زندگی با اراده خداوند (قسمت بیست و هفتم)

                    به نام الله مهربان

سلام به همه عزیزان و استاد گرامی خدا قوت

الهی بیکران شکر که باز هم مطالب زیبایی رو دریافت کردم

بارها این شعر رو شنیدیم و الان می‌تونیم از یک دید دیگه به آن نگاه کنیم

تا خدا بنده نواز است به خلقش چه نیاز

این می‌تونه توجیحی باشه که واقعاً نیاز به جلب توجه دیگران نداریم

واقعا خیلی م آوره که عظمتی به این بزرگی داره به ما توجه می‌کنه بعد ما به بندش برای به دست آوردن رضایت بنده‌اش خودمونو به هر دری بزنیم

واقعا خدا به نظرتون چی میگه؟!

نمیگه من انقدر بهش جلب توجه می‌کنم انقدر بهش نعمت میدم انقدر می‌بخشمش اما بازم به جای اینکه برای من زندگی کنه برای جلب توجه بنده من زندگی می‌کنه!!؟

بیایم به خودمون بیایم

شهدا عین ما بودن فقط با یک تفاوت که برای خدا زندگی کردن نه برای جلب توجه مردم

فرق ما با شهدا تنها همینه که اون‌ها با اخلاص زندگی کردند اما ما😔..

اون‌ها دنبال جلب رضایت خدا بودند اما ما به هر دری می‌زنیم که فلانی مثلاً درباره ما خوب حرف بزنه پیش چشم فلانی خوب باشیم

واقعا اون روز و صحرای محشر همون کسایی که توی این دنیا جلب توجه کردی براشون میان به دادت برسن؟!

حالا به نظرت کدوم جلب توجه به دردت می‌خوره جلب توجه کسی که صاحب اون صحرای محشره و می‌تونه خیلی راحت از پل صراط ردت کنه یا جلب توجه کسی که خودش عین توئه و باید همون خدا به دادش برسه

پس جلب توجه کسی رو بکن که همه دنیا به  اراده اون می‌چرخه و برپاست

از زندگی احساس رضایت کن به هر چیزی که بهت داده راضی باش و خوشحال باش که این همه نعمت فراوان به تو داده 

از ته دل راضی باش ، یادت نره که از دلت خبر داره 

اگه کلامی فقط شکرگزارر باشی می‌دونه ته دلت چه خبره پس به نفع خودته که از ته دلت شکر کنی و امواج دریای بیکران نعمت‌هایش را به سوی تو روانه کند

یادت نره که ما همه از او هستیم و به او برمی‌گردیم

پس حواست باشه چگونه زندگی می‌کنی و چه احساسی داری

 استاد ممنون از زحمات شما

زندگیاتون سراسر حال خوب

یاحق مدد