نقطه شروع تغییر (گام ۳)

سلام عزیزان واستاد مهربان

امروز طبق روال همیشه منزل مادر بودیم به اتفاق خواهر وبرادرها از اونجایی من بچه بزرگ خانواده هستم وهمیشه ومسئولیت تدارکات وپخت وپز دورهمی ها بامن هست همیشه مهمونی منزل مامان تموم میشد همه میرفتند من با کوله بار از خستگی به خونه برمیگشتم واصلا به من خوش نمیگذشت وهرموقعه می خواستم بیان کنم اون حس بچه بزرگه جلومو میگرفت حرفی نمیزدم واز طرفی حس خوبی نداشتم واقعا می خواستم تغییراتی تو رفتارم بدم که من مثل بقیه از این دورهمی لذت ببرم فقط کاروخستگی برای من نباشه

امروز این تغییر بزرگ ایجاد شد من خودمو تغییر دادم وبا یه حس خوب قبل از مهمونی خونه مادر یه برنامه ریزی کردم همه خواهر وبرادرا درگیر مهمونی کردم وبه هرکس یه مسئولیتی دادم وبرای اولین بار امروز جمعه منم مثل دیگران ازاین دورهمی لذت بردم وازاین تغییر خیلی خوشحالم وانقدر سخت نبود من فکر میکردم شاید خیلی ها ناراحت بشوند والان متوجه شدم تغییر کوچیک وبزرگ نداره مهم اینه که تصمیم بگیری اون کار اشتباه گذشته رو انجام ندی بقیه کاراشو خدا برات اسون میکنه الان متوجه شدم این نگرش تو بچه بزرگی سکوت کن واحترام بزار کسی ازت ناراحت نشه وبزار همه ازت راضی باشند  اشتباه بوده ومن تصمیم گرفتم هرروز اینطور نگرش های دارم باعث شده به خودم اسیب بزنم واحساستم بد بشه شناسایی کنم وتغییرش بدم 

وبابت این اگاهی خوبتون ممنون استاد

همیشه در نور هستی خوش بدرخشی