زندگی با اراده خداوند (قسمت بیست و چهارم)

سلام و درود ب فرمانروای جهان و جهانیان خداوندگار زمین و زمان

سلام ب استادعزیز و دوستان

 خداوند هرگز گله و شکایت نمیکند)

آری این نیرو،سیستم،انرژی،عجب تاب و تحملی داره در مقابل عملکردهای اشتباه من،بشر

من و یاد شعر استاد معینی انداخت

(عجب صبری خدا دارد

همین بهتر که او خود جای خود نشسته و،تاب و تماشای تمام زشتکاریهای این مخلوق را دارد و گرنه من جای او بودم،

یک نفس کی عادلانه سازشی

با جاهل و فرزانه میکردم

عجب صبری خدا دارد)

هیچ وقت یادم نمیره بچه بودم بارها از مادرم شنیدم که می‌گفت که خداوند خیلی بزرگ سر ب سر ما آدم ها نمیزاره )

تو عالم بچهگی حرفش برام مفهوم سطحی داشت.اما الان با معجزه هاش و باورهای من …واقعا او سرب سر ما انسانها نمیزاره.

راه را باز میزاره و صدای هادی را در گوشمان نجوا میکنه..که فرزندم ب خانه پدری باز گرد)

من بهترین سال‌های زندگیم را دادم تا ب کلمه خودشناسی رسیدم..نمی‌دانم چرا این کلمه را نشنیده بودم و از کسی،از مجله ای،کتابی،رسانه ای،

من در مدارش نبودم و وقتش نبود

دارم با دوست داشتن خودم و قضاوت نکردن خودم و دیگران..از این باقی مانده عمرم استفاده میکنم…

خدایا در این مسیر تو راهنما و هدایتگرم هستی و باش.با توکل پیش میروم.

وقتی تصمیم ب همسو شدن با خدا میگیریم خداوند قبل از ما حاضراست و ب یاری ما می‌شتابد او که وظیفه هدایت ما را دارد و من وظیفه بنده گی کردنش را)

مدتیست بر قضاوت نکردن ،آگاه هانه بر ذهنم و زبانم کار میکنم.خداوند هم مرا یاری میکند..

مثال امروز ..در خیابان پسری ۱۴ ..۱۵ ساله که سیگار می‌کشید..را دیدم گفتم خدایا توی این سن)……..که خداوند هشدار داد..

قضاوت!!!!!!!!!!

سریع از ذهنم پاکش کردم و گفتم نگاه کن و بگذر

یا پسر ۲۰ ساله م من و بغل میکنه و میگه مامان نیستی غذا نمی‌چسبد و نمیتونم بخورم..یا میگه مامان خیلی دوست دارم

فقط عششق خداوند را شکر میکنم..

یا گاهی در بانک ،اتوبوس،جایی کسی ب من میخنده و میگه چقدر ازت خوشم اومده

و انرژی میگیرم ازت..خوشحالم دیدمت..

بخدا میگم خدایا قلب آدم ها تو هستی و برایم نرم کن ..سرشار از عششق کن..مهربان و آسان کن..

خدایا شکرت که داری ب من یاد میدی حضورت را درک کنم و تو را ببینم..

من ب دستان خدا خیره شدم،معجزه کرد.