چند روز پیش یکی از بچههای سایت عکسی از یکی از ویدیوهای سه سال پیشم برام فرستاد. نوشته بود «استاد، نسبت به دو سه سال پیش خیلی لاغرتر شدید» و بهم تبریک گفته بود. همین پیام باعث شد در این جلسه دربارهی یکی از مهمترین جوابهای این سؤال حرف بزنم که چرا افراد چاق لاغر نمیشوند؛ اشتباهی که خیلیها بدون اینکه متوجه بشن، با اون خودشون رو از لاغر شدن محروم میکنن.
📍 این جلسه گام ۶۶ از «صد گام لاغری با ذهن» و ادامهی گام ۶۵ هست. در این گام میبینی ذهن چاق چطور لاغری بقیه رو به یه کار خاص ربط میده و بعد به خودت ثابت میکنه که تو نمیتونی لاغر بشی. آخر جلسه هم یه تمرین ساده داری که کمک میکنه این اشتباه رو در فکرهای خودت پیدا کنی.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی میشنوی؟
ویدیو با همون پیام شروع میشه. جوابی که به اون دوست دادم همون حرفیه که همیشه میگم: ادامه بدید، یواشیواش به ایدهآلتون میرسید. اگه از آموزشها درست استفاده کنی، بالاخره به نتیجهی دلخواهت میرسی.
بعد دربارهی اشتباهی حرف زدم که خیلی از اطرافیان خودم و حتی بعضی از اعضای سایت دچارش میشن: وقتی میبینن یه نفر لاغر شده، دنبال یه کار مشخص میگردن که اون آدم انجام داده؛ مثلاً پیادهروی، ورزش، یه رژیم یا نخوردن یه خوراکی. بعد چون خودشون نمیخوان یا نمیتونن اون کار رو انجام بدن، نتیجه میگیرن که «پس من نمیتونم لاغر بشم».
⏳ چرا تغییر من فقط در مقایسه با سه سال پیش معلومه؟
نکتهی جالب اینه که اگه ویدیوهای شش ماه یا یک سال پیش من رو با ویدیوی امروز مقایسه کنی، احتمالاً فرق خیلی واضحی نمیبینی. ولی ویدیوی سه سال پیش با ویدیوی امروز خیلی فرق داره و تفاوت جسمی من قشنگ معلومه. همین موضوع خودش نشون میده که لاغری با ذهن داره نتیجه میده و آدم وقتی ادامه بده، یواشیواش به سمت ایدهآلش حرکت میکنه.
من هیچ کار عجیب و غریبی نمیکنم. اگه بین دو تا ویدیوی من که فقط یک ماه با هم فاصله دارن تغییر خیلی زیادی میدیدی، اونوقت میشد گفت حتماً یه کار خاصی کرده؛ مثلاً یه قرص خورده یا یه رژیم خاص گرفته.
ولی در برنامهی من، اگه ویدیوها رو از چند سال پیش تا امروز پشت سر هم ببینی، یه روند خیلی آروم و تدریجی میبینی. این مسیری بوده که با آرامش، با لذت و بدون محدودیت طی شده؛ بدون گرسنگی کشیدن، بدون حسرت نخوردن و بدون مشکلهایی که خیلیها در لاغریهای سریع چند ماهه تجربه میکنن. برای همین در ویدیو چند بار تکرار کردم: عجله نکنید، مسیرتون رو آروم و با اشتیاق هر روز ادامه بدید.
🧠 ذهن چاق چطور برای چاقی دلیل جور میکنه؟
بیشتر اطرافیان من از برنامههام استفاده نمیکنن و فقط میپرسن «چیکار میکنی؟». جالبه که همین آدمها به محض اینکه بفهمن من مسیر یه مهمونی رو پیاده اومدم، میگن «آها، پس لاغر شدنت بهخاطر پیادهرویه. من که نمیتونم پیادهروی کنم». اگه بفهمن چند جلسه دمبل زدم، میگن «پس ورزش میکنی، من نمیتونم ورزش کنم». اگه ببینن میوه تعارف کردن و برنداشتم یا بستنی نخوردم، میگن «پس رژیم میگیری. من که نمیتونم از بستنی بگذرم». و به همین راحتی خودشون رو از لاغر شدن محروم میکنن.
در حالی که لاغری من بهخاطر هیچکدوم از این کارها نیست. مثلاً همین چند هفتهی اخیر هفتهای دو سه بار میرم پیادهروی، چون مدتها بود کارم و همهچیزم در خونه بود و هیچ تحرکی بیرون از خونه نداشتم. حس کردم بدنم داره خشک میشه و دلم خواست یه کم راه برم و از هوای خوب استفاده کنم. همین.
اگه فکر میکنی لاغری یه نفر بهخاطر پیادهروی یا ورزشه، از خودت بپرس: مگه این همه آدم برای لاغری پیادهروی و ورزش نمیکنن؟ مگه خودت قبلاً این کارها رو نکردی؟ نتیجه داد؟ من خودم سالها پیش در گرمای دزفول، در پنجاه درجه، ساعت چهار بعدازظهر میرفتم پارک جنگلی و میدویدم. لاغر شدم؟ نه.
این اشتباه فقط دربارهی ورزش نیست. یه مدت تمرینهام رو در سایت مینوشتم. یه بار دربارهی غذایی که در هفته چند بار میخورم نوشتم و یکی برام نوشت «استاد، خدا رو شکر وضع مالیتون خوبه و میتونید این غذاها رو بخورید؛ ما که نمیتونیم». تعجب کردم. این همه آدم با فرهنگها و غذاهای مختلف در دنیا چاق هستن، پس چطور لاغری من به یه غذای خاص ربط داره؟
نمونهی دیگهاش در دیدگاههای سایته. من همهی دیدگاهها رو میخونم. یکی از دوستان که بیشتر از ۶۰۰ روز عضو سایت بود، نوشته بود از چه دورههایی استفاده کرده و چه نتیجههای خوبی گرفته، و کنارش نوشته بود چند روزه علاقهمند شده صبحها پیادهروی کنه. یه نفر زیرش نوشته بود «پس شما با پیادهروی لاغر شدی، چرا میگی با ذهن؟». از کل اون نوشته فقط همون «چند روز پیادهروی» رو دیده بود.
به نظر من یکی از جوابهای مهم این سؤال که چرا افراد چاق لاغر نمیشوند همینه: ذهن چاق همیشه دنبال اثبات چاقیه. از هر چیزی استفاده میکنه تا به تو ثابت کنه که «اونا تونستن چون پیادهروی کردن، چون غذاشون فرق داره، چون باشگاه میرن؛ تو که نمیتونی این کارها رو بکنی، پس نمیتونی لاغر بشی». نتیجهی من و همهی دوستانی که در سایت عکس و نوشته میذارن، بهخاطر تغییر فرمولهای ذهنی و نگرششونه، نه یه حرکت خاص.
حالا ذهن چطور تغییر میکنه؟ با شنیدن همین حرفها. در هر فایل سایت دارم یه اشتباه ذهن چاق رو توضیح میدم. وقتی اینها رو میشنوی، یواشیواش چیزهایی که دربارهی چاقی، وضعیت خودت، شانست یا ژنتیکی بودن چاقی در ذهنت هست عوض میشه. وقتی فرمولهای ذهنی عوض بشه، انتظار تو هم عوض میشه و وقتی انتظار عوض بشه، جسم هم خودبهخود عوض میشه.
در ویدیو برای این موضوع یه مثال روزمره زدم. وقتی خبر میاد که یه ویروس پیدا شده، به اندازهای که باورش کنی، انتظار بیماری در تو بیشتر میشه و مدام مراقبی که «نکنه اینطور بشه». بعد خبر میاد که خدا رو شکر از بین رفت، و تو خیلی راحت به حالت عادی برمیگردی. این تغییر انتظار بهخاطر تغییر آگاهیه. چاقی هم یه انتظاره که از راه اطلاعاتی که بهت دادن در تو ساخته شده؛ وقتی از محتوای سایت استفاده میکنی، آگاهیت عوض میشه، انتظارت تغییر میکنه و لاغر میشی.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط یه خلاصه از حرفهای این جلسهست. در ویدیو این مثالها رو کاملتر تعریف کردم، و چون ذهن با شنیدن همین حرفها تغییر میکنه، وقتی با صدای خودم میشنویشون خیلی راحتتر در ذهنت جا میافتن.
جلسههای «صد گام لاغری با ذهن» جزو دورههای تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همهی گامها باید اشتراک ویژهی تناسب فکری رو فعال کنی. با این اشتراک ویدیوها و تمرینهای بقیهی دورههای تکمیلی سایت هم برات باز میشه.
در ادامه هم در گام ۶۷ سراغ «چی نخورم، چاق میکنه؟» میریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 3.98 از 131 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

نشان های دریافت شده
و خدایی که در این نزدیکیست.
چقدر جالب مثال وکیل مدافع رو زدید استاد عزیز،برام خیلی قابل درک شد منطق ذهن چاق که چطور در مقابل ذهن لاغر مقاومت داره،بله منم هر وقت میخوام به لاغری فکر کنم و یا دنبال علتهای چاقیم هستم مدام ذهن چاقی در حال دفاع از ارشهلی چاق گونه م هست و انقدر ماهرانه داره از عقاید و باورهای چاقی دفاع میکنه که در نود و نه درصد موارد من تسلیمش میشم و راه لاغری رو از ذهنم دور میکنم و سعی میکنم به اون دلایل فکر کنم،منم تا قبل از شنیدن این فایل همش دنبال این بودم که بخوام ثابت کنم اگه دیگران از راه ورزش و رژیم لاغر شدن من توانایی اونها رو ندارم و حاضر به ادامه راه اونها نیستم،درست سه ماهه پیش ی بنده خدایی در اثر بیماریه موقتی کلی سایز و وزن کم کرد و وقتی من به دلیل لاغری ایشون فکر میکردم به خودم میگفتم حتی بدن من عرضه مریضی رو هم نداره که لاغر بشه،اقدر ذهنم مریض و دنبال حاشیه های لاغریه نه اصل لاغری،ب جای اینکه شکرگزار بدن سالمم باشم داشتم خودمو سرزنش میکردم م که حتی تانایی لاغری با مریضی رو هم ندارم چه برسه به لاغری از راههای اصولی صحیح.ولی در کل بارها و بارها با شنیدن راههایی که دیگران موقتا لاغر شدن من هم گول خوردم و به این نتیجه رسیدم که چون فلانی از راه ورزش لاغرشده چون من ورزش دوست ندارم پس توانایی لاغر شدن رو هم ندارم و اینطوری هست که سالها نتونستم از راه درست وزن کم کنم و لاغر بمونم.ولی الان اینجا هستم. که یاد بگیرم چطوری میشه به راحتی و با حال خوب به تناسب اندام رسید.امیدوارم به زودی منم وارد سرزمین لاغری بشم و دلایل منطقی چاقی خودمو پیدا کنم و برعکسش کنم.دیشب توی مهمونی متوجه شدم که این اضافه وزن من ریشه در کودکی داره،من در کودکی دچار ترس از نخوردن شدم و همین دلایل به ظاهر کوچیک باعث اضافه وزنم در بزرگسالی شده،دیشب توی مهمونی یکی از اقوام موقع شام بچه شو که هفت سالشه داشت تهدید میکرد که شاملو بخوره،اون بچه مدام میگفت من اشتها ندارم،من سیرم و هر وقت گرسنه شدم غذا میخورم ولی مادرش تهدید میکرد که اگه الان شام نخوری ی لقمه هم بهت بعد غذا نمیدم و این حرفها اون بچه رو دچار گرسنگی آخر شب کرد و با بی میلی هر چه تمام تر سر سفره ننشوند،در این حین چند مرتبه خواستم بگم بهش اموزش غلط نده و بذار موقع گرسنگی غذاشو با حال خوب بخوره ولی به خودم یادآوری کردم من مسئول زندگیه خودم هستم نه دیگران من اگه بیل زن هستم باید بتونم باغچه خودمو بیل بزنم،و دخالتی نکردم ولی خودمو به یاد آوردم که در همین سن و سال بودم که موقع ناهار بود و از قضا ناهار ما آبگوشت بودو من از بچگی علاقه بهابگوشت نداشتم و به مامانم یواشکی گفتم من آبگوشت دوست ندارم و ی چیز دیگه به من بده ولی پدرم گفت اگه غذاتو دوست نداری بروو کنار و حق نداری ی غذای دیگه بخوری و همین ترس باعث شد نگنه که بعد از غذا گرسنه بمونم پس از روی اجبار و با بی میلی شدید مجبور ب خوردن آبگوشت شدم و من اونجا یاد گرفتم به علاقه هام توجه نکنم و به قول معروف سنگ هم که میذارن جلوم باید بخورم و گلایه نکنم و اینجوری باور غلط در ذهن من سالها شکل گرفت و هرجا هر غذایی که بهم تعارف کردن توی مهمونی و … حتی اگه بیزار هستم از اون غذا باید به اون سفره احترام بذارم و به زور اون غذا رو بخورم و این باور سالها در من ریشه گرفت و هنوز هم گاهی انجامش میدم.اینو نوشتم که به خودم یادآوری کنم امثال این باورها رو در ذهنم کمرنگ و کمرنگ تر کنم تا به امید خدا بتونم وزن کم کنم.خدایا شکرت از این اگاهیه ناب.یا حق
نشان های دریافت شده
و خدایی ک در این نزدیکیست.
چاقی یک انتظاره،بخاطر اطلاعات غلطی ک گرفتم چاق شدم.حالا میخوام اطلاعاتمون عوض کنم،میخوام آگاهی هامو بالا ببرم و انتظار لاغر شدن رو توی وجودم بالا ببرم.حق منه ک متناسب باشم.استاد چقدر مثالهای خوب و قشنگی میزنید،اینکه مثلا ما میشنویم ی ویروس وارد کشور شده و همه مون منتظر خبرهایی از اون ویروس هستیم یا توی ذهنمون منتظریم ک دامن گیر ما هم بشه،و بعد از مدتی دوباره میشنویم ک خداروشکر اون ویروس مهار شده و دوباره انتظار اینو داریم ک جامعه سلامت میشه و هیچ خطری ما رو هم تهدید میکنه،پس ب قول معروف برای ما چاقها هم چاقی در کمینه و تنها راه چاره ش اینه ک هر روز از طریق مثال زدنها و سر زدن ب سایت و گوش دادن ب فایلهای ناب استاد عطار منش باید آگاهی هامون رو افزایش بدیم تا بتونیم چاقی رو مهار کنیم،کاری هست ک مدتیه دارم انجامش میدم،و هر روز بر حسب هدایتی ک از جانب خدا میگیرم ب ی فایل عالی سر میزنم و متوجه اون ته ته ذهنم میشم ک چی باعث فکر کردن و انتظار کشیدن برای چاقی میشه؟؟امروز متوجه شدم ک منم گاهی ب افراد متناسب فکر میکنم ک بابا فلانی چون شام نمیخوره یا فلانی چون مراقب خودشه فلانی چون ورزش میکنه فلانی چون بچه کوچیک داره و مدام در حال راه رفتن و تحرک هست یا فلانی چون مریضه و دیابت داره یا فلانی چون مادرش لاغر بوده وزنش کمه و متناسبه،وای خدای من چقدر کار دارم ک بتونم فکرمو ذهنمو متمرکز کنم ب این قضیهکه چاقی با تغییر فرمولها ک بالا نوشته م شون اتفاق میفته مثلا چون من تحرک ندارم مثلا من با حرص میخورم و فک میکنم فردا قراره قحطی بیاد پس بخورم تا تموم نشده و یا مثلا من تند تند غذا میخورم و … چاق میشم،در صورتی که باید فرمولا رو عوض کنم و به غذا خوردن و چقدر خوردن فک نکنم کاره ک مدتیه دارم باهاش بازی میکنم و ملکه وار سر سفره میشینم و با خودم تمرین میکنم ک من باید به قدر نیاز و برای رفع گرسنگی غذا بخورم ک چقدر هم خوب انجامش میدم ،ب خودم میگم عزیزم این غذا دو هفته ای ی بار حداقل داری میخوری پس از این غذا همه جا به مقدار زیاد هست پس تموم نمیشه نهایتش اگه دو ساعت دیگه گرسنه شدم فلان چیز توی کشو یا کابینت هست و میتونی جلوی ضعفت رو بگیری ک توی ۸۰ درصد مواقع اصلا دلیلی برای خوردن اون خوراکی نمیبینم.خدا جونم شکر ک منو به جاهای خوب و به آرامش میرسونه.خدایا شکرت