وقتی لاغری برات طبیعی می‌شه

به نام عشق مطلق هستی❤️❤️❤️

سلام و عشق نثار استاد بی‌همتایم و عاشقان لاغری

سپاسگزارم استاد جان واقعاً آگاهی این جلسه تیر خلاص رو زد به منطق و باورهای مخرب ما و دوباره این اصل را به ما یادآوری کرد که همه چیز دست خودمونه و ما خالق زندگیه خودمان هستیم بنابراین برای رسیدن به هر آرزویی فقط کافی است موجود بودنش را با تمام وجودمان احساس کنیم و توی تخیلاتمون باهاش زندگی کنیم و طوری رفتار کنیم که احساس کنیم واقعاً بهش رسیدیم و داشتنش برامون عادی بشه و وقتی احساس کنیم اونو داریم‌ توی زندگی واقعی مون براحتی خلق میشه و من بارها و بارها به تکرار در زندگیم بطور ناخودآگاه این اصل رو در خیلی موارد تجربه کردم اما به اهمیت و قدرتش توجهی نداشتم و آگاهی این جلسه ضمن یادآوری این اصل این نکتهٔ کلیدی را توی مغزم حک کرد که کل قانون خداوند برپایهٔ راحتی و آسانیه و این منطق منه که آسان بودن خدا را برای ما سخت جلوه میدهد و من اگر بتوانم همین یه اصل را خوب بفهمم و درکش کنم، براحتی میتوانم خدا را به هر آنچه که می‌خواهم تبدیل کنم. به همین سادگی به همین آسانی 

یادمه سالها پیش موقعی که توی یک خانهٔ یک طبقه زندگی میکردم داشتن این خونه ای که الان توش زندگی میکنم را آرزو کردم و شبها موقع خواب شروع میکردم به رویا پردازی یه خونهٔ دو طبقهٔ بزرگ با نور و روشنایی فراوان و وسایل شیک و مدرن توی یکی از خیابان‌های اصلی و در کوچه ای آرام با همسایه هایی خوش قلب و مهربان … و آنموقع وقتی به برادرم گفتم میخوام این خونه رو بفروشم و با پولش یه همچین خونه ای بخرم بهم خندید و گفت سحر توچقدر خوش خیالی این خونه قدیمیه و تو با پولش شاید بتونی یه آپارتمان بخری اما من خونه رو فروختم و برای تخلیه از خریدار دو ماه مهلت گرفتم و بچه هام مرتب سرزنشم میکردند که چرا خونه رو فروختی با این پول یا باید یه آپارتمان کوچیک بخریم یا باید بریم مستاجری اما من به حرفشون گوش نمی‌دادم و هر بنگاهی میرفتم میگفتم من یه خونهٔ دو طبقه با این شرایط میخوام اون بنده خداها هم که فکر می‌کردند من پول کافی برای خرید دارم خونه های دو طبقه زیادی نشونم دادند اما هیچ کدام مورد پسندم نبود و یک ماه به همین منوال گذشت و دیگه همهٔ اطرافیانم سرزنشم می‌کردند و برادرم با تمخسر میگفت شتر در خواب بیند پنبه دانه … اما من بدون اینکه قانون را بدانم دلم قرص بود که به این خونه میرسم دو هفتهٔ دیگر هم گذشت و من وقت چندانی نداشتم و خانه هایی را که میدیدم مورد پسندم نبود و اصلاً به این توجه نمیکردم که پولم برای خرید خونهٔ ایده آلم کمه و فقط تمرکزم روی این بود که خونهٔ مورد نظرم را پیدا کنم و دیگه تقریباً هیچ بنگاهی  نمونده بود که من سر نزنم و بچه ها هم مرتب غر می‌زدند و میگفتند مگه خونه بزرگ خریدن باین پول شوخیه و توی همین اوضاع و احوال یکی از دوستانم که میدانست من دنبال خونهٔ دوطبقه میگردم بهم زنگ زد و گفت پسر خاله ام بخاطر شرایط شغلیش مجبور شده بره یه شهر دیگه زندگی کنه و قصد داره آپارتمانی که نزدیک محل کارش هست رو بخره و از صاحب آپارتمان مهلت گرفته تا بتونه خونه شو بفروشه برای همین خونهٔ دو طبقه اش رو زیر قيمت میفروشه و وقتی با دوستم برای بازدید خانه رفتم دیدم این خانه بزرگتر و زیباتر از اون چیزیه که من تجسم میکردم و چون به پول برای خرید خونهٔ مورد نظرش نیاز داشت حاضر شد به همون مبلغی که من داشتم خونه رو بفروشه و من با ذوق و شوق فردای آنروز خونه رو قولنامه کردم و قرار شد هفتهٔ بعدش همزمان با سند زدن پول آن را پرداخت کنم و بچه ها هم تعجب کرده بودند و هم خوشحال بودند که یه همچین خونه ایی رو با مبلغ کم خریدیم دو روز بعدش از بنگاه تماس گرفتند و گفتند یه مشتری برای خونه پیدا شده که حاضره ضمن مبلغ پشیمون کرد با قيمت بیشتری خونه رو بخره و صاحب خونه هم راضی شده و این خبر روی پسر کوچیکم سهیل که آنموقع سال اول دانشگاه بود خیلی تاثیر گذاشت و با ناراحتی گفت مامان سحر ما شانس نداریم گفتم ما نیازی به شانس نداریم چون ما خدا رو داریم و همون خدایی که این خونه رو تا این مرحله رسونده بقیهٔ شم خودش درست میکنه و روز بعد صاحبخانه زنگ زد و گفت امکانش هست قبل از آماده شدن سند برای انتقال، پول خونه رو بریزی به حسابم گفتم چطور شما که میخواستی خونه رو با مبلغ بیشتر بفروشی گفت درسته ولی طرفه معامله پولش آماده نیست و گفته یه ده روزی طول میکشه تا بتونم پول خونه رو تهیه کنم و از این طرفم برای آپارتمانی که میخوام بخرم مشتری پیدا شده و صاحب آن گفته اگه امروز و فردا نتونی پول آپارتمان رو جور کنی اونو میفروشم به مشتری جدید و به این ترتیب من صاحب خانهٔ رویایی ام شدم و با عشق و شوق فراوان شروع کردم به نقاشی و طراحی خانه ام و زیباترین و مدرن ترین وسایل را برای آن تهیه کردم و تبدیلش کردم به بهشت کوچکی که هر کس وارد خانه ام میشود فقط تحسین می‌کند و الان که چندین ساله توی این خانه زندگی میکنم عادت هر روزم شده که برای داشتنش با حس خوب شکرگزاری کنم و حتی همسایه هایم هم کپی برابر اصل همون همسایه هایی هستند که توی تخیلات داشتنشون رو احساس میکردم و بقول استاد عزیزم مهم نیست که از نظر دیگران و منطق من امکان پذیر نیست مهم اینه که من دوست دارم خواستهٔ مورد علاقه مو تجربه کنم