حتماً برات پیش اومده که قبل از خواب یا موقع قدم زدن، خودتو توی یه بدن متناسب و سبک تصور کنی، نه؟ ✨
📍 این جلسه ادامه گام چهاردهم (تاثیر خوردن بر جسم) است.
این دقیقاً همون تصویرسازی ذهنیه! یعنی با قدرت تخیل، بدنی که می‌خوای بهش برسی رو توی ذهنت بسازی 🧠🎯 توی این بخش از چالش «من اینو نخوردم»،
قراره وارد دنیای تصویرسازی بشیم؛ جایی که رویاها کم‌کم واقعی میشن! این جلسه از مهم‌ترین مراحل لاغری با ذهنه، پس با دقت و عشق دنبالش کن 💖🌈
در این جلسه می‌آموزیم:
تصویرسازی ذهنی
حتماً برای تو هم پیش اومده که تصمیم بگیری لاغر بشی، رژیم بگیری، پیاده‌روی کنی یا ورزش رو شروع کنی… اما یه چیزی کم باشه! یه جور حس گم‌گشتگی… چون هر کاری می‌کنی، باز هم نمی‌تونی خودتو لاغر تصور کنی 🤔💭
اینجاست که قدرت عجیب و جادویی تصویرسازی ذهنی وارد میشه! 🌟
تصویرسازی ذهنی یعنی قبل از اینکه بدنت تغییر کنه، اول توی ذهنت شکل جدیدی از خودتو بسازی. مثل یه فیلم که توش نقش اول خودتی؛ لاغر، پرانرژی، با لباسی که عاشقشی، با بدنی که سبک و راحته 👗💃
ولی متأسفانه بیشتر افراد، مخصوصاً اونایی که مدت طولانی اضافه وزن داشتن، به‌جای ساختن تصویر لاغری، سال‌هاست که به‌صورت ناخودآگاه دارن تصویر ذهنی چاقی رو تمرین می‌کنن! 😞🍟
مثلاً من خودم از کودکی چاق بودم، هیچ‌وقت تصویری از بدن متناسب خودم نداشتم. برای همین، تصور یه نسخه لاغر از خودم برام عجیب، سخت یا حتی غیرقابل باور بود.
اون‌هایی هم که قبلاً لاغر بودن، ولی سال‌ها با چاقی زندگی کردن، کم‌کم اون تصویر قبلی رو فراموش کردن. ذهنشون پر شده از آینه‌هایی که چاقی رو تکرار می‌کنن… از عکس‌هایی که حس خوبی نمی‌دن، از مقایسه‌ها، از سایز کردن لباس‌ها. 🪞📸
اینجا مشکل اصلی پیدا میشه:
ما هیچ‌وقت به ذهنمون آموزش ندادیم که چطور باید تصویرسازی ذهنی لاغری انجام بده. چون تا ذهن نتونه لاغری رو ببینه، نمی‌تونه به سمتش حرکت کنه.
ذهن با تصویر حرکت می‌کنه، نه فقط با برنامه‌ریزی یا اراده‌ی لحظه‌ای. 🧠🎯
خبر خوب اینه که می‌تونی این مهارت رو یاد بگیری! مثل تمرین عضله‌ای که قبلاً استفاده نشده، اولش ممکنه سخت باشه، ولی با تمرین، قوی‌تر میشه 💪
✅ هر روز چند دقیقه چشماتو ببند، خودتو با بدن جدیدت تصور کن. لبخند بزن، حس کن سبک شدی، با عشق و اعتماد راه برو… اینا تمرین‌هایی هستن که به ذهن نشون می‌دن: “من این مسیر رو انتخاب کردم.”
وقتی تصویر ذهنی لاغری ساخته بشه، همه چیز تغییر می‌کنه. انتخاب‌هات، رفتار خوردنت، تحرکت، حتی حرف‌هایی که به خودت می‌زنی.
✨ پس وقتشه! وقتشه به ذهنمون یاد بدیم دوباره تصویر لاغری رو بسازه… تصویری که نه‌تنها واقعی میشه، بلکه قراره زندگی‌مون رو متحول کنه.
💡 اگه می‌خوای این تمرین تصویرسازی رو با راهنمای صوتی و برنامه روزانه دنبال کنی، دوره ورود به سرزمین لاغرها این تمرین‌ها رو به شکل کامل در اختیارت می‌گذاره.
✍️ حالا بریم سراغ نقطه مقابلش: تصویرسازی ذهنی چاقی؛ در ادامه هم توی گام شانزدهم سراغ «توجه کردن به لاغری» می‌ریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاه‌ها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایل‌های صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرین‌های عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاه‌های سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت می‌کنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 3.52 از 46 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
سلام و درود .
اینجا یه سوال برام پیش اومده .
وقتی ترازو سایز کردن و برانداز کردن خودمون در آیینه ایجاد تصویر چاقی در ذهن ما می کنه خب چه کاری ایجاد تصویر لاغری می کنه ؟
یعنی وقتی برای چاق کردن خودمون یه ابزار برای تاثیرگذاری ذهنمون داریم در همین راستا چه ابزاری برای لاغر کردن ذهنمون داریم ؟
ما میدونیم انسانهای لاغری که میخواستن وزن اضافه کنند هم از همین ابزار برای چاق کردن خودشون استفاده می کردند ولی هرگز موفق به چاق کردن خودشون نمی شدند .
پس ابزار چاقی و لاغری نمیشه یه چیز بیرونی باشه . چون چاقی و لاغری ما جسمی نیست ارتعاشی هست .
وقتی علاوه بر ارتعاش لاغری جسم ارتعاش لاغری ذهن هم داشته باشیم این دو تا نور علی نور میشن و ما با تصویر سازی جهت حرکت جسم رو در جهت زیباتر شدن همراهی می کنیم .
گاهی اوقات ما لاغری رو نمیبینیم و ناراحت میشیم و فکر می کنیم لاغری وجود نداره در حالیکه در لایه های زیرین لاغری جاریه و جریان لاغری در همه ی سطوح بدن هست . منتها مراحل تکامل آهسته اهسته است
ما نباید گرفتار عجله بشیم مدار لاغر شدن آهسته آهسته اتفاق میفته و نتایج آهسته آهسته خودشو به ما نشون میده .
ما تصویر لاغری رو برای خودمون در ذهن خودمون تصور کنیم هر روز باهاش زندگی کنیم باورش کنیم .
از لاغر بودن انسانها خدا رو شکر کنیم . حسادت نکنیم . به جای شکایت خدارو شکر کنیم که ما هم در مسیر لاغری هستیم و لاغری رو در وجود خودمون دائمی می کنیم .
تصویر سازی دیگه در مورد لاغری برای غذاهاست .
تصویر چاق کنندگی از غذاها رو برای ذهنمان پاکسازی کنیم تا از غذاها حس چاقی نگیریم .
تصویر چاق کنندگی از رفتارهامون رو پاکشازی کنیم تا دیگه از رفتارهامون نگران نشیم چون نگرانی یعنی حس چاقی داشتن .
خیلی تمرین کنیم روزانه به صورت عملی .
به نظرم هر صبح که از خواب بیدار میشیم تا شب در فکرمون نسبت به هر چیز بیرونی تصویر درست بسازیم .
وقتی جلوی آیینه می ایستیم تصویر لاغر بودن از خودمون تجسم کنیم .
وقتی شروع می کنیم به خوردن غذا تصویر لاغری از غذاها انتظار داشته باشیم .
ترس از چاقی رو رها کنیم .
با لاغر بودن زندگی کنیم .
نگرشمون رو مثبت کنیم و حال خوب رو در خودمون جاری کنیم .
خودمون رو با لاغری خسته نکنیم اینم یه مانع هست . با لاغری عشق کنیم .
لاغری نیومده که مارو خسته کننده .
لاغری سرگرم کننده است .
خودمون رو با لاغری سرگرم کنیم .
خلاصه با لاغری زندگی کنیم تا به امید خدا جسممون آروم آروم در مسیرش حرکت کنه .
ما آروم آروم چاق شدیم نباید انتظار داشته باشیم تند و تند لاغر بشیم .
پروسه آرامش در لاغر شدن رو بپذیریم تا دچار حس عجله و دور شدن از لاغری نشیم .
من وقتی فایلها رو گوش میدم و تمرینات روزانه ام رو انجام میدم حالم خوبه . اما دلم نمیخواد مرتب به کلمات نگاه کنم ببینم چقدر نوشتم . اینجوری تمرکز و هدف لاغریم میره .
ولی همینارو هم نباید برای خودم مانع کنم . وقتی با حس بنویسم اونقدر ناخوداگاه این اتفاق میفته که به خودم میام میبینم کلی نوشتم .
من با نوشتن لاغری رو برای خودم می نویسم .
من برای خودم میخوام لاغر بشم پس هیچی نباید حواس منو پرت کنه .
مهم اینه حس خوبی داشته باشم و با حس خوب بنویسم تا لاغری رو با حس خوب در خودم ثبت کنم وگرنه اگه با احساس بد انجام بدم و تمرینات رو برای خودم کسل کننده کنم دیگه تمایلم برای ادامه دادن کم میشه .
لاغری سرگرمیه نه خسته کننده .
من فقط باید نگرشمو عوض کنم تا از لاغر شدن همیشه حس خوب بگیرم .
سلام و درود .
چقدر این فایل خوب بود .
اضافه کردن یه راه دیگه به راه زرشکی من اینو نخوردم .
من وزن نکردم .
من چاقی خودمو تو آیینه برانداز نکردم .
من با لباسام چاقی خودمو مرور نکردم .
من با متر و سایز گرفتن خودمو اندازه نکردم .
من به شکم و لایه های چربی توجهی نمی کنم .
من موقع لباس پوشیدن دیگه نگاه به اندامم نمیکنم .
این راههای اضافه کردن امروز به عادت من اینو نخوردم هست .
چیزی که امروز خودم میخواستم به عادتم اضافه کنم اضافه کردن وقت به نخوردن بود .
امروز من که از خواب بیدار شدم چیزی نخوردم .
ساعت ۷ چیزی نخوردم .
ساعت ۸ چیزی نخوردم .
ساعت ۹ چیزی نخوردم .
ساعت ۱۰ چیزی نخوردم .
ساعت ۱۱ چیزی نخوردم .
ساعت ۱۲ چیزی نخوردم .
ساعت ۱ چیزی نخوردم .
ساعت ۲ یک کفگیر اضافه عدس پلو نخوردم .
سیرابی نخوردم .
مرغ نخوردم .
برنج نخوردم .
چند تا چیز باهم نخوردم .
ساعت ۳ نصف لیوان کامل شربت عسل نخوردم .
ساعت ۴ نخوردم .
ساعت ۵ نخوردم .
ساعت ۶ نخوردم .
ساعت ۷ سمنو تا آخر ظرف نخوردم .
چند تا تکه لواشک نخوردم .
روی هم خوری نکردم .
نگاه چاقی به خودم نداشتم .
فکر خوردنم نکردم .
ساعت ۸ نخوردم
ساعت ۹ نخوردم
الان نزدیک ۱۰ هست و من نخوردن رو بیشتر انتخاب کردم .
نه برای لاغر شدن که فهمیدم نباید به خاطر لاغری نخورم .
نخوردم چون سیر بودم . چون میلی نداشتم . چون دلم نمیخواست بخورم . چون حتی به فکر خوردنم نیافتادم . چون گرسنه نبودم .
من شخصیت متناسب کننده رو در وجودم دارم .
برای پرورش شخصیت متناسب ترازو لازم نیست . سبک سنگین کردن و سنجش جسم لازم نیست . فقط لازمه هر روز قدمهایی کوچک در راه تغییر روش چاقی بدیم . همین تغییرات کوچک وقتی تکرار بشن به عادت متناسب کننده تبدیل میشن .
خوردن دلیل چاقی نیست . اما زیاده از حد نیاز خوردن به دلیل فشاری که به جسم و صدبرابر فشاری که به ذهن میده و ترس از چاقی ایجاد می کنه لازمه ترک بشه .
فشار ذهنی پرخوری خیلی زیاده وقتی پرخوری کنی ترس از چاقی میاد بعد دلمون میخواد هی خودمون رو وزن کنیم تا فشار چاقی رو کم کنیم اما با وزن کردن باز ترس از چاق شدن یا ترس از لاغر نشدن مجددا میاد .
پس سنجش چاقی در جسم اصلا راه ساخت شخصیت لاغریمون نیست .
هدف من فقط کاهش وزن جسمی نیست . هدف من پرورش شخصیت لاغری در وجودمه که شخصیت لاغر من میتونه همیشه جسممو لاغر نگه داره .
توجه شخصیت لاغر به چاقی نیست . نگاهش به چاقی بد نیست . از چاقی نمیترسه . به لاغریش ایمان داره . لازم نیست برای سنجش خودش هی بره روی ترازو . به غذاها نگاه چاق کننده نداره . غذا رو فقط برای رفع نیاز جسم میخوره . (گرسنگی و سیری ) . نخوردن رو برای لاغریش انتخاب نمی کنه بلکه انتخاب می کنه چون نیازش برطرف شده و دیگه گرسنه نیست . نخوردن بهش فشار نمیاره . خوردن رو تا حدی میخوره که نیازش رفع بشه و دچار حس فشار جسمی و ذهنی نشه . فعالیت کردن رو به خاطر لاغریش انجام نمیده بلکه چون لاغره سبکه و بهتر میتونه فعالیت کنه . چاقی رو به عوامل بیرونی نسبت نمیده .مسئولیت چاقی رو میپذیره و میدونه چاقی فقط یه انتخابه . خودشو لایق لاغری میدونه . کار لاغری براش راحته . سخت و عذاب آور نیست . به طبیعت بدنش توجه می کنه . طبیعت بدن لاغر بودن و سلامتیست . انسان سالم متناسبه و ….
اینا باورهایی هستن که شخصیت لاغر باهاشون سنجیده میشن البته از نظر من . من اگه بخوام سنجشی هم انجام بدم شخصیت لاغرمو با اینا میسنجم . گرچه اونقدر به این شخصیت ایمان پیدا کردم که اصلا نیازی به سنجش نیست . وقتی حالم خوبه و دارم هر روز تمریناتم رو انجام میدم و در زندگیم هم عملی می کنم دیگه دلیلی برای سنجیدن وجود نداره . خب کم کم تمام اضافه وزن جسمی از بین میره و به مرور شخصیت متناسب من جسممو متناسب می کنه . پس امروز یاد گرفتم نگاه چاقی به هیچ عنوان به جسمم نداشته باشم و تمرکزمو فقط بزارم روی یادگیری و عمل . تا عادت هام کم کم تغییر کنند .
لاغری با ذهن تنها راه لاغر شدنه . چون درون یک انسان رو تغییر میده . بینش یک انسان رو تغییر میده . کلا فلسفه چاقی رو از جاری شدن در ذهن یک انسان به فلسفه لاغری تبدیل می کنه .
لاغری با ذهن یک علمه که همه انسانها لازمه اون رو بشناسن تا بتونند مابقی عمرشون رو در سلامتی جسم و جان زندگی کنند .