مقدمه دوره زندگی با طعم خدا

تنهاتورامیپرستم وتنهاازتوهدایت میطلبم

تعهدنامه 

من،سمیراهستم ودرپیشگاه خداوندعالمیان متعهد می‌شوم که تمامی جلسات آموزشی دوره زندگی با طعم خدا را با دقت و توجه کامل انجام دهم.من متعهد می‌شوم که تمرین‌ها را قدم به قدم انجام دهم و با ایمان و اراده‌ی قلبی، تجربه شیرین زندگی با طعم خدا را در زندگی روزمره خود پیاده کنم.

تاریخ: ۲آبان ۱۴۰۵ طعم زندگی اکنونم

1. طعم زندگی در آرامش درونی:باخودم درصلحم،حالم عالی،ازتنهایی خودم لذت میبرم،خودم روهمینطورکه هستم دوست دارم ولی یه سری کمبودهارودرخودم میبینم،میتونم به عزت نفسم واعتمادبه نفسم عدد۸۰ روبدم ازصدنمره شاکرخداوندهستم،دفترشکرگزاری دارم وهفته ای دوسه بارشکرگزاریهام رومکتوب میکنم،به صورت کلامی همیشه شکرگزاری میکنم،نگران آینده بودم ولی الان میزان نگرانیم حدود۱۰ درصده،گذشته ام روکنکاش میکردم ولی الان دیگه گذشته برام مهم نیست وبهش فکرنمیکنم 
2. طعم زندگی در نزدیکی به خدا؛رابطه عالی بارب خودم دارم،احساس نزدیکی به خداوندم تواین چندسال اخیرهزاربرابرگذشته ام شده،ازدوران نوجوابی یکی ازسوالات ذهنیم این بودکه چرابایدبه زبان عربی باخداوندصحبت کنم وهیچکس هیچوقت نتونست منوقانع کنه تامن نمازروبا سبک پیامبربخونم ویاقران روبه عربی بخونم،هروقت دلم میخواست قران بخونم فقط فارسی میخوندم،عقیدم اینه که من بایدبفهمم به خدادارم چی میگم که اون خداهم بتونم پاسخم روبده،به همین خاطرازهمون دوران نوجوانی خدای من بابقیه متفاوت بودومن جوردیگه خداوندروستایش میکردم واین ارتباط صمیمی شکل گرفت
3. طعم زندگی در روابط؛درروابطم به طرزشگفت انگیزی عالی هستم،باهمسرم که عزیزدلمه،بادخترم که عاشقشم،باپسرم که ضربان قلبمه،عالی عالی هستم،ارتباطاتم عالیه،مخصوصا باافرادغریبه به راحتی ارتباط میگیرم ودوست میشیم،به لطف خداباعزت نفس بالایی که دارم همیشه آغازگریک ارتباط وگفتگوخودم هستم وهمیشه لبخندقشنگم روی لبهام جاریه ومهمان قلب لطیف بقیه میشه وارتباط بادیگران برام مثل آب خوردنه مثل نفس کشیدنه،باافرادبزرگترازخودم،افراد کوچکترازخودم،باخانواده عزیزخودم،خانواده دوست داشتنی همسرم،باتک تک کارکنان مدرسه دخترم وپسرم،باهمسایه هام،باافرادثروتمندترازخودم که توسطح اجتماعی بالاترازخودم هستن راحتم وبه راحتی باهمشون ارتباط میگیرم وزمانی روکه توجمعشون هستم روباشادی وخنده وقهقهه زدن سپری میکنم وبه نکات مثبت خودم واونهاتوجه میکنم وگاهاًبابت نکات مثبت اخلاقی ورفتاری وسبک زندگیشون واندام مناسبشون،چهره زیباشون،لباس خوشگلشون،تحسینشون میکنم وخوشحالترمیشم ازخودم وقلب بازم
4. طعم زندگی درسلامت جسمی؛به لطف خالق جهانیان درسلامت کامل وصددرصدی جسمم به سرمیبرم،همیشه ازدستام وپاهام رومیبوسم وتشکرمیکنم که باهام پایه ان ودوستم دارن برای من هرطورکه بخوام حرکت میکنن،هرجاکه میرم باعشق باهام میان،چشمای زیبابینم روعاشقشونم،قلب دلنشینم روعاشقشم،زبان نرم وبیان شیوام روعاشقشم،گاهاًازتک تک سلولهای بدنم تشکرمیکنم بابت کارکرددرجه یک وعالیشون،بابت کارکردعالی وپرفکت قلبم،گوارشم،کلیه هام ومغزم و….سپاسگزاری میکنم وشاکرخالقشون هستم،البته تایادم نرفته این موردروبگم که کمی دچاراضافه وزن درناحیه دورشکم وپهلوهام هستم که به لطف خداتعهددادم وتودوده ۱۲گام دارم قدم قدم پیش میرم تاحلش کنم وبه رضایت کتمل جسمی برسم
5.  طعم زندگی درشادی درونی؛باخودم درصلحم،خودم رودوست دارم،قربون صدقه خودم میرم،جلوی آینه ازدیدن خودم لذت میبرم وخودم رومیبوسم،وقتی میرقصم لذت میبرم ازخودم،باحس عالی گاهی اوقات پیاده روی میکنم وبابت هرلحظش شاکرترمیشم واین باعث میشه ازدرون شادترشم وذوق کنم وقربون صدقه خودم وشادیهای کوچیک زندگیم باشم
6. طعم زندگی درثروت وآزادی مالی؛رویای من آزادی مالی وزمانی ومکانی هستش،شماالگوی من هستین،باورنداشتنم به خداوندازبابت رزاق بودنش منوتویه شرایط سخت مالی قرارداده،طوری که دوست داشتن خودم روربط میدم به پول درآوردنم وازاونجایی که منبع درآمدی ندارم کمی سرخورده ام،ازدرازکردن دست نیازبه سمت همسرم یابقیه متنفرم قاطعا مسر هستم برای تجربه آزادی مالی وزمانی ومکانی برای شخص خودم [من خداوندرودر دریافت ثروت میلیاردی واحساس خوب خودم متجلی میکنم وباوردارم که این تجلی خداوندروتجربه خواهم کرد]
7. طعم زندگی دررسیدن به آرزوها؛رویاهام رومینویسم وبعدازمدتی برمیگردم واونایی که برآورده شدن روتیک میزنم وکلی ذوق میکنم وبه خودم تبریک میگم،هرچندکوچیک وناچیزباشن،حتی به اندازه دعوت شدنم به صرف چای یاقهوه ازطرف خودم یادیگران،آرزوهای بزرگ برام به نسبت سالهای گذشته دست یافتنی شدن،امیدم به خداوندبیشترشده،رسیدن بهشون روتصوروتجسم میکنم ولی چون باوررزاقیت خداونددرمن رشدنکرده کمی برام سخته،همش میگم تامن به آرزوهام برسم پیرشدم ودیگه فایده ولذتی برام نداره
8. ازشمااستادارزشمندم سپاسگزادم بابت طرح این دوره زیباوپرازآگاهی 
9. درپناه خالق روزی دهنده وزیبایم دراوج بدرخشید

سلام 

تمرین تصور کردن 

تصور کن زندگی با طعم خدا برای تو چه شکلی باید باشه.

زندگی با طعم خدا برای من یعنی ثروت یعنی رها شدن از نگرانی ها برای خرج کردن .

من عاشق رها خرج کردنم . دوست دارم ببخشم .دوست دارم ماهیانه مهمونی بدم دوست دارم دور همی بگیرم دوست دارم برم مسافرت . دلم نمیخواد فقط برای خودم خرج کنم دلم میخواد علاوه بر خودم اطرافیانم هم از داشتن پول لذت ببرن . 

من دلم میخواد یه ماشین خیلی خوب برای خودم بخرم که هر بار خواستم برم بیرون راحت باشم . 

دلم میخواد یه خونه ۴۰۰ متری داشته باشم . جهیزیه و اسباب خوب و یه حیاط ۴۰۰ متری که داخلش پر از گل و گیاه داشته باشم .

دلم می خواد دو تا باغبان  استخدام کنم که به خونه ام رسیدگی کنند 

دلم می خواد خانومی کنم برای خودم بدون دغدغه . 

من دلم ثروتی می خواد که ترس از دست دادنشو نداشته باشم ولی راستش به مرگ که فکر می کنم انگار همه ی رویاهام رو میسوزونه . 

زندگی این دنیا موقته و دوامی نداره 

خودت عزیزانت پیر میشن و دیگه نمی تونند لذت ببری 

مرگ خودت یا عزیزانت زندگی رو به کامت تلخ می کنه 

نعمت ها فراوانند اما وقتی بهشون دلبسته میشم از دست میرن . 

من باید رها باشم به نعمت های خدا دل نبندم . وقتی دل میبندم مانع جریان میشم . 

باید یاد بگیرم جاری باشم . 

یعنی بدونم یه آمدنی هست و یه رفتنی . 

و من این چند روزه که در این دنیام فقط اومدم تا از این جریان به اون باقی پی ببرم . 

راستش من دنیا رو جای بدی نمیبینم اما حس مستاجری دارم که هر سال خدا اجاره اش رو برای موندنم در این دنیا بالا میبره . 

یعنی انگار برای موندن در این دنیا باید هر سال یه هزینه بدم 

اما خدا به پول من احتیاجی نداره 

پس این تصور غلطه که میگن خدا هر چیزی که بهت داده رو ازت پس میگیره به نظرم این فکر تهمت زدن به خداست . 

خدا ما رو آفریده که خودشو در این دنیا تجربه کنیم . 

او مهربونه شاید وقتی ما در اون دنیا پیش خودش بودیم این مهربونی رو درک نمی کردیم اما وقتی اومدیم در این دنیا مهربونی خدا رو در لطف پدر و مادر درک کردیم . حس کردیم .

(وای چقدر این تشویقهای پایان نوشته خوبه . یه جور تاییده که ادامه بدم به نوشتن . متن تشویق هم گویا  تغییر می کنه و انسان ترغیب پیدا می کنه بیشتر بنویسه ‌.)

خب برم ادامه ی تصوراتم .

خب فعلا به اون بخش که به منفی ها و مرگ خودم یا عزیزانم توجه می کنه سعی می کنم توجه نکنم من که مشکل مرگ رو حل نکردم اجازه میدم خدا خودش حل کنه . 

حالا یکم از گذشته که طعم خدا رو واقعا با تمام وجود حس کدم میگم . دو جا بود خیلی حسش کردم . 

 یادمه زمانی که دختر بودم عینک میزدم و همیشه نگران بودم که عروس که میشم چطور بدون عینک ببینم چون نمره چشمم بالا بود ‌و از طرفی به هیچ عنوان لنز هم نمیتونستم بزارم .  همیشه نگران شب عروسی و عینک بودم ‌ اما به طور خیلی دلپسندی ما با شخصی آشنا شدیم که خودش نمره چشم بالا داشت و عمل لازک کرده بود و به ما هم همین پیشنهاد رو داد . ما هم رفتیم و من بعد از عمل پدرمو بدون عینک اولین بار دیدم و بابام گفت همین که منو از اون فاصله دیدی فهمیدم چشمات خوب شده . انقدر چشمام واضح بود که با ذوق نوشته های توی خیابون  رو از دور می خوندم و یادمه پدرم اون زمان جوانتر بود و چقدر ذوق می کرد از شادی من .

حالا بگذریم که وقتی شب اومدم خونه کلی چشمم میسوخت و آب می اومد و من چقدر ناراحتی کردم و تمام شادی رو برای پدر و مادرم تبدیل به رنج کردم . اما بعد از یه هفته کاملا خوب شدم و چشمام بدون عینک دید و من هنوزه که هنوزه چشمام سالمه و یکی دو سال بعدشم ازدواج کردم و شب عروسی چشمام بدون عینک بود و همه رو خیلی خوب و کاملا واضح میدیدم  . 

این خاطره رو تعریف کردم که بگم خدا بزرگترین ترس منو تبدیل به شادی کرد . 

خدا همیشه نگرانی های منو برطرف کرده . جاییکه به ته خط میرسیدم و چاره نداشتم خودش برام همه چی رو جور می کرد . 

یه خاطره دیگه هم یادمه از طعم خدا وقتی مادرم سرطان گرفت و قرار بود شیمی درمانی کنه .  خب دکتر به ما گفته بود که چون زود رسیدیم بیماریش قابل درمانه اما شیمی درمانی می خواد من خیالم از مرگ رها شده بود اما دغدغه ی ریزش موهای مامانم خیلی عذابم می داد . یادمه توی ماشین نشسته بودم مسافرت رفته بودیم . من  فقط گریه میکردم می گفتم  مامانم اگه موهاش بریزه و  ببینه مو نداره خیلی ناراحت میشه و تصویر بی مویی مادرم سالها تو ذهنش می مونه . 

همسرم دلداریم میداد و میگفت خدارو شکر کن زنده می مونه می گفتم از اون بابت شادم ولی  چاره ای براش نمیبینم نمی تونم گریه نکنم . 

و خدا اینجا هم پاسخمو داد . بدون اینکه ما حرفی به دکتر بزنیم دکتر گفت ده جلسه شیمی درمانی از موادی استفاده می کنیم که روی مو اثر نداره و موهاش نمیریزه .

اینجا به شکل معجزه واری من دستان خدا رو دیدم . انگار کل دنیا رو یه جا بهم داده بودن . 

اما الان واقعا یه آرزو از ته دلم دارم . 

 دلم میخواد بابام پشتش صاف بشه خیلی غصه شو می خورم . بابام رشید و رعنا بود اما پارسال که رفتن مکه و اس… را… ئیل حمله کرد ۵۰ روز اونجا موندن و  زمینی برگشتن خیلی بهش فشار اومد . هم وزن زیادی کم کرد و خیلی لاغر شده و هم پشتش قوز شد . 

الان  دلم میخواد تصور کنم دوباره بابام به تناسبش برگشته و پشتش راست شده . ای خدا واقعا پایان این دوره دلم میخواد بابام دوباره مثل قبل بشه و ما دوباره رعنا شدنش رو ببینیم . 

فعلا همینا آرزومه . سلامتی خودم و عزیزانم . تناسب اندام خودم و پولدار شدن و خونه خریدن و ماشین خوب خریدن و لذت بردن از جمع خانوادگی . 

اینا تصورات معقول من از آیندست . دلم میخواد واقعا در اون خونه ی دلخواهم زندگی کنم هیچ راهی هم در ذهنم متصور نیست اجازه میدم خدا خودش برام برسونه . 

از طرفی یه مانع هم میبینم دلبستگی به زندگی فعلی به ماشین فعلی . درسته چیز نو  می خوام ولی دلبستگی به این زندگی هم دارم اما قبلا اینطور نبودم به راحتی وسایلم که کهنه میشد دور میریختم و تغییر مدار میدادم . اما الان به چیزی که هستم دل بستم . برای همین تغییر کردن شاید برام سخت باشه . 

اما من تعهد دادم بپذیرم و بپذیرم و بپذیرم و هر کاری که به ذهنم بیاد  و تواناییش رو داشته باشم در راستاش انجام بدم . 

دوست دارم تا عید ۷۰ کیلو بشم الان ۸۹ کیلو هستم . البته ۹۴ بودم به ضرب و زور خودمو لاغر کردم اما دیگه لاغرتر نمیشم . استپ کرده ذهنم . 

اجازه نمیده . الان فقط کم خوردن کافی نیست . 

حتما لازمه روی ذهنم کار کنم . اما زیاد بلد نیستم روی ذهنم کار کنم که از استپ ذهنی بیاد بیرون . 

دلم میخواد ببینم که دارم سبکتر و راحتتر میشم . راستش من به خاطر پاهام دوست دارم لاغر بشم . چون ما ژنتیکی پا درد داریم . پیاده روی اصلا نمی تونم برم چون وزنم بالاست زانوهام درد میگیره و بعد بیشتر از خود پیاده روی ذهن منفیم انقدر نگرانی تولید می کنه که بیشتر به زانوم آسیب میزنه وقتی پیاده روی نمیرم ذهنم آرومه و پاهامم آرومه. 

اما غذام رو خیلی سعی می کنم مراعات کنم الحمدلله دکتر متخصص غدد هم رفتم هیچ مشکل داخلی ندارم یعنی از نظر جسمی و سلامتی خدا رو شکر اوکی هستم اما از نظر ذهنی هنوز به چاقی دلبستگی دارم . انگار که دلم نمیخواد لاغر بشم با این که شدیدا دوست دارم لاغر بشم . یه حالت دوگانه است از طرفی خیلی دوست دارم سبک بشم از طرفی  انگار به سنگینی ها دل بستم . برای همین تصمیم گرفتم بنویسم تا روی ذهنم کار کنم تا متقاعد بشه و با هم به سمت تناسب اندام قدم برداریم . پس اینم یه هدف دیگمه . پس تصور کردن وزن دلخواهمم نوشتم .  حالا جواب سوالا رو میدم 

طعم زندگی در آرامش درونی 🌿: آیا بیشتر وقت‌ها حس آرامش داری یا استرس و نگرانی؟

به یه تسلیمی رسیدم . دیگه نمیتونم مثل قبل بجنگم . چون هر چی جنگیدم به جایی نرسیدم بیشتر از اینکه اسمشو بزاریم آرامش حالت افسردگی دارم . حالتی که  دیگه ازت کاری بر نمیاد . چون خیلی کارا کردی . دیگه تنها راهی که به ذهنم رسید این بود که روی ذهنم کار کنم که شاید این سرنوشتهای شوم از سرم برداشته بشه . 

شاید تقدیرمو عوض کنم . سرنوشتمو از نو بنویسم. 

طعم زندگی در نزدیکی به خدا ❤️: چقدر احساس می‌کنی با خدا همراهی و هم‌قدمی؟

این دو روزه که دارم می نویسم حس نزدیکتری به خدا دارم . حس می کنم از تنهایی در اومدم . حس می کنم میشه قدم به قدم در راستای آرزوهام قدم بردارم . میشه  زندگی رو از نو بسازم و از این سطحی که هستم بالاتر برم  

امروز احساس بهتری نسبت به دیروز دارم حداقل وقتیکه  دارم می نویسم خیلی حال بهتری دارم . 

طعم زندگی در روابط 🤝: خانواده، دوستان و همکارانت بیشتر چه احساسی رو در تو ایجاد می‌کنن؟ احساس دوگانه . از طرفی در کنار عزیزان بودن واقعا شادم می کنه روحیه ام رو تغییر میده . آدما خیلی منو دوست دارن ولی از طرفی طاقت یه حرف نامربوط ازشون ندارم انگار که همون یه حرف منو نابود می کنه خیلی زودرنج و حساس شدم . 

طعم زندگی در سلامتی جسمی 🏃‍♂️🍎: آیا بدنت همراه خوبیه برات یا بیشتر وقتا اذیتت می‌کنه؟

الحمدلله تازه آزمایش دادم سالمم خدارو شکر اما اضافه وزنم در حرکت کردن اذیتم می کنه فرز بودنمو گرفته دلم می خواد تحرکم سبکتر و رهاتر بشه . 

خیلی دوست دارم پرواز کنم منظورم یعنی سبکبال باشم زود ازجام بلند بشم زود راه برم زود کارامو انجام بدم اینا آرزوهامه . 

طعم زندگی در شادی درونی 😍: چقدر می‌تونی بی‌دلیل بخندی و حال خوب داشته باشی؟

نمیتونم بی دلیل بخندم  چون هزاران دلیل برای شادی دارم . اما غمهام هم هستن .  

ولی شادی رو دوست دارم . سبکم می کنه ولی غم سنگینم می کنه . شادی برای همه آرزو دارم . 

طعم زندگی در ثروت و آزادی مالی 💰: حس فراوانی داری یا بیشتر با کمبود و نگرانی مالی روبه‌رویی؟

هر دو حس رو دارم گاهی فراوانی و گاهی نگرانی . اما بیشتر نگرانی و افسوس و حسرت دارم . مقایسه هم زیاد شده درونم . همش میگم چرا فلانی داره اما من ندارم . چرا کسی که از من خیلی پایینتر بود با پول حروم داره زندگیشو ترقی میده اون وقت من با پول حلال انقدر دستم تنگه . بیشتر طعم فقر در زندگی دارم اما گاهی هم لذت ثروت رو میچشم درصدش میشه ۲۰ به ۸۰ . 

طعم زندگی در رسیدن به آرزوها 🌟: آیا بیشتر خواسته‌هات محقق می‌شن یا مدام حس می‌کنی ازشون فاصله داری؟

نه مدام حس می کنم ازشون فاصله دارم و هرچی می دوم بهشون نمیرسم . 

حالا نوبت توئه! ✍️

الان طعم زندگی من  این شکلیه که یه انسانی هستم پر از آرزو اما دیگه توانی برای انجام کاری نداره و اینکه این همه دویده و به جایی نرسیده . زندگی من حرکت روی تردمیله هر چی میدوم باز سر جای اولم هستم . دلم میخواد پیشرفت کنم . اما دیگه توانی ندارم . دلم میخواد درهای آسمون باز بشه یهو همه ی آرزوهام محقق بشن . دلم میخواد طعم پولدار بودن رو بیشتر بچشم . دلم میخواد طعم رفاه و آسایش رو بیشتر بچشم و دلم میخواد خودم و عزیزانم همیشه در صحت و سلامت باشن و دلم میخواد ۷۰ کیلو باشم  . این میشه زندگی من به طعم خدا . زندگیی که حداقل مابقی عمرم رو در آرامش سپری کنم  و رها بشم از دغدغه آینده ی بچه هام . وقتی به خودم برسم قطعا بچه ها هم زندگی بهتری رو تجربه خواهند کرد و لذت بیشتری از زندگی میبرن . در کل زندگی با طعم خدا برام یعنی نعمت بیشتر . نعمت لذتبخش تر . نعمتهایی که روزافزون هستن و ترس از دست دادنشون رو ندارم . دلم میخواد تا مدتها انقدر پر باشم که دیگه آرزویی نداشته باشم کن هر چی آرزو کنم راحت در دسترسم باشه . من دوست دارم در امنیت خاطر زندگی کنم