زندگی با اراده خداوند (قسمت بیست و پنجم)

سلام خدمت استاد گرامی و دوستان عزیز 

آنچه در مورد مرگ و زندگی یادگرفتم نگرشی در من ایجاد کرده بود که با اینکه سعی می‌کردم عبادتها و دعاهایی رو که لازم بود رو انجام بدم ولی از مرگ و بازخواست بعدش میترسیدم 

بادها از مادرم شنیده بودم که من از مرگ نمی‌ترسم بلکه از اعمال خودم میترسم که باعث عذاب من بشه 

من خیلی متوجه حرف مادرم نمی‌شدم، اصلا یادم نمیاد که مادرم کار بدی کرده باشه یا حرفی بدی زده باشه ولی همیشه نگران عذاب جهنم بود !

چون ایشون هم طبق شنیده هاش ،در عین حال که هر کاری از دستش بر می اومد انجام می‌داد ولی باز هم از مرگ به خاطر عذاب بعدش می‌ترسن چون عقیده دارن به اندازه کافی خوب و مورد رضایت خداوند نبودن 

اگه یه لحظه فکر کنیم چرا خداوند باید ما رو خلق کنه که ما در این دنیا تجربه کنیم و بعد بخاطر تجربه کردن ما رو عذاب کنه !

با اینکه مدتهاست روی خودم کار میکنم ولی هنوز همون نگرش قدیمی منو از مرگ و بعدش میترسونه ،البته اصلا واضح نیست ولی متوجه شدم که ریشه بعضی از ترسهام از همین نگرش ترس از مرگ هست 

من اهل اینجا نیستم ،این جمله رو خیلی دوست دارم ،من اهل اینجا نیستم 

خداوند از روح خودش در ما دمیده،یعنی ما بخشی از انرژی بینهایت و ابدی خداوند رو در وجود خودمون داریم ،پس ما هم ابدی هستیم 

خداوند انرژی بینهایتی که بوده ،هست خواهد بود و نه بوجود میاد نه از بین میره 

پس ما هم همین ویژگی رو داریم ،زمانی که جسم میمیره ،روح به همون جایی برمیگرده که ازش اومده ،انالله و انا الیه راجعون، بازگشت همه به سوی خداست 

منظور از این آیه این هست که ما به جایی برمیگردیم که خونه و اصل ماست و بهش تعلق داریم و تنها برای مدت کوتاهی در این دنیا و با جسم مادی هستیم 

پس ما موجوداتی معنوی و روحانی هستیم که به این دنیا اومدیم تا تجربه کنیم 

پس آنچه ما اینجا برای خودمون اعم از نام و تحصیلات و خانواده و کشور و اموال ساختیم اصل ما نیست و اصلا ربطی به اصل ما نداره

اصل ما از خداونده که سراسر خلق و مهربانی و عشق و فراوانی و آرامش و زیبایی و گسترش هست 

برای خلق و تجربه خواسته‌هامون لازمه که خودمون را با خداوند و دیگران یکی بدونیم 

و این موضوع نیاز به آگاهی و استمرار داره ،هر لحظه و هر جا در درون خودم و دیگران و هر آنچه که هست خدا رو ببینم 

زمانی که با خداوند هماهنگ بشیم ،چیزی در این دنیا مانع رسیدن ما به خواست هامو  نمیشه 

این نگرش همون توحید عملی هست :

هرآنچه هست و نیست خداست 

و دنیای مادی همان دنیای ابدیست 

زندگی بی پایان هست پس این زندگی نیست حضور و بودن دائمی هست 

اگر سعی کنیم این نگرش رو در خودمون ایجاد کنیم ترس از مرگ در ما کمرنگ‌تر میشه 

در واقع مرگ وجود نداره و ما همیشه حضور داریم 

زمانی که به حرفهای افرادی که مرگ موقت رو تجربه کردن گوش میدادم بارها از دهان خیلی هاشون شنیدم که میگن وقتی از جسم خارج شدن هیچ احساس تعلقی و وابستگی به این کالبد نداشتند و مثل لباسی کثیف می‌دیدنش و خیلی راحت رهاش میکردن 

و حقیقت هم همینه ،ما در این کالبد چند صباحی تجربه میکنیم و زمانش که رسید رهاش میکنیم و به اصل خودمون می‌پیوندیم 

وقتی عزیزم رو خیلی ناگهانی از دست دادم ،این نگرش رو در خودم پررنگ کردم و مدتهاست که سر مزارش نرفتم چون عقیده ندارم که عزیزم اونجا باشه ،میدونم که خیلی راحت این جسم رو رها کرده و به اصل خودش پیوسته 

خداوند همیشه با من و همراه منه چه من باهاش هماهنگ بشم و حسش کنم چه باهاش ناهماهنگ باشم و جدا از خودم بدونم 

من تمام تلاشم رو میکنم که روی توحید عملی کار کنم بهتر درکش کنم حسش کنم و خودم و دیگران و خداوند رو یکی ببینم و این بینش بهم آرامش میده و آرامش هم منو به زندگی بهتر هدایت میکنه 

خدای مهربانم بینهایت سپاسگزارم 

استاد عزیز بینهایت سپاسگزارم