من برای گذشته و آینده‌ام سپاسگزارم (قدم ۶)

سلام خدمت استا عزیز و دوستان گرامی

_بله استاد من در گذشته خیلی افراد و شرایط بیرون از خودم رو مقصر نرسیدن های خودم به خواسته هام میدونستم و مقصر دونستن دیگران خیلی برام آسون ترین بود. از اینکه رشته تحصیلی دلخواه خودم رو نرفتم، از اینکه اوضاع مالی که همیشه دلم میخواست رو نداشتیم هر کم و کاستی که حس میکردم تو زندگی رو به دلیل پدر مادرم میدونستم. حتی دولت و سیاست های کشور رو مقصر میدونستم. مادرم رو مقصر چاقی خودم میدونستم و همیشه یه خشم و عصبانیت نسبت به مادرم ته ذهنم وجود داشت. همیشه نسبت به پدر مادرم خشمگین بودم همیشه یعنی واقعا همیشه چون حس میکردم اون شرایط خانوادگی که دلم میخواست رو نداریم دلیل ناکامی ها و شاد نبودنم  و نداشتن اون آزادی دلخواهم رو اخلاق و عقاید پدرومادرم میدونستم. دلیل درآمد کم خودم رو این میدونستم که هر ساله تعداد همکارام که از طریق آزمون ورودی میان تو حرفه ام خیلی زیادن یعنی چون هر سال پذیرش بالاتر میره شرایط کاری سخت تر میشه و درآمدم کمتر میشه…. و الان که فکر میکنم همیشه و هر لحظه در یک حالت عمومی نارضایتی از عوامل بیرونی به سر می‌برد که هیچ توانایی برای کنترل و دفع و رفع اونا نداشتم و یه جورایی قربانی بودم و این باعث شده بود یه جورایی از زندگی ناراضی باشم و راهی برای خلاصی از اونم نداشتم. حتی به صورت نامحسوس تا همین چند روز پیش تا قبل اینکه فایل جدیدتون در مورد پیشگویی ذهن رو ببینم حس میکردم شاد بودن من و زندگی کردن به معنای واقعی کلمه موکول به تموم شدن این شرایطه و تو یه حالتی بودم که انگار میخوام راحت و شاد باشم اما یه مانع بیرونی خارج از کنترل هست هرچند شدت و حدتش نسبت به قبل ها خیلی کمتره اما با دیدن این فایل بیشتر به شرایط فکری و روحی خودم فکر کردم و بهش پی بردم‌.

همیشه به این موضوع فکر میکردم از همون زمانی که دبستانی بودم مدام فکر میکردم که اگر تو یه خانواده دیگه بودم حتما شرایطم خیلی خیلی خوب بود و دیگه آرزویی نداشتم و بعدها که بزرگتر شدم این طرز فکر تو ابعاد دیگ خودش رو نشون داد. و چقدر بده این الگوی فکری چقدر آدم رو ضعیف میکنه در زندگی چقدر قدرت عمل رو از آدم میگیره انگار آدم تنهاست و دستش به جایی بند نیست و حالا که بیشتر دقت میکنم واقعا زندگی با اون الگوی فکری ارزش نداره چون عملا حس میکنین بی اختیاریم و محکوم به پذیرش شرایط نادلخواه چقدر خوب شد که با مفهوم پذیرفتن مسئولیت زندگی و شرایطمون آشنا شدیم واقعا جای سپاسگذاری داره!

_شاید در عمل به صورت صد در صد مفهوم خالق زندگی خودمون بودن رو نداشتم اما به نظرم پذیرفتن این نگرش تکاملی هست و توی زندگی خودم هر زمان که مسئولیت شرایطی رو بعهده گرفتم و از خدا برای حل کردن اون موضوع کمک گرفتم و نتیجه رو دیدم اعتقادم بهش بیشتر شد مثل چی؟ مثل زمانی که درسته اعتقاد داشتم چاقی من ارثیه ولی براش تا اونجایی ک در توانم بود تلاش میکردم. به جایی رسیدم که تسلیم شدم و گفتم دیگه در توانم نیست برای لاغری تلاش کنم اما لاغری رو خواستم و گفتم من معتقدم ک چاقی ارثیه اما من میخوام لاغر شم اونم آسون و همیشگی اگر تو خدایی کردن بلدی حتما بهم راه حل میدی و من با تمام وجودم لاغری رو میخواستم و نمیخواستم از خواسته ام دست بکشم و قربانی محض باشم و خدا بهم راه منو نشون داد و منم قدم گذاشتم و ادامه دادم و تونستم تناسب خودم رو خلق کنم. من با این عملکردم نشون دادم که میتونم خالق زندگی خودم باشم.

استاد من روابطم با تک تک اعضای خانواده ام که الان در یک منزل زندگی میکنیم یعنی دوتا خواهرام و پدر مادرم اصلا خوب نبود و خیلی از من انرژی می‌گرفت هر بار برای اصلاح یکی از این روابط خواسته مو به خدا عرضه کردم و خدا منو به مشاوره گرفتن از شما هدایت کرد و الان واقعا روابطم خوب شده به طوری که واقعا خدارو شکر میکنم یه جورایی خیالم از روابطم با اعضای خانواده ام راحت شده و از دغدغه های ذهنی من خارج شده واقعا سپاسگذار خدا هستم خب من اینجا هم خالق زندگی خودم بودم با تمام وجود خواستم و قدم برداشتم بها دادم استاد و نتیجه گرفتم…

یا حتی با شروع شدن این جریان تو کشور خیلی دوست داشتم بتونم بهتر کنترل ذهن کنم و خدا منو به این قسمت از نوشته های شما هدایت کرد و بشدت بشدت از این هدایت راضی ام و خدا چقدر عالی هدایت میکنه…استاد الگوی خالق زندگی خودم بودن اینه که با تمام وجودم روی خواسته ام پافشاری کنم و از خدا کمک بگیرم بگم تو برام یه راهی داری و ادامه بدم و منتظر نتیجه باشم….

_استاد من واقعا دلم میخواد ازدواج دلخواهم رو داشته باشم، شرایط مالی بهتری رو تجربه کنم، و از همه مهم تر خیلی خیلی دلم میخواد اونقدر روی خودم متمرکز بشم که به این نگرش اعتقاد عمیق پیدا کنم که شرایط بیرونی هر چی باشه نمیتونه مانع رسیدن من به خواسته هام و اون شرایط دلخواه زندگیم باشه میدونید دوست دارم در سطح بالاتری از امید به زندگی برسم و اون ارتباطی که بین شرایط دلخواه زندگی و میزان شاد بودنم و راضی بودنم از زندگی و شرایط بیرونی توی ذهنم مونده رو اصلاح کنم و بی توجه باشم به شرایط بیرونی… دلم میخواد روی این مورد بیشتر کار کنم که اگر من روی خواسته های قلبیم پافشاری کنم و منبع همه چیز رو خودم و خدای خودم بدونم حتما خدا پاسخ متناسب با خودم روبهم میده صرف نظر از اینکه جهان بیرون من در چه حاله…

_استاد بله خیلی این مورد رو تجربه کردم که بخاطر افراد دیگه در حق من لطف کردن. توی محل کارم برادرم رو میشناختن و کارم رو خودشون بدون اینکه اصلا من چیزی بگم انجام دادن. یا چون پدرم کارمند بیمارستان بود خیلی وقتا وقتی میرفتم دکتر و اونا بابامو میشناختن با دقت بیشتر و بهتری کارم رو انجام دادن یا میرفتم درمانگاه همون بیمارستان همکارای بابام واقعا خیلی با محبت رفتار میکردن. یا یه سری یکی از وسایل خونه نیاز به تعمیر جزئی داشت خودم بردم برای یکی از تعمیرکاران که تو محله مون بود من نمیدونستم ک بابامو میشناسه وقتی کارتم رو دادم و گفتم حساب کنید از روی فامیل من شناخت گفت شما دختر فلانی هستی گفتم آره گف دخترم بفرمایید چیزی نشد و بسیار با محبت رفتار کرد. یا حتی من وقتی وارد مدرسه شدم چون خواهرم دوسال قبل من وارد مدرسه شده بود و شاگرد اول بود تو تمام مقاطع تحصیلی ک وارد میشدم معما و مدیر و معاون مدرسه همه میگفتن شما خواهر فلانی هستی وای چقدر عالی یه دختر زرنگ دیگه اومده و از همون اول مورد احترام و توجه زیادی بودم حتی دانشگاه هم همینطور بود خواهرم شاگرد اول بود و همه میشناختن و من تا وارد دانشکده میشدم و متوجه می‌شدن خواهریم لطف و محبت و احترام زیادی میدیدم. و خوشبختانه منم تونستم برای دوتا خواهرای بعد خودمم همین تاثیر رو داشته باشم…

_استاد من از زمانی که با شما آشنا شدم و آموزش های شمارو دنبال میکنم واقعا شرایطم تغییر کرده شخصیتم در واقع تغییر کرده و همیشه سعی میکنم از استمرار شما در مسیر خودشناسی الگو بگیرم و خدارو شکر تا الان نمیگم عالی اما خوب پیش رفتم و هر بار به خودم تعهد میدم که بهتر عمل کنم و ابن استمرار رو قطع نکنم و چیزی که از شما یاد گرفتم و دارم یاد میگیرم شما توی زندگی همزیستی مسالمت آمیز و محبت آمیز رو خیلی روش تاکید دارین همیشه روابط بر اساس عشق و محبت و مودت رو از شما به یاد دارم که چطور تو مشاوره هام به من یاد دادین نسبت به پدر و مادرم و خواهرام با عطوفت و رافت و احترام رفتار کنم و نگاه مبتنی بر صلح و دوستانه با مردم داشته باشم. 

استاد شما واقعا بهبود دهنده هستین و من دوست دارم همیشه از شما الگو بگیرم.

دوست دارم اینو بگم که وقتی این شرایط در کشور ما پیش اومد من با خدا عهد بستم که قدر حضور آدم های توی زندگی مو بدونم و از خدا خواستم به من فرصت بده که بتونم به افراد زندگیم عشق بورزم چون حس میکنم نسبت به افراد زندگیم ناسپاس بودم استاد و اینو دوست داشتم اصلاح کنم و توی این مدت مرتب روش کار کردم که قدر حضور تک تک اعضای خانواده ام و دوستانم رو بدونم و خداییش سعی کردم قلبا محبت کنم نه ساختگی نه چون حس کردم این شرایط که پیش اومد خدا یه پیامی یه درسی برام داشت و اونم غنیمت دونستن حضور افراد و آدم ها و محبت اوناس و از طریقی که از دستم برمیاد استاد محبت میکنم: لبخند زدن به افراد حتی رهگذرها، بغل کردن بچه های خواهرام و حتی تو این مدت هر بار که بچه های خواهرام میومدن خونه مون من ازشون تشکر. میکردم هر بار که خواهرم میومد خونه مون ازش تشکر میکردم و خدارو شکر میکردم چون واقعا روحیه ام بهتر میشد با اومدنشون،محبت کردن به پدر مادرم حتی با کمترین کاری که از دستم برمیاد براشون انجام بدم، تو این مدت من برای کنترل ذهن شیرینی پزی کردم دسر درست کردم و میدیم که چقدر خوشحال میشدن، برای خواهرم فرنی درست کردم و براش فرستادم، چقدر خوشحال شد، گرفتن هدیه های کوچیک، حال دوستام رو پرسیدم، وکارای مربوط به شغلم رو جوری انجام دادم که بهترین خودم باشم و از هر کسی که کارش رو به من سپرد که انجام بدم تشکر کردم که بهم اعتماد کرد و دارم روی این مورد کار میکنم که چطور میتونم  صادقانه و در حد توانایی خودم محبت کنم و کارهام رو خالصانه انجام بدم. و روی شخصیتم کار میکنم و مطمئنم این جریان یعنی بهبوددهنده بودن و اینو من از شما یاد گرفتم استاد…

استاد ممنونم که هستین و خدارو شکر میکنم که شمارو وارد زندگی من کرد خدارو شکر میکنم که این گوشی عالی رو دارم و به اینترنت دسترسی دارم و میتونم به سایت شما دسترسی پیدا کنم و باهاتون در ارتباط باشم ممنونم که این آگاهی های عالی رو با ما به اشتراک گذاشتین خدارو شکر که الان میتونم اینجا بنویسم…

استاد خیلی دوستتون دارم و سپاسگذار وجود نازنینتون هستم🙏🏻🌹🫂