هر بار که بخوام دربارهی لاغری حرف بزنم، دوست دارم از اینجا شروع کنم: کسایی که سالهاست اضافهوزن دارن و هنوز دنبال متناسب شدن هستن، آدمهای شکستخوردهای نیستن، آدمهای شجاعی هستن. خیلی از بچهها برام مینویسن که روشهای ساده تا روشهای خطرناک و پرهزینه رو امتحان کردن، نتیجه نگرفتن و حالا میترسن از این روش هم شکست بخورن. در ویدیوی این جلسه که یه لایو بود، توضیح دادم که این ترس از کجا میاد و مراحل لاغر شدن با ذهن دقیقاً از کجا شروع میشه.
این جلسه گام ۴۳ از «صد گام لاغری با ذهن» و ادامهی گام ۴۲ هست. در این گام میبینی چرا اولین قدم، برداشتن برچسب «من نمیتونم» از روی خودته، و چطور تصویر ذهنی اول احساس ما، بعد رفتار ما و در آخر جسم ما رو تغییر میده.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی میشنوی؟
اول دربارهی همین کلمهی «شکست» حرف زدم. کسی که واقعاً شکست خورده باشه، بعد از یکی دو بار دیگه دنبالش نمیره و چاقیش رو میپذیره. ولی شمایی که این همه سال دنبال متناسب شدن بودی و الان داری این جلسه رو میخونی، آدم مصمم و باارادهای هستی. برای همین قدم اول اینه که تصورت رو دربارهی خودت عوض کنی.
بعد توضیح دادم که چاقی هم مثل خیلی چیزهای دیگه یاد گرفته میشه و از تصویرهای ذهنی ما شکل میگیره. برای اینکه این حرف ملموس بشه، از بچگی خودم، از یه دوست متناسبم که بعد از یه تصادف در یک ماه ۱۵ کیلو چاق شد و از یه رفیق قدیمیم که با رژیم و ورزش رزمی ۴۰ تا ۵۰ کیلو کم کرده بود و همهش برگشت مثال زدم.

🎒 لوازم سفر به سرزمین لاغرها
وقتی میخوای بری سفر یا کوه، از چند روز قبل خودت رو آماده میکنی و لوازمش رو جمع میکنی. نمیشه با کفش مهمونی رفت کوهپیمایی. متناسب شدن هم یه سفره و مهمترین وسیلهای که باید با خودت ببری، خودباوریه؛ اینکه باور کنی میتونی متناسب بشی. خیلیها وقتی این توضیحها رو میشنون میگن «استاد، اصل کار رو بگو». ولی این خود اصل کاره، چون اگه با برچسب «من نمیتونم» وارد دوره بشی، نتیجه نمیگیری.
این برچسبها رو هم خودمون هزار بار به خودمون زدیم و هم دیگران بهمون گفتن: «تو نمیتونی»، «تو عرضه نداری»، «اگه لاغربشو بودی تا حالا لاغر شده بودی». به نظر من ریشهی این نگاه، کمبود عزت نفسیه که از بچگی در ما ایجاد شده؛ پدر و مادر، معلمها و جامعه هر کدوم یه جوری ما رو تحقیر کردن، چون خودشون هم همین رو تجربه کرده بودن.
برای ساختن خودباوری لازم نیست راه دوری بری؛ به کارهایی نگاه کن که در زندگیت به سرانجام رسوندی. کسی که چهار پنج سال در باد و بارون و گرما رفته و اومده تا مدرک بگیره، ناتوان نیست. یکی از بچههای دوره برای درس خوندن رفته بود آلاسکا، جایی که دما به ۴۵ درجه زیر صفر میرسید، ولی وقتی به لاغری میرسید احساس ناتوانی میکرد. خیلی از ما برای دیگران با دقت و وجدان کار میکنیم، ولی وقتی نوبت خودمون میشه میگیم «از پسش برنمیام». این فقط به خاطر نگاه ذهن ما به خودمونه.
روشهایی که قبلاً امتحان کردی رو هم میشه دو جور دید. میتونی بگی «من که ۲۰ ساله تلاش میکنم و نشده، از این روش هم نمیشه» و خودت رو بیشتر تخریب کنی. یا میتونی بگی «من ۱۰ تا ۲۰ تا روش رو امتحان کردم و مطمئن شدم اونها روش درست متناسب شدن نبودن، حالا میخوام لاغری با ذهن رو تجربه کنم». چند روز پیش یکی از بچههایی که تازه در دوره شرکت کرده بود، برام نوشت که یه فکری مدام بهش میگه «تو نمیتونی». بهش گفتم لازم نیست باهاش بحث کنی؛ فقط بگو «باشه، امتحانش میکنیم». راهی که هنوز نرفتیم رو چرا از قبل بگیم نمیشه؟
🧠 از تصویر ذهنی تا تغییر جسم
بعضیها میپرسن «مگه میشه آدم با فکر کردن لاغر بشه؟». من میپرسم کدوم کار رو در طول روز بدون فکر انجام میدی؟ بعضی کارها چون برات جدیدن با دقت انجامشون میدی و بعضی کارها چون سالها تکرارشون کردی به ناخودآگاهت سپرده شدن، ولی همهشون از مغز فرمان میگیرن. مغز ما یه سری کارها رو از اول بلده، مثل ضربان قلب یا راه رفتن، ولی خیلی چیزها رو یاد میگیره؛ زبانی که حرف میزنیم، دونده شدن یا نقاشی کشیدن. فرق آدم متناسب و آدم چاق هم در همین آموزشهاست.
مادر من از بچگی بارها بهم میگفت «باید همهچی بخوری تا زود بزرگ و قوی بشی». هر بچهای دوست داره بزرگ و قوی بشه، پس خوردن در ذهن من به این آرزو چسبید و من همهچیخور شدم. از شش هفت سالگی تا ۳۵ سالگی فقط دو حالت داشتم: یا سیر بودم یا در حال خفه شدن. از ۱۵ ۱۶ سالگی دوست داشتم لاغر بشم، ولی رفتارم بر اساس تصویر ذهنیم شکل میگرفت، نه بر اساس علاقهم.
یه دوست کاملاً متناسب داشتم که یه بار در شرطبندی ۱۵ تا همبرگر خورد و چاق هم نمیشد، چون تصویر ذهنیش این بود که «من چاق نمیشم». بعد از یه تصادف موتور، دکتر بهش گفت داروهایی که مصرف میکنی چاقکنندهست. رفتار غذاییش همون قبلی بود، ولی تصویر ذهنی تازهای جایگزین شد و در یک ماه ۱۵ ۱۶ کیلو اضافه کرد. یعنی چیزی که در جسم میبینی نتیجهی تصویرهای ذهنیه، نه فقط غذای همون روز.
برای همینه که رژیم جواب نمیده. وقتی تصویر ذهنی چاقه، مغز مثلاً روزی ۳۰ بار فرمان خوردن میده و رژیم فقط پنج بارش رو اجازه میده؛ ۲۵ بار دیگه درگیری و فشار روحیه. این مثل اینه که بخوای با تصمیم خودت قلبت رو از کار بندازی. یکی از رفیقهای قدیمیم با رژیم و ورزش رزمی ۴۰ تا ۵۰ کیلو کم کرده بود، ولی در یه سفر به آلمان و سر میزهای صبحانهی هتل، فرمانهایی که ماهها جلوشون رو گرفته بود دوباره خودشون رو نشون دادن و در دو سه ماه به حالت قبل برگشت.
پس مراحل لاغر شدن با ذهن اینطوریه: اول تصویر ذهنی عوض میشه، بعد احساس بهتر میشه، بعد مغز فرمانهای دیگهای میده و رفتار عوض میشه، و در آخر جسم تغییر میکنه. برای همینه که بچههای دوره اول از همه میگن حالمون خوب شده؛ این اولین نشونهست که تصویر ذهنیشون داره تغییر میکنه. به این هم فکر نکن که چند کیلو باید کم کنی؛ وقتی از راه درست شروع کنی، این روند ادامه پیدا میکنه.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصهی حرفهای این جلسهست. در ویدیو با جزئیات بیشتری گفتم که چرا لاغر شدن از مسیر درست از چاق موندن آسونتره، جوابی که به یه دوست از آلمان دربارهی ورزش دادم، و اینکه چرا دیدن آدمهای متناسب با حسرت، کار رو سختتر میکنه. شنیدن این توضیحها با صدای خودم کمک میکنه این مراحل لاغر شدن رو بهتر درک کنی و با انگیزهی بیشتری شروع کنی.
جلسههای «صد گام لاغری با ذهن» جزو دورههای تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همهی گامها باید اشتراک ویژهی تناسب فکری رو فعال کنی. با این اشتراک، ویدیوها و تمرینهای بقیهی دورههای تکمیلی سایت هم برات باز میشه. اگه میخوای کار تغییر تصویرهای ذهنی رو منظم و مرحلهبهمرحله انجام بدی، دورهی اصلی «ورود به سرزمین لاغرها» برای همین ساخته شده.
در گام ۴۴ سراغ «حفظ انگیزه برای کاهش وزن» میریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.07 از 81 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

نشان های دریافت شده
سلام استاد عزیز ودوستان گرامی
من هنرجوی لاغری با ذهن هستم ودرامتداد مسیر قرار دارم یعنی حدودا پنج ماهه دراین مسیر هستم وفقط خداروشکر میکنم در این مسیر قرار گرفتم
بی نهایت تغییرات مثبت داشتم که فک نکنم بشه همشو بگم اما چنتاشو میگم
هیچوقت در تصور من نمیگنجید که یه روز رو بدون حرص و ولع نسبت به مواد غذایی پشت سر بذارم و از کودکی این حرص وولع همراه من بود در حالیکه من تا زمانیمه ازدواج کردم در اوج تناسب اندام و زیبایی اندام بودم وبعد از ازدواج اروم اروم چاق شدم و بعد از زایمان دیگه کاملا چاق شدم و اصافه وزنم به ۲۵کیلو رسید
چندماهه که نمیدونم چجوری و ازکجا اما حرص و ولعی برای غذا خوردن ندارم واین بی نهایت لذتبخشه
مدتهاست که برای غذا خوردن فکر نمیکنم و نقشه نمیریزم واین واقعا حس خوبیه که گفتگوهای ذهنی در مورد خوردن از تو سر ادم بیرون بره و ادم به ارامش برسه
منیکه میان وعدم یه بشقاب برنج و خورش بود الان شاید بین وعده هام هیچی نخورم
بطورشگفت انگیزی سیر میشم یعنی هنوز دو تا لقمه نخوردم سیرشدم که یه وقتایی اطرافیان سر به سرم میذارن و به شوخی میگن نکنه مریض شدی اخه تو که همیشه سه چهار برابر این غذا میخوری
یکی از طبعات عالیش مصمم و بااراده شدنه وقتی نگاه میکنم منی که هیچ دوره ی رژیم و قرص و دمنوشو تا انتها نرسوندم الان چند ماهه تو این مسیرم و اصلا هم هیچ نیتی برای رها کردن این مسیر ندارم واقعا احساس با پشتکار بودن میکنم برا همین تو درس خوندن و کارومسائل دیگه ی زندگیمم احساس با پشتکار بودن دارم و این سری هر چیزی را شروع میکنم تا انتها مسیرشو طی میکنم و رهاش نمیکنم
نسبت به مواد غذایی بی اعتنا شدم وبرام مهم نیست که الان اینی که دارم میخورم نون وپنیره یا پیتزاس
یه روزی وقتی استاد تو فایلهای اموزشی میگفتم غذا خوردن باید مثل نفس کشیدن و اب خوردن براتون عادی باشه میگفتم مگه میشه همچین چیزی منیکه صب بافکر غذا بیدارمیشدم شب بافکر غذا میخوابیدم چطورالان هیچ توجهی به غذا ندارم
هر سال ماه رمضونو به عشق سحری و افطاریای لذیذش سرمیکردم البته این باور از بچگی در من وجود داره ومادرم برام غذاهای خوشمزه درست میکردن که من تشویق بشم برای روزه گرفتن اما امسال من یه دونه افطار پختنی برای خودم درست نکردم و تا ده دقه قبل از اذون حتی وقتی تو سرم میاد که حالا افطار چی میخوری میگم حالا یه چیزی میخورم و واقعا هم هرچی شد میخورم امسال اصلا دوست ندارم برم خونه ی مادرم چون اون پختنی درست میکنه و من دوست دارم طعم حاضری خوردن و سبک بودن را بچشم و دیگه اون حرص وولع به غذاهای خوشمزه را ندارم و حتی ازاینکه هرشب سحر باید غذای برنجی بخورمم خیلی حس خوبی ندارم و اگه به میل خودم بود حتما نونی میخوردم
استاد به ما یاددادن درخواستمون رو به خدا بگیم و رها کنیم و با ارامش زندگی کنیم و از هرلحظه لذت ببریم
نمیشه که از وضعیت الانت راضی نباشی و حالت با خودت بد باشه و به یه حالت بهتر انتقال پیداکنی هروقت حالت باخودت خوب شد و از همین الانتم لذت بردی اونوقت همه چیز بطور معجزه اسا بدون لینکه بفهمی چی شده تغییر میکنه و یه جایی میرسه که ادم به خودش میاد میبینه که چقدر زندگیش از این رو به اون رو شده و چقدر احساس ارامش و رهایی داره وچقدر از ثانیه ثانیه ی زندگیش لذت میبره وخدارو هزاران مرتبه سپاسگذارم که الان احساس رهایی و ارامش دارم
داوطلب کنکورارشدم و خیلی استرس برای قبولی دانشگاه دولتی راداشتم ولی با حرفای استاد فهمیدم که من میخوام قبول شم که از زندگی لذت ببرم وقتی الان حالم خوب نیست ولذت الانم را از دست میدم چه تضمینی برای لذت بردن از زمانی هست که من دانشگاه قبول بشم ؟
ادم باید لذت بردن و شاد بودن را یاد بگیره و هیچ جیز خارجی نمیتونه باعث لذت و شادی بشه
ارامش یه حس درونیه و فقط وقتی در هرشرایطی هستی از همون شرایط لذت میبری ارامش داری وگرنه اگه کل دنیاهم در اختیار ادم باشه احساس ارامش و لذت نداره
همیشه غول اخر من لاغرشدن بود اما الان میبنم حتی غول مرحله ی اولم نیست وقتی من به راحتی میتونم لاغربشم که برام سخت ترین کار دنیا بوده پس هیچ کار دیگه ای تو دنیا نیست که نتونم انجام بدم ومصمم وباراده دنبال بقیه ی اهدافم هستم
از همه مهمتر احساس نزدیکی هست که نسبت به خدای خودم دارم
هرسال شبای قدر پرازاحساس گناه و دوری از خدا و اه و التماس بودم امسال فقط شکر میکردم و از خدامیخواستم که این احساس خوب را نصیب همه ی اطرافیانم و تمام مردم دنیا بکنه
همیشه باخداکه حرف میزدم گله و شکایت و دلخوری بود اما الان فقط سپاسگذاری میکنم هرچی فکر میکنم یه مشکل پیدا کنم و بهش بگم که اون مشکلو برام حل کنه هیچ چیز پیدانمیکنم ووقتی زندگیمو با چند سال قبلم مقایسه میکنم میبینم که این روزا و این احساس رو در خوابم نمیدیم و همه ی اینا لطف خداست
استاد از این انرژی بی نهایت مثبتی که برامون میذارین سپاسگذارم