جلسه سوم: قدرت تخیل لاغری

سلام به استاد عزیزم و دوستان گرامی

من یک تجربه دیگر را هم در زمینه تاثیر این تمرینات ذهنی و آگاهی ها در کوهنوردی بگم.

من معمولا هر هفته که به کوهنوردی میرم هم از طبیعت و زیبایی ها لذت میبرم و هم به نیست تحرک و برداشتن قدم های بیشتر و خسته کردن خودم برای کم کردن وزن میرفتم و حتی وقتی جایی خیلی زیبا بود، بعد از چند دقیقه نشستم به هدف تحرک بیشتر شروع به ادامه مسیر میکردم، اما دیروز چون می‌دانستم و اطمینان داشتم که برای یک اندام متناسب نیازی نیست خیلی تحرک شدید داشته باشی و به قول معروف خودت را بکشی، از زیبایی ها و طبیعت استفاده دو چندان کردم و دیگه هدف اصلی مدفقط رفتن و تحرک بیشتر نبود.

خدا رو شکر که به این مسیر وارد شدم

و ممنون از استاد عزیز

سلام خدمت استاد عزیز و دوستان خودم

من ۳۴ روزه توی سایتم، هنوز به طور مشهود سایز کم نکردم ولی میتونم بگم چه زیرسازی خوبی داره انجام میشه، چون افکارم، واکنش هام و رفتارم خیلی عوض شده.

نه اینکه بخوام سعی کنم یا جلوی خودم را بگیرم ها، خود بخود. اصلا همین که افراد در مورد چاقی و لاغری حرف میزنن، یا نسبت به مواد غذایی گارد میگیرن، یا به مواد غذایی بیچاره برچسب میزنن، آنقدر توی همین چند روز مطالب برام درونی شده که حرف هاشون برام بی معنی شده، مثل حرف افرادی که از حقیقت ماجرا بی خبرند، البته من بهشون واکنشی نشون نمیدم، چون حق دارن، چیزی که دیدن و شنیدن و باور کردن همین بوده.

امروز که رفته بودیم کوه نوردی و پیک نیک، صبحانه مفصلی درست کردیم، املت آتیشی و در کنارش صبحانه های دیگه مثل پنیر و خرما و … من املت رو که خوردم بعدش هیچ علاقه ای به خوردن بقیه چیزها نداشتم، نه که بخوام جلوی خودم رو بگیرم ها، اصلا به سمتشون کشیده نشدم. حتی موقع خوردن صبحانه، با اینکه کلی کوهنوردی و پیاده روی کرده بودیم، اصلا ولع نداشتم.

بعدش هم که هر چند دقیقه یک بار دوستان به هوای پایین اومدن فشار یا خستگی و … خوراکی های مقوی مثل خرما یا مغز یا … می‌خوردند من واقعا نیازی بهش احساس نمی‌کردم. قشنگ از نخوردن خودم لذت می‌بردم و این خیلی عالی بود.

انگار با ولع نداشتن و اصلا علاقه نداشتن به خوردن غذای اضافه یک کلاس درونی در خودم حس کردم. من هیچ وقت دنبال این نبودم جلوی کسی باکلاس جلوه کنم، ولی با این حالت خودم، پیش خودم احساس کردم خیلی با کلاسم، و همین که خودم بدونم و باور کنم کافیه 🥰

سلام و صد سلام

خلاصه جلسات (۲)

قرار شد ما تصاویر لاغری به همراه شرحش را روی ذهن ناخودآگاه خودمون بارگزاری کنیم و در واقع باور چاقی رو به باور تناسب تبدیل کنیم. این مرحله ساده است ولی نیاز به استمرار داره. برای اینکه بتونیم اطلاعات رو روی ذهن ناخودآگاه آپلود کنیم، توی جلسه دوم اومدیم ذهن خودآگاه و ناخودآگاه رو بهتر شناختیم. ذهن خودآگاه اطلاعاتش را از پیرامون (شنیدن، دیدن، …) بدست میاره و چون اطلاعات چاقی همیشه و خیلی بیشتر وارد ذهن ما میشه، ذهن خودآگاه بیشتر مواقع ما رو از چاقی و خوراکی ها و … میترسونه، چون همین چیزها رو داره میشنوه، و کم کم وقتی تکرار بشه، همین وارد ذهن ناخودآگاه میشه، چون ذهن ناخودآگاه فقط تکرار رو میشناسه.

ذهن ناخودآگاه وقتی ببیند ما چیزی را خیلی مرور میکنیم، میگه حتما بهش علاقه داره و میخواد تجربه. شکنه، پس ثبتش می‌کنه و بعد به تجربه تبدیلش می‌کنه. چون ذهن ناخودآگاه کارش خلق کردنه. وقتی شرایطی زیاد تکرار شود، به پوشه «موجود باش» منتقل میشه و دیگه صد در صد رخ میده.

برای اینکه لاغری را به پوشه موجود باش منتقل کنیم و روی ذهن ناخودآگاه آپلود کنیم، از زمان طلایی استفاده میکنیم، و این زمان طلایی ۴، ۵ دقیقه قبل از خواب است. افکار اون ۵ دقیقه به عنوان چکیده افکار روز وارد ذهنمون میشه. دریچه افکار ناخودآگاه باز میشه و ما به طور خواسته، افکار لاغری رو وارد رهنمون میکنیم.

پس شب، تصویر را به ذهن مان می آوریم و همان سه سوال را پاسخ میدیم و با ورودی تناسب به خواب میریم و تناسب رو به ذهن ناخودآگاه خودمون دیکته میکنیم و در این کار استمرار داریم.

بعدش یاد گرفتیم که از یه موهبت دیگه هم برای تثبیت لاغری در ذهن ناخودآگاه خودمون استفاده کنیم و اون تخیل لاغریه. پس به صورت آگانه، شبها خودمون رو با نفس کشیدن آماده میکنیم و تناسب اندام خودمون در اندام انتخابی را در موقعیت های مختلف که دوست داریم تخیل میکنیم و از این شرایط لذت می‌بریم و در همین حال به خواب ناز میریم و صبح هم با همون حال و هوا از خواب بیدار میشیم 🥰

سلام و صد سلام

خلاصه جلسات (۱)

بیایم ببینیم قرار بوده چکار بکنیم و چیکارا کردیم

ما قرار بود به تناسب اندام برسیم، ولی این بار بجای تغییر در رفتارهامون، قرار شد ذهن ناخودآگاه یا همون پشت صحنه رو تغییر بدیم تا خودش بهترین رفتارها رو ایجاد کنه، بهترین دستورات صادر بشه، که اینور مار خود به خود درست بشه.

قراره ناخودآگاهمون رو در جهت رسیدن به سمت نتایجی که مد نظرمونه که اینجا همون تناسب اندامه هدایت کنیم. نکته مهم در این راه استمراره، استمرار. چون ذهن ناخودآگاه بر اساس استمرار و تکرار دستورات و فرمول ها را در خودش بارگزاری می‌کنه. از طرفی هم باید اطمینان داشته باشی که اگر ذهن ناخودآگاه درست بشه، نتایج خود بخود از راه میرسه و پشت سر این تغییر میاد. پس هی نتیجه رو چک نمیکنیم، بلکه به اومدنش اطمینان داریم. وقتی ناخودآگاه درست بشه، تغییرات در سطح افکار، اعمال و نتایج اعمال میشه.

بعدش فهمیدیم ذهن ما تصویریه، تصاویر رو در خودش ثبت می‌کنه. پس خواستیم تصاویری از لاغری خودمون رو توش ثبت کنیم، و چون هنوز به لاغری نرسیدیم از یک عکس متناسب که به ما میخوره استفاده کردیم، و قرار شد خودمون رو در اون عکس تصور کنیم، چون ذهن فرق اصل و بدل رو نمی‌شناسه. حالا چرا تصور کنیم، چون ذهن فرق بین واقعیت و تصور رو هم نمی فهمه، پس برای رسیدن به نتیجه، از تصور کردن هم غافل نشویم.

حالا چرا می‌خوایم تصویر متناسب از خودمون رو ثبت کنیم؟ چون ما بر اساس دیدن یا تنگ بودن لباس ها یا نظر دیگران یک تصویر چاق از خودمون در رهنمون ساختیم، که این تصویر چاق منجر به چاقی بیشتر میده، چون فرمان های چاق کننده ارسال می‌کنه و چون ترس و نفرت از چاقی باعث چاقی بیشتر میشه و چون انتظارمون از خودمون چاقی بیشتره.

در واقع ما توی ذهنمون سوابق چاقی رو ثبت کردیم و الان می‌خوایم سوابق لاغری خودمون رو ثبت کنیم، هر چند این لاغری فعلا برای خود ما نباشه، ولی ذهن که متوجه نمیشه.

هر روز عکس متناسب را می‌بینیم و از خودمون سه سوال می‌پرسیم.

این که چرا من به این تناسب میرسیم؟ در واقع قراره برای خودم منطقی و طبیعی کنم که به این تناسب میرسم و برام شدنیه.

وقتی به این تناسب رسیدم چه احساسی دارم؟ می‌خوایم احساسمون هم درگیر بشه، ذهن ناخودآگاه زمان رو متوجه نمیشه، و وقتی ما دچار این احساس خوب میشویم فکر می‌کنه واقعا به تناسب رسیدیم و احساس خوبی دارد و این برای ایجاد تصویر متناسب مثل کاتالیزور عمل میکند و باعث سرعت تاثیر میشود.

وقتی به این تناسب رسیدم، دیگران چه بازخوردی دارند؟ همین طور که بازخورد دیگران در احساس چاقی ما خیلی موثر بود، الان برای احساس تناسب و لاغری ازش استفاده میکنیم.

ما یک تصویرسازی چاق از خودمون داشتیم و حالا قراره یک تصویر متناسب از خودمون ایجاد کنیم. و با این روش خیلی توی این تصویر سازی جلو می رفتیم.

(ادامه دارد)

شرایط جسمی فعلی تان نتیجه تخیل شما در گذشته بوده است

وای عجب جمله ای، ممکنه از شرایط جسمی الانمون راضی نباشیم و به خاطرش ناراحت باشیم، ولی نکته خوشحال کننده اش اینه که شرایط آینده جسم و انداممون هم نتیجه تخیل حال حاضر ماست، پس باید خوشحال باشیم که دست خودمونه و میتونیم به راحتی با تخیل کردن (البته میگم راحت، ولی اینم همچین راحت نیست، یه هفته است دارم سعی میکنم که همین تخیل رو انجام بدم) به اندام دلخواهم تغییرش بدم.

چقدر خوبه که جبری در کار نیست و همه چیز دست خودمونه، چقدر خوبه که ارثی در کار نیست و اندام ما حاصل تفکر خودمونه و میتونیم همین الان برای تغییرش اقدام کنیم.

من دوست دارم امشب یک آرامش و یک تجسم عالی از اندام متناسب خودم داشته باشم و در بهترین احساس نسبت به خودم به خواب برم و در ذهن ناخودآگاه رو به روی آگاهی های مفید باز کنم.

من متناسبم چون متناسب بودن آسان ترین کار دنیاست. من متناسب به دنیا آمدم و متناسب به زن کیدقشنگم ادامه میدم.

خدایا به امید تو