خیلی از بچه‌ها بعد از دو سه هفته گوش دادن به فایل‌ها می‌رن روی ترازو، می‌بینن یه کم چاق‌تر شدن و می‌گن «پس این روش هم فایده نداره». من در این جلسه یه حرف عجیب زدم: اگه با اشتیاق و تعهد در مسیر لاغری با ذهن هستی و چاق‌تر شدی، خوشحال باش. چون این چاق‌تر شدن همیشگی نیست و جلوش گرفته میشه؛ فقط باید بدونی آموزش ذهنی چطور کار می‌کنه.
این جلسه یکی از نکته‌های طلایی دوره‌ی «صد گام لاغری با ذهن» هست. در این نکته می‌بینی چاقی چطور قبل از جسم در ذهن ساخته شده، چرا لاغری همون مسیر رو برعکس طی می‌کنه، و چرا ورودی‌های روزانه‌ی ذهنت این‌قدر مهمه.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی می‌شنوی؟
اول گفتم دوست ندارم بچه‌ها فقط چون من گفتم فایل گوش بدن و تمرین بنویسن، بدون اینکه بدونن دارن با خودشون چیکار می‌کنن. کسی که ندونه چی کار می‌کنه زود خسته میشه. باید بدونی آموزش ذهنی چطور در تو نفوذ می‌کنه و چطور به رفتار و جسمت تبدیل میشه. اگه این رو خوب درک کنی، در همه‌ی بخش‌های زندگیت هم می‌دونی چطور با ذهنت شرایطی که دوست داری رو بسازی.
برای توضیحش از چاقی شروع کردم، چون همه‌مون تجربه‌ش رو داریم. هر کدوم از ما یه روزی متناسب بودیم و یه روز متوجه شدیم لباس‌هامون تنگ شده و دیگران گفتن «چاق شدی»، بعد گفتن «چاق‌تر شدی». ولی خیلی قبل از اون روز، ذهن ما داشت فرمول‌های چاق‌کننده رو یاد می‌گرفت، در حالی که هنوز هیچ نشونه‌ای از چاقی در جسم‌مون نبود.
🧠 چاقی چطور اول در ذهن ساخته شد؟
اولین نشونه‌ی این آگاهی‌های چاق‌کننده، ترس از چاق شدنه. یه مدت بعد، این ترس تبدیل به عمل میشه؛ یعنی هنوز چاق نیستی ولی شروع میکنی به جلوگیری از چاق شدن. در همین مدت تصویر چاق از خودت در ذهنت شکل گرفته و کم‌کم همین تصویر به جسمت تبدیل میشه. در مرحله‌های بعد هم همین‌طوره: خودت رو در آینه می‌بینی یا عدد ترازو رو می‌بینی و حالت بد میشه. وقتی تصویری که می‌بینی با یه تغییر احساس ترکیب بشه، قشنگ میره در ذهن ناخودآگاه می‌شینه. برای ذهن ناخودآگاه فرقی نداره این احساس خوب باشه یا بد؛ هر فکر، حرف یا تصویری که احساست رو تغییر بده، به‌عنوان واقعیت تو ثبت میشه.
برای همین با اینکه تلاش میکنی چاق‌تر نشی، چاق‌تر می‌شی، و این چرخه اون‌قدر تکرار میشه تا در آدمی مثل من به چهل کیلو اضافه‌وزن برسه. در ویدیو گفتم حرفی که از یه آدم مورد اعتماد بشنوی، مثلاً پزشکی که میگه «یکی از عوارض این دارو چاق شدنه، مراقب باش»، خیلی سریع‌تر قبول میشه؛ برای همین خیلی از تبلیغ‌های لاغری یه نفر رو با روپوش پزشکی نشون می‌دن. جمله‌هایی مثل «بارداری چاقی میاره»، «کار پشت میز چاقت می‌کنه»، «سن بره بالا چاق می‌شی» و «ازدواج کنی چاق می‌شی» هم همین کار رو می‌کنن.
یه مثال از زندگی خودم هم زدم. همسرم و خانواده‌ش همه متناسب بودن. بعد از عروسی اومد در خانواده‌ی ما که پر از ترس از خوردن و ترس از چاق‌تر شدن بود. بارها از خواهرم و بقیه می‌شنید «خوش به حالت، تو چاق نمی‌شی؛ من اگه این‌جوری بخورم چاق میشم». همین تحسین‌ها کم‌کم در ذهنش شک ایجاد کرد و حدود دو سال بعد اضافه‌وزنش آروم شروع شد. یعنی حتی بدون اینکه کسی بهش بگه «چاق می‌شی»، فقط با شنیدن این حرفها وارد همون چرخه شد.
🔄 لاغر شدن همون چاق شدنه، ولی برعکس
وقتی وارد لاغری با ذهن می‌شی، هنوز چاقی، ولی داری آگاهی لاغرکننده رو به ذهنت می‌دی؛ درست مثل همون روزهایی که متناسب بودی و آگاهی چاق‌کننده وارد ذهنت میشد. در ویدیو با عدد توضیح دادم: فرض کن پنج کیلو افکار چاق‌کننده در ذهنت ذخیره شده. هفته‌ی اول صد گرم افکار لاغرکننده وارد میکنی، هفته‌ی دوم دویست گرم و بعد بیشتر. آیا صد گرم می‌تونه جلوی پنج کیلو رو بگیره؟ نه. پس خیلی ساده بگم: اگه در هفته‌های اول روند چاق‌تر شدن ادامه داشت، کاملاً طبیعیه؛ این ادامه داره تا وقتی افکار لاغرکننده بر افکار قبلی غلبه کنن و تازه اون‌وقت روند چاق شدن متوقف میشه.
بعد از اون، آگاهی کم‌کم در تو نفوذ می‌کنه؛ اول در احساست، بعد در رفتار و میل درونیت و در آخر در جسمت. همین امروز رفتم فروشگاه. قبلاً بین دیدن کیک و کلوچه‌ی مورد علاقه‌م و برداشتنش هیچ فاصله‌ای نبود. الان هنوز توجهم بهشون جلب میشه، ولی اون عجله نیست و تقریباً همیشه فقط میبینم و برنمی‌دارم، بدون اینکه برام سخت باشه. اون چیزی که آدم‌های چاق اسمش رو «بی‌ارادگی» می‌ذارن، در واقع مهارت مغز در صدور فرمان خوردنه؛ مثل کسی که تنیس روی میز رو اون‌قدر تمرین کرده که مغزش خودکار فرمان میده.
یه نکته‌ی مهم دیگه هم گفتم: ورودی‌های ذهنت. ذهن مثل یه زمین کشاورزیه. اگه یه جوی آب زلال داشته باشی ولی ده تا جوی آب ناپاک هم واردش بشه، زمین خراب میشه. آب ناپاک یعنی خبرها و حرفهای نگران‌کننده‌ای که بیشترشون اصلاً به ما ربطی ندارن. بعد گفتم یه روز خودم چطور گذشت: صبحانه نون و پنیر و گردو با چای شیرین، ناهار ماکارونی‌ای که با همسرم درست کرده بودیم، یه ساعت فایل گوش دادن روی تردمیل، دو ساعت قدم زدن در خیابون با هندزفری، شام همبرگر و خوندن یه فصل کتاب، و هیچ ورودی متفرقه‌ای در کل روز.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصه‌ی حرفهای این جلسه‌ست. در ویدیو این مسیر ذهن به احساس و رفتار و جسم رو با مثال‌های بیشتری توضیح دادم و شنیدنش با صدای خودم کمک می‌کنه دفعه‌ی بعد که از چاق‌تر شدن ترسیدی، بدونی دقیقاً کجای مسیری. آخر ویدیو هم گفتم که در زندگی همیشه دو راه داری: یا شرایط رو تغییر بدی یا خودت رو. در لاغری فقط یه راه هست، اینکه خودت رو تغییر بدی، و هر بار هم که از این مسیر خارج بشی، با آغوش باز پذیرای برگشتنت هستیم.
جلسه‌های «صد گام لاغری با ذهن» جزو دوره‌های تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همه‌ی گام‌ها و نکته‌های طلایی باید اشتراک ویژه‌ی تناسب فکری رو فعال کنی. با این اشتراک، ویدیوها و تمرین‌های بقیه‌ی دوره‌های تکمیلی سایت هم برات باز میشه. اگه می‌خوای آگاهی لاغرکننده رو منظم و قدم‌به‌قدم وارد ذهنت کنی، دوره‌ی اصلی «ورود به سرزمین لاغرها» برای همین ساخته شده.
🎯 تمرین این جلسه
- ویدیوی این جلسه رو تا آخر ببین.
- به یاد بیار قبل از اینکه چاق بشی، چه حرفها و هشدارهایی درباره‌ی چاق شدن شنیدی و از چه کسایی.
- اگه در هفته‌های اول دیدی چاق‌تر شدی، نترس و رهاش نکن؛ فقط فایل‌ها رو با اشتیاق ادامه بده.
- ورودی‌های روزانه‌ی ذهنت رو مثل من بررسی کن: چقدر آگاهی لاغرکننده وارد ذهنت میشه و چقدر خبر و حرف نگران‌کننده؟ آب ناپاک رو خودت وارد زمینت نکن.
- در بخش دیدگاه‌ها بنویس چه جمله‌هایی انتظار چاق شدن رو در تو ساختن و از امروز چه ورودی‌ای رو کم میکنی.
📝 برام بنویس
اولین باری که یادت میاد ترس از چاق‌تر شدن رو حس کردی کی بود و چه حرفی پشتش بود؟ برام بنویس.
منتظر کامنت‌های شما هستیم! 💬👇
همراه همشگی شما: رضا عطارروشن
امتیاز 4.41 از 109 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
به نام خدا
خداوند را شاکرم که من را در مسیر لاغری با ذهن قرار تا با یادگیری آن به سمت متناسب شدن دائم حرکت کنم.
ابتدا بگم دیشب که میخواستم برم هئیت، یه لباس پوشیدم که دو سالی میشد که نپوشیده بودمش. چون چسبون بود، قبلنا میترسیدم بپوشم. ولی دیشب اونو پوشیدم و کلی ذوق کردم. الان متوجه حرف های استاد میشم که میگه بدن انسان خودش از روز اول متناسب بوده. به ما ربطی نداره. خودش کار خودشو انجام میده. چون خداوند از ابتدا همه چیز رو در بدن قراره داده و اتوماتیک وار خودش انجام میده. شبیه زخم روی بدن که کم کم خودش خوب میشه و ما کاری انجام نمیدیم. لباسم خیلی خوب توی تنم بود. خیلی خوب سایز کم کردم. سایز با وزن فکر کنم متفاوته. نمیدونم یا شاید بدنم به سمت تناسب اندام حرکت کرده و عدد روی ترازو ملاک نیست.
این چند روز یه پرس غذا خیلی برای من زیاد بود. یه مقداری از اونو میخوردم. خیلی خوشحالم ولع ندارم و رفتار غذاییم خیلی خوب شده. بدون اینکه به خودم فشار بیارم به راحتی نمی خورم و میل ندارم. با اینکه شربت و شیر کاکائو همه جا بود، ولی من نخوردم. نسبت به قبل، اندازه میخورم. زمان خوردن نمی ترسم. ترس از چاق شدن ندارم. میدونم در مسیر درست گام برداشتم. آگاهی های جدید یادمیگیرم. نگرشم تغییر کرده.
سلام خدمت استاد عطار روشن
با حس و حال خوب بخونید. چون من حالم خیلی خوبه:)
در ابتدا از استاد عطار روشن تشکر می کنم. من روز به روز به رویای خودم نزدیک تر میشم…
امروز وقتی لباسهامو رو پوشیدم خیلی خوشحال شدم.کلییییی تغییر کردم در همین مدت. وقتی جلوی آینه میرم این تغییرات رو به خوبی مشاهده می کنم. نمیشه عجول بود باید صبر کرد ما یه شبِ چاق نشدیم و یه شبِ هم لاغر نمیشیم. از روز اول پر از حس خوب بودم و با حرفهای استاد مدام سرم رو به نشانه تایید تکون میدادم. ما با این حرفها زندگی کردیم…
من خیلی زودتر از بقیه به فکر سلامتی ام افتادم. قبل اینکه خیلی چاق بشم. همین یه کوچولو اضافه وزن برای من خیلی زیاد بود. فکرم خیلی چاق بود ولی الان فکرم لاغره و در مسیر لاغری قرار گرفتم.
با حرفهای استاد موافقم چون من هم در طول روز خیلی درگیر اتفاقات پیرامونم نیستم. نهایت فایل گوش بدم و تمرینات رو انجام بدم و بعد کارهای روزانه ام. تمام حرفهای شما رو به خوبی گوش میدم. نه دنبال اخبارم نه دنبال کارهای که فایده نداره. من همیشه زندگی ام به این شکل بوده حتی الان که ۳۹ سال سن دارم.
جالب اینجاست روزهای قبل هر زمان چشمم به خوراکی می افتاد توی ذهنم مرور میکردم بخورم یا نه.درگیری بود. ولی از دیروز احساس خفگی دارم و حس می کنم خیلیییییی سیرم. از گذاشتن حتی قند توی دهانم حالم بد میشه(تاثیر فایل هاست و جایگزین شدن فرمول های جدید ) قبلتر ها که خیلی مناسب بودم رفتارم به همین شکل بودم. زمانی که یه وعده غذا می خوردم تا وعده بعدی چیزی نمی خوردم اگه قبل شام یا ناهار یک عدد میوه میخوردم، به غذا میل نداشتم.اگه جایی مهمونی میرفتم، به صاحبخونه می گفتم من میوه نمی خورم چون می خوام شام بخورم!
داخل فایل شما مطالب خیلی مهمی بود. شما اگر در مورد چاقی می گفتین من مدام با حال و روز الانم مقایسه میکردم. حال روحیم واقعا خوبه، فایل های شما روی رفتارهای من تاثیر گذاشته و تغییرات رو در جسمم میبینم.
هیچ ترسی از غذا خوردن الان ندارم. قبلا با ترس و لرز غذا می خوردم. حتی زمانی که یه کوچولو وزن اضافه کردم هر روز می گفتم وای من این غذا رو بخورم حتما وزنم بالا میره. نگران لباسهام بودم.
الان ولی خوشحالم. هر چی لباسهام از حالت جذب خارج میشه من خوشحال تر میشم…..
اون زمان که من مناسب بودم همه میگفتن خوش به حالت چی کار میکنی لاغر هستی. من تا قبل کرونا مناسب بودم. ولی دوران قرنطینه مدام فکر میکردم چون توی خونه نشستم اضافه وزن پیدا می کنم (حرفهای بقیه روی من تاثیر گذاشت)و این اتفاق هم افتاد. در صورتی که دختر خاله و نوه خاله من هم زمان کرونا خونه بودن. پس چرا من چاق شدم؟
یه سری فرمول های توی ذهن من شکل گرفته و این مدت اون فرمول ها کم کم کمرنگ میشن و فرمول جدید اضافه میشه
همه ی ما قطعا به تناسب اندام میرسیم. چون در مسیر قرار گرفتیم. هیچ وقت نباید ترس داشت. باید توکل بر خدا کرد و تلاش هم باید داشته باشیم.