یادته در جلسهی قبل دربارهی پیراهن زرشکیام با خطهای مشکی حرف زدم؟ من از رنگ زرشکی خیلی خوشم میاد و این پیراهن رو بهخاطر خطهای زرشکیاش خریدم، نه خطهای مشکیاش. حالا در این جلسه میخوایم همین الگو رو بیاریم سراغ عادتی که انتخاب کردی. این جلسه بخش اول گام چهارم از چالش «تغییر عادت» هست و در اون یاد میگیری چطور با برنامهریزی ذهن ناخودآگاه، بدون اینکه عادتت رو حذف کنی، یه تغییر کوچیک و لذتبخش بهش اضافه کنی.
اگه گام قبل رو هنوز ندیدی، اول سراغ گام سوم (انعطاف در انتخاب) برو، چون تمرین این جلسه دقیقاً روی همون تمرین ساخته میشه.
در این جلسه میآموزیم:

🎬 در ویدیوی این جلسه چی میشنوی؟
ویدیو رو با یه توضیح شروع کردم که به نظرم خیلی مهمه: فرق کسایی که تمرینها رو انجام میدن با کسایی که انجام نمیدن. در لاغری با ذهن هدف اصلی آموزش ذهنیه و آموزش ذهنی در نهایت باعث میشه ذهن و جسم تو با هم هماهنگتر بشن. وقتی در ذهنت لاغری رو بهعنوان هدف انتخاب میکنی، با تمرینها جسمت رو هم با ذهنت هماهنگ میکنی و برای همینه که جسم بهمرور به سمت تناسب حرکت میکنه.
تمرین نوشتنی دقیقاً همین کار رو میکنه. وقتی جواب تمرین رو مینویسی، داری چیزی رو مینویسی که بهش فکر کردی، دنبال نشونههاش گشتی و به نتیجه رسیدی. یعنی ذهنت داره فکر میکنه و دستت داره همون فکر رو تایپ میکنه؛ بنابراین ذهن و جسم با هم هماهنگ شدن. در اون لحظه ذهنت نمیتونه به هیچ چیز دیگهای فکر کنه و این خیلی ارزشمنده.
کسی که هر روز برای فکر کردن و نوشتن تمرین وقت میذاره، هر روز داره به خواستهاش توجه میکنه. با این تکرار، ذهن ناخودآگاه لاغری رو بهعنوان یه اولویت میشناسه و از اون به بعد خودش آدم رو به سمت خواستهاش هدایت میکنه. خیلی ساده بگم: این همون برنامهریزی ذهن ناخودآگاهه و فلسفهی اینکه اینقدر اصرار میکنم تمرینهاتون رو در کامنتها بنویسید هم همینه.
بعد یه مرور کوتاه روی سه گام قبل داشتم. در گام اول یه عادت رو انتخاب کردیم. در گام دوم نوشتیم این عادت چه خوبیها و چه لذتهایی برامون داشته. در گام سوم موضوع رو کمی عوض کردیم و دنبال موقعیتهایی گشتیم که به یه چیزی علاقه داشتیم، ولی در آخر چیزی مشابه یا ترکیبی از اون رو انتخاب کردیم؛ مثل همون پیراهن زرشکی که خط مشکی هم داره و برام اشکالی نداره، چون چیزی که بهش علاقه دارم در اون هست.
🧠 چرا قرار نیست عادت رو حذف کنیم؟
تمرین این جلسه از همون پیراهن میاد. میخوایم عادتی که انتخاب کردیم رو «راهراه» کنیم. یعنی خود عادت سر جاش میمونه و فقط چند تا خط مشکی بهش اضافه میکنیم. اصلاً به این فکر نکن که قراره عادتی رو ترک کنیم. عادتی که در گام دوم کلی دربارهی لذتهاش نوشتیم و انجام دادنش حس خوبی بهمون میده، چرا باید ترکش کنیم؟ پس نگهش میداریم و فقط یه ترکیب تازه ازش میسازیم.
دلیلش اینه که حذف کردن یعنی جنگیدن با ذهن. خیلی وقتها به خودمون گفتیم «از امروز دیگه شکر مصرف نمیکنم»، «از امروز دیگه ساندویچ فستفود نمیخورم» یا «از شنبه رژیم رو شروع میکنم». چند روز طول کشید؟ چند روز بعد همهچیز رو رها کردیم. با ذهن نمیشه مبارزه کرد؛ باید باهاش راه بیای، حواست بهش باشه و قلقش رو بلد باشی. برای همین در این جلسه هیچ ادعای بزرگی برای ذهنت نمیکنیم و ریسک نمیکنیم.
وقتی تغییر خیلی کوچیک باشه، ذهن دلیلی برای مقاومت نمیبینه. عادت هنوز انجام میشه و لذتش هم سر جاشه، فقط یه گوشهاش فرق کرده. اینجوری ذهنت کاری بهت نداره، نمیپرسه «چرا این کار رو کردی؟» و آروم میمونه. این همون راهیه که برنامهریزی ذهن ناخودآگاه رو بدون سختی و بدون جنگ جلو میبره.

✅ خط مشکی روی عادت یعنی چی؟
هر عادتی که خودت انتخاب کردی، از امروز هر وقت خواستی تکرارش کنی، آگاهانه تصمیم بگیر که یه جاییش رو تغییر بدی. در ویدیو چند تا مثال زدم. مثلاً بعضیها عادت دارن سر ساعت شش قهوهشون رو بخورن. اشکالی نداره؛ قهوه رو میخوریم، ولی یه روز ساعت شش و نیم، یه روز هفت و یه روز پنج. عادت هست و کاری بهش نداریم، فقط زمانش جابهجا شده و همین میشه خط مشکی.
یا کسی که خیلی شکلات میخوره. شکلات خیلی خوشمزه و لذتبخشه، ولی مثلاً اگه همیشه چهار تیکه میخورده، این بار نصفش رو میخوره و بقیهاش رو میذاره برای دفعهی بعد. من نمیتونم برای تکتک شماها مثال بزنم؛ دارم اصل کار رو میگم و خودت باید ببینی چه تغییری با عادت خودت جور درمیاد.
خود من هم همین کار رو کردم. تا همین چند هفته قبل که خودم این چالش رو شروع کردم، خیلی دوست داشتم عصرونه کیک با چای بخورم. همیشه حدود ۲۰ تا کیک میخریدم که برای ۱۰، ۱۲ روز داشته باشم و بچهها هم ازش بخورن. بعد به خودم گفتم این کیک خیلی خوشمزهست و عادت قشنگیه، ولی بهجای اینکه کامل بخورمش، یه تیکهاش رو جدا میکنم و نمیخورم. مثلاً اگه کیک ۱۰ سانت بود، سه سانتش رو کنار میذاشتم و میگفتم «من اینو نخوردم».
اون تیکهی باقیمونده برام نماد همین تغییر بود؛ همون خط مشکی. هم عادت رو تکرار کرده بودم و لذتش رو برده بودم، هم یه خط مشکی بهش اضافه کرده بودم. چند روز این کار رو کردم و خیلی عالی بود. لذت دوم هم از اینجا میاد که حس میکنی قدرت دست خودته و این تغییر رو خودت ایجاد کردی.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط یه خلاصه از حرفهای این جلسهست. در ویدیو مثال پیراهن و مثالهای عادت رو با حوصلهی بیشتری توضیح دادم و وقتی صدای خودم رو میشنوی، این مفهومها راحتتر در ذهنت جا میافتن. کسایی که هر جلسه رو کامل میبینن و تمرینها رو انجام میدن، کمکم خودشون میبینن که برنامهریزی ذهن ناخودآگاه چطور یه عادت چندساله رو بدون سختی عوض میکنه.
جلسههای چالش «تغییر عادت» جزو دورههای تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوهای کامل همهی گامها باید اشتراک ویژهی تناسب فکری رو فعال کنی. در ویدیو به بچههایی که در دورهی اصلی لاغری با ذهن، یعنی ورود به سرزمین لاغرها، هستن و همزمان این چالش رو هم انجام میدن گفتم که ازشون انتظار دارم فعالتر باشن، چون این دو تا با هم نتیجهی بیشتری میدن.
در بخش دوم همین گام سراغ «عجله برای تغییر» میریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.13 از 64 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

عرض سلام و ادب. فایلهای این چالش درسته مدت زمان کوتاهتری نسبت به فایلهای 100 گام دارند ولی بسیار کاربردی و روشنی بخش هستند. اینکه نمیشه آدم با خودش بجنگه خیلی نکته ظریفیه. ذهنمون زورش به خودش نمیرسه و سر این لج و لجبازی، بازنده جسممون خواهد بود. مثل دعوا و لجبازی دو فرزند یک خانواده میمونه که بیشترین آسیب رو این وسط مادر خانواده با اعصاب به فنا رفته میبینه. پس بهتره با انعطاف و سیاست جلو بریم. مسئولیت عادتهامون رو بپذیریم، دوستشون داشته باشیم چون قطعا یک زمانی یک شادی و لذت و آرامشی بهمون دادن که تکرارشون کردیم و تبدیل به عادت شده و با انعطاف و ایجاد تغییر در عادتهامون، عادتهای جدید ایجاد کنیم. نه اینکه بخواهیم عادتهامون رو حذف کنیم.
یکی از عادتهای من تند تند غذا خوردنه. از امروز چنتا خط مشکی میخوام بهش اضافه کنم. میخوام بعد از هر قاشقی که در دهنم میگذارم قاشق رو بگذارم داخل بشقابم و بعد از اتمام جویدن قاشق رو مجدد پر کنم و در دهانم بگذارم. نمیخوام سرعت غذا خوردن یا جویدن رو پایین بیارم فقط میخوام عادت قاشق رو زمین گذاشتن رو بهش اضافه کنم. یا وقتی دارم غذای نونی میخورم منتظر بمونم غذا که پایین رفت لقمه بعدی رو درست کنم. نه اینکه حین جویدن لقمه بعدی رو اماده کنم و تو دستم نگه دارم تا بلافاصله در دهنم بذارمش.
عادت دوم در مورد درآوردن ته غذاست که میخورم تا تموم بشه. البته در مورد این عادت از چند وقت پیش و قبل از شروع چالش تغییر عادت و بخاطر تاثیرات دوره صدگام ناخودآگاه یک تصمیم جدید گرفتم و اجرایی میکنم که الان فهمیدم همون خط مشکی انداختن در بین خطوط زرشکیه. در یک هفته اخیر من همچنان ظرف غذام رو خالی میکنم ولی با این تفاوت که تا جایی میخورم که تمایل دارم بقیه شو خالی میکنم تو یک ظرف کوچولوی در بسته و به عنوان صبحانه یا میان وعده (و یا هر چیزی که اسمشو بشه گذاشت، چون الان دیگه مثل سابق سر ساعت مشخصی نمیخورم که بشه بهش گفت صبحانه. موقع گشنگی میخورم) میارمش سرکار. اینجوری هم صبحانه های متنوع تر و خوشمزه تری تو اداره میخورم که برام لذت بخش تر از نون و پنیر هر روزه ست و هم در وعده های ناهار یا شام زیاده روی نکردم.
عادت دیگه ای که دارم برای اینکه همسرم تنها غذا نخوره و ناراحت نشه، سر سفره ناهار و شام باهاش همراهی میکنم حتی اگر گرسنه نباشم. خودم هم دوست دارم دور هم سر سفره جمع شدن رو. در مورد این عادت نمیدونم دقیقا چیکار کنم. دوستان و همسفران مسیر تناسب فکری اگر ایده ای دارین ممنون میشم تو این مورد بهم کمک کنین دارم فکر میکنم حداقل کاری که میتونم بکنم اینکه دو سه ساعتی قبل از ناهار و شام حتی اگر گرسنه بودم چیزی نخورم و تحمل کنم تا بتونم سر وعده های اصلی با همسرم همراهی کنم.
یک عادت دیگر هم اینو دارم که وقتی بیرون میریم حتما باید یه چیزی بخوریم تا حس بیرون رفتن و تفریح داشته باشم. در مورد این عادت 2 تا کار دارم انجام میدم. اول اینکه دارم رو ذهنم کار میکنم تا بتونه تفریح های دیگه رو پررنگتر از خوردن بکنه برام مثلا تنفس هوای تازه، دیدن مناظر قشنگ، قدم زدن در کنار کسانیکه دوستشون دارم، استراحت و … هم تفریح محسوب میشن. حتما که نباید بخوریم تا تفریح کرده باشیم. کار دومم هم اینکه اگر قرار بر خوردن خوراکی باشه انتخابهای بهتری داشته باشم. یا مثلا اگر تصمیم گرفتیم بستنی بخوریم مجبور نیستم علاوه بر بستنی خوردم باقیمونده بستنی همسرمم بخورم. میتونیم یه بستنی بگیریم و باهم بخوریمش
دوست دارم اینجا از تغییراتی که تا کنون داشتم هم بگم. عادتهای جدیدی که بعد از اتمام دوره 100 گام در من شکل گرفته. اینارو بیشتر برای این میگم که یک تشویق و انگیزه ای برای خودم باشه. من چند روزی مهمون از شهرستان داشتم که خونه ما میموندن و من به رسم مهمانوازی سعی میکردن ناهار و شام مفصل تدارک ببینم. تو اون چند روز بخاطر کارهای زیادی که داشتم وقت نداشتم خیلی راجع به رفتار خودم دقت کنم و بنویسم ولی دیروز که مهمونام برگشتن تونستم بشینم و فکر کنم. خودم باورم نمیشد چطور تونستم با وجود خوشمزه ترین غذاها سر سفره ذره ای زیاده روی نکنم. فریزر من امروز داره از حجم غذاهایی که بسته بندی کردم میترکه. اگر نیلوفر قبل بود قطعا نصف این بسته ها سر سفره خورده شده بود. من قبلا عادت داشتم چون تند تند غذا میخورم و زودتر از بقیه غذا خوردنم تموم میشه، بشینم سر سفره تا همه غذاشونو تموم کنن. ولی این چند روزه به محض تموم شدن غذام بلند میشدم و رو مبل مینشستم تا همه غذاشون تموم شه و سفره رو جمع کنیم و نکته جالبش اینجاست که حتی اگر چند دقیقه سر سفره مینشستم به گوشه غذاها و ترشی و سالاد ناخنک نمیزدم. من همه این تغییرات جدید رو مدیون استاد عزیز هستم که راه رو روشن کردن تا بتونیم با ارامش در مسیر شیرین لاغری با ذهن قدم بگذاریم. شکر و سپاس بابتش.