زندگی با اراده خداوند (قسمت ششم)

بسیار عالی هست این بخش و البته بخشی های قبل  بهتره بگم کمکهای غیبی من همیشه مثل همه انسانهای دیگه این کمکهارا در زندگیم دیدم.  چیزهایی در زندگی دیدم. که بقول امعروف پام به زمین میچسبد از تعجب. 

من در زندگیم خیلی حضور  خدارا احساس کردم  از بزرکترین چیزها تا کوچکترین حرکتها را از جانب پروردگارم حس وتجربه کردم  

کمکهایی خیلی واضح بهم شده. اینقدر هون لحظه ها برام خوشایند بوده که همییشه تو ذهنم هک شدن   من بلد نبودم که خودم دارم خواستم با ذهنم فرنکاس میدم 

   نمیدنستم چرا  الان متوجه شدم که  اراده شخصی م را رها کرده بودم 

وقتی اینقدر دوچار مشکل بودم از خودمم نا امید بودم و دیگه اراده ی برام

 باقی نمی موند که بهش تکیه کنم. و اونجا بود که خدا وارد عمل میشد چون نمیدنونستم چی به چی شکه میشدم ه فقط کمک خدارا میدیدم  برام خیلی عجیب بود و ستودنی و  از  خوشحالی گریه می کردم که خدایا تو چطور میدونی مشکلم چیه  تو که  راهی را پیش روم باز کردی  از این حرفها دارم. روز به روز ایمانم به خالقم بیشتر میشد  وقتی هز همه جا نا امید بودم ته ذهن وقلبم گواهی میداد خدا بامن است  یکی از لطفهای که پروردگارم بهم کرده  اینکه بچهایی سالم بهم داد   چرا. سالم چون همسر خودخواهم بخاطر خودش و دل خودش که نه اینکه موقع ازمایش خون قبل از ازدواج مثبت باسه از نشه با من ازدواج کنه. طی مراحلی که من بعدها فهمیدم  از با دوستی که تو آزمایشگاه داشت زدو بند کرده و ازمایش از من نگرفت  یادمه منرا تا مرکز آزمایشگاه برد  تازه قدیمترا چند نفری هم باهامون بود  دوست ازمایشگاهیش اعلامدکرد نیازی به این کار نیست. و بقیه هم باور کردن  من بعد ها فهمیدم وقتی شنیدم دور بریام همه ازمایس را انجام دادن تازه دوهزاریم افتاد  و بازم خداوند کمکم کرد خدارا هزارررران مرتبه شکر که پناه بی پناهان هستی.   الان درک می کنم توکل بر خدا یعنی چی. خدا اونوقت که حواسم نبوده بهم لطف کرده  من بلد نبودم به زبان جمله توکل بر خدارا بیاورم ولی همیشه  تو بی کسیام میدونستم یکی هواما داره از سلامتی بجها که بکذرم حالا رشد اخلاقی که داشتن. در جامه و محل کارشون. هرچیز بدی که در ما بود را آنها برعکس بودن. فرزندانی با معرفت. با شعور با فرهنگ من که مادرشون هستم و همه تربیتشون باخودم بوده هیچ نقشی در خوبیشون ندارم من هیچ کاری براشون نکردم وباز این هم یک هدیه  از جانب پروردگارم میدونم. چون میبینم خوانواده هی. که خیلی وقت گذاشتن برای تربیت و پشرفت فرزنداشون. که حتی یکی شا من انجام ندادم. چون همش درگیر زندگی. خودم بودم. همش از لطف خدا هست خدایا به خودت توکل می کنم همچنان یار و یاورمان باش