استفاده از هدایت الهی در زندگی روزمره

میخوام یه نمونه واقعی از هدایت الهی که چند ماه پیش برای من اتفاق افتاد رو اینجا بگم 

درست قبل شروع جنگ ایران و اسرائیل بود که متوجه تاریکی چشم چپم از قسمت بالا شدم و فهمیدم متاستاز کروئید چشمی از سرطان سینه چند سال قبلم دارم به یکماه نکشید که بینایی چشم چپ رو از دست دادم 

درست در همون زمان پدرهمسرم فوت شد و اونم درگیر افسردگی شدید مرگ پدر و مراسم خاکسپاری شد و تقریبا من یهو خیلی تنها و بی کس شدم 

حس عجیبی بود دیدن با یک چشم ،همش به وسایل برخورد میکردم و به چشم راستم داشت فشار میومد 

بعد آزمایش دوباره متوجه شدم متاستاز فقط به چشم نیست کلیه و کبد و ریه هم درگیر شده که تو پت اسکن نشون داد 

ولی عجیب بود که من هیچ ترسی نداشتم از مرگ ،یکم شوکه شدم چون علامتی نداشتم ولی بهم نریختم

کمیسیون پزشکی در تهران برگزار شد و قرار شد نمونه از ریه م بردارند با برونسکوپی که سوزنش موقع جنگ کمیاب شد و جنگ زده ها اولویت اتاق عمل شدند 

کاملا ناامید بودم و چشمم هر روز بدتر میشد انگار حدقه چشمم میخواست بزنه بیرون ،

یه روز به طور اتفاقی به سمت بیمارستان امام تهران هدایت شدم یه نیرویی منو تا اونجا پشت در اتاق عملی کشوند و منم رفتم 

مدارک رو دادم و با خدای خودم شروع به صحبت کردم که من کسی رو ندارم اگه قرار به رفتنه بدون درد منو ببر من وابسته ی این دنیا نیستم و اگه قرار به موندنه تسلیم توام به جوری کارام رو جور کن 

یکماه گذشته بود و هیچ دکتری حاضر به عمل من نبود توده ریه جای بدی بود 

یهو تو اوج اشکهای خیس چشمام حس یه نیروی عجیبی در دستانم که رو به آسمان باز کرده بودم و درون قلبم احساس کردم 

در اتاق عمل باز شد پرستاری اومد و گفت دکتر کاظمی همین الان عملت می‌کنه ناشتایی ؟!و من به طرز عجیبی از صبح اونروز ناشتا بودم لباس پوشیدمو به اتاق عمل رفتم و نمونه از ریه از طریق دهانم انجام شد و فهمیدیم بله همون از نوع سرطان پستان شش سال پیشم هست 

عمل چشمم برای توده براکی تراپی بود که یه تیکه فلز رادیواکتیو رو به حدقه چشمم قرار شد بدوزن تا توده کوچیک بشه و حدقه بیرون نزنه که دکترم تو ونک چیزی حدود ششصد میلیون گفت و مجبور شدم ماشین شاسی ام رو برای فروش بزارم 

بازم به خدا گفتم خدایا این ماشین نباشه چطوری برم و بیام خودت کمکم کن 

یهو بمبی در میدون ونک خورد و ساختمان چشم پزشکی تعطیل شد و اون که از آمریکا اومده بود دیگه نیومد 

دکتر آنکولوزیستم به طرز معجزه آسایی به رفیق چشم پزشکش زنگ زد و من فقط با دومیلیون در بیمارستان طرفه تهران دکتر با تجربه ای عملم کرد و هزینه عمل رو خیرین در اون بیمارستان میدن و کلا دولتیه

و دیگه ماشینم رو نفروختم 

فردا صبح بازم عمل داشتم شب بود حدود ساعت دوازده شب و من گرسنه و باید از شب دیگه چیزی نمی‌خوردم بخاطر عمل فردا و حس درست کردن غذا تو اون وضعیت نبود از صبح بیمارستان و خسته بودم 

یهو صدای در اومد همسرم باز کرد همسایه بغلی که هیچ وقت اون ساعت زنگ ما رو نمیزنه به ظرف پرعدس پلو با گوشت چرخ کرده که غذای محبوب منه آورد آخه عاشورا تاسوعا بود 

چشمام گرد شد اشک اومد غذا رو با اشتها خوردم و تا لحظه عمل همسایه رو دعا کردم 

اونقدر تو اون مدت من معجزه دیدم که نمیشه همه رو اینجا بگم ولی ازون به بعد فهمیدم نیرویی برتر الهی منو داره هدایت می‌کنه 

پس دست از تقلا برداشتم و به خودش توکل کردم 

الان سه ماه میگذره بینایی چشمم خوب شد توده ها کوچیک شدند و از بین رفتند و حال من عالیه

ببین رفیق تا اون خدا نخواد برگی از درخت زمین نمیفته ایمان داشته باش