وقتی ۱۳۵ کیلو بودم، هر بار که به لاغر شدن فکر میکردم، یه کوه جلوی چشمم میدیدم؛ کوهی اون‌قدر بلند که حتی فکر رسیدن به قله‌اش خسته‌ام می‌کرد. اون موقع نمی‌دونستم این کوه رو بدنم نساخته؛ ذهنم ساخته بود. امروز میدونم رابطه‌ی ذهن و جسم کلید فهمیدن همین کوه خیالیه.
همه‌ی آدم‌های چاق آرزوی لاغری دارن. ولی چیزی که بین اونها و خواسته‌شون فاصله انداخته، فقط غذا یا ژن نیست؛ تصویرهاییه که از چاقی توی ذهنشون ساختن. خیلی‌ها بارها برای لاغری تلاش کردن، از رژیم سخت تا ورزش طاقت‌فرسا، ولی چون ذهن و جسمشون با هم هماهنگ نبودن، دوباره به نقطه‌ی اول برگشتن. من نزدیک ۳۵ سال چاق بودم و بارها همین مسیر رو رفتم.
توی این مقاله تعریف میکنم ذهن چطور از چاقی یه کوه می‌سازه، چرا چاقی ذهنی از چاقی جسمی رنج‌آورتره و چطور میشه با یه قدم کوچیک، این کوه رو به یه تپه تبدیل کرد. اگه تازه با این مسیر آشنا شدی، از شروع مسیر لاغری با ذهن هم یه سر بزن.
در این جلسه می‌آموزیم:
✨ رابطه‌ی ذهن و جسم
ذهن و جسم دو بخش جدانشدنی وجود ما هستن. فکرها، احساس‌ها و باورهای ما روی جسممون اثر می‌ذارن، همون‌طور که حال جسممون روی حالمون اثر می‌ذاره. هر رفتاری که انجام میدیم، از پرخوری گرفته تا انتخاب‌های کوچیک روزانه، اول در ذهن شکل میگیره و بعد به جسم میرسه.
پژوهش‌ها هم نشون دادن حال روانی ما، مثل استرس یا احساس‌های منفی تکراری، با وضعیت جسممون ارتباط داره. ولی برای ما که در مسیر لاغری با ذهن هستیم، مهم‌ترین نکته اینه که ذهن و جسم دائم در حال گفت‌وگو با هم هستن.
🧠 ذهن؛ آرشیو تصویری بی‌پایان
اولین هدیه‌ی تولدت یادته؟ اون هدیه به شکل فیزیکی توی مغزت ذخیره نشده؛ تصویر و احساس اون لحظه توی ذهنت ثبت شده. ذهن مثل یه آرشیو بزرگه که همه‌ی تصویرها، خاطره‌ها و احساس‌های زندگیمون توش جمع شده و هر لحظه میتونه بهشون دسترسی پیدا کنه.
رابطه‌ی ذهن و جسم از همین‌جا شکل میگیره: ما با جسممون تجربه میکنیم، ذهن اون تجربه رو ثبت میکنه و بعد با مرور اون تصویرها، دوباره روی جسممون اثر می‌ذاریم.
⚠️ مراقب مرورهای ذهنیت باش
کافیه یه برخورد ناخوشایند از گذشته رو به یاد بیاری؛ ذهنت اون رو با وضوح مرور میکنه و همون حس بد دوباره توی جسمت تکرار میشه: قلبت تند می‌زنه یا گر می‌گیری، حتی اگه سال‌ها از اون اتفاق گذشته باشه.
در واقع ما هر تجربه‌ای رو شاید فقط یه بار با جسممون داشتیم، ولی میتونیم هزاران بار توی ذهنمون تکرارش کنیم. شاید فقط یه بار کسی جلوی جمع درباره‌ی وزنت حرفی زده، ولی تو اون صحنه رو صدها بار مرور کردی. من خودم بارها مسخره شدن‌های دوران مدرسه رو توی ذهنم مرور کرده بودم؛ همکلاسی‌هایی که اسم روم می‌ذاشتن و توپ بسکتبالی که هیچوقت نمی‌تونستم براش بپرم.
اگه ذهن میتونه این‌طوری روی جسم اثر بذاره، پس ما هم میتونیم با مرور آگاهانه‌ی تصویرهای تازه، جسممون رو به سمت آرامش و تناسب ببریم. به جای مرور شکست‌ها، لحظه‌های خوب رو مرور کن و به جای پیش‌بینی فاجعه، یه آینده‌ی آروم رو تصور کن.
⚖️ چاقی ذهنی یا جسمی؛ کدوم رنج‌آورتره؟
معمولاً فکر میکنیم چاقی فقط یه موضوع جسمیه. ولی ذهن خیلی سریع‌تر و گسترده‌تر از جسم درگیر چاقی میشه. جسم اضافه‌وزن رو در یه محدوده‌ی مشخص تجربه میکنه، ولی ذهن میتونه بدون محدودیت، بارها و بارها چاقی رو بازسازی و حتی بزرگتر کنه.
جسم ما خیلی وقت‌ها حتی با وزن بالا به کارش ادامه میده، ولی ذهن خیلی زود از چاقی ناراحت میشه؛ حتی وقتی فقط چند کیلو اضافه شده. فشار ذهنی چاقی معمولاً زودتر از خود چاقی شروع میشه و خیلی شدیدتر حس میشه.
چاقی ذهنی چطور گسترش پیدا میکنه؟
جسم برای چاق شدن به زمان نیاز داره، ولی چاقی ذهنی فقط چند ثانیه وقت می‌خواد. کافیه یه تصویر، یه جمله یا یه خاطره مرور بشه تا ذهن دوباره وارد مدار چاقی بشه. جمله‌هایی که توی خانواده می‌شنیدم، کم‌کم شدن صدای درونی خودم؛ مثل «چاقی من ارثیه و هر کاری کنم لاغر بشو نیستم» که سال‌ها به همه می‌گفتم.
حتی وقتی آدم هنوز متناسبه، ممکنه یه جمله‌ی ساده مثل «چقدر لاغری، یه کم چاق شو» یا «حتماً چاق میشی، خانوادگیه» مثل یه بذر توی ذهنش کاشته بشه و سال‌ها بعد به فکرهای چاقی تبدیل بشه.
رنجی که بیشترش توی ذهن ساخته میشه
همه‌ی ما نصیحت‌های بی‌پایان درباره‌ی لاغر شدن رو شنیدیم، از رژیم و نخوردن چیزهایی که دوست داریم خسته شدیم و حسرت پوشیدن لباس‌هایی با رنگ دلخواهمون رو داشتیم. من سال‌ها فقط سایزهای بزرگ و رنگ‌های تیره می‌خریدم، چون مادرم که خیاط بود همیشه توصیه می‌کرد تیره بپوشم که لاغرتر نشون بدم؛ در حالی که من عاشق رنگ زرشکی و سبز بودم.
این رنج‌ها واقعی‌ان، ولی ذهن اونها رو بزرگتر میکنه. شاید فقط چند بار نتونستی لباس دلخواهت رو بخری، ولی ذهن اون رو هزار بار مرور کرده و نتیجه گرفته که تو «هیچوقت» نمی‌تونی. شاید فقط چند بار رژیم گرفتی و شکست خوردی، ولی ذهن هزار بار گفته «تو اصلاً اراده نداری». برای همین ما بیشتر از اینکه در جسممون چاق باشیم، در ذهنمون چاق شدیم.
به همین دلیل برای لاغری ماندگار، رژیم و ورزش کافی نیست؛ باید چاقی ذهنی رو هم پاکسازی کرد. دوره‌ی پاکسازی چاقی ذهن دقیقاً برای همین ساخته شده.
🏔️ وقتی ذهن از چاقی یه کوه می‌سازه
حتماً برات پیش اومده که با فکر کردن به کسی که یه بار باهاش بحث کردی، قبل از اینکه حتی ببینیش، قلبت تند بزنه. ذهن ما همین کار رو با چاقی هم میکنه. هر چی از چاقی کشیدیم، از نگاه سنگین دیگران تا سختی خرید لباس و رژیم‌های بی‌نتیجه، توی ذهنمون بایگانی شده و هزار بار مرور شده. نتیجه‌اش یه تصویر ذهنی از چاقیه که خیلی ترسناک‌تر از واقعیتشه.
وقتی تصمیم می‌گیری لاغر بشی، ذهن همون اول کل تاریخچه‌ی شکست‌ها رو روی میز می‌ریزه: «من نمیتونم رژیم بگیرم»، «من از اول هم چاق بودم»، «اراده ندارم»، «سنم گذشته». هنوز حرکتی نکردی، ولی ذهنت کلی دلیل آورده که چرا قراره شکست بخوری.
فرض کن قراره بری کوه. اگه از پایین فقط به قله خیره بشی و بگی «چقدر دوره، نمیتونم!»، احتمالاً یه قدم هم برنمی‌داری. ولی اگه بگی «فقط تا اون درخت میرم، بعد یه نفس می‌گیرم»، راحتتر جلو می‌ری. لاغر شدن هم همین‌طوره.
ولی ذهن ما چی کار میکنه؟ یه کم که وزن کم میکنیم، سریع یاد کیلوهایی می‌افته که هنوز مونده و میگه: «خیلی راه مونده، ولش کن!» من خودم بارها همین‌جا کم آوردم. هر بار با رژیم پنج تا ده کیلو کم میکردم، ولی به جای دیدن همین مقدار، به کل عدد نگاه میکردم و ناامید میشدم. و هر بار وزنم بیشتر از قبل برمی‌گشت، تا جایی که از حدود ۸۵ کیلو به ۱۳۵ کیلو رسیدم.
دام دیگه‌ی ذهن، مقایسه‌ست: «اون تونسته، ولی من نمیتونم!» و وقتی گذشته‌مون پر از رژیم‌های بی‌نتیجه باشه، ذهن با خودش میگه: «اینم مثل قبلیاس.» راهش اینه که مسیر رو با آگاهی و قدم‌به‌قدم طی کنیم، مثل یه کوهنورد که با قدم‌های حساب‌شده جلو می‌ره. مهم نیست کی به قله میرسه؛ مهم اینه که وسط راه برنگرده.
🧠 مقاومت ذهن؛ واقعیت یا توهم؟
خیلی‌ها می‌گن: «من می‌خوام لاغر بشم، ولی ذهنم نمی‌ذاره!» بیا یه بار برای همیشه این باور رو بررسی کنیم. ذهن یه موجود جدا از تو نیست؛ ذهنت همون خودتی، با همه‌ی خاطره‌ها، تجربه‌ها، ترس‌ها و باورهایی که در طول زندگی ساختی.
پس چرا حس میکنیم ذهن مقاومت میکنه؟ چون تصمیم به لاغری یه تصمیم آگاهانه و مربوط به حاله، ولی ذهن دائم سراغ گذشته می‌ره: شکست‌ها، رژیم‌های نیمه‌کاره، وزن‌هایی که برگشتن. بعد اینها رو کنار هم می‌چینه و یه فیلم ترسناک از آینده‌ات می‌سازه: «تو دوباره شکست میخوری.» «اگه باز وزن کم کنی و بعدش بیشتر برگرده چی؟»
چیزی که بهش می‌گیم «مقاومت ذهن»، در حقیقت مرور همون فیلم‌های قدیمیه. این فکرها مقاوم نیستن؛ فقط آشنا و تکراری‌ان. چون زیاد پخش شدن، فکر میکنی درستن. اوایل مسیر، ذهن من بارها مسخره‌ام می‌کرد و می‌گفت «تو لاغر بشو نیستی». جوابش رو این‌طوری میدادم: «درسته، ولی دارم لاغر شدن رو یاد می‌گیرم و وقتی به اندازه‌ی کافی یاد بگیرم، روی جسمم هم اثر می‌ذاره.» با این جواب، دیگه با ذهنم نمی‌جنگیدم؛ داشتم بهش اطلاعات تازه میدادم.
اولین قدم من در این مسیر این بود که بپذیرم صددرصد مسئول چاقی، اشتها و پرخوری خودم هستم. از اون روز غذاها، متابولیسم و ژنتیک از فهرست مقصرهای من خط خوردن. این پذیرش، اون کوه ترسناک رو کمی کوچیک‌تر کرد؛ چون حالا می‌دونستم کنترلش دست خودمه.
🪜 از کوه به تپه: قدم اول رو ببین
ذهن ما تصویرهاش رو از وضعیت فعلی جسم میگیره. اگه الان پنجاه کیلو اضافه‌وزن داری، ذهنت یه کوه چاقی ساخته که فتحش مثل صعود به اورست بدون کفش کوهنوردیه. برای ساختن تصویر تازه، به جای فکر کردن به همه‌ی اون پنجاه کیلو، فقط پنج کیلوی اول رو ببین. این‌طوری ذهنت فرصت پیدا میکنه یه تصویر واقعی‌تر و دست‌یافتنی‌تر بسازه؛ نه یه کوه، یه تپه‌ی کوچیک.
تصویرهای قدیمی ذهنت وقتی ساخته شدن که هیچ آشنایی با لاغری با ذهن نداشتی؛ زیر فشار رژیم‌ها، ورزش‌های سخت و حس شکست. حالا وقتشه اطلاعات تازه و باورپذیر جایگزین اونها بشه. اگه ذهنت میگه «کم کردن پنجاه کیلو خیلی سخته»، این جمله رو بازنویسی کن: «من فقط دارم برای پنج کیلوی اول یاد می‌گیرم.»
این تغییر فقط با نوشتن چند جمله توی دفتر اتفاق نمی‌افته. باید توی جریان زندگی، همون لحظه‌ای که فکر «من خیلی چاقم و دیگه نمیتونم» سراغت میاد، متوجهش بشی و جمله‌ی تازه رو جایگزینش کنی. با تکرار، تصویرهای قدیمی کمرنگ میشن، چون داری به ذهنت داده‌ی تازه می‌دی.
من با همین نگاه قدم‌به‌قدم، بدون رژیم و باشگاه و قرص، حدود ۳۰ کیلو کم کردم و از اون موقع متناسب موندم. هنوز هم گاهی لغزش دارم، ولی دیگه به کل مسیر نگاه نمی‌کنم که ناامید بشم؛ به قدم بعدی نگاه میکنم.
🔁 چرا ذهن گذشته رو اینقدر تکرار میکنه؟
ذهن ما دوست داره از گذشته نتیجه بگیره تا از ما محافظت کنه. وقتی یه بار دستمون به یه چیز داغ خورده، ذهن یادش می‌مونه که دیگه نزدیکش نشیم. ولی همین ویژگی مفید، در مسیر لاغری میتونه علیه ما کار کنه. چون ذهن هر شکست رو مثل یه «خطر» ثبت میکنه و هر بار که میخوایم دوباره شروع کنیم، هشدار میده.
من این چرخه رو بارها زندگی کردم. بعد از هر پرخوری حسرت می‌خوردم: «ای کاش نخورده بودم»، «ای کاش اون مهمونی نرفته بودم». بعد قول میدادم «فردا به جبران امروز هیچی نمی‌خورم»، ولی فردا یادم می‌رفت و یه صدا می‌گفت: «تو که خراب کردی، اونم بخور.» هر بار این صحنه تکرار میشد، یه خاطره‌ی شکست دیگه به آرشیو ذهنم اضافه میشد و کوه بلندتر میشد.
برای همین بود که هر رژیم تازه رو با ترس شروع میکردم. حتی وقتی چند کیلو کم میکردم، یه حس دروغین بهم دست می‌داد که انگار کاملاً لاغر شدم، و همزمان یه ترس دائمی که نکنه برگرده. ذهنم از قبل منتظر برگشتن وزن بود؛ و همیشه هم برمی‌گشت.
شکستن این چرخه با جنگیدن با ذهن ممکن نیست. باید به ذهن خاطره‌ی تازه داد؛ خاطره‌ی یه لغزش که بعدش رها نکردی، خاطره‌ی یه قدم کوچیک که برداشتی و دووم آورد. امروز وقتی زیاده‌روی میکنم، دیگه به خودم عصبانی نمی‌شم و قول جبرانی نمی‌دم. قبول میکنم که انتخاب خودم بوده و روی بهتر کردن واکنش‌هام کار میکنم. همین واکنش تازه، کم‌کم جای اون خاطره‌های قدیمی رو گرفت.
🤝 ذهن و جسم، هم‌تیمی‌های تو
ذهن و جسم قرار نیست با هم بجنگن؛ قراره با هم کار کنن. وقتی به جای جنگیدن با کل چاقی، روی یه بخش کوچیک و قابل‌دسترس تمرکز کنی، هم اطلاعات ذهنت به‌روز میشه و هم جسمت فرصت پیدا میکنه با ذهن هماهنگ بشه.
یادمه بعد از رژیم‌ها، وقتی لباس‌هام گشاد میشد و از مادرم می‌خواستم تنگشون کنه، می‌گفت: «صبر کن ببینیم می‌مونی یا نه.» اون موقع از این حرف دلخور میشدم، ولی واقعیت این بود که خودم هم توی ذهنم باور نداشتم که این تغییر می‌مونه. جسمم چند کیلو کم کرده بود، ولی ذهنم هنوز همون تصویر قدیمی رو داشت.
برای همین از امروز اجازه نده ذهنت فقط بر اساس جسم فعلیت قضاوت کنه. به ذهن کمک کن از روی موفقیت‌های کوچیک، مثل لباسی که یه کم راحتتر شده یا یه وعده که با آرامش خوردی، تصویرهای تازه بسازه. این تصویرهای کوچیک، کم‌کم جای اون کوه بزرگ رو میگیرن.
✍️ تمرین: کوهت رو کوچیک کن
همون‌قدر که دست به غذا بودن ما رو چاق میکنه، دست به قلم بودن ما رو لاغر میکنه. یه برگه بردار و اینها رو بنویس:
- سه خاطره‌ی مربوط به چاقیت رو بنویس که بیشتر از همه توی ذهنت مرور میشن.
- جلوی هر کدوم بنویس این اتفاق واقعاً چند بار افتاده و تو چند بار توی ذهنت مرورش کردی.
- جمله‌ای که ذهنت درباره‌ی لاغر شدن بیشتر از همه تکرار میکنه رو بنویس؛ مثلاً «خیلی سخته» یا «سنم گذشته».
- به جای کل اضافه‌وزنت، فقط پنج کیلوی اول رو در نظر بگیر و یه جمله‌ی تازه برای اون بنویس.
- هر بار این هفته که جمله‌ی قدیمی اومد سراغت، جمله‌ی تازه رو یه بار توی ذهنت تکرار کن.
📝 برام بنویس
ذهن تو از چاقیت چه کوهی ساخته؟ کدوم خاطره بیشتر از همه توی ذهنت مرور میشه؟ نگاهت به رابطه‌ی ذهن و جسم بعد از خوندن این مقاله چه تغییری کرد؟ توی قسمت نظرات برام بنویس.
اگه تمرین رو انجام دادی، جمله‌ی تازه‌ات برای پنج کیلوی اول رو هم بنویس. شاید به یه نفر دیگه کمک کنه.
منتظر کامنت‌های شما هستیم! 💬👇
همراه همشگی شما: رضا عطارروشن
رابطه‌ی ذهن و جسم در لاغری چیه؟
هر رفتاری که انجام میدیم اول در ذهن شکل میگیره. ذهن تجربه‌ها رو ثبت میکنه و با مرورشون دوباره روی جسم و رفتار ما اثر می‌ذاره. برای همین تغییر جسم از تغییر ذهن شروع میشه.
چاقی ذهنی چیه؟
یعنی ذهن با مرور مداوم خاطره‌ها و تصویرهای چاقی، اون رو خیلی بزرگتر و ترسناک‌تر از واقعیتش کرده. چاقی ذهنی معمولاً از چاقی جسمی رنج‌آورتره.
مقاومت ذهن برای لاغری واقعیه؟
بیشترش مرور فیلم‌های قدیمی شکست‌هاست. این فکرها مقاوم نیستن؛ فقط آشنا و تکراری‌ان و با اطلاعات تازه میشه عوضشون کرد.
چطور کوه چاقی رو کوچیک کنم؟
به جای فکر کردن به کل اضافه‌وزن، روی پنج کیلوی اول تمرکز کن و هر بار که فکر «نمیتونم» اومد، یه جمله‌ی تازه و واقعی جایگزینش کن.
امتیاز 4.52 از 66 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
نشان های دریافت شده
سلام
محرومیت
نخوردناضافه را دور می ندازی
می خوام در مورد این کلمات صحبت کنم.
چون با خوندن نظرات یکی از دوستان بهش رسیدم
محرومیت
من نیازی نیست خودم را محروم کنم از خوردن بلکه از خوردن به اندازه نیازم احساس عالی به خودم می دم چون احساس مثل یک قطب نما ما را در مسیر قرار می ده اگر من از خوردن به هر مقدار حتی یک لقمه احساسم بد باشه چطور انتظار دارم در مسیر باشم قانون اینه که با احساس خوب در مسیر درست هستی.
نخوردن
اینکه من نخورم لاغر می شم کاملا اشتباه هست من باید به اندازه نیاز بدنم در آن روز بخورم نمیشه نخورم و فک کنم که چربی زیاد دارم این ذخیره ها را بدنم امروز استفاده این فکری هست که در ذهنمه مگه میشه برای یک روز جدید انتظار داشت بدن انرژیشو از زباله های بدن بگیره و انتظار داشت کارها درست پیش بره این کاملا اشتباه است پس من می خورم اما به اندازه نیاز بدنم.
اضافه را دور بنداز
ما همیشه اضافه را دور می اندازین چون به کارمون نمی یاد مثلا من اگر غذا درست کنم و اضافه تر مواد بریزم تو قابلمه حتما این حجم اضافی در طعم غذا و در کیفیت ان تاثیر منفی می زاره.
من اضافه را می ندتزم دور حالا ۵ کیلو با من همراست خیلی راحت سرمو خم می کنم و می ندازمش بیرون دیگه حملش نمی کنم و از تغییراتی که برام پیش می یتد لذت می برم .
من از اینکه مانتوم اندازمه کیف می کنم دیگه شکمم دو تیکه جلوم نیست .
دیگه راحت بلند می شم.
دیگه راحت دراز می کشم.
دیگه راحت تو بغل همسرم جا می شم.
دیگه راحت راحتم چقدر آسونه گذاشتم این ۵ کیلو پس بریم به پیش
سلام استاد
من از وقتی یادمه چاق بودم و چون بارها بهم گفته بودند که ارثی من چاقم و به عمه ها رفتم همیشه لاغر شدن را مثل کوهی برای خود بزرگ کرده بودم و هرگز فکر نمی کردم که بتوانم روزی مثل دوستانم متناسب شوم و بارها با خودم و دوستانم این گفتگو که اگر من آب هم بخورم چاق میشوم را تکرار و تکرار می کردم و غافل از این بودم که با تکرار این جملات توجه به چاقی بیشتر را در ذهنم داشتم و هر بار که می گفتند لاغر شو خودم را برای روبرو شدن با رژیم‌های سخت و طاقت فرسا ناتوان می دیدم و خیلی اصرار به لاغر شدن نداشتم و چون به چاقی عادت کرده بودم روز به روز خودم را چاق تر می دیدم و اصلا باورم نمی شد که روزی برسد که من بدون سختی و ناراحتی بتوانم نصف اضافه وزنم را از دست بدهم و جالبه خودم ندانم چطوری و در چه زمانی من لاغر شدم درست مثل زمانی که من نفهمیدم چطوری من روزبه روز چاق تر شدم من الان در وضعیتی که هستم بسیار راضی و خشنود هستم چون هم راحتر راه میروم . نفس میکشم . بیشتر شاد هستم . راحتر جابه جا میشوم . احساس سبکی دارم . بیماریهای من بسیار بهبود پیدا کرده و جالبه ایده های جالب و جوان پسندی به ذهنم میرسه مثل یاد گرفتن دف . دیگه نمیگم سنی از من گذشته و زشته اصلا دیگر به حرف مردم اعتنایی ندارم لباس‌هاو روسرهای رنگ شاد می پوشم بیشتر شادی‌ها را برای دل خودم دارم تا دوستان . دیگر با حرف مردم ناراحت نمی شوم سعی می کنم سریع احساسم را شاد نگه دارم . دیگر ۴۰ کیلو اضافه وزن را در ذهنم به کوهی تبدیل نمی کنم من تا الان بدون توجه به آن نصف آن را از دست دادم و مثل قوطی های روغن آنها را یکی یکی از بدنم جدا کردم من الان در وزن ۸۶ کیلو هستم با خودم می گویم من با سعی کنم با گوش دادن به موقع به فایلها و انجام تمرینات کم کم بتوانم وزن را به ۸۰ برسانم پس با همین روش و استمرار می توانم به وزن دلخواهم برسم در صورتی که احساس شادی داشته باشم و با احساس خوب سپاسگزار باشم و با افکار خوب آرزوهای خوبی را خلق کنم در این مسیر همیشه موفق هستم و نباید زمانی را برای خودم مشخص کنم که من تا این موقع دراین سایت می مانم چون من با احساس شادی دراین سایت هستم پس برای همیشه و تا پایان عمر خواهم بود چون من دراین سایت هم به خود شناسی و خداشناسی رسیدم و روز به روز من شادتر خواهم بود . چون روح . ذهن و جسم شاد نگه داریم اینها ۳ چیزی هستند که هرگز تا پایان عمر از هم جدا شدنی نیستند پس ابتدا باید ذهن و احساس خود را شاد نگه داریم تا روح و جسم ما هم در بهترین شرایط یعنی متناسب و شاد باشند و اگر ذهن مادچار ناامیدی و استرس شود هم روح و هم جسم بیمار می شود پس با ذهن شاد خود را شاد نگه داریم تا عمر بیشتری داشته باشیم و رسیدن به لاغری برای ما کوهی نباشد با کوچک کردن مقدار وزن خود برای ذهن آن را دست یافتی برای ذهن جلوه دهیم و بدون سختی و خودبه خود کم کم لاغر می شویم در این میان توجه خاص ما فقط باید روی احساس باشد و توجهی به ظاهر خود نداشته باشیم چون سرعت ترمیم در بدن ما ثابت است و طبق قانون خودش جلو می رود پس عجله نکنیم و با احساس شاد این مسیر را ادامه دهیم تا به موفقیت برسیم
نشان های دریافت شده
چ متن زیبایی واقعا
من قبلا چنین الهامی بهم شده بود ک در مورد مثلاد۵ کیلومتر خودم حرف بزنم و من چن روز انجام میدادم و ذهنم میگف از کجا معلوم ک ۵ کیلو کم کردی از کجا بدونم یعنی من ب ۵ کیلو کمتره توجه نمیکردم ب اون وزنی ک بعد ۵ کیلو میرییم بهش توجهرمیکردم
و در ذهنم این گفتگو بوجود میومد ک اگه وزن نمیکنی از کجا بفهمیمم واین مانع از این میشد ک من جلوتر برم و رها میکردم
یادم میاد در مورد اینک اگه ۵ تا ک م کنم چ مزایایی برام داره مینوشتم
والان اینوی تمرین زیبا بود در این متن ک چ زیباتر برم جلو و اون موقع چاقی چقدر کوچک کوچک میشه برام و راحتتر حتی الان ک تصور کردم من فقط اون ۵ تا رو میبینم
۵ کیلو واقعا زیاد نیس خیبی راحت این ۵ تا اضافه رو رها میکنم
فریبا چ فکری در مورد ۵ تا رها کردن اضافه داری ؟
اینک راحته
اینک بدنم میتونه
اینک مندقبلا ۵تا پایینتر از این اضافه وزن بودم
اینک چقدر شکم کوچک میشه اینک چقدر راحت میشم اینک چقدر لباس تن زیبا میشه اینک مانتوهای سایز پایین ترم تنم میشه اینک راحت میشینن و پامیشم
چقدر راحت راه میرم
اینک مانتوهام شل میشن من ی ترس نسبت براین دارم ک من وزنم پایین بره مانتوهای الانم نمیره تو تنم و دچار مشکل میشم
عزیز جانم خیاط هس ب راحتی مانتوها رو تنگتر میکنیم خیلی راحت و نترس من برا هر سایزی مانتو دارم و این جهان ب احترام این رها کردن بهترین مانتو هارو ب ما هدیه میده تو خیالت راحت باشه
برا ۵ تا رها کردن بدن دچار سختی نمیشه ب راحتی تریم صورت میگیره ب راحتی پوستم سفت میشه
ومن میتونم ۵ تا رو رها کنم این توانایی و این قدرت رو دارم
برای ۵ تا دچار سختی نمیشیم خیلی راحت رها میشه
۵ تا کوچک بزرگ‌نیس پس میتونه قبلا توش بوده تو ۵ پایینتره
ترس از نخوردن یعنی فک میکنم برسم ب اون وزن ایده آل نباید بخورم و من چن خوردن رو دوس وارم نمیخوام رها کنم
در حالی ک فریبا افراد متناسب یرای متناسب بودن از نخوردن استفاده نمیکنن اونها میخورند ومتناسبند
خوردن جز طبیعت این جهان هس عزیز جان
استاد غذا میخوره متناسب شده
محرومیتی نباید باشه
رها کردن اضافات اون اضافه هس وباید رها بشه
تو یچیزی ک اضافه باشه رو چیکار میکنی یا میبخشی یا میندازی دور
برای انداختن اون ب بیرون زحمتی بزرگ میکشی
ن
فقط تو لازمش نداری بیهودس
کاراییی برای تو نداره
و تو رها میکنی تا رها باشی
فریبا ما این ۵ تا رو لازم نداریم
چرا اضافات نگه داریم
حیف نیس انبار کنیم
بیا بدیمش طبیعت ببین چقدر راحتتر میشم
فکر کن ی حلب روغن ۵ تا یی روبزاری زمین چقدر سبک وراحت میشی ما ک لازمش نداریم
تو هرچی نیاز داشته باشی امروز خدا بهت میده همه چیز موجوده برای تو نیاز نیس بترسی و ذخیره کنی هس هرانچه ک بخوای این اضافه هس
من برای ادامه حیات هرانچه ک لازم دارم رو دارم وخدا هرروز بهم میده این ۵ تا اضافه هس رها کنیم ما ک لازمش نداریم میخوایم چیکار انقدر هرجا با خودمون حملش کنیم یدونه حلب روغن ک چیزی نیس بزارش زمین
اصلا لازم نیس برای متناسب بودن وشدن عذاب بکشی گرسنگی بکشی زجر بکشی
اصلا این بخاطر تجربیانی هس ک از رژیم داری اصلا اینجوری نیس عزیز جان من تومسیر تناسب روند همیشگیه بدنم هستم فقط بایدباورها عوض بشه عمل اشتباههم عوض میشه
قرارب نخوردن نیس
قرار ب محرومیت نیس
قرار ممنوعیت نیس
قرار ب ورزش کردن سخت نیس
بهت این اطمینان رومیدم تو در امنیتی
من مواظبتم خوب
من مراقبتم اینو مطمئن باش قرار نیس سختی بکشیم
ایا محنا برای متناسب بودنش سختی میکشه
ن
ایا محنا برای رها کردن اضافاتش سختی میکشه
ن
اون خود بخود متناسب
برای چاقی باید سختی کشید چن خلاف جهت طبیعت ذاتی توهستش عزیزم
ایا استادبرای متناسب شدن سختی کشیده
ن
اون داده کیف میکنه همیشه داره از لذت هاش میگه
نشان های دریافت شده
با سلام این دیدگاه خیلی جالب بود و جالبتر اینکه خودم نیز به این نتیجه رسیدم و چند وقتیه که برای خودم هدف های کوچیک کوچیک در نظر گرفتم
مثلا با خودم گفتم فعلا هدفم اینه که دکمه فلان لباسم راحت بسته بشه که ظرف یک ماه به هدفم رسیدم .
بعد هدفم این شد که بازوهاش دیگه بهم نچسبه و خوشبختانه بعد از سه هفته بهش دست پیدا کردم. البته در حین این افکار یه نیم نگاهی هم به سایز شلوارم داشتم البته کمتر بهش توجه کردم اما جالب اینکه شلوارم زودتر از اونی که فکرشو میکردم بهم راحت شد . امروز که داشتم تو خیابون راه میرفتم یهو نگام به تصویر م افتاد که روی شیشه ی یه مغازه افتاده بود…. اصلا فکرشو نمی کردم که شلوارم اینقدر بهم راحت شده باشه … وااای….. خیلی لذت بخش بود…
ممنون استاد عزیز که این راهکارهای بسیار ساده و کاربردی رو به ما آموزش میدیم. واقعا تاثیرش فوق العاده بود.👌
نشان های دریافت شده
سلام بر استاد
من امروز تونستم این مطالب را بخونم
ولذت ببرم وبازم به آگاهی بیشتری برسم همه چاقی ما ریشه در کودکی ما داره من از وقتی خودم شناختم چاق بودم و به من میکفتن کم بخور چقدر میخوری چاق میشی در حالی که خواهرم لاغر بود و چیزی بهش نمبکفتن چکاری به خوزدنش نداشتن یعنی ایشون هروقت می‌خاست هر غذایی که دوست داشت با لذت میخورد واصلا هیچ ذهنیتی از چاقی نداشت ولی من باید کم میخوزذم واین ترس از خوردن در ذهن من نهادینه شد ه بود و هر روز چاق تر میشدم
به نظر من والدین نقش خیلی مهمی تو فیزیک بدنی بچه هاشون دارن
حال ما بزرگ شدیم و همون آگاهی های اشتباه تو ذهن ما شکل گرفته
واقعا سخته این باور هارو یک شبه از رهنمون پاک کنیم باید به مرور زمان بهش برسیم با روش لاغری با ذهن کم‌کم باور های درست تو ذهن شکل میگیره من دارم سعی میکنم به این باور برسم من به لاغری میرسم حتما چون راحت ترین کار هست
نشان های دریافت شده
سلام خدمت استاد عزیز و مهربونم و دوستان گرامی
استاد من از وقتی با آموزش های شما آشنا شدم دارم با ویژگی های ذهن و مغز آشنا میشم. متوجه شدم که ذهن بی نهایته و میتونه کلی اطلاعات در خودش ذخیره کنه و تا زمانی که بیدارم پیوسته افکارو مرور کنه. آگاه شدم که ویژگی ذهن گسترش دادنه.
استاد خیلی خوب شد که این مطلب به صورت نوشته ارائه شده کلا از وقتی وارد سایت شما شدم چون مرتب شروع به خوندن مطالب کردم متوجه شدم مطالعه مطالب خیلی باعث آرامشم میشه و حس خوبی پیدا میکنم این متن رو هم که خوندم لذت بردم البته اینم بگم که همیشه شنیدن صدای شما هم برام لذت بخشه اما خوبی سایت تناسب فکری اینه که اگر همه جور مطلب داره خیلی وقتا جایی میرم که نمیتونم فایل گوش بدم اما به راحتی میتونم خودمو با خوندن مطالب مشغول کنم.
به نکته خیلی خوبی اشاره کردید و به ما یادآوری کردید که ذهن همواره با استفاده از افکار قبلی میتونه مدام تصاویر جدید و بزرگتر از واقعیت بسازه و برای همینم ما دچار ترس و نگرانی میشیم وقتی این ویژگی ذهن رو بشناسیم خیلی بهتر میتونیم عمل کنیم.
یه نکته عالی که از آموزش های شما استاد عزیزم یاد گرفتم متوجه شدم همیشه تاکیدتون این بود که با افکار قبلی نجنگیم سعی نکنیم پاسخ افکار رو بدیم چون ذهن رو نمیتونیم شکست بدیم چون بی نهایته! اما میتونیم با آگاهی جدید باعث مرور افکار جدید و دلخواه در ذهن بشیم و به این طریق بدون اینکه با افکار قبلی وارد جنگ بشیم اونا کم‌کم پتوقف میشن کاری که الان ما در دوره ها و آموزش ها داریم انجام میدیم وقتی که در این مسیر استمرار بخرج بدیم افکار قبلی و به تبع تصاویر قبلی چون به تدریج کم کمتر مرور میشن کمرنگ‌میشن و تصاویر جدید تشکیل میشن.
حالا ما که نمیتونیم ذهن رو بشکافیم و ببینیم تا کجا پیش رفته که بفهمیم داریم خوب پیش میریم یا نه پس باید چه کنیم؟ از احساسمون استفاده کنیم احساس به ما میگه که داریم درست پیش میریم یا نه.
وقتی حس ما بده وقتی دچار ترس و نگرانی هستیم یعنی تصاویر ذهنی داریم و افکاری در حال مرور شدنه که دلخواه ما نیستن اما وقتی که احساس ما به مرور بهتر و بهتر بشه یعنی تصاویر ذهنی قبلی در حال کمرنگ شدنن یعنی تصاویر جدید دارن شکل میگیرن و این یعنی ما داریم درست پیش میریم.
و طبق فرموده شما ما باید مثل یک کوه نورد حرفه ای عمل کنیم برای فتح قله نمیشه یکم پیش رفت و برگشت و رها کرد اینجور هیچوقت نمیرسیم باید ادامه بدیم اما با سرعت یکنواخت و آهسته بدون عجله که به نفس نفس زدن نیوفتیم!
واقعا من تو این مدت بارها و بارها دچار افکاری شدم که حس ترس و بد رو در من زنده کرد اما با راهنمایی های به موقع شما استاد مهربانم متوجه شدم که فقط باید ادامه بدم و همینکه فاصله دچار شدن به این افکار داره بیشتر میشه یعنی دارم درست پیش میرم به قول شما استاد عزیزم که شعار همیشگی شماست که هر وقت با خودم تکرارش میکنم صدای زیباتون در ذهنم مرور میشه؛ فقط باید ادامه داد فقط باید ادامه داد!
استاد من بینهایت با تمام قلبم خالصانه و صادقانه از شما تشکر میکنم بایت اینکه چه در مطالب هدیه سایت چه در فایل های تصویری سایت چه در دوره ها به انحاء مختلف بارها و بارها بر عجله نداشتن و استمرار داشتن تاکید داشتید یعنی هر چند مدت شما در مورد این دوتا مورد صحبت کردید و مثل آبی که روی آتیش ریخته میشه به موقع به داد ما میرسید!
باور کنید که من با شما معنی استمرار داشتن رو دارم درک میکنم شما استمرار رو و ادامه دادن رو برای من معنا کردید.
ازتون ممنونم که همیشه در جهت بهبود عملکرد خودتون و در جهت بهبود کیفیت تجربه تون از زندگی دارید حرکت میکنید و متواضعانه و خالصانه و با شورو شوق تجربه تون رو با ما به اشتراک میذارید🙏🏻
خوشحالم و خدارو شکر میکنم که در این مسیر با شما همراه هستم 🙏🏻
سایه تون مستدام باشه خیلیی دوستتون دارم🙏🏻🌹
سلام
افکارواحساسات باورهای ما می توانندتاثیرات عمیقیبرسلامت جسمی ما داشته باشندوبه عکس وضعیت جسمی مانیز می تواند برخلق وخوعملکردذهنی وسطح انرژی ما اثر بگذارد
استرس اضطراب وافکارمنفی می توانند سیستم ایمنی بدن راتضعیف کرده وخطرابتلا به بیماریهای مختلف راافزایش می دهد
تجربیات مثبت مانندعشق شادی وقدردانی می توانند سلامت جسمی وروانی انسان رابه طورقابل توجهی ارتقا دهند
اگرتصور می کنیدپرخوری می کنیدیاتندغذا می خوریدیاهرنگرشی درباره خودتان داریداین تصمیم توسط مغزشما اتخاذوبه جسم ابلاغ شده است
جسم ما درهرلحظهدرحال اطاعت ازدستورات مغز وانجام ان چیزی است که درمغزپردازش وتصمیم گیری شده است
نشان های دریافت شده
سللم بر خدایی پهربان
سلام براستادعطار روشت وهمه دوستان
وفتی ازکودکی طی زمان هی به ذهنم اون افکار ارام ارام اضافه شد کلی باوره برای خودم و ازصحبت دیگران ساحتم و فکرکردم که همه درست هست بایدباشه اگه نباشه اشکال داره به مرو طی زمان هی به این اطلاعات اضافه شد من به مرو،فردی جاق شدم برای برطرف کردن اولین وبهترین کزینه یا رژیم‌ربود یا ورزش جیزی که همه وابراز داشتن راهکارهست برای برطزف کردن این‌مشکل
واحساس روخراب کرده وتصورات خود رو به واین وشکل میدیدم که تو حق ولایق جاقی هست دلیل وانقدر که اون افرد در اثر تکرار اون صحبتها کاملا درست بی غلط فبول کردم ودر اثر تکرار اون صحبتهای وزن‌که اویل کمی اضافه میشد وتوجامعه که باشی اومهمانی باشی اطراف دیگران تاکید کنن که توفردی هستی که دچار اضافه وزن هستی یی فکری به حال خودت بکن هی به من اکقته شد من هی تلاش کردم تا لاغری رو هر شکلی به دست وبیاره وچاقی رو شکست بده ازاین همه حرف خودش خلاص کنه وبازم شکست اون به من به عقب هل داد
تکرار این باره وباره چنان از چاقی غولی بزرگی عظیم تو ذهن من ساخت که دیگه اصلا تصور به این شکل بود که هرکاری امکان داره انجام بشه اما واما امکان نداره من که چاق شدم لاغربشم واگه کسی موفق شده اون فرد شاهکار کرده وچنان براش لاغری رو بزرگ نمایی میکردم چاقی توذهنم کسترش پیدا میگرد توافکار اضافه میشه کاری که دیگران انجام دادن برای خودم محال حساب می کردم اون به وشکل گوه بزرگی که من قدرت بالا رفتن ازش روندارم همین پایین تپه چندکیلو کم کنم بازم چای تشکر وقدردانی داره باره اول که تودوره ریگان شما‌گفتید که عدد وزنی که دوست دارید بنویسد من با کلی شک‌عدد ۸۰ کیلو رو برای خودم نوشتم این وزن رویای دست نیافتی من بود اون روز برای خودم اون عدد رو نوشتم وفتی دوره تهیه کردن کمی ارامش داشتم اطمیمان زیادشد روی صفحه جروزنوشتم ۷۰ تا ۶۵ کیلو
ولی امروز میدونم لاغری درجسم‌من هست لاطعری دریین چربهای که ودورش احاطه کردن هست جای بیرون ازجسم من نیست با تلاس خودم دردرستری شکل وبهترین عمل کرد اون وخواهم دید پس عدد وزتی خودم رو بازم کاهش دادم به ۶۰ ت۶۳ کیلو پایین اودرن این یعنی من اطمینان دارم این دیگه اصلا رویا نیست این عدد درجسم من هست اگه من زمان بزارم درست رفتار کنم درست عمل کنن از خودم وکارم راضی باشم استمرارداشته باشم ادامه وبدم تو دوسال اینده شاید کمتر من تو این جسم وزن خواهم بود واون‌کو ه عظیم دیگه تودهن من وجود نداره اون برام یی تپه کوچک هست که با هر قدم من کم کم بهش میرسم و فقط کمی مسافت زمینی بین من واون هست کمی موانع هست که میشه از اون عبور کرد وراه برام هموار هست نیاز ندارم انقدر نگران وباشم نیاز ندارم نا امید باشم.نیاز ندارم استرس داشته باشم وربه هیج جیری که حس بد داره اصلا نیازندارم نیاز دارم شادباشم حسم خوب باشه افکار خوب رو دنبال کنم نه در باره چاقی حرفی بزنم در بارهاش صحبت کنم ومرو کنم تو ذهنم فقط توحال هوای خوب باشم همه که من توان رسیدن به لاغری رو دارم اون همین جا همین زمان درجسم هست کافی هست که چربهای که دورش رو گرفتن به مرور اب بشه و لاغری از بین اون خود نمای کنه به همین راحتی اسونی
خدا پشت وپنا هتون یا حق. حق. نگه دارتون
نشان های دریافت شده
سلام استاد گرامی ممنونم ازاین صحبت های زیباتون مااز چاق کوه نسازیم چون ما ذهن مون اطلاعاتی که در گذشته است آن را مرور مکنید وباید اطلاعات جدید جایگزین کنیم اون هم باتمرین کردن عجله نکردن و استمرار داشتن به‌مرور می‌توانیم تصویر جدید در ذهنمان برای لاغری ولاغر شدن آسانترین کار دنیاست ممنونم استاد گرامی
نشان های دریافت شده
به نام خدای مهربان
سلام به استاد عزیزم و دوستان همراهم
من با کمی درک کردن این مطالب فهمیدم همه قدرت در دست خودم که نسبت به خودم چه نگرش وباوری دارم وقتی باور کردم من هم چاق میشم به فلان دلیل وبعد ذهنم بر اساس گفته های من و تصاویر که در باره خودم داشتم باور کرد ودر فضای ابری ذهنم بارها مرور شد ودنبال منطقی کردن اون باور من شد با دیدن افراد که بعداز ازدواج چاق شدن بعد زایمان چربی شکم آوردن در ذهنم باور پذیر شد وبه وقتش چاق شدم پس اول من با اطلاعات نادرست در خودم باور چاقی شکمی پیدا کردم وبا مرور کردن آنها در ذهنم که فلان اتفاق در من چاقی شکمی میا ره ترسیدم وشروع کردم تا پیشگیری کنم نشد اون اتفاق با سزارین برام اتفاق افتاد چون وقتش بود چون ذهنم به مغزم دستور داد تا چربی رو برام در ناحیه شکمم نگه داره تا من چاقی شکمی که باور کرده بودم رو در جسم تجربه کنم الان باید از این ترفند برای لاغری استفاده کنم
باید اطلاعات درست رو وارد کنم وبا تجربیات گذشتم همسو نشم ودر ذهنم پاک کنم ودنبال منطقی کردن لاغری باشم دنبال دلیل لاغری باشم باید این مسیر برای خودم هموار کنم درست که برای رسیدن به لاغری باید استمرار داشته باشم ولی اول باید باور کنم که راهم درسته بعد عجله نکنم باید آروم آروم در این مسیر باشم نه به پشت سرم نگاه کنم نه به پیش رو فقط باید حرکت کنم و خودمو با دیگران مقایسه نکنم فقط ادامه بدم مثل یک کوه نوردحرفه ای عمل کنم فقط باید ادامه بدم
باید راه رو برای خودم راحت کنم باید قدم های کوچک ولی پیوسته بردارم باید خواسته لاغریم رو با مقدار کم شروع کنم مثل نیم کیلو می خوام کم کنم تا انگیزه در من ایجاد بشه بله نیم کیلو رو میتونی کم کنی باید اول کمی از چربی های جدیدم رو کم کنم بله تومی تونی اون وقت که راه برام راحت تر میشه
من میتونم به راحتی لاغر بشم
من خیلی آروم وبا لذت غذا رو می خورم
من توانایی دوباره لاغر شدنم رو دارم
من انتظارم از خودم لاغری چون به ذهن لاغرم اطمینان دارم
من به زودی شگفتی ساز میشم
من به قله لاغری میرسم
با آرامش با اطمینان لاغر میشم
فقط باید ادامه بدم
سپاس فراوان از استاد عزیزم
خدارو شکر