خیلی از بچه‌ها بعد از دو سه هفته گوش دادن به فایل‌ها می‌رن روی ترازو، می‌بینن یه کم چاق‌تر شدن و می‌گن «پس این روش هم فایده نداره». من در این جلسه یه حرف عجیب زدم: اگه با اشتیاق و تعهد در مسیر لاغری با ذهن هستی و چاق‌تر شدی، خوشحال باش. چون این چاق‌تر شدن همیشگی نیست و جلوش گرفته می‌شه؛ فقط باید بدونی آموزش ذهنی چطور کار می‌کنه.
این جلسه یکی از نکته‌های طلایی دوره‌ی «صد گام لاغری با ذهن» هست. در این نکته می‌بینی چاقی چطور قبل از جسم در ذهن ساخته شده، چرا لاغری همون مسیر رو برعکس طی می‌کنه، و چرا ورودی‌های روزانه‌ی ذهنت این‌قدر مهمه.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی می‌شنوی؟
اول گفتم دوست ندارم بچه‌ها فقط چون من گفتم فایل گوش بدن و تمرین بنویسن، بدون اینکه بدونن دارن با خودشون چیکار می‌کنن. کسی که ندونه چی کار می‌کنه زود خسته می‌شه. باید بدونی آموزش ذهنی چطور در تو نفوذ می‌کنه و چطور به رفتار و جسمت تبدیل می‌شه. اگه این رو خوب درک کنی، در همه‌ی بخش‌های زندگیت هم می‌دونی چطور با ذهنت شرایطی که دوست داری رو بسازی.
برای توضیحش از چاقی شروع کردم، چون همه‌مون تجربه‌ش رو داریم. هر کدوم از ما یه روزی متناسب بودیم و یه روز متوجه شدیم لباس‌هامون تنگ شده و دیگران گفتن «چاق شدی»، بعد گفتن «چاق‌تر شدی». ولی خیلی قبل از اون روز، ذهن ما داشت فرمول‌های چاق‌کننده رو یاد می‌گرفت، در حالی که هنوز هیچ نشونه‌ای از چاقی در جسم‌مون نبود.
🧠 چاقی چطور اول در ذهن ساخته شد؟
اولین نشونه‌ی این آگاهی‌های چاق‌کننده، ترس از چاق شدنه. یه مدت بعد، این ترس تبدیل به عمل می‌شه؛ یعنی هنوز چاق نیستی ولی شروع می‌کنی به جلوگیری از چاق شدن. در همین مدت تصویر چاق از خودت در ذهنت شکل گرفته و کم‌کم همین تصویر به جسمت تبدیل می‌شه. در مرحله‌های بعد هم همین‌طوره: خودت رو در آینه می‌بینی یا عدد ترازو رو می‌بینی و حالت بد می‌شه. وقتی تصویری که می‌بینی با یه تغییر احساس ترکیب بشه، قشنگ می‌ره در ذهن ناخودآگاه می‌شینه. برای ذهن ناخودآگاه فرقی نداره این احساس خوب باشه یا بد؛ هر فکر، حرف یا تصویری که احساست رو تغییر بده، به‌عنوان واقعیت تو ثبت می‌شه.
برای همین با اینکه تلاش می‌کنی چاق‌تر نشی، چاق‌تر می‌شی، و این چرخه اون‌قدر تکرار می‌شه تا در آدمی مثل من به چهل کیلو اضافه‌وزن برسه. در ویدیو گفتم حرفی که از یه آدم مورد اعتماد بشنوی، مثلاً پزشکی که می‌گه «یکی از عوارض این دارو چاق شدنه، مراقب باش»، خیلی سریع‌تر قبول می‌شه؛ برای همین خیلی از تبلیغ‌های لاغری یه نفر رو با روپوش پزشکی نشون می‌دن. جمله‌هایی مثل «بارداری چاقی میاره»، «کار پشت میز چاقت می‌کنه»، «سن بره بالا چاق می‌شی» و «ازدواج کنی چاق می‌شی» هم همین کار رو می‌کنن.
یه مثال از زندگی خودم هم زدم. همسرم و خانواده‌ش همه متناسب بودن. بعد از عروسی اومد در خانواده‌ی ما که پر از ترس از خوردن و ترس از چاق‌تر شدن بود. بارها از خواهرم و بقیه می‌شنید «خوش به حالت، تو چاق نمی‌شی؛ من اگه این‌جوری بخورم چاق می‌شم». همین تحسین‌ها کم‌کم در ذهنش شک ایجاد کرد و حدود دو سال بعد اضافه‌وزنش آروم شروع شد. یعنی حتی بدون اینکه کسی بهش بگه «چاق می‌شی»، فقط با شنیدن این حرف‌ها وارد همون چرخه شد.
🔄 لاغر شدن همون چاق شدنه، ولی برعکس
وقتی وارد لاغری با ذهن می‌شی، هنوز چاقی، ولی داری آگاهی لاغرکننده رو به ذهنت می‌دی؛ درست مثل همون روزهایی که متناسب بودی و آگاهی چاق‌کننده وارد ذهنت می‌شد. در ویدیو با عدد توضیح دادم: فرض کن پنج کیلو افکار چاق‌کننده در ذهنت ذخیره شده. هفته‌ی اول صد گرم افکار لاغرکننده وارد می‌کنی، هفته‌ی دوم دویست گرم و بعد بیشتر. آیا صد گرم می‌تونه جلوی پنج کیلو رو بگیره؟ نه. پس خیلی ساده بگم: اگه در هفته‌های اول روند چاق‌تر شدن ادامه داشت، کاملاً طبیعیه؛ این ادامه داره تا وقتی افکار لاغرکننده بر افکار قبلی غلبه کنن و تازه اون‌وقت روند چاق شدن متوقف می‌شه.
بعد از اون، آگاهی کم‌کم در تو نفوذ می‌کنه؛ اول در احساست، بعد در رفتار و میل درونیت و در آخر در جسمت. همین امروز رفتم فروشگاه. قبلاً بین دیدن کیک و کلوچه‌ی مورد علاقه‌م و برداشتنش هیچ فاصله‌ای نبود. الان هنوز توجهم بهشون جلب می‌شه، ولی اون عجله نیست و تقریباً همیشه فقط می‌بینم و برنمی‌دارم، بدون اینکه برام سخت باشه. اون چیزی که آدم‌های چاق اسمش رو «بی‌ارادگی» می‌ذارن، در واقع مهارت مغز در صدور فرمان خوردنه؛ مثل کسی که تنیس روی میز رو اون‌قدر تمرین کرده که مغزش خودکار فرمان می‌ده.
یه نکته‌ی مهم دیگه هم گفتم: ورودی‌های ذهنت. ذهن مثل یه زمین کشاورزیه. اگه یه جوی آب زلال داشته باشی ولی ده تا جوی آب ناپاک هم واردش بشه، زمین خراب می‌شه. آب ناپاک یعنی خبرها و حرف‌های نگران‌کننده‌ای که بیشترشون اصلاً به ما ربطی ندارن. بعد گفتم یه روز خودم چطور گذشت: صبحانه نون و پنیر و گردو با چای شیرین، ناهار ماکارونی‌ای که با همسرم درست کرده بودیم، یه ساعت فایل گوش دادن روی تردمیل، دو ساعت قدم زدن در خیابون با هندزفری، شام همبرگر و خوندن یه فصل کتاب، و هیچ ورودی متفرقه‌ای در کل روز.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصه‌ی حرف‌های این جلسه‌ست. در ویدیو این مسیر ذهن به احساس و رفتار و جسم رو با مثال‌های بیشتری توضیح دادم و شنیدنش با صدای خودم کمک می‌کنه دفعه‌ی بعد که از چاق‌تر شدن ترسیدی، بدونی دقیقاً کجای مسیری. آخر ویدیو هم گفتم که در زندگی همیشه دو راه داری: یا شرایط رو تغییر بدی یا خودت رو. در لاغری فقط یه راه هست، اینکه خودت رو تغییر بدی، و هر بار هم که از این مسیر خارج بشی، با آغوش باز پذیرای برگشتنت هستیم.
جلسه‌های «صد گام لاغری با ذهن» جزو دوره‌های تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همه‌ی گام‌ها و نکته‌های طلایی باید اشتراک ویژه‌ی تناسب فکری رو فعال کنی. با این اشتراک، ویدیوها و تمرین‌های بقیه‌ی دوره‌های تکمیلی سایت هم برات باز می‌شه. اگه می‌خوای آگاهی لاغرکننده رو منظم و قدم‌به‌قدم وارد ذهنت کنی، دوره‌ی اصلی «ورود به سرزمین لاغرها» برای همین ساخته شده.
🎯 تمرین این جلسه
- ویدیوی این جلسه رو تا آخر ببین.
- به یاد بیار قبل از اینکه چاق بشی، چه حرف‌ها و هشدارهایی درباره‌ی چاق شدن شنیدی و از چه کسایی.
- اگه در هفته‌های اول دیدی چاق‌تر شدی، نترس و رهاش نکن؛ فقط فایل‌ها رو با اشتیاق ادامه بده.
- ورودی‌های روزانه‌ی ذهنت رو مثل من بررسی کن: چقدر آگاهی لاغرکننده وارد ذهنت می‌شه و چقدر خبر و حرف نگران‌کننده؟ آب ناپاک رو خودت وارد زمینت نکن.
- در بخش دیدگاه‌ها بنویس چه جمله‌هایی انتظار چاق شدن رو در تو ساختن و از امروز چه ورودی‌ای رو کم می‌کنی.
📝 برام بنویس
اولین باری که یادت میاد ترس از چاق‌تر شدن رو حس کردی کی بود و چه حرفی پشتش بود؟ برام بنویس.
منتظر کامنت‌های شما هستیم! 💬👇
همراه همشگی شما: رضا عطارروشن
امتیاز 4.41 از 109 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
نشان های دریافت شده
سلام به همه دوست همراه! در روش لاغری با ذهن نه تنها نباید از چاق تر شدن ترسید بلکه باید از آن خوشحال شویم! برای اینکه نتایج عالی از لاغری با ذهن به دست بیاوریم باید اطلاعات بیشتری درباره عملکرد ذهن و چگونگی تاثیر آموزش ذهن بر جسم کسب کنیم برای درک بهتر ابتدا عملکرد آموزش ذهنی و تاثیر ذهن بر جسم را در چاق شدن بررسی می کنیم همه انسانها در ابتدا متناسب بودند ولی بعد اطلاعات و فرمول های چاقی را از خانواده و اطرافیان دریافت کردند و چون این آگاهی‌ها تکرار می‌شود، به مرور باعث تغییرات احساسات فرد می‌شود و احساس ترس و نگرانی از چاقی را در افراد به وجود می آورد و این ترکیب شنیده‌ها و دیده‌ها با تغییر احساس سبب ایجاد فرمول های چاقی در ذهن می شود سپس این فرمولها به تصاویر چاق در ذهن تبدیل می‌شود و انتظار چاق شدن در فرد شکل می‌گیرد و این تصاویر فرمان های مغزی را صادر و جسم به سمت چاقی تغییر می کند. ممکن است فرد این اطلاعات را از طریق خانواده دریافت نکرده باشد ولی مثلاً یک پزشک در مورد عوارض یک دارو به او هشدار بدهد که چاق کننده است و در او، ظرف چند لحظه انتظار چاق شدن شکل می‌گیرد و در این حالت انتظار چاق شدن به صورت جهشی و حتی بدون ایجاد فرمول های چاق کننده به وجود می‌آید. اولین نشانه و نتیجه ایجاد انتظارات چاقی در فرد، ترس از چاق شدن از است که به مرور به ترس از چاق تر شدن تبدیل می‌شود. لاغر شدن با ذهن هم دقیقا به همین شکل است ولی به جای اطلاعات چاق کننده اطلاعات لاغر کننده از طریق آموزش به ذهن داده می شود و با تکرار و انجام تمرینات این آگاهی‌ها را به فرمول های ذهنی تبدیل میکنیم و دیگر ترس از چاق تر شدن نداریم و برعکس به لاغری امید بیشتری داریم. به مرور تاثیر فرمول های لاغری را روی ذهن و بدن خود مشاهده میکنیم و در رفتار غذایی مان تغییراتی ایجاد می‌شود اما در هر لحظه باید مواظب ورودی های ذهنی مان باشیم چرا که اطلاعات ناامیدکننده و اطلاعاتی که بر اساس فرمول های چاق کننده باشند به راحتی تأثیر فرمول های لاغری را از بین می‌برد. تصویر چاقی و ترس از چاقی عاملی بوده است که باعث چاق تر شدن ما شده است. تصویری که با چشم می‌بینیم وقتی با احساس بدمان ادغام می‌شود خوراک ذهن است و چون ذهن توانایی شناسایی تنفر و علاقه را از هم ندارد تلاش می‌کند تا بدن ما را به آن تصویر برساند. هر حرفی که بشنویم و هر تصویری که ببینیم اگر باعث تغییر احساس ما شود باعث چاق تر شدن ما می‌شود. این که در ابتدای مسیر لاغری با ذهن همچنان روند چاق شدن ادامه داشته باشد طبیعی است همچون همچنان افکار چاق کننده در ذهن ما بر افکار لاغرکننده غلبه دارد و زمانیکه افکار لاغرکننده غلبه کند تازه روند چاقی ما متوقف می‌شود. ذهن ما منفی باف ما می تواند آگاهی های لاغر کننده را برایمان کمرنگ کند و نباید نمونه های تکذیب کننده را ببینیم یا اطلاعات ناامیدکننده را وارد ذهن کنیم. وقتی مغز فرمان لاغری صادر کند سلولهایی ایجاد می‌شوند که حافظه چاق کنندگی نداشته باشند. همانطور که در زمان چاقی با گذشت زمان و گسترش افکار چاقی مهارتمان برای چاق شدن بیشتر می‌شود در روند لاغری هم و هرچه آگاهی های بیشتری به ذهنمان بدهیم مهارتمان برای لاغری هم بیشتر می‌شود. بستر ذهن ما شبیه زمین کشاورزی است که باید مراقب باشیم بذر بی کیفیت، آب ناپاک و آفت‌ها به آن نرسد. مثلا اخبار ناگوار و اطلاعات نامناسب را به ذهن مان وارد نکنیم و خودمان را در شرایط ناراحت‌کننده و سخت قرار ندهیم و سعی کنیم ورودی های خوب، مثبت و برانگیزاننده به ذهنمان بدهیم. در هر موقعیتی که برایمان پیش می‌آید دو راه بیشتر نداریم یا اینکه بتوانیم شرایط پیش آمده را تغییر دهیم که این همیشه امکان پذیر نیست و با سختی همراه است یا باید بتوانیم خودمان را تغییر دهیم. برای لاغری هم فقط یک راه وجود دارد و آن هم این است که خودمان را با لاغری با ذهن تغییر دهیم. در مورد خودم الان این تغییر را احساس می کنم که موقع خرید، خوراکی هایی که دوست دارم را کمتر میخرم یا اگر هم بخرم مدت زمان بیشتری طول می‌کشد تا آنها را مصرف کنم