جلسه ششم: وقتی لاغری برات طبیعی می‌شه

سلام خدمت استاد عزیز

و تشکر ویژه برای آپلود کردن فایل جدید

من گفتم اگر کسی کامنت نذاره، خودم ۲۵ کامنت باقی مانده را به مرور میذارم تا هم مطالب برای خودم درونی تر بشه هم به حد نصاب برسه، صبح که دیدم قسمت جدید شروع شده کلی خوشحال شدم 🥰

من فایل صوتی رو گوش کردم و چقدر برام جالب بود، دوست نداشتم تموم بشه. من می‌خوام تناسب ذهنی رو یاد بگیرم تا سایر موفقیت های ذهنی رو یاد بگیرم، چون الگوی ذهن یکیه.

استاد یه جمله قشنگی گفتند که طولانی بود ولی اینش یا نه که فاصله ما با آرزوهامون به اندازه آیه که چقدر داشتن اون آرزو رو باور پذیر بدونیم و من توی زندگی خودم واقعا به این رسیدم. به قول استاد من که خودم این رو تجربه کردم دیگه ازش مطمئنم، حالا بذار همه مردم بگن غلطه.

من مطمئنم که میزان رسیدن به آرزوهامون برابر باور پذیر بودن اون آرژو برای ماست.

یعنی اینکه برای خود لیلا چقدر باور پذیره. خیلی وقتها ما خیلی خواسته ها رو باورپذیر میدونیم، ولی نه برای خودمون، برای دیگران. مثلا الان که استاد میگن من یه خونه با وسایل گیرم اومد، من باور میکنم میگم خب گیرتون اومد، ولی باز اگه بخوام یه خونه با وسایل برای خودم داشته باشم، این خواسته برام باورپذیر نیست، میگم آخه چطوری؟ من که درآمدم معلومه، قیمت خونه های محل هم که مشخصه، آخه چطوری؟ ارثی هم که بهم نرسیده. این در حد خواب و خیاله.

ما باید در خودمون احساس لیاقت رسیدن به خواسته مون رو داشته باشیم. باید بدونیم که ما لایق یک بدن متناسبیم.

لایق یک وزن نرمالیم، چرا که قلب ما برای یک وزن نرمال طراحی شده، ما لایق اینیم که با یک قلب سالم زندگی کنیم. پاهای ما برای یک وزن نرمال طراحی شده، نه اینکه بیست کیلو اضافه بار رو برای همیشه تحمل کنه. پای من لایق تحمل وزن طبیعیه. من لیاقت دارم با سبکبالی حرکت کنم و راه برم. من برای بارکشی آفریده نشدم.

چرا باید شبانه روز بی مزد و مواجب ۲۰ کیلو بار رو با خودم حمل کنم؟!

متناسب بودن طبیعیه چون خدا همه چیز رو متناسب آفریده و در همه علوم تناسب رو رعایت کرده. وگرنه آنقدر علوم پیشرفت نمی‌کردند و آذمی با خیال راحت هواپیما رو نمی فرستاد توی هوا یا فضا پیما رو توی فضا.

ما به تناسب در محیط اعتقاد داریم این تناسب در جسم ما هم طبیعیه و اگر الان به هم خورده، اگر درست رفتار کنیم به جای خودش برمیگرده.

برم متن رو بخوانم

من به این درس خیلی خوشبینن 🥰

سلام استاد روشن عزیز امروز اولین روز دومین ماه حضور من در سرزمین لاغرهاست بهشته بهشت 

استاد به شرافتم قسم اونقدر این لاغر شدن و ماندن الان تو ذهن من راحت شده که  یقیین دارم به یکسال  نمیکشه من این چهل کیلو اضافه وزن یا به قول شما ده حلب روغن چهار کیلویی رو به راحتی آب خوردن زمین میزارم همون طوری که الان دو حلب شو تو این یکماه حضورم پیش شما زمین گذاشتم 

استاد روشن عزیز وقتی داشتید داستان اون خونه رو تعریف کردید با تمام وجود یاد خودم و اتفاقی که در مورد خرید ویلایی در لاهیجان شمال برای خودم افتاد افتادم

این داستان مو به مو که تعریف میکنم واقعیه و تجربه ی شخصی منه

سال ۱۳۹۹ بود و من در بدترین حالت جسمی در میان جلسات شیمی درمانیم برای درمان سرطان سینه گرید دو از نوع بدخیم بودم 

سالها بود که تک برادر من پول ارث ما خواهرا رو نمی‌داد و خونه پدریم رو بزور تصاحب کرده بود از سال ۷۱

یه مدت هم من ازش شکایت کردم و مأمور بردم ولی زورم بهش نرسید خلاصه گذشت یهویی اون سال نمی‌دونم چی شد برادرم تصمیم گرفت خونه دو طبقه پدری مارو در تهران بفروشه و سهم ما خواهرا رو بده خودشم دو سهم میبرد چون پسر بود 

خلاصه یه مبلغ ناچیزی به هر کدوم از ما رسید این مبلغ اونقدر ناچیز بود که نمیشد باهاش حرکت خاصی زد 

منم بهتون گفتم بعد دوار شدن به سرطان کلا دیدگاهم و نوع نگاهم به لذت بردن از زندگی تغییر کرده بود و همیشه دوست داشتم و بعد این بیماری بیشتر دوست داشتم که یه خونه ی هر چند کوچک تو یه روستا که یک طرفش دریا باشه و یک طرفش جنگل با کلی مرغ و خروس درحیاطش بگیرم 

فکر کنم جلسه چهارم شیمی درمانیم هم بود و من خیلی نمی‌تونستم تو ماشین تو سفرهای طولانی بشینم و همش حالت تهوع و استفراغ و اسهال بهم دست میداد 

خلاصه به همسرم گفتم ببین من می‌خوام یا این پول یه چنین ویلایی تو شمال بخرم و اون فقط خندید و منو مسخره کرد گفت تو دیوونه ای مژگان با این پول حتی اندازه ی یک دستشویی  هم نمیتونی بخری 

و بمن و پسرم گوشزد. کرد که ببینید  من به یه شرطی میبرمتون شمال که دیگه همین رو جای مسافرتی که قرار بود ببرمتون بزارید و دیگه از من انتظار مسافرت نداشته باشید

اولش هر چی ویلا نزدیک رودبار و شفت بود و نشون کرده بودم تو دیوار و شیپور رفتیم اونجا ،چون برای من نزدیکیش به کرج خیلی مهم بود 

یکی هم تو شفت پیدا کردیم ولی شالیزار برنج دقیقا کنارش بود و شدیداً بوی برنج میومد بعدش رفتیم شهر رشت اونجا هم چند تا دیدم ولی تو دل شهر بود و با آنچه تو رویاهام دیده بودم و تصور کرده بودم فرق داشت من دنبال زندگی شهری نبودم اگه بودم که همین الانشم خونه تو کرج داشتیم 

من از شهر گریزون بودم و دلم یه جای دنج روستایی میخواست 

همونجا بود که یهو چشمم به یه آگهی سمت روستای اطراف لاهیجان درست روبروی دریا و جنگل خورد ولی مبلغش بالاتر از موجودی ما بود 

در ضمن بگم این وسط چون مدت زمان زیادی تو ماشین و جلوی آفتاب بودم حالت تهوع استفراغ و اسهال گرفته بودم و به شدت حالم بد بود و همه جا رو تیره و تار می‌دیدم و رنگم مثل گچ سفید شده بود ولی سعی میکردم به روی خودم نیارم که همسرم پشیمون نشه و مارو اونجا هم ببره چون من ته ذهنم یقیین داشتم من بدون خرید ویلا تو این سفر به خونه برنمی‌گردم 

خلاصه بدون توجه به این اختلاف مبلغ موجودی ما با مبلغ ویلایی که تو آگهی دیوار دیدم  به همسرم گفتم میشه بریم اونجا رو هم ببینیم ازونجایی که همسرم هم مثل من همیشه عاشق لاهیجان و تمیزی این شهر بود راضی شد که بریم و این آخرین گزینه ی دیدن ما بود چون همسرم و خودم و پسرم هم  خسته شده بودیم 

خلاصه رفتیم و من به محض دیدن ویلا و موقعیتش دیدم این دقیقا همون ویلای تصورات من بود که قبلا تو ذهنم دیده بودمش حتی وسایل داخل ویلا هم همگی لوکس و خوشگل بودند و نمی‌دونید چه ذوقی اون لحظه بهم دست داد 

صاحب ویلا مرد ثروتمند و متمکنی از اصفهان بود و من نذاشتم همسرم خیلی صحبت کنه و خودم با صاحب ویلا در حضور همسرم صحبت کردم و بهش گفتم که چقدر من این ویلا و این آرامش رو نیاز دارم و مبلغمون بزور به این حد میرسه و من مقداری طلا دارم اونارو هم بفروشم نهایت به این مقدار پول میرسم ولی گفتم پولم نقده نقده

صاحب ویلا که خودش سازنده ی ویلا های بسیاری اون اطراف بود پرسید برای چی اینجا رو میخوای همون موقع دستمال سرم رو بدون ترس برداشتم و اون آقا کله کچل بدون یه تار موی من رو  دید و بهش گفتم من سرطان دارم و دکترم گفته زندگی در چنین جای آرامش بخشی در روستا برات خیلی خوبه و به روند درمانی کمک میکنه

همونجا بود که یهو به طرز معجزه آسایی اون آقا  گفت من این ویلا رو با تمام وسایل داخلش به شما میدم فقط اون mp3 روی ماهواره رو برمیدارم همه چیز از تلویزیون یخچال فرشها مبل دو تا کولر گازی دو تا بخاری کوچک و کمد ها و پرده ها تخت تشک بالشت‌ها  حتی تمام ظرف و ظروف که همه برند دسینی بودند تا قابلمه و .‌…همه و همه رو برای ما گذاشت یک خونه ویلایی کاملا مبله 

اونقدر فرش اون خونه قشنگ بود که من ساعتها محو دیدن فرش شده بودم یه فرش شبیه دستبافت سرمه ای رنگ پر از نقش و نگار خوشگل با مبلهای سرمه ای راحتی مخمل براق

من همون موقع مبلغی بعنوان بیعانه به اون آقا دادم که دیگه خونه رو به کسی نشون نده 

حالا مدام همسر من با آرنجش میزد پهلوی من و یواشکی به من می‌گفت مژگان اینقدر سریع اعتماد نکن پول بیعانه رو نده ولی من کار خودم رو میکردم من تو چشمای اون آقا و طرز حرف زدنش حس اینکه میتونم بهش اعتماد کنم داشتم

اون آقا هم شدیداً برای از دست ندادن خرید یک ویلای بزرگتر دیگری پول نقد  لازم بود منم پول رو تو سفر بعدی برایش بردم و معامله جوش خورد و من صاحب خونه ای  قولنامه ای شدم که حتی بعد تحویل خونه به آقاهه گفتم این کلید تا هر زمان که دوست داشتید اینجا باشید تا جای دیگر ساکن بشید و اون آقا ازین پیشنهاد من کلی ذوق کرد و گفت اگه فقط همسرتون بود هرگز این معامله رو انجام نمی‌دادم چون خیلی بدبین بود همسرم نسبت به این آقا و فکر میکرد کلکی در پس  این معامله خواهد بود

چند وقت بعدم یکی از همسایه ها که خدا خیرش بده دنبال گرفتن سند برای خونه ی خودش بود گفت می‌خوابید من که این راه رو میرم برای همه ی همسایه های اون شهرک که خونه هاش یک متراژ و همه شبیه هم بودند سند بگیرم و ما هم قبول کردیم و گروه تشکیل دادیم و مبلغی به اون آقا دادیم و اون برای همه سند گرفت 

با گرفتن سند یهو خونه ی ویلایی من که ویوی ابدی به چمنزارها داره قیمتش چندین برابر شد 

و اینگونه شد که من الان خونه ی ویلایی سند دار نقلی با همه ی امکانات و وسایل داخلش رو دارم و پولی که بابتش دادم حتی پول وسایلش هم نبود چه برسه به ویلایی نوساز که دقیقا حتی پنجره هاش همونه که من همیشه آرزوش رو داشتم پنجره های بلند یکدست ایستاده که کشویی هستند و براحتی بدون برخورد به پرده کرکره ای که داره باز میشه 

ویوی اتاق خوابم به یه مرغزار پر از مرغ و خروس و اردک هست که من با صدای اینا از خواب پا میشم و با اجازه همسایه وقتایی که اونجام من بهشون غذا میدم و همش مرغ و همسایه ها میان تو حیاط ما 

درست در پنج قدمی دریا هستیم و پشت سرمون جنگل هست همون چیزی که تو رویاهام آرزوی داشتنش رو داشتم 

و بعد همسرم به من چی بگه خوبه گفت مژگان تو خر شانسی 

خریدن چنین ویلایی با اینهمه وسیله داخلش محال بود عین معجزه میمونه و منم بهش گفتم که من همیشه بهت میگم آدم خوش شانسی هستم 

حتی همسرم اومد با دوستای بنگاه دارش صلاح مشورت کرد و همه میگفتن یه ریگی اون آقا تو کفشش داره مگه میشه با این قیمت 

الان چهار پنج سال از خرید ویلا میگذره 

جالبه من هنوز با همسر اون آقای فروشنده تو اینستاگرام دوستم و همش میگه ترو خدا مژگان اصفهان اومدید به ویلای ما تو اصفهان بیایید ما خوشحال میشیم 

و قراره ما یکروز به خونه شون بریم و دوستی مون ادامه داره

این بود رسیدن به تصور من از داشتن خونه ای روستایی با مرغ و خروس نزدیک دریا و جنگل که با تجسم ذهنی بهش به راحتی تو یک سفر یا مبلغ ناچیز رسیدم 

الان لاغری با ذهنم برای من همچین حالتی رو داره 

این ماه هفت کیلو لاغر کردم یقیین دارم ماه بعدم که از امروز شروع شده همین خواهد بود و من براحتی آب خوردن متناسب میشم اصلا این لاغری با ذهن تو ذهن من شده یکی از آسانترین و لذت بخش ترین کارهای دنیا 

دارم باهاش عشق میکنم لذت میبرم کیف میکنم سر خوشم سبک بالم سبک شدم روحم میخواد پرواز کنه بعضی وقتا از خوشحالی این تناسب که دارم بهش روز به روز میرسم میخوام بلند فریاد بزنم 

میخوام بلند از خدا از ته وجودم تشکر کنم

بگم خدا من نوکرتم تو چقدر خوبی تو چقدر عشقی 

من بنده ی گناهکار تو که خیلی هم خطا و اشتباه تو زندگی داشتم رو دستمو گرفتی و داری راه نشونم میدی

خدا تو اومدی تو قلبم تو روحم تو وجودم من تورو تو همه چیز میبینم 

خدایا این بیداری روحی خدایی رو تو در وجودم جوونه زدی تو دستمو گرفتی گذاشتی تو این بیداری همیشگی قلبی 

که الان لاغر کردن که همیشه برام سخت‌ترین کار دنیا بود شده سهل ترین کار دنیا 

دارم به سرعت رو جنبه های خدایی روحم کار میکنم 

اصلاکم کم تنها هدفم تناسب نیست فهمیدم من کلی کار دارم رو خودم رو روحم رو ذهنم باید کار کنم و باید به خدا نزدیک و نزدیکتر بشم 

و همه ی این اتفاقات و این معجزه ها تو زندگیم بعد از دست دادن عزیزانم بعد گرفتن  سرطان بعد کلی بالا پایین شدنها تو زندگیم بعد احساس افسردگی غمگینی ناامیدی داره رخ میده 

وا داده بودم خسته بودم یهو گفتم خدا تو همه کسم رو ازم گرفتی منو همه جوره امتحان کردی 

دست منو بگیر خدااا گریه میکردم و فریاد میزدم تو خونه تنها بودم 

یهویی بعد اون بود که معجزه های خداوند یکی یکی تو زندگیم ظاهر شد و من الان اینجام 

شاید حضورم هم در اینجا باید می‌بود که هم خودم درست بشم هم روحم هم جسمم 

هم نقطه نور و مشوق و جرقه ای برای کسی بشم 

باورتون نمیشه قبلا نوشتن برای من اونقدر سخت بود هیچ وقت نمی نوشتم 

و الان کلمات خود به خود جاری میشن 

و تو تلگرام بارها شما دوستان بهم پیام دادید مژگان نوشته هات بسیار زیباست به دلمون میشینه و یا به کسی امید دادم