امروز صبح حدود ساعت ۷ رفتم یه کم قدم بزنم و اولین فایلی که گوش دادم همون فایل تجسم شبانه بود که شب قبلش گوش داده بودم. وقتی به بخشی رسید که دارم میرم مغازه و لباس پرو میکنم، اتفاقاً داشتم از جلوی بوتیکهایی رد میشدم که همیشه میدیدم. خیلی راحت تونستم خودم رو تو همون مغازه ببینم که کتوشلواری که دوست دارم رو پوشیدم و از دیدنش لذت بردم. این چند دقیقه یه نمونهی ساده از تمرکز ذهنی برای لاغری بود؛ یعنی حواسم در طول روز هم به همون چیزی باشه که شب تجسمش میکنم.
این نوشته، جلسه پنجم از دورهی «ورود به ضمیر ناخودآگاه برای لاغری» است. در جلسه چهارم (منطق ذهنی برای لاغری) پنج سؤال روزانه رو یاد گرفتیم. در این جلسه میخوایم ببینیم چرا خیلیها تجسم میکنن ولی تخیلشون به واقعیت نمیرسه. اینجا خلاصهای از حرفها رو نوشتم، ولی اصل آموزش در فایل صوتی پایین همین صفحهست.
🙌 بهانه بیبهانه
برای تخیل کردن هیچ سطح سوادی لازم نیست و سن هم مهم نیست؛ ده سالت باشه یا صد سال، میتونی فکر کنی. مقدار اضافهوزن هم هیچ فرقی نمیکنه. اگه قرار بود پیادهروی کنی، بین پنج کیلو و دویست کیلو اضافهوزن فرق بود؛ ولی تخیل فضایی کاملاً شخصیه که هیچکس جز خودت بهش دسترسی نداره و وزن هم توش نقشی نداره.
شلوغی زندگی هم بهانهی خوبی نیست. بیشتر کارهای روزمره تکراری هستن و از روی عادت انجام میشن؛ پس همون موقع رسیدگی به کار بچهها یا کار مشتریها هم میتونی تصویر متناسبت رو در ذهنت نگه داری. هر فکری که میگه «من وقتشو ندارم» یا «برای من نمیشه»، یه بهانهست. برای همین شعار ما در لاغری با ذهن اینه: «بهانه بیبهانه».
📏 لاغری با ذهن متر و معیار نداره
اگه قرار بود بهت شنا یاد بدم، میتونستم بگم بعد از دوره باید ۲۰۰ متر بدون توقف شنا کنی. ولی کار ذهنی این مدلی اندازهگیری نمیشه. باید بدونی هر شب چقدر از تصویر ذهنیت وارد ناخودآگاه شد؛ فقط تکرارش میکنی و نتیجهش رو کمکم در زندگیت میبینی.
یادته رژیمها میگفتن «ده کیلو کم میکنی» و وقتی کم نمیکردیم خودمون رو سرزنش میکردیم که بیاراده بودیم؟ اینجا چنین چیزی نیست. معیار اصلی تجربهی خودته. من با همین روش نتیجه گرفتم و برای همین هم بهش مطمئنم؛ وقتی خودت تجربهش کنی، دیگه لازم نیست کسی بهت انگیزه بده که ادامه بدی.
اصل کار همون تجسم قبل از خوابه، ولی اگه در طول روز هم فایل شبانه رو گوش کنی خیلی هم خوبه. مثل خوانندهای که قبل از کنسرت، صد بار یه آهنگ رو تمرین میکنه تا روز اجرا بهترین اجراش رو داشته باشه.

🎯 تمرکز ذهنی برای لاغری یعنی حواست در طول روز کجاست
خیلی از آدمها آرزوی یه چیزی رو دارن، ولی سالها میگذره و اتفاقی نمیافته. مثلاً یکی دوست داره ازدواج موفقی داشته باشه، ولی هر روز خبر طلاق و خیانت و دعوای زن و شوهر میشنوه و حواسش به مشکلات ازدواجه. این آدم خواستهش تو ذهنش هست، ولی توجه روزمرهش خلاف همون خواستهست؛ برای همین هیچوقت بهش نمیرسه.
در لاغری هم همینه. طبیعیه که چشمت به بدنت بیفته یا تنگی لباس رو حس کنی. ولی این جسمی که الان داری، قبلاً از تصویر ذهنی چاقی ساخته شده. ذهن ناخودآگاه نمیدونه الان چند کیلویی؛ فقط چیزی رو که ازش میخوای بهت تحویل میده. اگه شب لاغری رو تجسم کنی ولی تمام روز از دیدن خودت خجالت بکشی و حست بد بشه، داری برخلاف تخیل خودت حرکت میکنی. دربارهی اینکه اتفاقهای روزمره چطور احساس چاقی رو در ما زنده میکنن، در دورهی «پاکسازی چاقی از ذهن» مفصل صحبت کردم.
🧠 چرا منطقمون چاقی رو واقعیتر میدونه؟
منطق ما چیزی رو میپذیره که براش ثابت شده باشه. لاغری هنوز فقط تو تخیله، ولی چاقی رو هر روز با چشم میبینی، با گوش میشنوی و با دست لمس میکنی. برای همین کمکم باور میکنیم که چاقی واقعیه و لاغری یه خیالپردازیه.
همین اتفاق در کار هم میافته. یکی آرزوی کسبوکار موفق داره، ولی هر روز میشنوه «بازار خرابه» و به همین حرفها توجه میکنه. این آدم تا آخر عمر آرزوی موفقیت رو خواهد داشت، ولی تجربهش نمیکنه؛ چون چیزی که تجربه میکنیم همون چیزیه که باورش داریم.

✍️ از حس چاقی برای نوشتن حس لاغری کمک بگیر
سؤالهای روزانهی جلسهی قبل دقیقاً برای همینه که توجه روزمرهت بیاد سمت لاغری. شاید بگی «من از بچگی چاق بودم، از کجا بدونم متناسب بودن چه حسی داره؟» اشکالی نداره؛ تو خوب میدونی چاقی چه حسی داره. برعکس همون رو بنویس.
چاقی به من حس گرفتاری میداد و اینکه هیچ کنترلی روی رفتارم ندارم؛ برای همین نوشتم «متناسب بودن حس تسلط بر افکار و رفتارم رو بهم میده». چاقی بهم حس بیارزشی میداد؛ پس نوشتم «حس ارزشمند بودن بهم میده». از اینکه موقع نشستن شکمم روی پاهام میافتاد بدم میاومد؛ پس نوشتم «از اینکه شکمم سفت و تخت شده و شبیه تصویر ذهنیمه، خیلی خوشحالم».
خیلی ساده بگم: اگه شب لاغری رو تجسم کنی ولی روز حواست به چاقیت باشه، این دو تا خلاف هم کار میکنن؛ بنابراین توجه روزانهت رو هم باید با تخیلت همراه کنی.
🎧 فایل صوتی جلسه پنجم
توضیح دادن این چیزها شاید چند دقیقه طول بکشه، ولی تجسم کردنش به اندازهی یه لحظهست. در فایل صوتی با یه مثال از گلدون روی میزم نشون دادم چطور، و جوابهای کامل خودم به سؤالهای روزانه رو هم خوندم. فایل رو گوش کن و بعد در بخش نظرات بنویس در طول روز بیشتر حواست به چی بوده و چطور میخوای اون رو به سمت لاغری ببری.
👉 بعد از این جلسه برو سراغ جلسه ششم: وقتی لاغری برات طبیعی میشه.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.34 از 120 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

نشان های دریافت شده
به نام خدای هستی بخش
چیزی که من از این فایل زیبا و متن پرمفهمومش دستگیریم شد اینکه که ما دوتا توجه داریم که یکی توجه عینی که براساس واقعیت و موجودیت ماست ویکی توجه ذهنی که با تکرار تجسم ذهنی به وجود میاد. حالا در زمینه لاغری ما اولین توجه که توجه عینی هست رو نداریم چون هنوز لاغر نشدیم و واقعیت ما چاقی هستش ولی میتونیم توجه ذهنی رو با تجسم لاغری درست داشته باشیم حالا برای نتیجه گرفتن ما به هر دو این توجهات نیاز داریم چون اگه ما حتی توجه ذهنی قوی داشته باشیم ولی در مقابل توجه عینی ما به چاقی باشه خیلی راحت اون توجهات ذهنی رو چیزی جز توهم و خیال نمیبینیم و مطمئنا نتیجه ای نخواهیم گرفت پس کاری که ما باید انجام بدیم چیه؟اینکه که توجه ذهنی مون رو داشته باشیم ولی به توجه عینی مون که چاقی هست بی توجه باشیم انگار اصلا وجود نداره اونو یه خیال بدونیم اونو یه وضعیت غیر پایدار بدونیم که قراره خیلی زود تغییر پیدا کنه چون جهان دائما در حال تغییر و هیچ چیز ماندگار نیست مگر اینکه ما با باور مون اونو نگه داریم .و اینکه چاقی یه زمانی یا آگاهانه یا غیرآگاهانه خواسته من بوده و بدون توجه به تناسب اندام اون زمانم فقط چاقی رو خواستم و اصلا به توجه عینیم که در زمان گذشته لاغری بوده توجهی نداشتم فقط توجه ذهنی چاقی داشتم و بی توجه به واقعیت خودم،و نتیجه ش این بود که چاقی به واقعیت زندگی من تبدیل شد.
دلیل اینکه ما انسان ها دائما در زندگی خواسته های داشتیم و خیلی هم بهشون توجه داشتیم ولی هیچ وقت به اونا نرسیدیم همین توجه عینی بوده به قول استاد خونه خواستیم ولی ولی کمبود پول و اینکه باید سال ها جون بکنی رو در اطراف مون دیدیم، ازدواج موفق رو خواستیم ولی طلاق و جنگ و دعوا ها رو در اطراف مون دیدیم ،لاغری رو خواستیم ولی دیدگاه چاق کننده بودن غذاها و در اطراف مون دیدم اینکه چاقی ارثی رو در اطراف مون دیدیم .
دلیل اینکه همه چیز رو دسته بندی کردن و به ما گفتن که اینا آرزو و خیال و اینا واقعیت زندگی اینکه همیشه ما انسان ها چیزهایی رو خواستیم ولی اطراف مون چیزی خلاف خواسته مون بهمون نشون داده و این باعث شده نسل به نسل این به ما انتقال پیدا کنه که قرار نیست به هرچیزی فک کنی اتفاق بیوفته ،زندگی قرار نیست غیر منتظره و غافل گیر کننده باشه بلکه زندگی کاملا قابل پیش بینی هستش به طوری که خانواده ت هر جوری زندگی کردن توهم محکوم به زندگی کردن به اون شکل هستی چون این واقعیت زندگی!!!!!!!!!!!!!!!
ولی خداروشکر ما در عصری زندگی میکنیم و به حدی از تکامل رسیدیم که متوجه اشتباه بودن این چرخه باطل شدیم و اینو مدیون کسانی امثال استاد عطار روشن هستیم که از این واقعیت با زبانی کاملا ساده پرده برداشتن که نه زندگی یک روتین کسل کننده تا مرگ نیست زندگی میتونه پر از اتفاقات و شگفتانه های جذاب باشه که هر کدوم از اونها میتونه برای خوشبخت زندگی کردن ما کافی باشه.
هرروز که میگذره و سن آگاهی من در سایت تناسب فکری بیشتر میشه خودم رو موظف تر میدونم که با تمام وجودم از شما استاد عزیز تشکر کنم که همانند معلمی دلسوز در راه انتشار آگاهی که یک روز خداوند به دلتون انداخته و همچنان این انتقال آگاهی وجود داره ،قدم گذاشتین و همت کردین که آدم های آگاه جهان رو افزایش بدین این تلاش شما قابل تقدیر و تحسین هستش.
از شما بی نهایت سپاسگزارم