زندگی با اراده خداوند (قسمت بیست و پنجم)

با سلام

من  هم وقتی بچه بودم و حتی تا همین  سال پیش خیلی از مرگ وحشت داشتم همیشه با خودم فکر می کردم قرار است چه اتفاقی بیفتد!! 

آنقدر از شب اول قبر برامون گفته بودن که همه ی وجودم پر ترس و استرس بود. عذاب های رنگارنگ و جورواجور خدا منو وحشت زده می کرد این که باید شب اول قبر کلی سوال جواب بشی و به قول استاد می ترسیدم که جواب این سوالات رابلد نباشم.

از بچگی می دیدم وقتی یکی از نزدیکان می میره چقدر براش گریه و زاری می کنن و اشک می ریزند و گاهی می گفتن بیچاره هیچ ثمره ای از زندگیش نبرد و هر چی بود گذاشت و رفت. جوری حرف می زدن که با خودم می گفتم تلاش های زندگی چقدر بیهوده است وقتی اخرش هیچی به هیچی…

بزرگتر که شدم درک بهتری پیدا کردم توی قرآن مطالبی در مورد جهان آخرت می خوندم و به نوعی به زندگی در جریان اون دنیا آگاه تر شدم به نظرم خلقت خداوند بی عیب و نقصه و امکان نداره که زندگی انسان با مرگ خاتمه پیدا کنه.

خداوند بی نهایت است و ما هم روح خدایی داریم و زندگی مان با مرگ پایان نمی یابد بلکه وارد مرحله جدیدی از زندگی مان می شویم.مرحله ای که خیلی نسبت به آن شناخت نداریم ولی مرحله زیباتری است چون درک بالاتری می خواهد تا نلشناخته های ان را بفهمیم.

خداوند در قرآن می فرماید” انا لله و انا الیه راجعون” ما از خدا هستیم و به سوی او باز می گردیم

ای کاش معنی همین یک جمله را می توانستیم به خوبی درک کنیم.

نگرش ما به زندگی اگر فانی باشد باعث نا امیدی در وجود ما می شود و احساس پوچی و بیهودگی می کنیم ولی وقتی به زندگی ابدی ایمان داشته باشیم زندگی هدفمندی را طی خواهیم کرد چون می دانیم نتیجه تمام کارهایمان به خودمان برمیگردد،آسایش و آرامش بهتری به دست خواهیم اورد ودرنهایت می توانیم در حالتی سرشار از آرامش و صلح با خود و دیگران زندگی در دنیای مادی را تجربه کنیم و از بودنمان لذت ببریم و بدانیم که با مرگ قرار نیست فانی و نیست شویم.