بر استاد عزیز و دوستان همراه

      چقدر شگفت انگیزه که نیرویی به نام احساس در بدنمان قرار داده شده و با کمک آن نیرو میتوانیم بفهمیم که مسیرمون تو زندگی درسته یا غلطه و برگردیم .

      وقتی در روند چاقی قرار میگرفتم بااینکه متناسب بودم اما ترس از چاقی بهم آلارم میداد که مسیرت اشتباهه افکارتو درست کن برگرد به سمت روند لاغری .

      بارها وبارها بهم آلارمشو میداد اما من تنها کاری که بلد بودم رفتار غداییم رو تغییر میدادم و روی جسمم کار میکردم اما صدا وترس شدیدتر میشد منم فشار بیشتری به جسمم میاوردم وآخرش هیچی به هیچی جز درد ورنج چاقی .

      الان که تونستم به لطف الهی و آموزشهای استاد روی محتویات ذهنم کار کردم صدای این آلارم کمتر وکمتر و کم کم محو شد انگیزه وامید به متناسب شدن در من بیشتر شد انتظارم شد لاغری و بعد مدتی تونستم رویای ام رو تحقق ببخشم .

      با داشتن این الارم که بهمون میگه کجای کاریم دیگه نه نیازی به ترازو هست و نه دیدگاه اطرافیان .

      منم بارها بارها به طرز وحشتناکی از طرف دوستان و اطرافیانم مورد انتقاد قرلر گرفتم که خیلی بد چاق میشی . و منم ترس تمام وجودم رو میگرفت و احساس درماندگی میکردم ولی یادم نمیره تازه چند ماه وارد دوره شده بودم که خواهرم باز این حرفهای تند بهم زد درحالیکه ادعای دلسوزی نسبت به هم داشت و اما واکنش من برعکس همیشه این شد که تو دلم گفتم بالاخره میبینی من متناسب میشم ومن تو مسیرم و دارم روی خودم کار میکنم و یه ذره احساسم بد نشد واما چند ماه بعد که منو دید بهم گفت چی کار کردی آب شدی رفت .

      مرتب سوال میکرد چی کار کردی ؟ بااینکه به نظر خودم تغییری نداشتم اما احساسم خوب بود . اون روز بود که خستگی تمامی حرفهای اطرافیانم و استمرلر تو این مسیر  از تنم در رفت و امیدم به ادامه دادن چندین برابر شد .

      دیگه کسی چاق باشه لاغر باشه اصلا نظر نمیدم میگم خواسته خودشه خوب اگه واقعا بخاد خدا اونم رو هدایت میکنه .

      اما اگه از من پرسیدن من سایت رو بهشون معرفی میکنم و اصراری هم ندارم که حتمن بااین مسیر پیش برن . چون خواهر کوچکم  که از روزی که من وارد این سایت شدم وفایلها رو گوش میدادم کاملا آگاه بود وقتی بهش گفتم بیا باهم ادامه بدیم بهم گفت تو انجام بده اگه نتیجه گرفتی من دنبال میکنم .

      الان منو میبینه تقریبا متناسبم اما بازم فکرش به کم کردن مواد غذایی و ورزش و … هست . اونی که دقیقا منو میبینه مثل بقیه غدا میخورم واهل ورزش نیستم . 

      حالا متوجه شدم اگه کسی آمادگی شنیدن این حرفها رو نداشته باشه فقط آب در هاون کوبیدن هست .و انرژی خودم تحلیل میره .

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ★ ★ ★ ★ ★
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 10 از 2 رأی مشاهده امتیاز دهندگان
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار s.mohammadi8195
      ۱۴۰۰/۰۳/۰۹ ۱۰:۳۷
      مدت عضویت: 2367 روز
      امتیاز کاربر: 4237 سطح ۴: هنرجوی مبتدی

      نشان های دریافت شده

      نویسنده عالی (بیش از ۵۰ دیدگاه)
      نویسنده ممتاز (بیش از ۱۰۰ دیدگاه)
      مدال طلایی
      محتوای دیدگاه: 567 کلمه

      سلام و درود بر مشتاقان تناسب اندام 

      امروز میخوام به این فایل اینجوری نگاه کنم . نکته ای که در لابه لای فایل استاد بهش اشاره شد و خودش اینقدر مهم بود که به تنهایی میتونست یه فایل کامل باشه . ورودی افکار منفی به ذهن ممنوع.

      من همش به دنبال افکار لاغری .باور لاغری و آگاهی لاغری بودم اما مسله به این مهمی برام مخفی بود .

      همانطور که با مسولیت خودمان دروازه ذهنمان رو واسه هرکسی و هرچیزی باز میکنیم چه توقعی داریم زودتر به هدفمون  برسیم .

      اگه یه کم برای خودمان و آرمانهای خودمان ارزش قائل میشدیم حاضرنمیشدیم دروازه ذهنمان رو مثل دروازه کاروانسرا برای همه چی باز کنیم .

      انتخابات . دلار. کرونا. تحریم . دعوا . کنکاش در موضوعات خانوادگی و…

      مگه ما چه قدر دراین دنیا وقت داریم هی اشتباه کنیم و هی پشیمون بشیم و دوباره برگردیم و از نو شروع کنیم .

      ما واسه اهداف بزرگتری خلق شدیم و اگه رسیدن به اهدافی که در قلبمون هست میسر نبود هرگز خداوند اون آرزو رو درقلبمون نمیزاشت. 

      حالا که ورودی افکار منفی  و متفرقه ها که هیچکدوم به آرمانهای ما مربوط نمیشه رو به ذهنمان ببندیم  دیگه راحت تر افکارها و باورها و آگاهیهای لاغر کننده در ذهنمان میشینه.

      من الان دو روزه تصمیم گرفتم وقتی از خونه حرکت میکنم به سمت محل کارم زوم کنم ببینم چندتا فرد متناسب میتونم  ببینم و خدا رو شکر کلی افراد رو دیدم در حالیکه تصورش رو هم نمی کردم داخل سرویس گرفته تا خیابان و ….

      چون استاد فرمودند که آموزش همراه با عمل . و همینطور داخل محیط خونه . مرتب به رفتار غذایی نگاه میکنم باورم نمیشه هر روز دارم یه رفتار و عادت بد رو کشف میکنم . ناخنک زدن به غذاها درحین درست کردن .

      حتی خاطره داشتن از غذا مثل هندونه برای من . تا قاچ قاچ کنم تندتند چندتا رو میخوردم بعد که کارم تموم شد یاد حرف استاد افتادم که گفتند ما انسانیم مثل انسان رفتار کنیم از خودم خجالت کشیدم این چه رفتاری بود مثل قحطی زده ها هندونه خوردم و داشتم فکر میکردم با هندونه من چه خاطره ای در ذهنم ایجاد کردم که اینجوری رفتار کردم .

       آخه همش برمن مبرهن شد که خدایا من که کم میخورم و زود سیر میشم پس چطور باورم غلطه اما رفتار غذایی ام درسته .

      حالا کم کم دارم رفتارغذایی غلطم رو کشف میکنم. من که همش رفتار غذایی رو در کم خوردن و پیغام سیری و گرسنگی میدونستم . 

      یا میوه ها رو میشورم تا شستنش تموم نشده من چندتا رو میخوردم. میدونم خیلی رفتار غذایی غلط دارم که هنوز کشفش نکردم😅 

      خوب همینا یعنی آموزش همراه عمل . من تا قبل این دوره این رفتارها رو طبیعی میدونستم  اما الان دیگه نه ..

      البته من از ۱۹ همین ماه دارم جدی فایلها رو گوش میدم و تمام تلاشم رو میکنم تا در زندگیم پیاده کنم . 

      پارسال دوره رو دیدم اما نمیدونم چرا فایلهای آموزشی رو ندیدم و دوره رو کلا فراموش کرده بودم .

      من تازه دارم  آگاهانه آگاهی رو وارد ذهنم  میکنم هنوز وارد مرحله احساس لاغر شدن مرحله دوم هست نشدم . چون ما اول آگاهی چاقی رو وارد کردیم احساس چاق شدن در ما شکل گرفت و بعدش رفتار و بعدش چاق شدن .

      پس الان هم آگاهی لاغر شدن بعد حس لاغر شدن بعد رفتار لاغرکننده بعد لاغری.

      پس عجله ای نیست مرحله به مرحله . تا سلولهای چاق کننده وجودم پاک بشن و سلولهای متناسب جایگزین شن .

      به امید موفقیت برای همه مشتاقان این راه .

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ★ ★ ★ ★ ★
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 13 از 3 رأی مشاهده امتیاز دهندگان
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم