همین چند شب پیش مادرم بهم گفت: «رضا بسه دیگه، خیلی لاغر شدی، از ریخت و قیافه افتادی. هر کی ببینه فکر میکنه مریض شدی.» جالبه بدونی همین حرف رو اون زمانی هم که با هزار سختی فقط هفت هشت کیلو کم کرده بودم بهم میزد، و حالا که ۴۰ کیلو کم کردم هم باز همین رو میگه. این یه حرف ساده نیست؛ یه باور ذهنیه، و موضوع این جلسه دقیقاً همینه: باورهای لاغری و باورهایی که جلوی لاغر شدن رو میگیرن.
این جلسه گام هفدهم چالش «من اینو نخوردم» و ادامهی گام شانزدهم (توجه کردن به لاغری) هست. در این گام میبینی چرا نتیجهی نهایی رو باور ما رقم میزنه، نه فکر و آرزومون، و قراره باورهای اشتباه خودت دربارهی لاغری رو پیدا کنی.
در این جلسه میآموزیم:
🎬 در ویدیوی این جلسه چی میشنوی؟
در ویدیو اول توضیح دادم که در ذهن ما دو چیز هست که باید اونها رو بشناسیم و براشون اهمیت قائل باشیم: یکی فکر ماست و یکی باور و عقیدهی ما. این دو تا کاملاً با هم فرق دارن.
خیلی وقتها تلاشها، بحثها، خواستهها و آرزوهای ما از فکرمون میاد، ولی نتیجهی نهایی رو باور ما رقم میزنه. بعد با دو مثال از زندگی خودم نشون دادم که این قانون در لاغری هم دقیقاً همینطور کار میکنه و در آخر گفتم چطور میشه باورهای اشتباه دربارهی لاغری رو پیدا کرد و کنار گذاشت.

🧠 فکر میخواد، باور تصمیم میگیره
برای اینکه فرق فکر و باور روشن بشه، مثال یه بچه رو زدم. یه بچه کلی برای خودش فکر میکنه و تصمیم میگیره که این کار رو بکنم و اون کار رو بکنم، ولی آخرش پدرشه که تصمیم نهایی رو میگیره که چه کاری انجام بشه و چه کاری نه. در ذهن ما هم فکر مثل اون بچهست و باور مثل پدر.
مثال دوم از کار و درآمد خودم بود. همهی آدمها برای رسیدن به وضعیت مالی خوب زحمت میکشن، ولی اگه نتیجه به اندازهی تلاش بود، به نظر من همه باید ثروتمند میبودن. من خودم زمانی که کار دولتی داشتم، روزی ۱۰ تا ۱۲ ساعت سر کار بودم و وقتی هم فروشگاه داشتم، حتی بیشتر. ولی نتیجهی اون همه تلاش زیاد نبود. از وقتی با موضوعات ذهنی آشنا شدم و تا حدودی تونستم باورهای ریشهایام رو تغییر بدم، با شاید یک صدم اون زمان کار فیزیکی، وضع درآمد و کسبوکارم صدها برابر بهتر شده. یعنی با زمان کمتر و تلاش کمتر، نتیجهی بیشتر؛ چون باور عوض شده بود.
در لاغری هم همینطوره. هر کسی که اضافهوزن داره، از ته دل دوست داره لاغر بشه و حتی میگه «اگه لاغر بشم دیگه هیچی از دنیا نمیخوام». همهی اینها درسته، ولی اینها فکر و آرزوئه. اگه در باورش چیزهایی نوشته شده باشه که با لاغری مخالفه، نتیجه رو همون باورها رقم میزنن.

⚠️ باورهایی که نمیذارن لاغر بشیم
در ویدیو فقط به یکی از این باورها اشاره کردم، چون تعدادشون زیاده و در دورهی لاغری با ذهن خیلی مفصل روشون کار میکنیم. یکی از مهمترینهاش اینه که خیلی از کسایی که اضافهوزن دارن، با اینکه دلشون میخواد لاغر بشن، در باورشون نوشته شده که لاغری خوب نیست. مثلاً اینکه آدم لاغر بشه زشت میشه، مریضاحوال میشه، پوستش افتادگی پیدا میکنه، صورتش خیلی لاغر میشه یا لباس به تنش زار میزنه. یا اینکه بقیه چی میگن؟ میگن «بنده خدا انگار مریض شده» یا حتی «معتاد شدی که اینقدر لاغر شدی؟».
هر تعریف منفیای که در ذهنت دربارهی لاغر شدن داشته باشی، بهراحتی میتونه جلوی لاغر شدنت رو بگیره. از این طرف دوست داری لاغر بشی و تلاش هم میکنی؛ یکی ورزش میکنه، یکی رژیم میگیره، یکی هم لاغری با ذهن رو قبول داره و فایلها رو گوش میده و تمرینها رو انجام میده. ولی نتیجه نمیگیره، چون در باورش لاغری چیز خوبی نیست. نمیشه گفت این باورها در ذهن ما نیست؛ در ذهن همهی ما به یه شکلی باورهایی بر خلاف لاغر شدن وجود داره.
همون حرف مادرم یه نمونهی خیلی روشن از همین باوره. من وقتی خودم رو بررسی میکنم، از وقتی متناسب شدم سلامت جسمی و روحیام خیلی بهتر شده و خیلی چابکتر شدم. ولی مادرم که با این موضوع آشنایی نداره، من رو مثل یه آدم مریض میبینه و میگه «قبلاً رگ دستات معلوم نبود، ببین الان رگهای دستت زده بیرون». یعنی چیزی که من ازش لذت میبرم و میدونم چقدر سرحالتر و شادترم کرده، از نگاه اون یه فاجعهست. این یه فرمول اشتباهه که در ذهن آدمهایی که اضافهوزن دارن هست و به همدیگه هم منتقلش میکنن.
یکی دیگه از باورهای اشتباه خودم این بود که فکر میکردم آدمهای لاغر فقیرن. چون هر کسی دور و برم بود که وضع مالی خوبی داشت و دوست داشتم مثلش بشم، آدم چاق و پولداری بود. این باور رو بعد از چند سال در خودم پیدا کردم: از یه طرف دوست داشتم لاغر بشم و از طرف دیگه فکر میکردم لاغرها فقیر و بدبختن، و چون نمیخواستم فقیر باشم، ذهنم نمیذاشت لاغر بشم. خیلی ساده بگم: ذهن نمیذاره به چیزی برسی که در باورت برات رنج و ناراحتی میاره، و در نهایت همون چیزی رو تجربه میکنی که باورش داری.
برای همین باید محتوای ذهنت رو بررسی کنی. ممکنه همین الان چیزی یادت نیاد، ولی وقتی روی این موضوع حساس بشی، کمکم یادت میاد که یه جاهایی از لاغر شدن خوشت نمیاد. اینها همون باورهایی هستن که باید جاشون رو به باورهای لاغری بدن.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط یه خلاصه از حرفهای این جلسهست. وقتی ماجرای مادرم و باور «لاغرها فقیرن» رو با صدای خودم در ویدیو میشنوی، خیلی راحتتر میتونی شبیه این باورها رو در ذهن خودت پیدا کنی و بفهمی باورهای لاغری چطور جای اونها رو میگیرن.
جلسههای چالش «من اینو نخوردم» جزو دورههای تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل این گام و بقیهی گامها باید اشتراک ویژهی تناسب فکری رو فعال کنی. همونطور که در ویدیو هم گفتم، باورهای مانع لاغری خیلی زیادن و در دورهی ورود به سرزمین لاغرها خیلی مفصل روی پیدا کردن و تغییر دادنشون کار میکنیم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.08 از 38 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

نشان های دریافت شده
باسلام به استاد عزیز ودوستان گرامی،
ضمن تشکر از استاد عزیز که با هوشمندی مسائلو موشکافی می کنند، خواستم بگم متاسفانه این نجواهای عدم لاغرشدن همیشه در خانواده های ایرانی مرسوم بوده که می گفتند زن باید یک پرده گوشت داشته باشه ویادمه که وقتی لاغر بودم خواهر م به من می گفت این چیه برای خودت ساختی عین میت شدی ومن از همون موقع این باور در من شکل گرفت که هرکی لاغره زشته واقعا صورتشون قشنگتره ویادم که موقعی من چاق شدم همه به به وچه چه می کردند که حالا ببین مثل آدم شد قیافت ویا وقتی لاغربودم می گفتند کمی غذا بخور داری می میری! ومن ناراحت می شدم وفکر می کردم هرکی لاغره مریضه! وامثال این عبارات کم کم در ذهن من ریشه دواند. یادمه اون موقع که مناسب بودم هیچوقت به این فکر نمی کردم چی بخورم ویا چی نخورم والبته همه چی هم می خوردم وتاثیر در اضافه وزنم نداشت ولی از موقعیکه این باورها درذهن من شکل گرفت وتوجه من به چاقی شد روند چاق شدن من شد ودقیقا من به این باور هستم که تمام گرفتاریهای ما بابت چاقی از توجه ما شروع میشه وهمچنین احساسات ما ، به همین علت که من باور شدید پیدا کردم با آموزشهای لاغری با ذهن توسط استاد عزیز که تنها راه رسیدن ما به وزن ایده آل تغییر باورها وعادت وافکار ما تنها امکان پذیره ومن از اینهمه آگاهی کمال تشکر را دارم