امروز صبح حدود ساعت ۷ رفتم یه کم قدم بزنم و اولین فایلی که گوش دادم همون فایل تجسم شبانه بود که شب قبلش گوش داده بودم. وقتی به بخشی رسید که دارم می‌رم مغازه و لباس پرو میکنم، اتفاقاً داشتم از جلوی بوتیک‌هایی رد می‌شدم که همیشه می‌دیدم. خیلی راحت تونستم خودم رو تو همون مغازه ببینم که کت‌وشلواری که دوست دارم رو پوشیدم و از دیدنش لذت بردم. این چند دقیقه یه نمونه‌ی ساده از تمرکز ذهنی برای لاغری بود؛ یعنی حواسم در طول روز هم به همون چیزی باشه که شب تجسمش میکنم.
این نوشته، جلسه پنجم از دوره‌ی «ورود به ضمیر ناخودآگاه برای لاغری» است. در جلسه چهارم (منطق ذهنی برای لاغری) پنج سؤال روزانه رو یاد گرفتیم. در این جلسه میخوایم ببینیم چرا خیلی‌ها تجسم میکنن ولی تخیلشون به واقعیت نمی‌رسه. اینجا خلاصه‌ای از حرف‌ها رو نوشتم، ولی اصل آموزش در فایل صوتی پایین همین صفحه‌ست.
🙌 بهانه بی‌بهانه
برای تخیل کردن هیچ سطح سوادی لازم نیست و سن هم مهم نیست؛ ده سالت باشه یا صد سال، می‌تونی فکر کنی. مقدار اضافه‌وزن هم هیچ فرقی نمی‌کنه. اگه قرار بود پیاده‌روی کنی، بین پنج کیلو و دویست کیلو اضافه‌وزن فرق بود؛ ولی تخیل فضایی کاملاً شخصیه که هیچ‌کس جز خودت بهش دسترسی نداره و وزن هم توش نقشی نداره.
شلوغی زندگی هم بهانه‌ی خوبی نیست. بیشتر کارهای روزمره تکراری هستن و از روی عادت انجام میشن؛ پس همون موقع رسیدگی به کار بچه‌ها یا کار مشتری‌ها هم می‌تونی تصویر متناسبت رو در ذهنت نگه داری. هر فکری که می‌گه «من وقتشو ندارم» یا «برای من نمی‌شه»، یه بهانه‌ست. برای همین شعار ما در لاغری با ذهن اینه: «بهانه بی‌بهانه».
📏 لاغری با ذهن متر و معیار نداره
اگه قرار بود بهت شنا یاد بدم، می‌تونستم بگم بعد از دوره باید ۲۰۰ متر بدون توقف شنا کنی. ولی کار ذهنی این مدلی اندازه‌گیری نمی‌شه. باید بدونی هر شب چقدر از تصویر ذهنیت وارد ناخودآگاه شد؛ فقط تکرارش می‌کنی و نتیجه‌ش رو کم‌کم در زندگیت می‌بینی.
یادته رژیم‌ها می‌گفتن «ده کیلو کم می‌کنی» و وقتی کم نمی‌کردیم خودمون رو سرزنش می‌کردیم که بی‌اراده بودیم؟ اینجا چنین چیزی نیست. معیار اصلی تجربه‌ی خودته. من با همین روش نتیجه گرفتم و برای همین هم بهش مطمئنم؛ وقتی خودت تجربه‌ش کنی، دیگه لازم نیست کسی بهت انگیزه بده که ادامه بدی.
اصل کار همون تجسم قبل از خوابه، ولی اگه در طول روز هم فایل شبانه رو گوش کنی خیلی هم خوبه. مثل خواننده‌ای که قبل از کنسرت، صد بار یه آهنگ رو تمرین میکنه تا روز اجرا بهترین اجراش رو داشته باشه.
🎯 تمرکز ذهنی برای لاغری یعنی حواست در طول روز کجاست
خیلی از آدم‌ها آرزوی یه چیزی رو دارن، ولی سال‌ها می‌گذره و اتفاقی نمی‌افته. مثلاً یکی دوست داره ازدواج موفقی داشته باشه، ولی هر روز خبر طلاق و خیانت و دعوای زن و شوهر می‌شنوه و حواسش به مشکلات ازدواجه. این آدم خواسته‌ش تو ذهنش هست، ولی توجه روزمره‌ش خلاف همون خواسته‌ست؛ برای همین هیچ‌وقت بهش نمی‌رسه.
در لاغری هم همینه. طبیعیه که چشمت به بدنت بیفته یا تنگی لباس رو حس کنی. ولی این جسمی که الان داری، قبلاً از تصویر ذهنی چاقی ساخته شده. ذهن ناخودآگاه نمی‌دونه الان چند کیلویی؛ فقط چیزی رو که ازش می‌خوای بهت تحویل میده. اگه شب لاغری رو تجسم کنی ولی تمام روز از دیدن خودت خجالت بکشی و حست بد بشه، داری برخلاف تخیل خودت حرکت می‌کنی. درباره‌ی اینکه اتفاق‌های روزمره چطور احساس چاقی رو در ما زنده میکنن، در دوره‌ی «پاکسازی چاقی از ذهن» مفصل صحبت کردم.
🧠 چرا منطقمون چاقی رو واقعی‌تر می‌دونه؟
منطق ما چیزی رو می‌پذیره که براش ثابت شده باشه. لاغری هنوز فقط تو تخیله، ولی چاقی رو هر روز با چشم می‌بینی، با گوش می‌شنوی و با دست لمس می‌کنی. برای همین کم‌کم باور میکنیم که چاقی واقعیه و لاغری یه خیال‌پردازیه.
همین اتفاق در کار هم می‌افته. یکی آرزوی کسب‌وکار موفق داره، ولی هر روز می‌شنوه «بازار خرابه» و به همین حرف‌ها توجه میکنه. این آدم تا آخر عمر آرزوی موفقیت رو خواهد داشت، ولی تجربه‌ش نمی‌کنه؛ چون چیزی که تجربه میکنیم همون چیزیه که باورش داریم.
✍️ از حس چاقی برای نوشتن حس لاغری کمک بگیر
سؤال‌های روزانه‌ی جلسه‌ی قبل دقیقاً برای همینه که توجه روزمره‌ت بیاد سمت لاغری. شاید بگی «من از بچگی چاق بودم، از کجا بدونم متناسب بودن چه حسی داره؟» اشکالی نداره؛ تو خوب می‌دونی چاقی چه حسی داره. برعکس همون رو بنویس.
چاقی به من حس گرفتاری می‌داد و اینکه هیچ کنترلی روی رفتارم ندارم؛ برای همین نوشتم «متناسب بودن حس تسلط بر افکار و رفتارم رو بهم میده». چاقی بهم حس بی‌ارزشی می‌داد؛ پس نوشتم «حس ارزشمند بودن بهم میده». از اینکه موقع نشستن شکمم روی پاهام می‌افتاد بدم می‌اومد؛ پس نوشتم «از اینکه شکمم سفت و تخت شده و شبیه تصویر ذهنیمه، خیلی خوشحالم».
خیلی ساده بگم: اگه شب لاغری رو تجسم کنی ولی روز حواست به چاقیت باشه، این دو تا خلاف هم کار میکنن؛ بنابراین توجه روزانه‌ت رو هم باید با تخیلت همراه کنی.
🎧 فایل صوتی جلسه پنجم
توضیح دادن این چیزها شاید چند دقیقه طول بکشه، ولی تجسم کردنش به اندازه‌ی یه لحظه‌ست. در فایل صوتی با یه مثال از گلدون روی میزم نشون دادم چطور، و جواب‌های کامل خودم به سؤال‌های روزانه رو هم خوندم. فایل رو گوش کن و بعد در بخش نظرات بنویس در طول روز بیشتر حواست به چی بوده و چطور می‌خوای اون رو به سمت لاغری ببری.
👉 بعد از این جلسه برو سراغ جلسه ششم: وقتی لاغری برات طبیعی میشه.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاه‌ها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژه‌ی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدم‌به‌قدم برای لاغری هستید، دوره‌ی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه می‌شود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایل‌های صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرین‌های عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاه‌های سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.34 از 120 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
نشان های دریافت شده
سلام خدمت استاد گرامی و دوستان عزیز
من از وقتی آگاهی این جلسه رو دریافت کردم تقریبا هر روز سعی کردم دوبار سوال و جواب ها رو بنویسم و فایل تجسمی رو هم علاوه بر شبها که باهاش خوابم میبره ،روز هم گوش کنم
و دوست داشتم از تجربه ای که امروز موقع ناهار داشتم اینجا بنویسم:
امروز وقتی میخواستم غذا بخورم خیلی گرسنه بودم ،با هول وعجله بشقابم رو برداشتم که غذا بکشم و افکا تو ذهنم مرور شد :
من در جواب سوال چه تغییری در رفتار و افکارت ایجاد شده؟ معمولا مینویسم :وقتی واقعا گرسنه هستم غذا میخورم و آرام غذا میخورم و وقتی سیر شدم حتی اگه بهترین غذا هم که باشه دیگه نمیتونم بخورم و هر چی هم که تو بشقابم باشه رها میکنم و راحت غذای مونده رو میریزم دور
دقیقا ذهنم موقعی که با عجله میخواستم غذا بریزم مرور کرد برام ،من آرام غذا میخورم و من سعی کردم آرام‌تر غذا بخورم و وقتی هم که پیام سیری رو دریافت کردم ،دو سه قاشق مونده بود که میخواستم بخورمش ولی تو ذهنم مرور شد سیر شدی رها کن و من دیگه ادامه ندادم و برام اهمیتی نداشت که اون دو سه قاشق چی میشه !!!
مدتی بود که نتونسته بودم اون چند لقمه اضافه رو حذف کنم
خیلی خوشحال شدم ،از رفتارم حس رضایت داشتم و خوب میدونستم که نتیجه ی تمرینات عالی این دوره هست
دوست داشتم بیام و از نتایج عالی این تمرینات ،اینجا بنویسم تا هم تو ذهن خودم تثبیت بشه و هم دوستان عزیزم اگه کوچکترین شک و شبهه ای دارن برطرف بشه
در اصل این سوال و جوابها چکشی هست که افکار و احساس و رفتار ما رو به بهترین شکل ممکن و راحت‌ترین شکل ممکن تراش میده و متناسب میکنه
استاد عزیز بینهایت سپاسگزارم
خدای مهربانم بینهایت سپاسگزارم
نشان های دریافت شده
سلام خدمت استاد گرامی و دوستان عزیز
خوب ،ما یادگرفتم که چطور تجسم شبانه انجام بدیم تا ذهن ناخودآگاهمون رو برنامه ریزی کنیم ،که اتفاقا چه کار ساده و جذابی هست ،افکار و تخیلاتمون رو هدایت کردیم به سمتی که میخوایم البته در شب هنگام
حالا روزها چی؟
روزها که ما خودمون رو تو آینه میبینیم ،یا انداممون رو حس میکنیم ،همش توجهمون به خوردنهامونه ،فکر میکنیم بازم خوردم چاق میشه ،اینو بخورم ،اونو نخورم ،…
اینا مهم نیستن؟!
چرا اتفاقا خیلی هم مهم هستند ،اینکه ما در طول روز توجهمون به چه چیزایی هست مهمه
ما با دیدن ،شنیدن و حس کردن (حواس پنجگانه)و با فکر کردن داریم به چه چیز فکر میکنیم؟به چیزهایی که میخوایم یا چیزهایی که نمیخوایم
متاسفانه ما در طول روز به هر چیزی فکر میکنیم غیر از اون چیزی که میخوایم !
البته این سوالات که قرار شد هر روز بنويسيم و جواب بدیم ،توجه ما رو میاره روی اون چیزی که میخوایم و حس ما بهتر میکنه ولی برای چند دقیقه؟۱۰دقیقه، ۲۰دقیقه ،پس بقیه روز چی میشه ؟
ما باید سعی کنیم بیشتر طول روز توجهمون رو بیاریم روی همون چیزی که میخوایم یعنی لاغری
من آگاهانه به افکارم توجه میکنم البته افکار خیلی سریع و بی صدا میان و مرور میشن ،هیچ زنگ و صدایی ندارن که ما متوجهشون بشیم ولی یه علامت دارن ،اونم احساسی هست که بعدش ایجاد میکنن
من به احساسم توجه میکنم هر جا حس بدی پیدا کردم متوجه پیشم که به ناخواسته هام فکر کردم ،به چیزایی که اصلا به من مربوط نمیشن
استاد عزیز همیشه تاکید کردن که مسائل دیگران رو از طریق رسانه ها ،فیلم‌ها، فضای مجازی و درد دل کردن دنبال نکنین ،مسائل دیگران مربوط به ما نمیشن !
چند روز پیش که داشتم به پسرم و چالشی که باهاش مواجه شده بود فکر میکردم ،این آگاهی در ذهنم مرور شد که این خواسته من نیست و من باید متوقفش کنم چون حس بدی به من میده و بعد تو ذهنم مرور شد که مسائل خودم هم حال منو بد میکنه پس باید هر جا مرور شد متوقفش کنم یعنی اون چیزی که حال منو بد میکنه ناخواسته ها هستند و اصلا به من مربوط نمیشن
وقتی این آگاهی در ذهنم مرور شد لحظاتی سکوت ذهنم رو در بر گرفت و حس خوبی رو تجربه کردم
و بعد به دنبالش این آگاهی مرور شد : من به دنیا اومدم که خلق کنم و تجربه کنم،پس اگر مطلبی مربوط به این موضوع در ذهنم مرور شد مربوط به منه و من میتونم فکرم رو مشغولش کنم
اگه این تمرین رو ادامه بدم چقدر عالی میشه
یعنی توجه و تمرکزم میاد روی خواسته هام
من باید یادبگیرم در طول روز هم توجه ام رو بیارم روی خواسته هام ،چطوری؟
اول اینکه خیلی به چاقیم توجه نکنم ،حالا این چیزیه که ساختمش دیگه ،همینطور اگه فکری مبنی بر چرا لاغر نمیشم ،یا چرا چاقتر شدم ،یا امروز زیاد خوردم چاق میشم ،…در ذهنم مرور شد بهش توجه نکنم ،هر فکری که حسم رو بو کرد متوقفش کنم ،این چیزی نیست که من میخوام
حالا باید افکارم رو هدایت کنم به سمت افکار لاغری و یا افکاری که در مورد خواسته هام هست و حس بهتری به من میده و این چیزیه که نیاز به دریافت آگاهی های صحیح و استمرار داشتن در این مسیر داره
و توی این دوره بی‌نظیر، داریم یاد میگیریم که چطور به لاغری توجه کنیم
یکی از راههاش مطرح کردن سوالات در مورد تناسب اندام هست که قرار شد هر روز انجامش بدیم ،چه اشکالی داره که این سوالات رو روزی چند بار بنويسيم و جواب بدیم و کانون توجهمون رو بیاریم روی لاغری
وقتی این سوالات رو از خودمون میپرسیم و جواب میدیم توجهمون میاد روی لاغری و حس لاغری در ما تقویت میشه و منطق مل کمتر میتونه ما رو اذیت کنه
امروز که داشتم تجسم میکردم و غرق در تخیلات شدم ،این جمله تو ذهنم مرور شد ،این واقعیت زندگی منه
من دارم زندگی رو تجربه میکنم که بعضی جاهاش رو دوست ندارم و خودم با تخیلات خودم و افکار خودم ساختمش می‌پذیرم و اتفاقا خوشحالم میدونم که درسته ،همه چیز سرجای خودشه ،چون همون ناخواسته ها باعث ایجاد شدن خواسته هام و بودن در این مسیر هست
والان هم میدونم که با تجسم و تخیل و توجه کردن به خواسته هام دارم واقعیت زندگیم رو می‌سازم و ارزش این آگاهی ها رو میدونم و از خدای مهربانم بینهایت سپاسگزارم که منو به سمت هدایت کرد و از استاد عزیزم هم بینهایت سپاسگزارم که آگاهی های ساده اما بی نهایت کاربردی رو در اختیار ما قرار میدن
و از خودم سپاسگزارم که ادامه دادم و ادامه میدم
قبلا که تجسم میکردم خوب به نظرم بیشتر غیر واقعی و غیر منطقی میومد و خیلی اطمینان نداشتم که جواب بده چون واقعیت زندگیم برام ملموس و باور پذیر بود نه چیزی که هنوز تجربه اش نکردم ولی الان تخیلم و اون چیزی که نیست برام واقعی تره چون خوب میدونم که دارم زندگیم رو می‌سازم اونم اونطوری که دلم میخواد
چون بارها شده اون چیزی رو که تخیل کردم خلق کردم و تجربه کردم و الان به نظرم تخیلات بسیار واقعی هستند و اتفاقا گاهی فکر میکنم اون چیزی که نمیخوام و الان هست توهمه
و دلم میخواد اونقدر ادامه بدم که به زندگیم و افکار و احساسم تسلط بیشتر و بیشتری داشته باشم و اونطوری بسازم و تجربه اش کنم که دوست دارم