زندگی با اراده خداوند (قسمت بیست و پنجم)

عرض سلام. اینجا همه چیز فراهمه. من برا ی متناسب شدن 

عضو گروه شدم ولی اصلاه هدف اصلی را کلان فراموش کردم 

و اینجا در هر سطری  قدم میزنم تمام روحم. آرا مش می گیرد

. و اصلان جز زیبایی چیزی نمیبینم.  

من هم خیلی از مرگ میترسیدم وهنور هم میترسم. 

خوب بشتر زمان نوجوانی وحشت داشتم. ولی چون اهل کتاب و قرآن بودم 

خیلی تونستم با هر آیه. که با افکارم جور بود 

خودم را متقاید کنم که خداوند مهربان ما را بیهود نیافریده 

وقتی در سوره مبارکه بقره خواندم که خداوند به فرشته ها فرمودن 

 میخواهم کسی را بوجود بیاورم  و شما باید بر اوسجده کنید 

 فرشته ها گفتند ایا میخواهی کسی را بیاوری که خونریزی کند 

اگر تو بخواهی ما برتو سجده می کنیم. خداوند میفرماید من چیزی را میدانم که شما نمیدانید 

و وقتی خداوند  انسان را آفرید خوب چون شیطان اورا گول زد خداوند

 به انسان فرمود برو به زمین یک مدت معینی  و

خداوند برای تنبیه کردن انسان را به زمین فرستاد 

من اینجای قران خیلی برام سخت هست یکی اینکه خداوند بخودش احسنت گفت برای بوجود آوردن انسان. و انسان خیلی زود گول خورد و خداوند انسان را به زمین حبوط داد وگرنه خداوند انسان را برای خودش خلق کرده  واز روح خودش در ما دمیدو انسان ناسپاس 

و. این برای من مایه ارامش هست. وقتی کسی مثل خدایی را داره که هر لحظه همراه ماست. مهربان ررئوف بزرگ. قادر دانا حکیم عادل  من فدای  عدالتش که چقدر حتی در کوچکترین موضوع عدالت داره    وخداوند جسم ما را همچون لباس زیبایی برای روح ما قرار داده   و موقع مرگ به آرامی این روح و جسم را از هم جدا می کند طوری که هیچ متوجه نشیویم.  

وقتی خودش در میفرماید هرکس بقدر زره ی خوبی کند ده برابر میبیند پاداشش را وهرکس به اندازه ی بدی کند همان انداز میبیند 

عاشق دعای جوشن کبیر هستم  که در وصف خداوند آمده 

یا عماد من لا عمادله. یا دلیله مت لا دلیله له. یا ذخره من لا ذخره له یا سنده مت لا سنده له یا قیاس من لا قیاس له 

ممنونم استاد عزیزم موفق باشی و پایدار