زندگی با اراده خداوند (قسمت بیست و هفتم)

با سلام

چقدر خوندن این نوشته به انسان حال خوب می دهد. بله استاد کاملا درسته وقتی آدم از زندگیش به هر نحوی که هست شکرگزار و سپاس گزار باشه از اون زندگی لذت می بره.

باید از تموم جنبه های زندگی مون به همون شکلی که هست راضی باشیم. احساس رضایت باعث میشه بیشتر و بهتر از خداوند ونعمت های بیکرانش قدر دانی کنیم. این سپاس گزاری دیگه لازم نیست کلامی باشه چون خداوند به کلام ما کاری نداره بلکه اون رضایت و احساس قلبی ما هست که مهمه.

وقتی احساس رضایت داشته باشیم آرامش وارد زندگی مون میشه و از لحظه های زندگی مون بهتر استفاده می کنیم. وقتی یاد بگیریم که راضی باشیم دیگه شرایط و اتفاقات زندگی را به دو  وضعیت خوب و بد تقسیم نمی کنیم بلکه سعی می کنیم همیشه ودر هر حادثه ای فقط به جنبه های مثبت موضوع توجه کنیم.

میزان رضایت ما که بیشتر باشه شکرگزاری مون هم بیشتر میشه و جهان هم نعمت های بیشتری وارد زندگی مون می کنه تا من بیشتر در اون شرایط باقی بمونیم.

وقتی این نوشته را می خواندم گذری به زمان قبل تر خودم انداختم دیدم که همیشه از شرایط زندگی ناراضی بودم همیشه توجه و تمرکزم روی نداشته ها بود و از زمین و زمان گله می کردم که ما این همه به خدا توکل می کنیم پس چرا هیچ تغییری نمی بینیم در حالی که اون توکل فقط به زبان بود و در دل همچنان اراده شخصی حکمفرما بود.(البته این زمان قبل که میگم شاید تا همین چند ماه قبل هم بوده ولی با خوندن این نوشته ها دارم سعی می کنم کم کم اون تغییرات را درخودم بوجود بیارم)

وقتی روح من آرامش لازم را نداشته باشه حالا هی من با کلام جملاتی برای حال خوب و توکل و … بیان کنم اون جملات به هیچ وجه نمی تونه احساس خوبی به من منتقل کنه چون ازدرون اون احساس خوب رضایت را ندارم چون اون رضایت قلبی و پایدار نبوده و فقط چند تا ذکر بوده که کلامی و طوطی وار تکرار می شده پس تغییری هم در شرایط زندگیم به وجود نمیاره.

اما اگه با قدرت اراده خداوند همسو شویم و به اون چیزی که الان در زندگی داریم رضایت بدیم و از لحظه های زندگیمون لذت ببریم  و اون احساس ارزشمندی و لیاقت در وجود مون را درک کنیم اون وقت احساس آرامش همراه سپاس گزاری بیشتری را تجربه می کنیم. احساس رضایت یعنی این که دیگه به نظر بقیه اهمیت نمیدیم و تلاش ما برای حس و حال خوب خودمان است نه جلب رضایت دیگران. وقتی به این احساس برسیم نیازمندی مون به دیگران کمتر میشه و حتی می تونیم به بقیه این آرامش و حس خوب را منتقل هم بکنیم.