جلسه دوم: بارگزاری تصویر ذهنی، جادوی لاغری با ذهن

در گام شانزدهم از صدگام برای لاغری استاد برای ما راجع به تفاوت بین ذهن و فکر صحبت کردند و این باعث شد تا من به اهمیت انجام تمارین مربوط به ضمیر ناخودآگاه و علت اینکه استاد روی ضمیر ناخودآگاه تاکید می‌کنند پی ببرم.شاید ما بتوانیم به ظاهر با گفتن چند عبارت تاکیدی و مثبت و یا نوشتن آن فکر خود را تغییر دهیم اما در واقع چیزی که دست نخورده باقی می‌ماند ذهن ما است همانطور که در زمان‌های قبل با گرفتن رژیم‌های لاغری متعدد و انجام ورزش‌های گوناگون قصد داشتیم تا وزن خود را کم کنیم در فکر خود این پندار را داشتیم که من لاغر می‌شوم .اما ذهنیت واقعی و حقیقی ما این بود که من ورزش کنم تا از این چاق‌تر نشوم من هر کاری هم بکنم لاغر نمی‌شوم پس مجبورم کمتر بخورم و بیشتر ورزش کنم.ما با ضمیر ناخودآگاه می‌توانیم این باور را در خود ایجاد کنیمکه : من می‌توانم روز به روز لاغر و لاغرتر بشوم، همانطوری که قبلاً به این فکر می‌کردیم که من روز به روز چاق و چاق‌تر می‌شوم،

برای من این تمرین مثل بیدار کردن پلیس درونیمه 

یعنی قبلاً برای خوردن و نخوردن یه پلیس از بیرون داشتیم که بهمون برنامه می‌داد. یکسری غذاها یا حتی یک گروه غذایی ( مثلا کربوهیدرات) کلا حذف بود اما الان 

با این نوع تصور کردن انگار خودم دست خودم رو گرفتم و درست و غلط رو نشونش میدم 

انگار قبلا یه پلیس بیرونی داشتیم که جریمه میکرد مثلا تند می‌رفتی باید بهاش رو می‌دادی. یه دونه شیرینی میخوردی؟ باید ورزش میکردی یا فردا رو فستینگ میکردی 

اما 

حالا خودم می‌دونم کی بدنم به چی احتیاج داره 

مغز فرق چیزی که تصور می‌کنی و انجام میدید نمی‌فهمه 

من یاد گرفتم انقد یه چیزی رو تصور کنم که توی رفتار روزمره ام هم نمود پیدا کنه 

چند مورد 

تصور این که سر سفره با تمآنینه غذا میخورم یواش میجوم سیر میشم بلند میشم 

یا اینکه یواش و آرام حرف میزنم 

عجله نمیکنم 

و از همه مهم تر 

صاف می ایستم 

و واقعا داره در رفتارم نمود پیدا می‌کنه 

یه چیزی شد که بابتش ذوق مرگ شدم و دوست داشتم بیام اینجا هم بگم اونم اینه که من الان داشتم ظرف می‌شستم و داشتم توی ذهنم مرور می‌کردم که من می‌تونم و باورهام رو تغییر میدم داشتم فایل استاد رو گوش می‌دادم که در مورد شفای چاقی بود

به این فکر کردم که برم یه عکس خوب از خودم بگیرم چون قراره شگفتی ساز بشم یه عکسی باشه که بعداً دوباره با همون لباس عکس بگیرم بفرستم برای سایت وقتی شگفتی ساز شدم یعنی من اینجوری ایمان دارم به این روش باور دارم به این موضوع

سلام به همه دوستان امیدوارم که حالتون خوب باشه. من دیشب تمرین رو انجام دادم خیلی احساس خوبی پیدا کردم . یک پیامی دارم برای اون دسته از دوستانی که مثل من تازه اول راهن. ذهن ما مثل یک لیوان هست که یه آبِ رنگی توشه مثلاً آب قرمز رنگ .

زمان می‌بره تا رنگ این آب تغییر کنه. تمرین‌هایی که انجام میدیم، دانشی که استاد عزیزمون در اختیارمون قرار میده و مطالبی که از همدیگه یاد می‌گیریم، مثل قطرات آبی زلالیه که داره روی این لیوان می‌ریزه به مرور آب قرمز رنگ سرریز می‌کنه و بعد کم کم شروع به کمرنگ شدن و کمرنگ شدن می‌کنه تا زمانی که ذهن ما پر میشه از آب زلال. پر میشه از افکار صحیح افکار درست احساسات مثبت .

اگر می‌بینیم دوستان ما که مدت‌هاست همراه سایت هستند پیشرفت زیادی داشتند به خاطر اینکه اون‌ها زمان گذاشتند تا ذهنشون رو شستشو بدند من مطمئن هستم که من هم می‌تونم نا خالصی و آلودگی‌های ذهنی رو از ذهن خودم پاک کنم. ان‌شاءالله 

دیشب تمام چیزهایی که آرزو داشتم رو توی ذهنم متصور شدم. خودم رو دیدم که به تناسب اندام رسیدم. خودم رو به وضوح می‌دیدم که شاداب‌تر جوان‌تر سرحال‌تر و امیدوارتر هستم. پر از انرژی‌های مثبت و پر از امید به آینده. خودم رو می‌دیدم که ه خودم می‌بالم عزت نفس دارم اعتماد به نفس دارم. محکم قدم برمی‌دارم. شمرده شمرده صحبت می‌کنم آرامش دارم در زمان غذا خوردن غذا رو آرام آرام می‌جوم و در زمان راه رفتن ثابت قدم گام برمی‌دارم صاف می‌ایستم خودم رو دیدم که همراه یکی از عزیزانم هستم و داریم میریم تا لباس‌هایی رو که دوست دارم تهیه کنم. چقدر این تصورات برای من دلنشین بود. واقعا لذت بردم. با خودم عهد بستم که حتماً انجامش بدم هر شب.