زندگی با اراده خداوند (قسمت نوزدهم)

با سلام

در ادامه نوشته های باورساز و خواندن آنها امروز با موضوع بسیار جالب خود بزرگ بینی آشنا شدم تعریفی که از خودبزرگ بینی سال ها با من همراهی می کرد این بود که به آدمی که خودشو برتر و بالاتر از دیگران ببینه، شیفته ی خودش باشه، مغرور و از خود راضی باشه خودبزرگ بین میگن و یک صفت ناپسند در ذهنم بود و برعکس به نظرم آدمای خاکی انسان های باارزشی بودند.

الان که نوشته های باور ساز رو دارم میخونم هر نوشته ای چراغی را در ذهنم روشن می کند که دنیای تاریک درونم را آگاهی می بخشد و مسیر درست را بهم نشون میده.

خود بزرگ بینی باعث ایجاد فاصله از اطرافیان ما میشه چون در ارتباط با دیگران هست که ما از حرف ها و رفتارهای اونا رنجیده میشیم و فکر می کنیم که هیچ درکی از ما ندارند.خود بزرگ بینی بین ما و دیگران شکاف و فاصله ایجاد می کنه گاهی حتی این فاصله ها به خاطرسطح طبقاتی فرد مثل پول و ثروت و یا سطح تحصیلات و… هست.گاهی حتی به خاطر ظاهر شخص و غیره هم ممکنه فرد دچار حالت خود بزرگ بینی بشه و خودشو از دیگران جدا کنه و فکر کنه در حد و اندازه اونا نیست و اون احساس لیاقت و ارزشمندی خودشو کم ببینه.

انجام چه کارهایی می تونه به ما کمک کنه که کمتر در معرض خود بزرگ بینی قرار بگیریم؟

باید سعی کنیم کمتر از دیگران برنجیم.

من سال ها با کوچک ترین حرف دیگران دچار رنجش و ناراحتی می شدم و برای خودم یه صفت ساخته بودم و همیشه می گفتم من آدم زود رنجی هستم.و در طی این سال ها واقعا لحظاتی وجود داشت که به خاطر رنجیدن از دیگران شور و اشتیاق خودم برای رسیدن به خواسته هامو از دست می دادم و نسبت بهشون بی انگیزه می شدم.

رنجش از دیگران باعث میشه که زیبایی های دنیای اطرافمونو به راحتی از دست بدیم ودر تمام مدت فقط به همون مسئله ای که باعث رنجش ما شده فکر کنیم. واقعا جهان اطرافم مرتب منو تو همون شرایط قرار می داد و مرتب از دیگران رنجیده خاطر می شدم و هیچ لذتی از زندگیم نمی بردم.

در زندگیم خیلی اهل رقابت کردن و برتری بر دیگران نبودم شاید در دوران تحصیل با دیگران رقابت می کردم که به نظرم اون رقابت خوب بود چون باعث می شد انگیزه بهتری جهت کسب موفقیت باشه که البته همونم اگه حساب شده نباشه ممکنه فرد رو خیلی اذیت کنه ولی خدا رو شکر من در این زمینه هیچوقت اذیت نشدم.البته الان خوشحالم که یاد گرفتم باید در رقابت با خودم باشم برای درک بهتر و بیشتر وجود خودم، استعداد ها و توانایی های خودم. در واقع رقابت برای برنده شدن باید درون خودم باشه و سعی کنم از خودم در تمام زمینه ها سبقت بگیرم و بهتر بشم نه دیگران.

در طول سال های زندگیم خیلی روزها برام پیش میومد که حق رو به خودم می دادم و سعی می کردم هر طور شده نظر و عقیده ای که خودم داشتم پیروز بشه یعنی فقط فکر می کردم حق با منه و کوتاه هم نمیومدم چون فکر می کردم اونجوری یعنی پذیرفتن شکست. در خیلی از زمینه هادر رابطه با همسرم، در رابطه با فرزندان و اطرافیانم حتی در محیط کار گاهی شرایطی پیش میومد که فکر می کردم فقط حق با منه و دیگران اشتباه می کنند و سعی می کردم کلی وقت و انرژی بزارم تا بهشون ثابت کنم که دیدی حق با من بود!

از همین لحظه تصمیم گرفتم که این موارد را حتما در زندگیم به صورت عملی انجام بدم تا نتایج شگفت انگیز اونو تو زندگی تجربه کنم.

تمام سعی و تلاشمو می کنم که بیهوده از رفتار دیگران رنجیده نشم چون دوست دارم در زندگی آرامش داشته باشم. دیگه اراده شخصی خودمو کنار میزارم و هیچوقت در پی اثبات حق به جانب بودن نمیرم ابن جمله را سرلوحه زندگیم قرار میدم که

من می خواهم حق به جانب باقی بمانم یا شاد و خوشحال زندگی کنم؟

می دونم که کار سختی هستش چون اراده شخصی حتما منو به انجام حق به جانب بودن دعوت می کنه تا مثلا کوتاه نیام و از حق خودم دفاع کنم.

 اما من دوست دارم در راستای اراده خداوند حرکت کنم  و حتما برای رسیدن به آرامش ذهنی خودم در این راستا حرکت می کنم وسعی و تلاش خودمو می کنم تا به آرامشی که دوست دارم دست پیدا کنم.