تا حالا فکر کردی زندگی با طعم خدا چه شکلیه؟ 🌸✨
یعنی زندگیای پر از آرامش، شادی، سلامتی و نزدیکی عمیق به خداوند ❤️.
خیلی وقتا ما دنبال خوشبختی میگردیم، اما نمیدونیم راز شیرینی زندگی درست همین نزدیکی به خداست.
این دوره آموزشی مثل یه سفره 🍯 پر از طعمهای دلنشینه که اگه قدمبهقدم همراه بشی، کمکم طعم تازهای از زندگی رو میچشی.
پس اگه آمادهای از تکرارهای تلخ گذشته جدا بشی و یه دنیای تازه رو تجربه کنی، بیا با هم شروع کنیم 🚀🌿.
زندگی شما چه طعمی دارد
این دوره آموزشی فقط یه سری حرف خشک و رسمی نیست 😊.
اینجا من بهعنوان کسی که خودم در مسیر تجربهی زندگی با طعم خدا قدم گذاشتم، تمرینهایی رو بهت میدم که باعث رشد آگاهی و تغییر واقعی در زندگیم شدن و مطمئنم برای تو هم همین اثر رو خواهند داشت 🌿✨.
شاید اول راه، نتیجهها برات مبهم باشه 🤔 اما اگه روی شک و تردیدهای ذهنت پا بذاری و قدمبهقدم همراه من حرکت کنی 🚶♂️، در پایان این سفر خودت رو آدم دیگهای میبینی.
افکار، نگرشها و حتی عملکردت تغییر میکنه و وقتی به عقب نگاه کنی، میفهمی همهاش به خاطر محتوای دوره زندگی با طعم خدا بوده 🌸.
پس انتخاب با توئه 🎯:
میخوای شرایطت رو تغییر بدی و شیرینی طعم تازهای رو بچشی؟ 🍯 یا مثل خیلیها دست روی دست بذاری و منتظر شانس و تغییر اوضاع بمونی؟
اگر دلت میخواد واقعاً حضور خدا رو حس کنی و اون نزدیکی زیبایی که در قرآن وعده داده شده (“فَإِنِّي قَرِيبٌ” – من نزدیکم) رو تجربه کنی 💖، کافیه همراه من باشی و تمرینها رو با دل انجام بدی.
برای شروع این مسیر به این سوال فکر کنید و درباره آن در بخش نظرات این صفحه دیدگاه خود را ثبت کنید.
زندگی شما چه طعمی دارد؟!
شاید این سؤال برات پیش بیاد: 🤔
«واقعاً زندگی با طعم خدا چه معنایی داره؟» یا «من چطور بفهمم زندگیم چه طعمی داره؟»
برای اینکه جواب این سؤال رو بهتر درک کنی، یه نکته مهم رو یادت باشه 👇
طعم زندگی تو همون احساسات غالبیه که هر روز تجربه میکنی. این احساسات، همون چیزی هستن که مشخص میکنن زندگی با طعم خدا رو چقدر تجربه میکنی یا هنوز راه طولانی داری.
فرض کن توی یه شهر گرمسیر زندگی میکنی ☀️🌴 بیشتر روزهای سال دما بالای ۳۰ درجهست. شاید بعضی روزا خنکتر باشه، اما چون گرما غالبه، میگی آبوهوای اینجا گرم و تابستونیه.
زندگی ما هم همینه! اگر در بیشتر وقتها احساسات غالب تو منفی باشن (مثل استرس، ناراحتی یا نارضایتی)، یعنی طعم زندگیت دلچسب نیست و هنوز به تجربه واقعی زندگی با طعم خدا نرسیدی.
ولی اگر بیشتر لحظاتت همراه با آرامش، شادی و رضایت باشه، یعنی طعم زندگی تو شیرین و نزدیک به زندگی با طعم خدا است.
حالا بیا این موضوع رو در جنبههای مختلف زندگی بررسی کنیم ✨
طعم زندگی در آرامش درونی 🌿: آیا بیشتر وقتها حس آرامش داری یا استرس و نگرانی؟
طعم زندگی در نزدیکی به خدا ❤️: چقدر احساس میکنی با خدا همراهی و همقدمی؟
طعم زندگی در روابط 🤝: خانواده، دوستان و همکارانت بیشتر چه احساسی رو در تو ایجاد میکنن؟
طعم زندگی در سلامتی جسمی 🏃♂️🍎: آیا بدنت همراه خوبیه برات یا بیشتر وقتا اذیتت میکنه؟
طعم زندگی در شادی درونی 😍: چقدر میتونی بیدلیل بخندی و حال خوب داشته باشی؟
طعم زندگی در ثروت و آزادی مالی 💰: حس فراوانی داری یا بیشتر با کمبود و نگرانی مالی روبهرویی؟
طعم زندگی در رسیدن به آرزوها 🌟: آیا بیشتر خواستههات محقق میشن یا مدام حس میکنی ازشون فاصله داری؟
حالا نوبت توئه! ✍️
یه نگاه دقیق به زندگیت بنداز، همه این جنبهها رو بررسی کن و برام توی بخش نظرات همین جلسه بنویس که الان طعم زندگی تو چه شکلیه؟
با خودت صادق باش و هر جنبهای که حس میکنی هنوز جای پیشرفت داره، مشخص کن. این تمرین باعث میشه در مسیر واقعی زندگی با طعم خدا قدم برداری و به آرامش و شادی بیشتری دست پیدا کنی. 💫
زندگی با طعم خدا 🌸✨
یه لحظه همهچیز رو بذار کنار… موبایل، کار، دغدغهها و حتی فکرای جورواجور ذهنت.
حالا فقط به این عبارت فکر کن:
زندگی با طعم خدا 🌿💫
چند ثانیه به خودت فرصت بده و سعی کن تجسم کنی:
اگه واقعاً توی لحظههای زندگیت در حال تجربهی زندگی با طعم خدا باشی، چه حسی داری؟
شاید سبکتر نفس بکشی 😌، شاید آرامشی عمیق توی قلبت جاری بشه 💖، شاید دنیارو روشنتر ببینی…
ولی خیلی مهمه که بدونی 🚫 هیچ محدودیتی برای تصور کردن وجود نداره.
اون صدای ذهنی که هی میگه «این غیرممکنه»، «این فقط خیالپردازیه» یا «اصلاً همچین چیزی وجود نداره» رو فعلاً خاموش کن 🔇.
این تمرین، نه خیالبافی و نه توهمه؛ این تمرین یه جور یادآوریه… یادآوری اینکه تو یک مخلوق الهی هستی که مستقیم و بیواسطه توسط خدا آفریده شدی 🙏.
و به همین دلیل، حق طبیعیته که تصور کنی زندگی با طعم خدا برای تو چه شکلی باید باشه.
🌼 حالا شاید ذهنت یه تصویر متفاوت نشونت بده.
مثلاً فکر کنی زندگی با طعم خدا یعنی پر از امتحانهای سخت، چالشها و تجربههای ناخوشایند.
هیچ ایرادی نداره! همین تصویر رو دنبال کن، بذار کامل بشه و بعد ببین در دل اون سختیها چه زیبایی و معنایی پنهان شده.
حالا قدم بعدی رو بردار 👣:
خودتو در شرایطی ببین که داری زندگی با شرایط دلخواهت رو تجربه میکنی.
مثلاً صبح که بیدار میشی، اولین احساست آرامشه… قلبت پر از اطمینانه که خدا همین نزدیکیهاست ❤️. یا وقتی با اطرافیانت ارتباط میگیری، حتی در لحظههای سخت، شیرینی حضور خدا رو زیر زبانت حس میکنی.
تصور کن توی همین شرایط، دیگه منتظر خوشبختی توی آینده نیستی ⏳، چون همین حالا داری شیرینی زندگی رو مزهمزه میکنی.
💡 پیشنهاد میکنم تجربهی این تجسم رو بنویسی.
هم برای خودت مثل یه ردپا میمونه، هم وقتی با بقیه به اشتراک بذاری، باعث میشه انرژی و انگیزهی بیشتری بگیری. بخش نظرات همین جلسه بهترین جاییه برای نوشتن این تجربه.
یادت باشه… هر لحظه که به خدا نزدیکتر میشی، معنای تازهای از زندگی کشف میکنی 🌹.
تعهد اجرای دوره آموزشی ✍️💫
تا حالا فکر کردی چرا بعضی آدمها وسط راه جا میزنن و بعضیا تا آخر میمونن و نتیجههای عالی میگیرن؟ 🤔
فرقشون فقط توی یه چیزه: تعهد!
تعهد یعنی قولی که به خودت میدی و پاش وایمیسی 💪.
یعنی حتی وقتی سخت شد، حتی وقتی حوصلهت سر رفت، حتی وقتی صد تا بهونه سراغت اومد، باز هم میگی: «من متعهد شدم و ادامه میدم» 🙏.
اگر برای ادامهی این مسیر قشنگ تعهد ندی، خیلی راحت ممکنه وسط راه خسته بشی و از تجربهی شیرین زندگی با طعم خدا جا بمونی 🍯🌸.
اما وقتی با دل و جان متعهد بشی، هر قدمی که برمیداری تبدیل میشه به یه قدم مطمئنتر به سمت آرامش، شادی و نزدیکی به خدا 💖.
✍️ نوشتن تعهد یه قدرت جادویی داره.
وقتی چیزی رو فقط توی ذهنت میگی، ممکنه فراموش بشه یا کمرنگ بشه.
ولی وقتی روی کاغذ مینویسی، انگار یه پیمان واقعی میبندی. اون نوشته همیشه مثل یه یادآور مهربون همراهته.
حتی اگه یه روز خسته شدی یا مسیر رو رها کردی، کلمات تعهدت دوباره جلوی چشمت میان و صدات میزنن:
🔔 «هی! یادت نره به چی قول دادی!»
خداوند هم توی قرآن یه حقیقت طلایی رو به ما یادآوری کرده:
أَلا إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ 🌟
(آگاه باشید که وعدهی خدا حق است).
پس وقتی خداوند همیشه به عهدش وفاداره، ما هم باید یاد بگیریم به قولهامون پایبند باشیم.
و نکتهی قشنگ اینجاست: حتی اگه جایی کم آوردی یا کوتاهی کردی، خدا تو رو تنها نمیذاره. همون خدایی که «صاحب وفای به عهد» هست، دستتو میگیره، مسیر رو نشونت میده و بهت قدرت میده تا دوباره برگردی 🌿.
پس همین حالا تصمیم بگیر:
🔹 متعهد میشم که تا آخر این مسیر همراه باشم.
🔹 متعهد میشم که تمرینها رو با عشق و توجه انجام بدم.
🔹 متعهد میشم که برای تجربهی شرایط بهتر در زندگی به قولی که به خودم میدم وفادار بمونم.
این تعهد، نه فقط یه نوشته، بلکه چراغ راهته در روزایی که ذهن یا شرایط میخوان تو رو از مسیر دور کنن 🕯️.
✍️ تمرین آموزشی و فرم تعهد 📖
برای انجام عالی تمرین جلسه آموزشی مقدمه دوره زندگی با طعم خدا، ابتدا توضیحات نوشتاری آموزشی را با دقت مطالعه کنید، سپس ویدیوی آموزشی را با تمرکز تماشا کنید و بعد به سوالات مطرح شده در بخش نظرات به صورت شرح انشایی پاسخ دهید.
طعم زندگی خود در جنبههای مختلف بر اساس تقسیمبندی پیشنهادی در توضیحات نوشتاری را شرح دهید و در ذهن خود تجسم کنید زندگی با طعم خدا چگونه میباشد.
📝 تعهد شما برای تجربه زندگی با طعم خدا
دوست عزیز! برای تجربه واقعی زندگی با طعم خدا و موفقیت در این دوره، لطفاً تعهد خود را با پر کردن جاهای خالی بنویسید و سپس در بخش نظرات ثبت کنید. ✨
منتظر کامنتهای شما هستیم! 💬👇
همراه همشگی شما: رضا عطارروشن
امتیاز 4.04 از 281 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
آرامش، شادی، رضایت. خب، بسمتعالا هیچکدام را ندارم. البته اینطور نیست که هیچکدوم و نداشته باشم ولییی در غالب زندگی روزانهام اینها رو ندارم.
آرامش آرامش آرامش، آرزوی زندگیم آرامشه، خواسته نامبروانامه.
شادی: راستش فقط لحظاتی که اونجوری که میخوام پیش میره حس شادی و آرامش دارم. شاید بشه گفت دو سه بار در ماه اینجوریه؟ مثلا با حس خوب از خواب پاشم، هیچکس خونه نباشه، اگرم کسی خونه باشه همش زر زر تلویزیون و گوشیاشون روشن نباشه که فقط حرفای بد و منفی و ناخوشایند ازشون پخش میشه (کاش این توانایی و داشتیم که گوشامون و ببندیم)، صحبتای منفی و استرسزاشون و نشنوم. شاید باید در این لحظات هم حس شادی داشته باشم.
نزدیکی به خدا: این اواخر واقعا حس میکنم از خدا دور شدم.
روابط: فکر کنم که بستگی به آدمش داره، امااا بخوام حس غالب توی خونه رو بگم بیشتر حس ناراحتی، عصبانیت و ناامنی دارم. رابطه با دوستم عالیه خوب پیش میره و همیشه حس مثبت و شادی بهم میده. بنظرم در زمینه دوستی تونستم با توجه به تجربیات گذشته خوب عمل کنم و باعث شد که دوستمم همین حس و نسبت بهم داشته باشه.
سلامتی جسمی: در زمینه سلامتی مخصوصا چندسال اخیر خیلی پسرفت کردم.
شادی درونی: چطور توصیفش کنم؟ نمیدونم چرا در جواب دادن به این موارد همش دارم خودمو با قبلا مقایسه میکنم، اصلا نباید مقایسه کنم باید فقط شرایط الان و توصیف کنم. فکرمیکنم باتوجه به شرایط ناخوشایند میتونم مثلا چند دقیقه بعدش خوشحال باشم و بخندم. یا حتی پیش دیگران تظاهر به خوشحالی کنم چون نمیخوام حس بد خودمو بهشون انتقال بدم.
ثروت و آزادی مالی: همممم از خودم که درامد ندارم، درسته که غذای خوب میخورم، لباس خوب میپوشم، خونه خوب دارم، تقریبا هرچیز کوچیکی که بخوام و میتونم داشته باشم، واقعا از این نعمتها شکرگزارم اما همیشه این ته دلم هست که اینارو من بدست نیاوردم، اینا با پول من نیست، با آزادی و حس کاملا راحت نمیتونم خرج کنم. دوست دارم از خودم درامد داشته باشم.
رسیدن به آرزوها: فقط آرزوهای کوچیکی که شاید بعضا آنچنان اهمیتی برام نداره براورده میشن، وگرنه ارزوهای دیگم هیچکدوم براورده نشدن. فکر کنم آرزوهایی که براشون قدمی برنداشتم و فقط درحد تصور موندن، یا با حس بد براشون قدم برداشتم، یا فکر میکنم که خیلیی بزرگن براورده نشدن. مثلا خواستههام دربارهی یک خوراکی یا غذای خاص خیلی زود بهشون میرسم.
اگه در زندگیم درحال تجربه با زندگی با طعم خدا باشم؟
ااام اولین چیزی که به ذهنم اومد زندگی رویاییم بود. و البته که زندگی رویایی در آینده بود چون چیزی نیست که مثلا آرزوم فردا صبح محقق بشه. شایدم مشکلم همینه… باید این لحظه حال آرزوم باشه و حس خوب داشته باشم. با حس خوب امروزه که میتونم به حس خوب چند سال بعد برسم.
اما نمیدونم چرا حس خوب برای من زندگی کردن در آرزوهامه. شاید چون شرایط فعلی برام عذابآوره؟ شاید چون انقدر شرایط فعلی و حس کردم که میخوام با حس کردن زندگی ایدهآلم ازش فرار کنم؟ شاید فرار نباشه اااام شاید توجه نکردن بهش باشه؟ توجه به نکات منفی نباشه؟ چطوری میتونم از زندگی الان لذت ببرم؟ تا زمانی که حرکت کنم و این وضع الان و پشت سر بزارم باید نادیدهاش بگیرم؟
امیدوارم چندسال بعد برگردم و ببینم دارم آرزوم و زندگی میکنم.
الان باید تعهد بدم. واقعیتش یکی از مشکلهای من تعهد داشتنه، ادامه دادنه. هنوز شروع نکرده من تو مقدمه گیر کردم. کلی با خودم درگیر بودم که تمرینم و بنویسم و به فردا موکولش نکنم. چندسال اخیر حتی شروع کردن یه دوره برام مثل غول بزرگ بوده که دست و دلم بهش نمیره با اینکه میدونممم تنها راه نجاتمه اما اصلا نمیتونستم شروعش کنم. همین دوره زندگی با طعم خدارو بعد از یک ماه کلنجار رفتن با خودم و طفره رفتن ازش تونستم شروع کنم. شاید تاثیر ده سال افسردگیه. در این ده سال فقط شدتش کم و زیاد شده اما سه سال اخیر درحال نابودی بودم و هستم. فقط دارم به سمت بدتر شدن حرکت میکنم، هیچکاری جز دست و پا زدن و فرار کردن از حال بدم انجام ندادم، هیچکاری.
شاید این دوره تنها کور سویه نور در تاریکی من باشه، شاید بتونم با تعهد ادامش بدم. شاید بتونم با استفاده ازش به پیشرفت برسم و زندگی رویاهام و بسازم. به هرحال به عنوان یه انسان در کره زمین حق اینو ندارم که منم به آرزوهام برسم؟ اگه همین یه ذره چیزهایی که میخوام و تجربه نکنم پس زنده بودن به چه دردی میخوره؟
درحال حاظر تنها چیزی که باعث میشه یک قدم بردارم فقط زندگی کردن در آرزوهامه.
درواقع اشتیاق خیلی وقته که از وجودم رفته، برای هیچ چیزی اشتیاق ندارم، سعی میکنم با مجبور کردن خودم این راه و شروع کنم چون اگه اینکارو نکنم دیگه هیچکار دیگهای نمیتونم بکنم، و همچنان چرخه رو به پایین و تکراری زندگی الانم ادامه پیدا میکنه.
من، فاطمه نیکوزاده، متعهد میشوم که تمامی جلسات آموزشی دوره زندگی با طعم خدا را با دقت و توجه کامل انجام دهم.من متعهد میشوم که تمرینها را قدم به قدم انجام دهم و با ایمان و ارادهی قلبی، تجربه شیرین زندگی با طعم خدا را در زندگی روزمره خود پیاده کنم.
تاریخ: جمعه ۱۰ آپریل ۲۰۲۶.