زندگی با اراده خداوند (قسمت بیست و هفتم)

سلام خدمت استاد گرامی و دوستان عزیز 

خداوند بی انتها ست پس هر آنچه خلق می‌کند بی انتهاست :

آسمان بینهایت، رنگهای تمام نشدنی،انواع گل و گیاهان تمام نشدنی، انسانها،جانوران خشکی و دریاها ، خورشید تمام نشدنی ،علم و آگاهی بینهایت ،…

من هم بخشی از همین نیروی بینهایت و یکپارچه فارغ از زمان و مکان هستم 

خداوند در هر لحظه احساسی سرشار از ارزش و احترام به ما دارد

همینکه خداوند مرا خلق کرده با صدها و هزاران عضو و سلول که بدون اینکه من متوجه باشم دارن در کنار هم کار میکنن تا من رو برای حضور و تجربه در این دنیا حفظ کنند یعنی من و همه ،ارزشمند و مورد احترام خداوند هستیم 

برای لحظاتی با خوندن این آگاهی سرشار از حس قدردانی و سپاسگزاری شدم 

و چقدر دوست دارم این حس همیشه در من فوران کند 

البته که امکان‌پذیر هست و من تلاش میکنم تا با دریافت آگاهی ها و عمل به اونها ،حس ارزشمندی و سپاسگزاری رو در خودم پررنگتر کنم 

چیزی که از روزی که به دنیا اومدم با من بوده ولی من در اثر شنیده هام ،خروارها اطلاعات رو روش انبار کردم و دیگه خبری ازش نیست 

من میخوام و دارم یادمیگیرم که اصل وجودم رو ،با پاکسازی ذهنی ،برای خودم پررنگتر کنم 

من وقتی سعی میکنم خودم رو بهتر بشناسم ،خدای خودم رو بهتر بشناسم ،حس ارزشمندی و رضایت در من بیشتر میشه و کمتر ارتباطش میدم به چیزهای بیرونی از جمله نظر دیگران یا آنچه جمع آوری کردم اعم از اموال و تحصیلات و …

احساس رضایت ،بالاترین سپاسگزاری هست 

من وقتی میتونم احساس رضایت از زندگیم رو تجربه کنم که بدونم کی هستم و برای چی اومدم به این دنیا و چه توانایی هایی دارم و چطور میتونم با هماهنگ شدن با خداوند تجربه های بی‌نظیر در این دنیا داشته باشم 

من وقتی متوجه شدم آنچه تجربه میکنم از افکار و احساسات خودمه ،تونستم بهتر و بیشتر مسئولیت زندگی خودم رو به عهده بگیرم و وقتی متوجه شدم که میتونم زندگیم رو اونطور که دوست دارم تغییر بدم خیلی بهتر تونستم حس رضایت رو تجربه کنم 

من وقتی بیشتر توجهم رو به درون خودم متمرکز کردم تازه متوجه شدم که چقدر خداوند برای من و انسانها و آنچه خلق کرده احترام قائله، چقدر سلول و سیستم در بدن من در حال درست کار کردن هستن تا من در این دنیای بی کم و کاستی و پر از نعمت اونطور که دوست دارم زندگیم رو خلق و تجربه کنم 

اصلا حضور و بودن من یعنی نهایت ارزشمندی و من کافر بودم که اینهمه ارزش و نعمت رو نمیدیدم ،این فرصتی که خداوند به من داده ،این هدایتی که برام انجام میده ،این حضور همیشگیش در وجود من ،همه و همه از ارزش و احترامی هست که خداوند برامون قائله و فقط کافیه که ما کمی بهش توجه کنیم 

خداوند در قرآن فرموده مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم 

این یاد کردن ،همین توجه به نعمتهای خداونده ،همین دیدن نشانه ها و تجلی خداونده که باعث میشه حس رضایت و قدردانی در ما بیشتر و بیشتر بشه و اونوقته که جهان هستی و خداوند برای ما با همزمانی های بی‌نظیرش، این حس قدردانی و رضایت رو بیشتر و بیشتر میکنه 

من همین الان بدون در نظر گرفتن  هیچ چیز بیرونی ،فقط و فقط برای حضورم و فرصت تجربه کردنم از خداوندی که هر لحظه با منو وهادی منه سپاسگزارم 

من نسبت به قبل خودم انسانی آرام‌تر هستم پس میتونم بگم انسان راضی تر و سپاسگزارتری هستم و همسوتر با خدای درونم هستم 

استاد عزیزم بینهایت سپاسگزارم که این آگاهی های آرامش بخش و بی‌نظیر رو در اختیار ما قرار دادین