یادته در جلسهی قبل دربارهی پیراهن زرشکیام با خطهای مشکی حرف زدم؟ من از رنگ زرشکی خیلی خوشم میاد و این پیراهن رو بهخاطر خطهای زرشکیاش خریدم، نه خطهای مشکیاش. حالا در این جلسه میخوایم همین الگو رو بیاریم سراغ عادتی که انتخاب کردی. این جلسه بخش اول گام چهارم از چالش «تغییر عادت» هست و در اون یاد میگیری چطور با برنامهریزی ذهن ناخودآگاه، بدون اینکه عادتت رو حذف کنی، یه تغییر کوچیک و لذتبخش بهش اضافه کنی.
اگه گام قبل رو هنوز ندیدی، اول سراغ گام سوم (انعطاف در انتخاب) برو، چون تمرین این جلسه دقیقاً روی همون تمرین ساخته میشه.
در این جلسه میآموزیم:

🎬 در ویدیوی این جلسه چی میشنوی؟
ویدیو رو با یه توضیح شروع کردم که به نظرم خیلی مهمه: فرق کسایی که تمرینها رو انجام میدن با کسایی که انجام نمیدن. در لاغری با ذهن هدف اصلی آموزش ذهنیه و آموزش ذهنی در نهایت باعث میشه ذهن و جسم تو با هم هماهنگتر بشن. وقتی در ذهنت لاغری رو بهعنوان هدف انتخاب میکنی، با تمرینها جسمت رو هم با ذهنت هماهنگ میکنی و برای همینه که جسم بهمرور به سمت تناسب حرکت میکنه.
تمرین نوشتنی دقیقاً همین کار رو میکنه. وقتی جواب تمرین رو مینویسی، داری چیزی رو مینویسی که بهش فکر کردی، دنبال نشونههاش گشتی و به نتیجه رسیدی. یعنی ذهنت داره فکر میکنه و دستت داره همون فکر رو تایپ میکنه؛ بنابراین ذهن و جسم با هم هماهنگ شدن. در اون لحظه ذهنت نمیتونه به هیچ چیز دیگهای فکر کنه و این خیلی ارزشمنده.
کسی که هر روز برای فکر کردن و نوشتن تمرین وقت میذاره، هر روز داره به خواستهاش توجه میکنه. با این تکرار، ذهن ناخودآگاه لاغری رو بهعنوان یه اولویت میشناسه و از اون به بعد خودش آدم رو به سمت خواستهاش هدایت میکنه. خیلی ساده بگم: این همون برنامهریزی ذهن ناخودآگاهه و فلسفهی اینکه اینقدر اصرار میکنم تمرینهاتون رو در کامنتها بنویسید هم همینه.
بعد یه مرور کوتاه روی سه گام قبل داشتم. در گام اول یه عادت رو انتخاب کردیم. در گام دوم نوشتیم این عادت چه خوبیها و چه لذتهایی برامون داشته. در گام سوم موضوع رو کمی عوض کردیم و دنبال موقعیتهایی گشتیم که به یه چیزی علاقه داشتیم، ولی در آخر چیزی مشابه یا ترکیبی از اون رو انتخاب کردیم؛ مثل همون پیراهن زرشکی که خط مشکی هم داره و برام اشکالی نداره، چون چیزی که بهش علاقه دارم در اون هست.
🧠 چرا قرار نیست عادت رو حذف کنیم؟
تمرین این جلسه از همون پیراهن میاد. میخوایم عادتی که انتخاب کردیم رو «راهراه» کنیم. یعنی خود عادت سر جاش میمونه و فقط چند تا خط مشکی بهش اضافه میکنیم. اصلاً به این فکر نکن که قراره عادتی رو ترک کنیم. عادتی که در گام دوم کلی دربارهی لذتهاش نوشتیم و انجام دادنش حس خوبی بهمون میده، چرا باید ترکش کنیم؟ پس نگهش میداریم و فقط یه ترکیب تازه ازش میسازیم.
دلیلش اینه که حذف کردن یعنی جنگیدن با ذهن. خیلی وقتها به خودمون گفتیم «از امروز دیگه شکر مصرف نمیکنم»، «از امروز دیگه ساندویچ فستفود نمیخورم» یا «از شنبه رژیم رو شروع میکنم». چند روز طول کشید؟ چند روز بعد همهچیز رو رها کردیم. با ذهن نمیشه مبارزه کرد؛ باید باهاش راه بیای، حواست بهش باشه و قلقش رو بلد باشی. برای همین در این جلسه هیچ ادعای بزرگی برای ذهنت نمیکنیم و ریسک نمیکنیم.
وقتی تغییر خیلی کوچیک باشه، ذهن دلیلی برای مقاومت نمیبینه. عادت هنوز انجام میشه و لذتش هم سر جاشه، فقط یه گوشهاش فرق کرده. اینجوری ذهنت کاری بهت نداره، نمیپرسه «چرا این کار رو کردی؟» و آروم میمونه. این همون راهیه که برنامهریزی ذهن ناخودآگاه رو بدون سختی و بدون جنگ جلو میبره.

✅ خط مشکی روی عادت یعنی چی؟
هر عادتی که خودت انتخاب کردی، از امروز هر وقت خواستی تکرارش کنی، آگاهانه تصمیم بگیر که یه جاییش رو تغییر بدی. در ویدیو چند تا مثال زدم. مثلاً بعضیها عادت دارن سر ساعت شش قهوهشون رو بخورن. اشکالی نداره؛ قهوه رو میخوریم، ولی یه روز ساعت شش و نیم، یه روز هفت و یه روز پنج. عادت هست و کاری بهش نداریم، فقط زمانش جابهجا شده و همین میشه خط مشکی.
یا کسی که خیلی شکلات میخوره. شکلات خیلی خوشمزه و لذتبخشه، ولی مثلاً اگه همیشه چهار تیکه میخورده، این بار نصفش رو میخوره و بقیهاش رو میذاره برای دفعهی بعد. من نمیتونم برای تکتک شماها مثال بزنم؛ دارم اصل کار رو میگم و خودت باید ببینی چه تغییری با عادت خودت جور درمیاد.
خود من هم همین کار رو کردم. تا همین چند هفته قبل که خودم این چالش رو شروع کردم، خیلی دوست داشتم عصرونه کیک با چای بخورم. همیشه حدود ۲۰ تا کیک میخریدم که برای ۱۰، ۱۲ روز داشته باشم و بچهها هم ازش بخورن. بعد به خودم گفتم این کیک خیلی خوشمزهست و عادت قشنگیه، ولی بهجای اینکه کامل بخورمش، یه تیکهاش رو جدا میکنم و نمیخورم. مثلاً اگه کیک ۱۰ سانت بود، سه سانتش رو کنار میذاشتم و میگفتم «من اینو نخوردم».
اون تیکهی باقیمونده برام نماد همین تغییر بود؛ همون خط مشکی. هم عادت رو تکرار کرده بودم و لذتش رو برده بودم، هم یه خط مشکی بهش اضافه کرده بودم. چند روز این کار رو کردم و خیلی عالی بود. لذت دوم هم از اینجا میاد که حس میکنی قدرت دست خودته و این تغییر رو خودت ایجاد کردی.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط یه خلاصه از حرفهای این جلسهست. در ویدیو مثال پیراهن و مثالهای عادت رو با حوصلهی بیشتری توضیح دادم و وقتی صدای خودم رو میشنوی، این مفهومها راحتتر در ذهنت جا میافتن. کسایی که هر جلسه رو کامل میبینن و تمرینها رو انجام میدن، کمکم خودشون میبینن که برنامهریزی ذهن ناخودآگاه چطور یه عادت چندساله رو بدون سختی عوض میکنه.
جلسههای چالش «تغییر عادت» جزو دورههای تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوهای کامل همهی گامها باید اشتراک ویژهی تناسب فکری رو فعال کنی. در ویدیو به بچههایی که در دورهی اصلی لاغری با ذهن، یعنی ورود به سرزمین لاغرها، هستن و همزمان این چالش رو هم انجام میدن گفتم که ازشون انتظار دارم فعالتر باشن، چون این دو تا با هم نتیجهی بیشتری میدن.
در بخش دوم همین گام سراغ «عجله برای تغییر» میریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.13 از 64 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

نشان های دریافت شده
سلام
من دیروز کلی مانع رو در خودم کشف کردم ک نمیدونم اینجا بنویسم یا کجا بنویسم اما خیلی خوشحال شدم اصلا فکر نمیکردم این همه مانع باشه ک من ندیدمش
من فهمیدم ک من چاقی رو یجور قدرت میبینم یجور قدرت بدنی درمقایسه با یفرد لاغر همیشه اون فرد چاقه رو قدرتمند میبینم
در حالی ک قدرت انسان ب وزنش ب هیکلش نیس ب ذهنشه ب اینک چ جور از ذهنش فکرش استفاده میکنه این ب خاطر تاثیر رسانه ها و حرفهای مادرهامون هس ک خوردن رو قدرت برای ما معنی کردن خوردن رو قوی شدن رشد بزرگ شدن بزایم ا معنی کردن
و این شده ک من قدرت رو در چاقی دیدم الان میبنیم ک اصلا اینطوری نیس
ی فرد متناسب خیلی راحتتر از ی فرد چاق میتونه ازکوه بالا بره یفرد متناسب خیلی راحتتر میتونه کارهاشو بکنه چن نسبت ب ی فرد چاق نیاز نیز اضافات با خودش حمل کنه پس همیشه انرزی بالایی داره ی فرد متناسب راحتتر راه میره
تو ذهن من این هس ک تو دعوا ی فرد چاق قدرتمنده اینم اشتباه هه چن ی فرد متناسب خیلی تیز وزرنگتر فرز تر از ی فرد چاق هس پس هر جوره من میبینم ک ی فرد لاغر متناسب نیرومندتر از یفرد چاق هس پس ی فرد متناسب قدرتمندتر از ی فرد چاق هس
وفرد متناسب ضعیف نیس بلکه قدرتمنده چن اضافات با خودش میکشه اینور اونور راحت حرکت میکنه کارهاشو میکنه پس ضعیف نیس اینها همه از گفته های دیگران هس مثل مادرشوهر من ک همیشه ی برد لاغر رو ضعیف میپنداره حالا ما دوخواهر تو فامیلمون داریم ک یکی لاغر یکی چاق کدوم سلامتتتره فریبا
کدوم راحتتره
خب معلومه اونیک متناسبه پس تناسب یک رکن در سلامتیه س ی فرد متناسب در صلح با بدنش در زمینه خورد وخوراکه
کار اضافه ب بدن تحمیل نمیکنه پس بدنش فرصت بیشتر وانرزی بیشتری بزای ترمیم وبهبود رشد خرج میکنه پس تو بگو کدوم قدرتمنده کدوم ارجحتره معلومه تناسب
من ی باوری ک دارم خوردن ی جور بخود رسیدن میبینم
خوردن درموقع نیاز بله بخود ارزش قائل شدن هس کی گفته ی فرد متناسب از خوردنهاش میگذره
ی فرد متناسب هم از خوردنش لذت میبره هم از نخوردنش کلی ی فرد چاق اینجور فهمیده ک من فقط از خوردن میتونم لذت ببریم هی میخوره میبینه ن لذتش تکمیل نمیشه
لذت هم در خوردن هس
هم در نخوردن
من در زمانهای نخوردن هم ک نیازی ندارم ازش مثل یفرد متناسب لذت میبرم
من از خوردن هم درموقع نیاز مثل ی فرد متناسب لدت میبرم
من از سیر شدنم لذت میبرم و از خوردن بعد سیری لدت نمیبرم وب رنج میافتم
من انتخاب میکنم ک مثل ی فرد متناسب سیر شدم از اون حالت سیری لذت ببرم این لذت بخشه ن حالت پری
حالت پری جز رنج چیزی ب من نمیده
پس من انتخاب میکنم خوردن ب اندازه نیاز رو درپیش بگیرم ازش لذت ببرم واز نخوردن درموقع سیری لدت ببرم
وجسم ما این فرصت رو میخواد تا کارهاشو بکنه اون چیزی ک دادیم بهش رو حل وفصل کنه
من مثل ی فرد متناسب این فرصت رو ب بدنم میدم واز نخوردن در این مواقع از سبکی راحتی سلامتی لذت میبرم من مثل ی فرد متناسب ب علائم بدنم توجه میکنم
پس ب خود رسیدن اینه ن خوردنهای مکرر ب خود رسیدن یعنی اگاه شدن ب علایم بدن و احترام قائل بودن ب نیاز بدن
من ب اندازه نیازم میل میکنم ن کمتر ن بیشتر واز این ب اندازه نیاز خوردن مثل ی فرد متناسب لذت میبر م
قدرت من قدرتی ک خدا بمن میده از غذا خیلی بیشتره چن من با این انرزی باعث هضم اون مواد وتبدیلش میشم پس قدرت انرزی الهی درمن مواد غذایی رو خورد و خاکشیر میکنه
پس مواد غذایی ترسی ندارند ب هر مقدار ک وارد بدن بشه بدن قدرت حل اون رو داره ولی من میخوام بگم من ب دنبال لذت باشم
لذت درچیه
در باندازه میل کردن در زمان نیار خوردن
لذت در زیاده روی نیس
لذت در تکرار دفعات خوردن نیس
لذت درپر بودن نیس لذت در سبک بودن
لذت در آرام خوردن هس ن در تند خوردن
لذت در درک ماده غدایی هس
ن در تند تند خوردن
من زمانی ک تصمیم ب تغییر ی عادت یا تناسب بودن میگیرم ی حس ترس ی حس غم رو درک میکنم انگار وجودم ب این خوردنه دلخوشه انگار ک ی پناه ی کنج امن ی کاری ک میتونم براش بکنم ک خوشحال بشه رو میپندارم اما همت اینها واقعیت های مجازی هستند فریبا
دلخوشیه تو باید خودت باشی خوردن ونخوردن جز مکانیسم بدن هس برای سرگرمی تفریح اروم شدن نیس ی پناه نیس پناه تو فقط خودت خدا میتونه باشه همین
بیا مقایسه کنیم با دستشویی ایا تو دستشویی اگاهانه ب خاطر ناراحتی غم شادی تفریح سرگرمی زیاد بری ایا لذت میبری ن چقدر خسته کننده هس چقدرانرزی از تو میگیره چن نیاز بدن نیس چن بدن با من حرف میزنه دفیقا عذا خوردن ونخوردن هم عین این میمونه بدن با تو حرف میزنه گول ذهن رو نخور
پس غدا خوردن ی دلخوشی نیس ی تفریح نیس طبیعت بدن هس و طبیعت بدن با من حرف میزنه دلخوشی رو در جاهای دیکه زندگیت پیدا کن ن در بی رویه خوردن ن درخوردن
من فک میکنم لاغر شدن باعث میشه ک زشت بشی پوستت تیره بشه
امامن میبینم استاد رو ک متناسب شده و چقدر پوستش زیباتر شده واصلا تیره نشده لکه نشده صورتش خیلی هم سبکتر راحتتر شده من از طریق روشهای رژیم وورزش دارو عمل نمیخوام ک لاغر بشم
من باصلح با بدنم میخوام متناسب بشم درنتیجه بدن ترمیم میکنه چن من با طبیعت اون هماهنگ میشم
دیروز ی برنامه میدیم ک ناخواگاه ی فرد چاق داشت میخوند وهمسرمن گفت چقدر ثروتمنده من اینجوری هنگ کردم نمیدونم تاحالا این حرف رو نشنیده بودم اما الان ک بهش نگا میکنم میبینم ک جهان اون لحظه باور های درون منو بهم گف باوریک من فکرشو نمیکردم ک داشته باشم
چاقی مساوی با ثروت هس ب دفعات تو کودکی شنیده بودم ک خالم در جواب بچه هایی ک چاق بودن ودستشون مینداختن بهشون یاد میداد ک بگو من خوبم نون روگم نمیکنم یا نون پدرتو رو نمیخورم نمیدونم چجوری بنویسمش منظور اینک من اون چیزی رو ک میخورم عین ی فرد لاغر ب هدرش نمیدم
و اون چاقی رو ب صورت ی خصلت مثبت ی خصلت اینک این ی استعداده ونشونه خوبه معرفی میکرد ی باور کاملا اشتباه ک چاقی رو بزابر با این میدونیم ک ثروت انسانه اینک این فرد داره میخوره واونیک لاغر نداره ونمیخوره
کاملا اشتباه اتفاقا ی فرد متناسب ثروتمنده چن باور فراوانی داره و دستور ذخیره ب بدن میده چن افکارش فرکانسش ثروتمندی هس چن فراوانی رو میبینه حداقل در بخش غذا پس زیاده روی نمیکنه اتفاقا ی فرد متناسب مهازتش قابل تحسینه ک در صلح با بدنه واضافات رو ب بدن تحمیل نمیکنه بلکه رها میکنه ازاد میکنه اتفاقا ی فرد متناسب اون کاری کی فرد باید بکنه رو میکنه وانقدر درگیر خوردن های بیخودی نیس انقدر احساساتش رو با خوردن سرکوب نمیکنه این قابل تحسینه اتفاقا اون روند طبیعی رو انجام میده اون ک تشویق داره هورا داره نازیدن داره
چاقی هیچ جوره قابل تحسین ونازیدن نیس
وواقعا حالت تناسب چن طبیعت بدن هس تایید میشه برتر هس هیچ برتری افراد نسبت ب هم دیگه ندارند من این دوحالت رو در جسم ی برد مقایسه میکنم
من امروز همراه چایی یدونه خرما خوردم وی راه اضافه کردم ویدونه خرما نخوردم
من نصف موز و نصف ویفر یدونه خرما نخوردم راهیک اضافه کردم اینهارو نصف کردم و با دخترم شریک شدم
خیلی این فایل انعطاف ورمن ایده ایجاد کرد ک من میتونم بدون جنگ راه ایجاد کنم درتموم عادتهام با این کار حس امنیت رو ب خودم میدم همون حس امنیتی ک در رژیمها نابود شده خیلی ب وجد اومدم با این فایل خیلی خوشحال شدم فهمیدم ک منم میتونم میشه
و از طرف دیگه ام تو در کمال صلح با خودت پیش میری و ب اون حس رضایته میرسی من تصمیم گرفتم هر موقع مایل بخوردن چیزی هستم و گرسنه نیستم با چند راه اضافه وزن از اون چیز لذت ببرم و اروم اروم پیش برم این باعث استمرار وادامه دادن من میشه انگار اینو قبول میگنم اوکیه ومشکلی نیس اون عادته هس اون خوردنه هس اون اطمینان رو بخودم میدم اما قبلا میگفتم حق نداری بخوری نباید بخوری وبیشتر از قبلم میخوردم فقط اگاه باش فریبا ک راه ایجاد کنی