زندگی با اراده خداوند (قسمت بیست و ششم)

سلااام و درود ب فرمانروای زمین و زمان

سلاام ب استاد و دوستانم

اگر تاثیر زمان و مکان در این دنیا را بسنجیم ،همیشه جا ب جا شدن از مکانی ب مکان دیگر ،ب کشور و منطقه دیگر،ب شهر و خانه ای دیگر،و دور شدن از عزیزانمان برای بیشتر مان سخت و دشوار است،رو رو شدن با فرهنگ و لهجه بیگانه و غریب بودن )

واز زمان)همیشه نالان و ناراضی هستیم

و با کیهان هم فاز نیستیم ،اگر سرده ،گرمی و میطلبیم.و اگر گرم ،بدنبال جای سرد هستیم.

یکی تابستان دوست داره و یکی زمستان..و با گفتارمان که اَه هوا سرد و گرم..ب کیهان 

انرژی منفی می‌فرستیم. 

همه دوست دارند با اراده خود کارشان انجام شود مثلا امسال در دانشگاه قبول شوم..امروز در فلان مصاحبه کاری موفق باشم.و کلا وقت را خودمان تعیین میکنیم..

اصلا توجه نداریم که من باید با اراده رب همسو شوم.

در عرفان به هم فاز بودن توجه زیادی کرده.

که بیشتر بیماری‌های جسمی و ذهنی ما با همین همفاز نبودن بوجود میاد.شتاب و عجله،تنبلی و بی تحرکی،وبا این جریان رودخانه عظیم الهی همراه نشدن و نسپردن)

یا مثل مرداب گندیدن و یا مثل طوفان همه چیز را ویران کردن.

آرام و رها بودن و قدم برداشتن را فراموش کردیم.

        (زندگی بعدی)

ما هر اطلاعاتی که از اینجا کسب می‌کنیم و با قوانین الهی آشنا می‌شویم به ورود ما ب زندگی بعدی کمک میکنه.من با مدرک دکترا هم ،اگر خودشناسی و خداشناسی نداشته باشم ،فرقی نمیکنه همانطور در این دنیا در سیاهی و نادانی هستم در زندگی بعدی هم 

همان شکل خواهد بود.

استادمون درعرفان میگفت ..هر ناشناخته ای برای ما انسان ها ترس داره..اما هدایت اوست..پس زندگی بعدی هم با هدایت خودش خواهد بود..

زندگی بعدی ب ظاهر ترس داره ،اما من دستم در دستان اوست و همانطور از پیشش ب اینجا آمدم دوباره به نزدش خواهم شتافت.زندگی بعدی ناشناخته ایست از نظر ما..که کسی برنگشته تا ب ما بگوید چه جور جاییست؟

اما بزرگان و عرفا))))))

بسیار گفتن..محمد(ص)ب معراج رفت و بر گشت..عرفای بسیاری تجربه و درک کردن.

زمانی که جان از بدن خارج می‌شود، انسان 

دیگر سنگینی جسم را احساس نخواهد کرد

جسم با اینکه امانت الهی ست و من تا زنده ام

باید در نگهداری آن کوشا باشم،اما همین که 

روح از جسم خارج می‌شود.جسم مانند شی یا لاشه ی بی ارزشی ست،که من باید آنقدر آگاه باشم که حتی نگاهی ب آن نندازم ..و وسوسه دوباره بازگشت ب جسم نداشته باشم ..و از همه دارایی‌های. دلبستگی و وابستگی‌هایهایم چشم بپوشم و رهسپار نور هادی شوم..و پا ب زندگی بعدی نهم.ب همین آسانی..چیزهایی که من سالها در مجالس و سفره ها و رسانه ها نشنیده بودم.

فقط ترس و وحشتبود.

ب ما تاریکی و فشار و سوال و جواب ،هیزم آتش و،سرب آهنی،ووو گفته بودن.

حال شکرت..هدایت خداوند شامل حالمان شد تا از اعتقادات و باورها و بینش های مخرب و شیطانی بیرون جستیم..

و با شجاعت (الست)را لبیک می‌گویم و ب سویش پرواز میکنیم. ب سوی آن پروردگاار یکتا ،بخشنده مهربان.

من همیشه از خدا میخوام پیشش سربلند باشم و روز مجادله در مقابلش سرافراز ،اشرف مخلوقات بودنم را ب شیطان ثابت کنم .

چرا که ما همان هستیم پروردگاااااارم با افتخار ب خودش احسن و الخالقین گفت.

خدایا سلام من عاجز و ناتوان را بپذیر (درود و سلام من تا مرگم ب خداوندگاااار یکتا بی همتا..)

           انا الله و انا الیه راجعون

       من ب دستان خدا خیره شدم ،معجزه کرد.