زندگی با اراده خداوند (قسمت ششم)

سلام استاد

چقدر زیبا نوشتی برای ملحق شدن به اراده خداوند، نیاز نیست گذشته خود را تغییر دهیم یا تمام فرصت هایی که تصور می کنیم از دست داده ایم را جبران کنیم.

استاد من از سن ۳۱ سالگی به ایده الهی که بهم گفته سد عمل کردم و به خاطر شرایط بیماری هر بار تمرین و تکرار من به تعویق میافته و نمی تونم مستمر رو کارم وقت بذارم والان ۳۲ سالمه و هر بار نجوای ذهنی به من میگه باید فرصت های از دست رفته وقت و زمان رو جبران کنی سنت داره میره بالا و کی میخوای به موفقیت برسی..

ولی میخوام هم جهت با راده الهی باشم چون اراده الهی میتونه منو به مسیرهایی هدایت کنه که با طی کردنه یه روند تکاملی صعودی همه چیز تو سالهای بعد جبران بشه ..

در صورتی که با این نجوا احساسم بد نشه..

بهش گوش نکنم و از اراده الهی فاصله نگیرم.

مثل سیلِ عظیمی که چند سال پیش ایران رو درگیر کرد و کم ابی کل کشور تو دوهفته جبران شد

خوشی ها فرصت ها لذت ها و سعادتها میتونه مثل همین سیل وارد زندگیمون بشه و تمام فرصت های به اصلطلاح از دست رفته رو جبران کنه‌.

پیس رفتن بر اساس اراده الهی میتونه تورو به مسیری هدایت کنه که تو یکسال اونقدر مسافرت بری که تمام مسافرتهای نرفتت حبران بشه..

تمام رستوران های نرفته‌.‌.خریدهای نکرده..

رابطه عاشقانه نداشتت رو جبران کنه…چون نیرو اراده الهی لایتناهیه..اون بی نهایته‌..فقط باید خودت رو مسیرت رو بسپری به اراده الهی و یادت نره وقتی توکل کردی با راده الهی پیش بری..

گوش جان بسپری و خودت رو در آغوش الهی رها کنی با بی عقلی نه با دانش و دانسته های قبلی..

خدایا…من خودم رو به اراده الهی تو میسپارم..

استاد این نوشته ها عالین..

من از سالها پیش شمارو میشناسم و کاملا لمس میکنم با وجودم که چطور با پیش رفتن با اراده الهی اینچنین خداوند به قلب و قلم شما جاری و ساری شده..استاد خیلی دوستتون دارم و واقعا سپاسگزار خداوندم بابت بودنتون و داشتنتون.

مرسی که هستید

بی صبرانه منتظر مقالات بعدی هستم