هر بار که بخوام دربارهی لاغری حرف بزنم، دوست دارم از اینجا شروع کنم: کسایی که سالهاست اضافهوزن دارن و هنوز دنبال متناسب شدن هستن، آدمهای شکستخوردهای نیستن، آدمهای شجاعی هستن. خیلی از بچهها برام مینویسن که روشهای ساده تا روشهای خطرناک و پرهزینه رو امتحان کردن، نتیجه نگرفتن و حالا میترسن از این روش هم شکست بخورن. در ویدیوی این جلسه که یه لایو بود، توضیح دادم که این ترس از کجا میاد و مراحل لاغر شدن با ذهن دقیقاً از کجا شروع میشه.
این جلسه گام ۴۳ از «صد گام لاغری با ذهن» و ادامهی گام ۴۲ هست. در این گام میبینی چرا اولین قدم، برداشتن برچسب «من نمیتونم» از روی خودته، و چطور تصویر ذهنی اول احساس ما، بعد رفتار ما و در آخر جسم ما رو تغییر میده.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی میشنوی؟
اول دربارهی همین کلمهی «شکست» حرف زدم. کسی که واقعاً شکست خورده باشه، بعد از یکی دو بار دیگه دنبالش نمیره و چاقیش رو میپذیره. ولی شمایی که این همه سال دنبال متناسب شدن بودی و الان داری این جلسه رو میخونی، آدم مصمم و باارادهای هستی. برای همین قدم اول اینه که تصورت رو دربارهی خودت عوض کنی.
بعد توضیح دادم که چاقی هم مثل خیلی چیزهای دیگه یاد گرفته میشه و از تصویرهای ذهنی ما شکل میگیره. برای اینکه این حرف ملموس بشه، از بچگی خودم، از یه دوست متناسبم که بعد از یه تصادف در یک ماه ۱۵ کیلو چاق شد و از یه رفیق قدیمیم که با رژیم و ورزش رزمی ۴۰ تا ۵۰ کیلو کم کرده بود و همهش برگشت مثال زدم.

🎒 لوازم سفر به سرزمین لاغرها
وقتی میخوای بری سفر یا کوه، از چند روز قبل خودت رو آماده میکنی و لوازمش رو جمع میکنی. نمیشه با کفش مهمونی رفت کوهپیمایی. متناسب شدن هم یه سفره و مهمترین وسیلهای که باید با خودت ببری، خودباوریه؛ اینکه باور کنی میتونی متناسب بشی. خیلیها وقتی این توضیحها رو میشنون میگن «استاد، اصل کار رو بگو». ولی این خود اصل کاره، چون اگه با برچسب «من نمیتونم» وارد دوره بشی، نتیجه نمیگیری.
این برچسبها رو هم خودمون هزار بار به خودمون زدیم و هم دیگران بهمون گفتن: «تو نمیتونی»، «تو عرضه نداری»، «اگه لاغربشو بودی تا حالا لاغر شده بودی». به نظر من ریشهی این نگاه، کمبود عزت نفسیه که از بچگی در ما ایجاد شده؛ پدر و مادر، معلمها و جامعه هر کدوم یه جوری ما رو تحقیر کردن، چون خودشون هم همین رو تجربه کرده بودن.
برای ساختن خودباوری لازم نیست راه دوری بری؛ به کارهایی نگاه کن که در زندگیت به سرانجام رسوندی. کسی که چهار پنج سال در باد و بارون و گرما رفته و اومده تا مدرک بگیره، ناتوان نیست. یکی از بچههای دوره برای درس خوندن رفته بود آلاسکا، جایی که دما به ۴۵ درجه زیر صفر میرسید، ولی وقتی به لاغری میرسید احساس ناتوانی میکرد. خیلی از ما برای دیگران با دقت و وجدان کار میکنیم، ولی وقتی نوبت خودمون میشه میگیم «از پسش برنمیام». این فقط به خاطر نگاه ذهن ما به خودمونه.
روشهایی که قبلاً امتحان کردی رو هم میشه دو جور دید. میتونی بگی «من که ۲۰ ساله تلاش میکنم و نشده، از این روش هم نمیشه» و خودت رو بیشتر تخریب کنی. یا میتونی بگی «من ۱۰ تا ۲۰ تا روش رو امتحان کردم و مطمئن شدم اونها روش درست متناسب شدن نبودن، حالا میخوام لاغری با ذهن رو تجربه کنم». چند روز پیش یکی از بچههایی که تازه در دوره شرکت کرده بود، برام نوشت که یه فکری مدام بهش میگه «تو نمیتونی». بهش گفتم لازم نیست باهاش بحث کنی؛ فقط بگو «باشه، امتحانش میکنیم». راهی که هنوز نرفتیم رو چرا از قبل بگیم نمیشه؟
🧠 از تصویر ذهنی تا تغییر جسم
بعضیها میپرسن «مگه میشه آدم با فکر کردن لاغر بشه؟». من میپرسم کدوم کار رو در طول روز بدون فکر انجام میدی؟ بعضی کارها چون برات جدیدن با دقت انجامشون میدی و بعضی کارها چون سالها تکرارشون کردی به ناخودآگاهت سپرده شدن، ولی همهشون از مغز فرمان میگیرن. مغز ما یه سری کارها رو از اول بلده، مثل ضربان قلب یا راه رفتن، ولی خیلی چیزها رو یاد میگیره؛ زبانی که حرف میزنیم، دونده شدن یا نقاشی کشیدن. فرق آدم متناسب و آدم چاق هم در همین آموزشهاست.
مادر من از بچگی بارها بهم میگفت «باید همهچی بخوری تا زود بزرگ و قوی بشی». هر بچهای دوست داره بزرگ و قوی بشه، پس خوردن در ذهن من به این آرزو چسبید و من همهچیخور شدم. از شش هفت سالگی تا ۳۵ سالگی فقط دو حالت داشتم: یا سیر بودم یا در حال خفه شدن. از ۱۵ ۱۶ سالگی دوست داشتم لاغر بشم، ولی رفتارم بر اساس تصویر ذهنیم شکل میگرفت، نه بر اساس علاقهم.
یه دوست کاملاً متناسب داشتم که یه بار در شرطبندی ۱۵ تا همبرگر خورد و چاق هم نمیشد، چون تصویر ذهنیش این بود که «من چاق نمیشم». بعد از یه تصادف موتور، دکتر بهش گفت داروهایی که مصرف میکنی چاقکنندهست. رفتار غذاییش همون قبلی بود، ولی تصویر ذهنی تازهای جایگزین شد و در یک ماه ۱۵ ۱۶ کیلو اضافه کرد. یعنی چیزی که در جسم میبینی نتیجهی تصویرهای ذهنیه، نه فقط غذای همون روز.
برای همینه که رژیم جواب نمیده. وقتی تصویر ذهنی چاقه، مغز مثلاً روزی ۳۰ بار فرمان خوردن میده و رژیم فقط پنج بارش رو اجازه میده؛ ۲۵ بار دیگه درگیری و فشار روحیه. این مثل اینه که بخوای با تصمیم خودت قلبت رو از کار بندازی. یکی از رفیقهای قدیمیم با رژیم و ورزش رزمی ۴۰ تا ۵۰ کیلو کم کرده بود، ولی در یه سفر به آلمان و سر میزهای صبحانهی هتل، فرمانهایی که ماهها جلوشون رو گرفته بود دوباره خودشون رو نشون دادن و در دو سه ماه به حالت قبل برگشت.
پس مراحل لاغر شدن با ذهن اینطوریه: اول تصویر ذهنی عوض میشه، بعد احساس بهتر میشه، بعد مغز فرمانهای دیگهای میده و رفتار عوض میشه، و در آخر جسم تغییر میکنه. برای همینه که بچههای دوره اول از همه میگن حالمون خوب شده؛ این اولین نشونهست که تصویر ذهنیشون داره تغییر میکنه. به این هم فکر نکن که چند کیلو باید کم کنی؛ وقتی از راه درست شروع کنی، این روند ادامه پیدا میکنه.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصهی حرفهای این جلسهست. در ویدیو با جزئیات بیشتری گفتم که چرا لاغر شدن از مسیر درست از چاق موندن آسونتره، جوابی که به یه دوست از آلمان دربارهی ورزش دادم، و اینکه چرا دیدن آدمهای متناسب با حسرت، کار رو سختتر میکنه. شنیدن این توضیحها با صدای خودم کمک میکنه این مراحل لاغر شدن رو بهتر درک کنی و با انگیزهی بیشتری شروع کنی.
جلسههای «صد گام لاغری با ذهن» جزو دورههای تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همهی گامها باید اشتراک ویژهی تناسب فکری رو فعال کنی. با این اشتراک، ویدیوها و تمرینهای بقیهی دورههای تکمیلی سایت هم برات باز میشه. اگه میخوای کار تغییر تصویرهای ذهنی رو منظم و مرحلهبهمرحله انجام بدی، دورهی اصلی «ورود به سرزمین لاغرها» برای همین ساخته شده.
در گام ۴۴ سراغ «حفظ انگیزه برای کاهش وزن» میریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.07 از 81 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

نشان های دریافت شده
با سلام
برای اثبات مفید بودن این دوره نیاز به توضیح دادن نیست .فقط کافیه قدرت ذهن را باور داشته باشیم .وقتی می دانیم حتی اگر به دروغ به ذهن چیزی بگوئیم باور می کند و همانطور می شود دیگر نیازی به توضیح دادن نیست حتی برای خودمون .من در ابتدا با این استدلال وارد دوره شدم .و الان هم هر موقع منفی باف درونم شروع به منفی بافی می کنه باز همین را می گویم . و اینکه استاد می گویند کارهایی را که تا حالا با موفقیت انجام دادیم را مرور کنیم تا باورمان قوی شود بسیار موثر بوده برایم . ما توانایی داریم برنامه ذهنی مان را عوض کنیم ..من به قدرت ذهن ایمان دارم و به کسی که قبلاً این راه را با موفقیت طی کرده و چندین هزار نفر دیگر هم که دنباله رو او بوده اند موفق بوده اند ایمان مرا قوی تر می کند .من قبلاً هرگز نمی تونستم حتی از غذای رژیم با اون مقدار کم لذت ببرم .اما الان چون احساسم خوب است از خوردن به اندازه نیازم لذت می برم و گویی طعم غذاها الان برایم بهتر شده .خیلی این جمله استاد منو به فکر برد که اگر غذا را برای رفع گرسنگی باید بخوریم ، پس چرا من بدون توجه به گرسنه بودن یا نبودن چشمم که به هر ماده غذایی می افتاد بدون توجه به عدم گرسنگی می خوردم ؟ چرا وقتی کسی به من خوراکی تعارف می کرد من قبول می کردم ؟ من با اینکه از فایل های گذشته یاد گرفته بودم تا گرسنه نباشم نخورم اما این جمله هم دوباره در من اثر گذاشت . باعث شد من در باره اعمالم فکر کنم و مثل ربات نباشم . واقعا من قبلاً مثل یک آدم ماشینی بودم که یکسری برنامه بهش داده بودند و بدون فکر فقط می خورد ..در تایم صبحانه و ناهار و شام چه گرسنه بودم و چه نبودم باید می خوردم چون تایمش است .وقتی خوراکی می دیم حتی بعد از غذا می خوردم .اوایل دوره که تصمیم گرفته بودم فقط در صورت گرسنگی بخورم .صبح که از خواب بیدار میشدم و گرسنه نبودم و نمی خواستم صبحانه بخورم ، نمی دونستم چکار کنم ، انگار داشتم از یک عادت سرپیچی می کردم مثل یک ماشین که تا روشن می شود کار بخصوصی را باید انجام دهد ..امروز من می دونم اگر حواسم جمع باشه فقط در وقت گرسنگی می خورم و خوردن را فقط برای رفع نیاز بدنم می دانم .چون من ربات نیستم بلکه من موجود قدرتمندی هستم که باید به بدنم به چشم یک دستگاه و سیستمی نگاه کنم که نیازهایی دارد و من مسئول برآورده کردن بعضی از این نیازها هستم و سرخود نباید کار کنم و باید ببینم این سیستم چه می گوید ،و فقط کاری را انجام دهم که او می خواهد .من اگر بیش از نیاز ماشینم بنزین بزنم از باک بیرون می ریزد ، بدن ناموزون من هم سوخت اضافی داشته و چون ظرفیت مواد غذایی اضافی را نداشته اضافی ها به صورت چربی این طرف و آن طرف بدنم جمع شده .من یاد گرفته ام بدنم را دوست داشته باشم و به نیازهای واقعی او گوش دهم .بدن من نیاز دارد با احساس خوبم و با لذت بردن بهتر کار کند و مدتی طولانی تر زنده باشد و بیشتر به روح من خدمت کند و من مسئول هستم
نشان های دریافت شده
سپاسگزارم .توضیحات خوب شما باعث میشه ما مطالب را بفهمیم و در زندگی عادی به محض دیدن موقعیت ها حرفهای شما را به یاد بیاوریم