وقتی لاغری برات طبیعی می‌شه

به نام خدای مهربان. جلسه ششم از دوره ورود به ضمیر ناخودآگاه عنوان این جلسه :  طبیعی بودن لاغری 

       »»»»»»»»»»»»»««««««««««

لاغر شدن وقتی اتفاق می‌افته که این رویداد رو آسان و در دسترس بدونیم لاغر شدن رو یک امر عادی و طبیعی بدونیم ولی اگر حس کنیم لاغر شدن سیر طبیعی و باورپذیر نداره هیچ وقت لاغر نمی‌شیم. 

اصلاً مهم نیست که چند ساله چاق هستیم مهم نیست چند کیلو اضافه داریم مهم نیست چند سالمونه رها شدن از بند چاقی وقتی امکان پذیره که اونو امر ساده و طبیعی بدونیم. 

من نوعی که چند ساله در این مسیرم و می‌خوام با روش ذهنی لاغر بشم دلیل این هست که نیروی درونی من به طبیعی بودن لاغری ایمان و اعتقاد داره وگرنه که من هیچ وقت نشد که یک روش لاغری رایج رو در پیش بگیرم و بیش از دو هفته ادامه بدم اما حالا سه سال و نیم هست که دارم روی ذهنم کار می‌کنم تا با خواندن گوش کردن و نوشتن ،   اصول لاغری طبیعی رو یاد بگیرم حالا اینکه در مرحله عمل به این دانش خوب عمل نکرده باشم بماند بستگی داشته به قدرت من در ترک عادت‌های چاق کننده و تغییر دادن افکار و باورهای اشتباه….

در این چند سال اعتقاد پیدا کردم که لاغر شدن در اصل یک کار طبیعی و عادی برای بدن انسانه که فقط باید به کارکرد ذهن پی ببریم و بفهمیم که چطور باید عمل و رفتار کنیم… اگر تاکنون نتیجه دلخواه رو من نوعی نگرفتم چون هنوز که هنوزه نتونستم بین احساس طبیعی و عادی بودن لاغری و منطق ذهنی خودم هماهنگی ایجاد کنم منطق ذهن چاق میگه  :  با ذهن نمیشه لاغر شد چون چاقی ژنتیکیه چون زیاد خوردی خوابیدی تحرک نداشتی چاق شدی حالا باید برعکسش رفتار کنی تا لاغر بشی   لاغری ذهنی دیگه چه صیغه‌ایه؟….

 فرمول‌های چاق کننده پر از تناقض هستند  باوری رو در ما به وجود میارند که میگه شما نمی‌تونی لاغر بشی با ژنتیک که نمیشه جنگید کمتر از نیاز که می‌خوری سیر نمی‌شی و دچار پریشانی افکار  روح و روان میشی دوباره برمی‌گردی به خوردن و دوباره چاق میشی پس تو نمی‌تونی لاغر بشی… این منطق اونقدر قوی هست که جلوی احساس طبیعی  و آسان بودن لاغری رو می‌گیره…

استاد تمرینی در این باره گذاشتند با عنوان پرسش و پاسخ روزانه در جهت منطقی کردن ذهن در جهت لاغری که با انجام این تمرین می‌تونیم خود به خود به لاغر شدن فکر کنیم پس باید از قوه تخیل کمک بگیریم و با تجسم شبانه بر اساس تصویر انتخابی خود به شکل عالی این مرحله رو هم انجام بدیم و به این شکل احساس لاغری رو در خود گسترش بدیم تا جایی که میزان احساس طبیعی بودن لاغری بر منطق غیر طبیعی بودن اون غلبه کنه…

در این صورته  که می‌تونیم تصاویر ذهنی چاقی که از گذشته به واسطه طبیعی بودن چاقی در ذهن ناخودآگاه شکل گرفته ارو با تصاویر تناسب اندام جایگزین کنیم و از این به بعد مغز برنامه چاقی جسم رو متوقف و برنامه لاغری جسم رو شروع می‌کنه…

(ناگفته نماند که قبل از لیز خوردنم از مسیر سه سایز کم کرده بودم اما بعد از اینکه یک چند ماهی اصلاً به سایت سر نزدم دوباره فرمول‌های چاق کننده کار خودشو کرد و من به وزن اول دوره برگشتم… )

تصور عموم اینه که برای لاغر شدن باید میزان و تنوع غذای مصرفی رو تغییر بدیم اما واقعیت اینه که برای این منظور   فقط باید احساس لاغری رو جایگزین احساس چاقی در ذهن ناخودآگاه کنیم …

به محض ورود این احساس به ناخودآگاه هر تغییر یا اصلاحی در رفتار و واکنش‌ها نیاز باشه به سادگی خود به خود ایجاد خواهد شد…

بنابراین باز هم یادآوری میشه که برای لاغر شدن فقط باید توجه را بر ایجاد احساس لاغری در ناخودآگاه متمرکز کرد تصویر اندام متناسب ایده‌آل را هر شب با تجسم در معرض ورود به ذهن ناخودآگاه قرار بدیم و هر روز از طریق پاسخ به پرسش‌های لاغری به رشد و گسترش احساس لاغری در منطق ذهنی بپردازیم..

جناب استاد عطار روشن در پیام صوتی این جلسه باز هم به ساده بودن تجسم شبانه‌ای که بر عهده ما گذاشتند تاکید دارند اینکه اصلاً تمرین تجسم‌هایی که تا به حال شنیدیم  که مثلاً باید حتماً در حالت آلفا باشه یا از نظر محیطی کار خاصی انجام بشه نیست خیلی ساده اس… از نظر استاد فکر کردن به هر چیزی همون تجسم کردنه… همین فکر کردن‌هایی که ما هر شب موقع خواب به سرمون می‌زنه…. قبل از همه گیر شدن اینترنت و استفاده از شبکه‌های اجتماعی شب‌ها قبل از خواب افکارمون دست خودمون بود و بدون اینکه چیزی از هنر تجسم برای رسیدن به خواسته‌ها بدونیم به هر چیزی که می‌خواستیم فکر می‌کردیم.. اما با گسترش شبکه‌های اجتماعی افکارمون قبل از خواب تحت تاثیر چیزهاییه که می‌بینیم و می‌خونیم  و چون شبکه‌های اجتماعی اطلاعات کاملاً متفاوتی رو در اختیار می‌گذارند قبل از خواب ناآگاهانه انبوهی از اطلاعات غیر ضروری و برهم زننده آرامش را وارد ناخودآگاه می‌کنیم و بعد می‌خوابیم در نتیجه اکثراً صبح‌ها کسل و خسته از خواب پا میشیم انگار انرژی خوبی اول صبح نداریم و دلمون می‌خواد بازم بخوابیم و  آشفته‌ایم و بد خلق …

اما این تمرین شبانه خیلی می‌تونه برامون مزایا داشته باشه….

اولین حسنش این هست که از این به بعد گوشی موبایل رو قبل خواب کنار می‌ذاری و مجبور می‌شی با افکار خودت بخوابی و مسئولیت مرور افکارت رو قبل از خواب به عهده بگیری  این ترتیب خواب آرام و عمیق‌تری رو تجربه می‌کنی خواب آرام و عمیق می‌تونه فقط دو یا سه ساعت باشه نیازی نیست که حتماً ۸ الی ۹ ساعت بخوابی تا سر حال و پر انرژی بشی وقتی خواب با کیفیتی داشته باشی همان سه ساعت کفایت می‌کنه فردا سرحال  شاداب و با انرژی از خواب پا میشی و آماده‌ای که یک روز پر انرژی رو برای انجام کارها شروع کنی…

اگر استاد بر این موضوع تاکید دارند که برای تمرین شبانه نتیجه خاصی در مدت زمان خاص در نظر نگیریم به این دلیله که هم از مزایای متعدد انجام این تمرین بدون در نظر گرفتن زمان و نتیجه محروم میشیم و هم تحت فشار روانی قرار می‌گیریم….

باید آزادانه فقط و فقط به فکر انجام این تمرین باشیم و تکرار کنیم اون وقت نتایج عالی اون رو در زندگیمون خواهیم دید…

استاد من اینجا یک پرانتز باز می‌کنم (  از وقتی دارم  تمرین تجسم رو انجام میدم به طرز ملموسی احساس لاغری و سبک شدن دارم ترسم از خوردن به طور کل از بین رفته تونستم به راحتی از عصرونه خوردن رو کنار بزارم در صورتی که مدت‌ها بود به شکل یک وعده غذایی برام درآمده بود…. و مدت‌ها بود که از این مسئله رنج می‌بردم چون می‌دیدم که لاغرها به سه وعده غذایی اکتفا می‌کنند و اهمیتی به میان وعده و عصرانه نمی دن ولی من نمی‌تونستم حذفشون کنم و این فشار روانی برام ایجاد کرده بود و احساس چاقی بهم می‌داد…. اما حالا حدود یک هفته‌ای می‌شه که  عصرانه خوردنم  کاملاً حذف شده نه اینکه گرسنه نشم و هیچی نخورم بلکه این احساس رو به راحتی با خوردن سبزیجات و میوه در حد نیاز و رها شدن از درگیری ذهنی برطرف می‌کنم و هیچ احساس فشار و ناراحتی ندارم انرژی بدنمو‌ تامین می کنم و می‌تونم تا وقت شام به راحتی صبر کنم شام خوردن من ساعت خاصی نداره ممکنه سر شب این اتفاق بیفته ممکنه ۱۰ شب باشه بستگی داره که چه وقت احساس گرسنگی کنم حساسیتی روی این موضوع ندارم و احساسم از خوردن خوبه فکر می‌کنم که رفتار غذا ییم شبیه متناسب‌ها شده و از خودم انتظار کاهش وزن دارم…. دیگه نیمه شب یا اصلاً بیدار نمی‌شم یا اگه بیدار بشم و تمایل به خوردن داشته باشم غذایی نمی‌خورم باز هم به خوردن یک عدد میوه یا مثلاً یک عدد هویج  اکتفا می‌کنم اما هنوز نتونستم عادت آب خوردن رو جایگزین این‌ها کنم   استاد اگر نوشته‌های من یادتون باشه در تمرین جلسه ۲۱ دوره کنترل اشتها در مغز من دائماً با خوردن عصرانه و یا خوردن در نیمه شب‌ها درگیر بودم اما الان به راحتی این موضوع حل و فصل شده برام… وقتی که شام می‌خورم دیگه نگران گرسنگی آخر شب و قبل از خواب نیستم چون یا این احساس رو ندارم یا اگر داشته باشم به خوردن کمی میوه با چای با دو تا خرما اکتفا می‌کنم موردی برای نگرانی وجود نداره  راحت می‌خوابم و از اجرای تجسم شبانه با اندام متناسب و تماشای یک انیمیشن لاغری  قبل از خواب لذت می‌برم و به خوابی خوش فرو میرم….

حالا بشنویم چند نکته برای انجام بهتر تمرین تجسم شبانه از نظر استاد :

استاد می‌فرمایند که همه ما توانایی تجربه کردن خواسته‌ها و آرزوهامون را داریم خیلی وقت‌ها بوده که چیزی رو خواستیم و یه مدت در ذهنمون مرورش کردیم و بهش رسیدیم مثلاً خواستیم مهاجرت کنیم یا به شکل خاصی از تناسب اندام برسیم یا ماشین و خونه بخریم اما چند سال طول کشیده تا به این خواسته‌ها برسیم چرا؟؟

چرا اینقدر طول کشیده چون آدما به شکل عادی از قدرت ذهن خودشون برای رسیدن به خواسته‌هاشون اطلاعی ندارند… ما نوعاً به شکل درست و اصولی بلد نیستیم از قدرت ذهن استفاده کنیم و کسی هم بهمون یاد نداده…… اما حالا در این دوره با استفاده از این اصول و کار کردن روی نکات گفته شده خیلی راحت‌تر و سریع‌تر می‌تونیم به آرزومون برسیم…..

اگر خوب فکر کنیم به این نتیجه می‌رسیم که ما به یک سری آرزوها و اهدافمون خیلی سریع‌تر و راحت‌تر رسیدیم اما به یک سری از اون‌ها نه….. این تفاوت یک دلیل علمی داره خوب گوش کنید :

وقتی ما خواسته و آرزویی داریم و این خواسته رو به ذهن ناخودآگاهمون منتقل می‌کنیم به اندازه‌ای که تحقق این آرزو در دنیای فیزیک و ماده به نظرمون و در ذهن خودمون عادی و قابل اجرا باشه ما راحت به اون خواسته می‌رسیم…. ولی اگر رسیدن به یک خواسته را در ذهنمون به عوامل مختلف ربط بدیم و سختش کنیم یا بهش نمی‌رسیم یا در طولانی مدت بهش می‌رسیم…

یک مثال:    همه ما دوست داریم به درآمد بالا برسیم و پولدار بشیم و برامون یک آرزوست ولی وقتی بهش فکر می‌کنیم کلی دلیل داریم برای نشدنش و برای نرسیدنش… گفتگوهای ذهنی زیادی در این مورد داریم از جمله  : 

نمیشه….. چطور ممکنه من که  روزی ۸ ساعت ۱۰ ساعت کار می‌کنم و  مثلا 15 میلیون بیشتر در نمیارم بتونم با کار کردن بیشتر به دو برابر این درآمد برسم من که نمی‌تونم بیشتر از ۱۰ ساعت کار کنم پس رسیدن به درآمد دو برابری محاله و نشدنیه…. وقتی من با خودم اینطوری صحبت می‌کنم و نرسیدن رو برای خودم منطقی می‌کنم پس من هرگز درآمدم بیش از این نخواهد شد…. چون در ذهن ما درآمد ارتباط داره به زمانی که به شکل فیزیکی به کار کردن اختصاص میدیم و وقتی با دو دوتا چهارتا کردن به این نتیجه می‌رسیم که عادی و طبیعی نیست به این سطح از درآمد برسیم پس در نتیجه ایده‌ها و موقعیت‌های افزایش درآمد رو نمی‌تونیم دریافت کنیم و ببینیم…

اما وقتی درک کنیم که درآمده بیشتر ربطی نداره به توانایی‌هام و شرایط پیرامونم و فقط ربط به این داره که خودم با خودم به صلح برسم باورپذیر بشه برام که منم می‌تونم به اون سطح درآمد برسم حتی اگه ندونم که چطوری و چه جوری….اما راه‌ها و ایده‌هایی جلوی روی من گذاشته می‌شه که به تدریج به درآمدم اضافه میشه بدون اینکه بخوام کار آنچنانی و بیشتری کرده باشم درآمدم دو برابر  یا  حتی چند برابر  می رسه…

حالا میایم سر بحث لاغری … سوالی که باید هر شب به تکرار بهش جواب بدیم اینه که سر چه حسابی می‌تونی به این حد از تناسب اندام برسی ؟جواب‌هایی که به  این سوال در ذهن مرور می‌کنیم یا به زبان میاریم منطقی کردن رسیدن به این حد از تناسب اندام را هموار می‌کنه برامون عادی و طبیعی و راحت جلوه اش میده… یکی از جواب‌ها که می‌تونه لاغری رو برامون منطقی کنه اینه که ما قبلاً بارها لاغر شدیم کاری به این نیست که بعداً دوباره چاق شدیم ولی همین نشون میده که بدن ما توانایی لاغر شدن داره…. وقتی لاغر شدن با دلایلی که به نظر منطقی میاد عادی و طبیعی و آسان شد خیلی راحت‌تر و زودتر کاهش وزن رو تجربه خواهیم کرد…. پس احساس طبیعی و راحت لاغر شدن رو به ذهنت تلقین کن….. تکرار تجسم شبانه حتی به مدت ۵ دقیقه و حتی کمتر به این موضوع کمک می‌کنه ، با شنیدن این حرف‌ها ، و با گوش دادن به این فایل‌های صوتی این موضوع برامون باورپذیر می‌شه… در تجسم و تخیل شبانه خود لاغرت رو ببین که میری خرید و با افراد برخورد می‌کنی و حرفاشونو می‌شنوی خودتو ببین که رفتی برای خرید پوشاک صحنه‌ها رو پیش چشمت بیار و تماشا کن…

استاد پیشنهاد میدن که تجسم شبانه لاغری رو به حالت یک ‌ انیمیشن ببینیم به شکل تصاویر متحرک که بیننده‌اش خودتی و می‌خوای وقتی فردا بیدار شدی اونو برای دوستانت شرح بدی و روی کاغذ بیاری…

یک نکته مهم آموزشی :

وقتی یه چیزی از طریق تجسم و تصویر به تکرار وارد ذهن ناخودآگاه بشه دیگه ذهن ناخودآگاه کاری نداره که منطق ذهن آگاه شما چی میگه ….. با وجود منطق ذهنی برای غیر طبیعی بودن رسیدن به خواسته  یا آرزو‌با تصویرسازی و تمرکز بر آن و تکرارش زمینه تحققش فراهم میشه …. چون با تکرار تجسم انتظار تحقق اون خواسته در منطق خودآگاه شکل می‌گیره و این انتظار است که معجزه می‌کنه و به طرز شگفت‌انگیزی ما رو به خواسته خودمون می‌رسونه.. 

باید همواره به یاد داشته باشیم که دو چیز می‌تونه به تاثیرگذاری سریع‌تر و راحت‌تر تجسم شبانه کمک کنه :

—  تجسم روزانه در بیداری —  پاسخ دادن به سوالات منطقی کردن لاغری….

می‌پرسید تجسم روزانه چیه ؟ یعنی اینکه مثلاً نشستی روی مبل و داری محیط آشپزخونه رو تماشا می‌کنی جسم لاغرت رو ببین که داره ظرف می‌شوره غذا می‌پزه به راحتی می‌شینه و پا میشه  و یا کارهای دیگه انجام میده… این در نوع خودش یکی از بهترین تجسم‌های لاغری می‌تونه باشه….

      ««««««««««««««»»»»»»»»»»»

به نام خدای مهربان.   23  مهر …..سوالات مربوط به برنامه ریزی منطق ذهنی

۱– متناسب بودن چه حسی داره؟۲- از چه تغییراتی در جسم خودت لذت می بری؟۳- چه بازخوردی از اطرافیانت دریافت کردی؟۴- چه تغییری در افکار و رفتار جدید خودت مشاهده‌ میکنی؟۵- چه اصلاحاتی در جهت بهبود روند متناسب شدن خودت می تونی ایجاد کنی؟ 

               &&&&&&&&&&&&&&&&&&

متناسب بودن  همه اش احساس لذت و سرخوشیه ….اما به طور قطع احساسات سرشار از لذتی که ما  بعد از رها شدن از جسم چاق درک و تجربه می کنیم لاغرهای طبیعی درک و تجربه نمی کنند … پس من الان در جسم متناسبم  لذت یک انسان متفاوت رو دارم  ..اون  که همیشه لاغر و خوش اندام بوده چه می فهمه از کسی که در خرید پوشاک مورد نیازش زجر کشیده  تحقیر شده  از خودش بدش اومده  احساس ناتوانی کرده … چه درکی داره از انسانی که خواسته غذای مورد علاقه اشو بخوره  گفتن نخور یا کم بخور چاقتر میشی  و همیشه در حس گرسنگی به سربرده وحسرت کشیده ….اما حالا من یک متناسبم  که با  این زجرها و  دردها  خداحافظی کرده  و غرق در شادی ام …من لذت می برم  از حس داشتن  شخصیتی متناسب و غرور آفرین …من لذت می برم  از داشتن حس آزادی در انتخاب  مدل  رنگ و  سایز لباسهام موقع خرید …من لذت می برم از اینکه  جوری لاغر شدم که برگشت ناپذیره و با اطمینان از بیشتر نشدن سایزم برا خودم  پیراهن و شلوار می خرم … 

            &&&&&&&&&&&&&&&&&&

بازخورد اطرافیانم آنقدر لذت بخش و روح افزاست که نگو  …  مخصوصا از طرف اونایی که قبلا که چاق بودم   با خنده تیکه مینداختن که توی شکمو  لاغر بشو نیستی .. من روح و روانم سرشار از شادی میشه وقتی از طرف اونایی بازخورد می گیرم تحسین و تشویق میشم و  بهم تبریک میگن  که عاشقانه منو دوست داشتن و گاهی که منو می دیدن  از سر نگرانی از بابت سلامتیم بهم تذکر می دادن هر جور شده وزنتو بیار  پایین اینجوری پیش بری چربی خون می گیری سکته می کنی دور از جون..خدارو از این بابت شکرگذارم  که  خیال این عزیزان رو از وضعیت خودم  راحت کردم  دلشاد شون کردم و حالا خودم ازاونا  شادترم ..الهی شکر ….

                &&&&&&&&&&&&&&&&&

من از تغییرات  عالی در  جسمم خیلی خدارو  شکر می کنم  شکم تخت باسن کوچیک و سفت رانها و ساق پای باریک  نافی که از گودی خارج شده بازوها خوش تراش صورتم  صاف و  روشن که غبغبش ناپدیدشده   جای هزاران شکر و سپاس داره ….

               &&&&&&&&&&&&&&&&&

افکار لاغر کننده   =    رفتار  لاغر کننده   =   جسم متناسب   ….این فرمول پروسه اش طی شد و  من  درحال حاضر  نتیجه اشو دارم می بینم ..

وقتی من فکرم  در مورد  توانایی و لیاقتم برای لاغر شدنم  تغییر کرد تبدیل شد به  انتظارم  از خودم که لاغر بشم  تغییرات فکری اینچنینی  مقدمه و جاده صاف کن تغییرات متعدد  رفتار غذایی من شد …در حال حاضر  قبول کردم که خوردن  سه وعده غذای کافی  حق من به عنوان یک انسانه  و من برای  تثبیت وزن نیازی به هموار کردن حس ناخوشایند گرسنگی ندارم اصلا من  برای  لاغر شدن گرسنگی نکشیدم چه  برسه به حالا که بخوام برای تثبیت وزن کار خاصی انجام بدم ….

من دیگه  آب خوردن برام یک معظل نیست حال تهوع نمی گیرم  براحتی 8  لیوان آب رو  به تدریج از موقع بیدارشدنم  تا  وقت خواب  می نوشم  و نتیجه این رفتار صحیح  کاهش قابل توجه اشتها و میلم به خوردن  شده….و این خیلی فوق العاده  و  ارزشمنده   قبلنا  چقدر پول بی زبان رو  دادم به پای  قرصها و دمنوشهای کاهش اشتها….

                  &&&&&&&&&&&&&&&

در حال حاضر  جسم متناسبی که دارم نشون میده رفتار درستی دارم  . فقط باید  ادامه اش بدم وهر روز تکرارشون کنم . کدام رفتارها ،؟یک   نمونه از این رفتارهارو شرح  میدم  :

بین  حس گرسنگی کاذب و  واقعی تفکیک قائل میشم علائم نوع کاذب رو بخوبی می شناسم و بهش بهایی نمی دم اصلا اینجور وقتها عمدا  و   آگاهانه حواس پرتی ایجاد می کنم  با خوندن کتاب ، تماشای فیلم و سریال مورد علاقه ،  انجام نوعی کار مثلا خیاطی که مورد علاقمه ،  یادگیری نوعی هنر  مثل بافتنی  و حتی  رقصیدن و  حرکات ورزشی  راحت   رسیدگی به  گل و  گیاه  ،   دوش گرفتن     …و و و  فقط کافیه عزممو  جزم  کنم برای حواس پرتی   خودبخود  خیلی کارا  از ذهنم  بهم  پیشنهاد  داده  میشه ….