ترس از چاق شدن؛ مانعی جدی برای کاهش وزن (گام ۴۶)

بنام خدای مهربان

سلام استاد ودوستان هم مسیر 

گام۴۶

من هر بار که میخواهم چیزی بخورم یه حس گناه یا نگرانی همراهش هست این یعنی ذهنم توی حالت دفاعیه وبه جای همراهی داره باهام مقابله میکنه وقتی یه سگ جلوی پامون ظاهر میشه یا صدای شدیدی مشنویم مغزمون فوری زنگ خطر را روشن میکنه این زنگ خطر از یه جای کوچولو تومغز به اسم امیگوال شروع میشه وتوی چند ثانیه کل بدن روتوی حالت اماده باش قرار میده ضربان قلب تند میشه نفسهامون سنگین میشن ویه نیروی پنههانی میگه فرار کن نجات پیدا کن اگر مغز انقدر سریع وهپشمند به خطرها واکنش نشون میده  پپس چرا وقتی میترسم چاق بشم نه تنها جلوی چاقی کرفته نمیشه بلکه چاقتر هم میشم ترس از چاق شدن مول ترس از افتادن از یه پرتکاهه اما فرقش اینه مه اون ترس فوری وفیزیکیه این یکی طولانی وذهنیه وقتی از چاق شدن میترسم به جای اینکه مغز بگه زود بپر کنار میگه توالان تو خطر نیستی ولی یه روزی ممکنه باشی واین ترس مبهمتوی ذهن می مونه ومیچرخه هی بهش فکر میکنم وبیشتر غذا میخورم برای اروم شدن با خودم کلنجار میرم که نکنه دیگه نتونم لاغربشم واقعیت اینه که مغزمن به چیزی واکنش  ننشون میده که الان وحود داره احساس بد=تمرمز ذوی چیزی که هست

احساس خوب=تمرمز روی چیزی که هنوز نیست ولی میخوام باشه

وچون من بیشتر عادت کردم به چیزی که هست فکر کنم مثلا شکمم بزرگ شده وزنم بالا رفته مغزم هم همون حس بد را تمرار میکنه نه حس حرکت به سمت بهبودی را وباید تمرکز را عوض کنم از نکنه چاقتر بشم به چطور میتونم سبکتر شادتروازادتر زندگی کنم اون وقت مغزهم کم کم باهام هم مسیر میشه دیگه لازم نیست باترس بجنگم بلکه باعشق با سلک زندگی جدیدم جلو میرم وقتی یه نفر یه جمله درباره چاقی من میگه من اون جمله را شاید صدبار توی ذهنم تمرار نیکنم واینطوری کم کم دارم به تصویر ذهنی چاقتر وناامبدتراز خودم میسازم از عکس گرفتن فرار میکنم لباس مورد علاقه ام را نمی پوشم به مهمونی نمیرم غذای مورد علاقه ام را با ترس وعذاب میخورم ولی ترس باعث شده انگیزه پیدا کنم که لاغربشم یه فشار اولیه ایجاد کنه ولی یه مشکل بزرگ داره ترس انرژی سنگینه ووقتی از یه جای سنگین حرکت میکنم خیلی زود خسته میشم بریده میشم ودوباره برمیگردم سر جای اولم برای اینکه باید یاد بگیرم لاغربشم بایداز حال بد وحس بد فاصله بکیرم واروم اروم به سمتی توجه کنم که ذلم می خواد برم من به بدنی سبکتر فکر مبکنم به لباسی که همیشه دوست داشتم بپوشم به حس راه رفتن نفس سبک وخواب ارام تا وقتی از احساس بد جاقی وترس از جاقتر شدن رها نشده لاغری فقط یه آرزوی دور باقی می مانه وقتی تصمیم بگیرم مه روی لاغری تمرکز کنم حتی اگه هنوز توی واقعیت نباسه اون وقت دارم مسیر را درست میرم با حس خوب ارامش انگیزه ای که از درون می جوشه ما خیلی وقتها ترس از چاقشدن به خاطرخودمون نیست ما بارها چاق شدیم بارها تلاش برای لاغرسدن شکست خوردیم ولی باز بلند شدیماما ترس واقعی ما ترس از نکاه دیگران هیت ترس از اینکه چی فکر میکنن چی میگن چطور قضاوت می کنن من وقتی می خوام لاغربسم دائم ترس از چاق شدن همراهم هیت این ترس باعث میشه تو مسیر بارها لیز بخورم زمین بخورم خسته بشم اما مسیر لاغری باذهن باید با ارامش طی بشه نه با استرس نه با خودسرزنشی وبرای همین لازمه ازچاق شدن را از ذهن پاک کنیم با اگاهی وتمرین با ایمان قدم به قدم پیش میرم من شایسته رهایی هستم بدنی سالم وذهنی ارام برای همیشه هستم

۱من عادت کردم به چیزی فکر کنم مثلا شکمم بزرگ شده وزنم بالا رفته ومغزم هم همون خس بد را تکرار کنه نه حس حرکت به سمت بهبودی را وباید تمرکزم را عوض کنم باید به اینکه بگم نکنه چاقتر بشم بگم جطوری میتونم سبکتر بشم شادتر بشم وارامترزندگی هر وقت جلوی اینه برم دیگه از چاقی خودم نترسم واون وقت مغز من با من هم سو میشه ودیگهبا ترس نمی جنگم بلکه باعشق با سبک زندگی جدیدم جلو میرم 

۲بله هنوز وجود داره اما مثل قبل قوی نیست وباید من کلا این ترس را ازذهنم پاک کنم من نباید دیگه مثل قبل از غذاه بترسم از چاق شدن نترسم ازنگاه دیگران نترسم از قضاوت شدن نترسم از اینه نترسم از مهمانی رفتن نترسم از عمس گرفتن نترسم دیگه از خوردن غذای مورد علاقه ام نترسم وبا ارامش جلو برم 

۳درگذشته ترس از چاق شدن مسکلات زیادی برای من داشت راه رفتن برام یخت بود کمر درد زانودرد داشتم نمی تونستم لبایهای مورد علاقه ام را بپوشم نمیتونستم کارهای خودم را بدون مشکل انجام بدم همیشه مجبور بودم رژیم بگیرم وزش کنم پباده روی کنم تا بتونم وزن را پایین بیارم وهمیشه خسته بودم استرس داشتم ولی از وقتی اینجا هستم احساسم خوب شده حالم بهتر سده ارامش دارم ترس از غذا ها ندارم دیکه مثل قبل از غذا خوردن نمیترسم دبگه از اینه فرار نمیکنم من این مسیررا ادامه میدم وبه تناسب اندام میریم چون من لایق بهترین ها هستم

۴تصمیم گرفتم خودم را دویت داشته باشم دبگه از خودم متنفر نباشم باذهنم دوست بشم با خودم وبدنم اشتی کنم با خودم وذهنم به صلح برسم واموزشها را ادامه بدم واگه خسته شدم یکم استراحت کنم بعد بازهم ادامه بدم وهر روز یه قدم کوچک بردارم وهر روز تمرین کنم ایتمرار داشته باشم وفقط این مسبر را ادامه بدم تا به نتیجه برسم وهر روز یه کار برای لاغرسدن خودم انجام بدم

۵من برای لاغرشدن خیلی اشتیاق دارم ودر زندگی اولویت من لاغرشدن هست من نیخواهم فقط روی لاغری کار کنم  ههر روز فایل ها را گوش کنم تمرینهایم را انجام بدم من هر وقت در یایت هستم خالم خوبه ارامش دارم من شوق خریدن لباسهای اسپورت دارم شوق ازادی دارم شوق رهایی دارم شوق سبکبالی دارم ومیخواهم که زود خسته نشم بیمار نشم

۶من باید فقط مسیرم را ادامه بدم وبه هیچ چیز فکر نکنم اگر وزنم هم کم نشده نا امیدنشم فقط ادامه بدم وعجلخ نکنم وتمرین تکرار کنم باید هر رپز فایل گپش کنم تمرین کنم نوشته ها را بخونم واز خودم انتظار لاغرشدن داشته باشم وهر روز بهتر عمل کنن وهر روز بهتر از دیروز باشم باورهای لالری را درذهن جا بدم هر روز عکس شگفتی سازان را ببینم وانگیزه ام بیشتر بشه

خدایاشکرت خدایاشکرت ممنون استادازشما

همگی در پناه الله مهربان

سلام جواب سوال اول این ترس ازچاق شدن برمیگرده به دوران چاقی ورژیم این نگرش همیشه بوده وچقدرصربه هازده وفردچاق برادفاع ازخودش میگفته چاقیم ارثیه ،کم تحرکیه ،سوخت وسازبدنم پایینه مامیومدیم رژیم میگرفتیم امیدبه لاغرشدن نداشتیم بیشترچاق میشدیم نسبت به غذاهاترس داشتیم اگرالان من نون وبرنج وماکارونی وسس وخیلی ازچیزاروبخورم توبدنم تبدیل میشه به چاقی من خودم به دکترم گفتم من خیلی گرسنه میشدم میگفت اجازه داری دوتاخرمابخوری اونم نه همیشه ،کالری ها خودش چقدراسترس بوجودمیاوردهیچ کدومشون نیومدن بگن ذهنتواصلاح کن به جسم کاری نداشته باش چون وقتی توبیای روافکاروباورت کارکنی باخودت به صلح برس هی نروجلوایینه خودتونگاه کنی وبگی وای چقدرچاقم ،من میتونم نگرشموتغییربدم بگم بدنم قدرتمنده چاقیم ارثی نیست ،بدنم اونقدرتوانایی داره موادمفیدروجدب موادزایدرودفع میکنه ومن خودم بااین افکارخوگرفتم  ترس خودبخودمیره کنار اگراشتباهی کردیم اشکال نداره زوداصلاحش میکنیم سوال دوم بله درذهن من تناسب فکری ترس وجودداره ولی نه مثل گذشته قوی الان صعیف شده وبایدکلا پاک بشه چاقی تمام اینها روبوجوداورد کم خوری وزیاده خوری مهم نیست مهم تغییرافکاره سوال سوم حالموبدمیکردکلا ناامیدمیشدم چرامن اراده ندارم چراجلونفسمونمیتونم بگیرم همش بفکرخوردنم ارامش الانمونداشتم ذهن ارام خیلی مهمه براتنام جنبه های زندگی نه فقط لاغری سوال چهارم من بعدزایمان دوباربرنامه گرفتم همسرم دیدمن خوب اجرانمیکنم دیگه اجازه نداد ومن براهمیشه رژیم گذاشتم کنارولی بطوراتفاقی خیلی روش دهنی رومیدیدم تواینستاواجرامیکردم وبعدباسایت تناسب فکری اشناشدم سوال پنجم من بیشتریادگیری دهنی برام مهمه چون تکنیک هاش خیلی خوبه ارامش دهن ودوربودن ازافکارمنفی سوال ششم همیشه شاگرداین روش باشم وروزبه روزبراگاهی ها اصاف کنم وحس وحالم بااین نگرش ها عالی باشه سوال هفتم فایل نکاتی داشت که استادبیان کردن نبایدترسیداز فکری که همسریااطرافیان بخوان درموردمابکنن روش ذهنی ارام هست ولی همه به نتیجه مطلوب میرسیم بایدشجاع بود ماقدرتمندیم 

سلام یکی ازموانع ذهنی ترس ازچاق ترشدنه زمانی مارژیم میگرفتیم ترس داشتیم ازچاق شدن هیچ وقت فکرلاغرشدن نداشتیم باهرلقمه ترس داشتیم نکنه چاق بشیم وموفق نمیشدیم رژیم رورها میکردیم فکرمیکردیم مانتونستیم رژیم رواجراکنیم ولی درروش ذهنی یادگرفتم ذهن ناخوداگاه هست که رژیم براش حالت تنبیه داره ولی روش دهنی حالت تشویق داره درطی مسیرخیلی لیزمیخورن ولی نبایدناامیدشدباید ادامه داد تابه اون اندام دلخواه رسید بایدبراخودمون ارزش قایل بشیم حس لیاقت بایدازدرون شروع بشه نگیم نه من لاغرنمیشم سوخت وسازبدنم پایینه یاچاقی توخانواده مارثیه همه اینانگرش ذهن چاقه ولی درروش ذهنی بمایاددادنه سوخت وسازپایینه نه چیزی لاغری ازذهن شروع میشه وروافکاربایدکاربشه اونم ازطریق اموزش ها وحل تمرینات واجراتکنیک ها اصلا نبایداین فکر توذهن تداعی بشه کع نظردیگران درموردما چیه مهم نیست ما باید به تلاش ادامه بدیم اخباروافکارمنفی رودنبال نکنیم حس وحال وبدنداشته باشیم قبلا رزیم میگرفتیم همه متوجه میشدن ولی درروش ذهنی کسی متوجه نمیشه ماچاقی روبایدتوذهن جستجوکردنه توبشقاب یک ذهن سالم تصویرسالم براجسم میسازه دراین روش نه رزیم داره نه ورزش بدون اینکه متوجه بشیم لاغرمیشیم همچی میخوریم بدون ترس نبایدبه اون سروصداهای ذهن توجه کرداون نجواروبااموزش ها میشه خاموش کرد افرادچاق زودگرسنه میشن چون ازبس رژیم گرفتن سطح هورمون گرلین پایینه وهمیشه بدن توفازقحعطی هست ودوست داره اون چربی ازدست داده روبرگردونه اونم باخوردن ها رزیم یجوراهرم سختی بودولی لاعری اهرم لذت ما تاناراحت میشدیم وخوشحال میشدیم پناه میبردیم به غذا اونویک مسکن موقت میدونستیم ولی مسکن دایم یادگیری لاغری باذهن هست عجله نداشته باشیم وزمان تعیین نکنیم هردفعه جلوایینه رفتیم خداروشکرکنیم ویک دعادرحق استاد الان راحت لباس دلخواه رومیپوشیم قبلا بایدلباس گشادمن خودم لباس سن بالاهارومیخریدم همیشه توحسرت لباس دلخواه بودم وحسرت اندام افرادمتناسب رومیخوردم ولی الان حسرتی نمیخورم افرادمتناسب ترس درذهن دارن ازخوردن ولاعرها نه تودهنشون افکارچاقی نه مرورمیکنن لاغری روبراذهن ناخوداگاه کوچیک کنیم هرروز یک تامی روبرا گوش دادن فایل وحل تمرین بزاریم اصلا رهانکنیم وناامیدنشیم گاهی لیزخوردیم ولی زوددوتادست روروزانوگذاشتیم ویاعلی گفتیم وادامه دادیم مسیررو